Remis Urugwaju z Arabią Saudyjską był jedną z większych niespodzianek pierwszej kolejki fazy grupowej mundialu 2026. Faworyzowani podopieczni Marcelo Bielsy nie potrafili wykorzystać przewagi w posiadaniu piłki i liczbie stworzonych sytuacji, a ambitni Saudyjczycy po raz kolejny pokazali, że potrafią rywalizować z teoretycznie silniejszymi przeciwnikami.
Przebieg spotkania
Od pierwszych minut Urugwaj przejął inicjatywę. Federico Valverde, Rodrigo Bentancur i Manuel Ugarte kontrolowali środek pola, a Darwin Núñez i Maxi Araújo starali się rozciągać defensywę rywali. Arabia Saudyjska przyjęła bardziej zachowawczą taktykę, koncentrując się na obronie i szybkich kontratakach.
Przez ponad 40 minut wydawało się, że tylko kwestią czasu jest objęcie prowadzenia przez ekipę z Ameryki Południowej. Jednak w 41. minucie nastąpił zwrot akcji. Po stałym fragmencie gry Fernando Muslera nie opanował piłki, a Abdulelah Al-Amri wykorzystał zamieszanie i z bliska pokonał bramkarza Urugwaju. Był to cios dla zespołu Bielsy, który schodził na przerwę niespodziewanie przegrywając 0:1.
Dominacja Urugwaju po przerwie
Druga połowa przebiegała praktycznie pod dyktando Urugwajczyków. Bielsa przesunął Valverde bardziej do środka pola, co zwiększyło tempo rozgrywania akcji. Arabia Saudyjska coraz głębiej cofała się pod własne pole karne.
Urugwaj oddawał kolejne strzały, ale fantastycznie spisywał się Mohammed Al-Owais. Saudyjski bramkarz kilkukrotnie ratował swój zespół przed utratą gola, stając się najjaśniejszą postacią meczu. Ugarte trafił nawet w słupek, a kolejne akcje Núñeza i Viñasa kończyły się interwencjami defensywy rywali.
Wreszcie w 80. minucie presja przyniosła efekt. Po jednej z akcji Al-Owais odbił piłkę przed siebie, a Maximiliano Araújo z bliskiej odległości doprowadził do wyrównania. Paradoksalnie oba gole w spotkaniu były konsekwencją błędów bramkarzy.
Analiza taktyczna obydwu drużyn – Arabia Saudyjska:
• Mocne strony:
– świetna organizacja gry w obronie;
– bardzo duża dyscyplina taktyczna;
– skuteczność przy stałych fragmentach;
– znakomita postawa Mohammeda Al-Owaisa;
-cierpliwość i umiejętność przetrwania okresów przewagi rywala.
Słabe strony:
-
mała liczba sytuacji bramkowych;
-
problemy z utrzymaniem piłki;
-
zbyt głębokie cofanie się po objęciu prowadzenia;
-
ograniczona liczba kontrataków w drugiej połowie.
Urugwaj
Mocne strony:
– przewaga w środku pola;
– wysoki pressing;
– aktywność Valverde i Bentancura;
– duża liczba wykreowanych sytuacji.
Słabe strony:
– brak skuteczności pod bramką przeciwnika;
– błąd Muslery przy straconym golu;
– brak kreatywności w pierwszej połowie;
– problemy z przełożeniem przewagi na wynik.
Kluczowi zawodnicy
~ Mohammed Al-Owais (Arabia Saudyjska) – najlepszy piłkarz meczu w drużynie Arabii Saudyjskiej
~ Maximiliano Araújo (Urugwaj) – najgroźniejszy zawodnik „La Celeste”. Strzelił gola na 1:1 i był aktywny przez całe spotkanie.
~ Federico Valverde – kapitan Urugwaju był motorem napędowym drużyny. Po zmianach taktycznych w drugiej połowie przejął kontrolę nad środkiem pola.
Statystyki obrazu gry
-
posiadanie piłki: około 67% – 33% dla Urugwaju;
-
strzały: 27–7 dla Urugwaju;
-
celne strzały: 10–3;
-
xG: około 1,54 – 0,99;
-
wynik końcowy: 1:1.
Statystyki pokazują ogromną przewagę Urugwaju, ale także niezwykłą skuteczność i determinację Arabii Saudyjskiej.
Znaczenie wyniku dla grupy H
Remis sprawił, że po pierwszej kolejce wszystkie zespoły grupy H miały po jednym punkcie, ponieważ wcześniej Hiszpania bezbramkowo zremisowała z Republiką Zielonego Przylądka. Oznacza to, że walka o awans pozostaje całkowicie otwarta.
Dla Urugwaju był to wynik rozczarowujący, ponieważ zwycięstwo mogło zapewnić komfort przed meczami z Republiką Zielonego Przylądka i Hiszpanią. Z kolei Arabia Saudyjska potwierdziła, że nie zamierza być jedynie dostarczycielem punktów i może ponownie sprawić niespodzianki na mundialu.
Fot. Getty Images
Autor: Mikołaj Mazur
