Z każdym kolejnym spotkaniem Polacy, zgodnie z przewidywaniami, rozkręcają się coraz bardziej, Czesi nie mieli nic do powiedzenia, a do tego oddali nam mnóstwo punktów po własnych błędach, głównie z zagrywki. Przez chwilę prowadzili z nami na początku drugiego seta, ale gdy się przełamaliśmy to odskoczyliśmy im na 9 punktów, a do końca seta zwiększyliśmy prowadzenie aż do 12 punktów. W trzecim secie znowu  byliśmy w zasadzie bezbłędni. Czesi zepsuli zagrywkę przy wyniku 24:15, doskonale podsumowując swój występ, a Biało-Czerwoni cieszyli się z kolejnych 3 punktów na Mistrzostwach Europy.

Bieniek nie do zatrzymania, Kubiak czaruje i przyjmuje za Leona.

Polacy grają koncertowo i ciężko znaleźć miejsca, w których mogą się poprawić.  Wilfredo Leon dobrze rozpoczął spotkanie, ale w drugim secie nie mógł wstrzelić się w boisko. Próbował kiwać, bo nie dostawał idealnych piłek od Fabiana Drzyzgi, a jego skuteczność spadła do 38%. Ostatecznie jednak wykończył połowę ze swoich ataków i został najlepiej punktującym zawodnikiem meczu zdobywając 15 punktów. Kubiak w pewnym momencie miał 78% skutecznych ataków, ale procent ten spadł do 60% na koniec spotkania, a kapitan zdobył 10 punktów. Na uwagę zasługiwały dwie jego kontry, w których atakował wyskakując z półobrotem, będąc tyłem do siatki.  Warto zaznaczyć, że z Zatorskim przejęli niemal całe obowiązki Leona w przyjęciu. Kubańczyk z polskim paszportem przez 3 sety przyjmował tylko 1 raz, ze 100% skutecznością. Najlepszym zawodnikiem spotkania był jednak Mateusz Bieniek. Więcej punktów dzisiaj zdobył tylko Leon. Zróżnicowana zagrywka środkowego, to wisienka na torcie, dołożona do jego bloków i ataków. Sam jeden blokiem zdobył 5 punktów, tyle co pozostali Polacy razem wzięci. W ataku dołożył aż 8 oczek, a jego skuteczność wyniosła oszałamiające 89%! Jego partner na środku, Piotr Nowakowski, zbijając nie pomylił się za to ani razu, ale uderzał ledwie 3 razy. Tyle samo punktów dołożył z zagrywki, najwięcej obok Leona. Na wyróżnienie zasługuje także Paweł Zatorski, który przyjmował z wysoką 67% skutecznością. W przeciwieństwie do meczu z Holendrami niewidoczny był Maciej Muzaj, Drzyzga pomijał go w rozegraniu. Zdobył 5 punktów na 11 prób, dołożył jeden skuteczny blok.

Heynen znów zaskakuje zmianami… bo praktycznie ich nie robił.

Trener Vital Heynen daje znaki, że ma swój żelazny wyjściowy skład. Drugi mecz z rzędu wyszedł z Kubiakiem, Leonem, Muzajem, Zatorskim, Nowakowskim, Bieńkiem i Drzyzgą i drugi mecz z rzędu niemal nie robił zmian. To niepodobne do naszego trenera, ale widać, że dąży do stabilizacji w składzie. Może być to ukłon w stronę Leona, który momentami pokazuje swoją jakość, ale potrzebuje jeszcze zgrać się z zespołem i ustabilizować swoje występy. Nawet mimo wysokiego prowadzenia i już praktycznie pewnej wygranej, Aleksander Śliwka i Marcin Komenda weszli tylko na chwilę, pod koniec meczu. Heynen zaskoczył też chwilowym ustawieniem z dwoma atakującymi. Ku zdziwieniu kibiców, na boisku przy zagrywce Muzaja przez chwilę przebywał Dawid Konarski. Belgijski selekcjoner zrezygnował też póki co z gry na dwóch libero — Damian Wojtaszek przesiedział cały mecz w kwadracie dla rezerwowych.

Kolejny mecz Polacy rozegrają w Amsterdamie, gdzie już jutro o 17.00 zmierzą się z Czarnogórą.

Artykuł Pokaz siły siatkarzy na Mistrzostwach Europy. Polska-Czechy 3:0 pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Polacy niemal całe spotkanie prowadzili. Oranje zdobyli kilka punktów przewagi dopiero w trzecim secie, ale Biało-Czerwoni, szybko otrząsnęli się z marazmu. Znowu odskoczyli gospodarzom i utrzymali przewagę już do końca meczu.

Wilfredo Leon potrzebował przełamania, żeby pokazać czemu jest uważany za najlepszego siatkarza globu

Polacy zagrali dobre spotkanie, chociaż nie na swoim najwyższym poziomie. Holendrzy nie postawili się naszej drużynie, popełniali bardzo dużo błędów na zagrywce, a problemy w tym elemencie sprawiał nam głównie Nimir Abdel-Aziz. W spotkanie nie mógł wstrzelić się Wilfredo Leon, który wyszedł w pierwszym składzie. Miał problemy z wykończeniem ataków, ale gdy się odblokował ciężko, było go zatrzymać. Zaczął atakować z ogromną siłą, prezentując na co go stać. Do końca meczu Leon zdobył 12 punktów, najwięcej z Polaków.

Ciężko dopatrzyć się słabych stron, ale wciąż możemy być lepsi

Do składu wrócił Paweł Zatorski, który zagrał przyzwoite spotkanie. To jednak w przyjęciu i obronie mieliśmy największe problemy. W dalszej fazie musimy poprawić się w tym elemencie, bo w spotkaniach z silniejszymi drużynami, może sprawić nam to wiele kłopotów. Wróciła gra środkiem — blok zaczął funkcjonować jak trzeba, a znakomitymi atakami popisywał się Mateusz Bieniek (10 punktów, więcej tylko Leon, tyle samo Maciej Muzaj). Środkowy reprezentacji Polski błyszczał także na zagrywce gdzie floaty przeplatał z silniejszymi i szybszymi uderzeniami. Serwis w ogóle tym meczu funkcjonował bardzo dobrze (pomijając 7 zepsutych zagrywek w pierwszym secie), a Holendrzy mieli sporo problemów z przyjęciem szybujących piłek Biało-Czerwonych. Jeśli w następnych meczach dołożymy do tego siłę — szczególnie Michała Kubiaka, który dzisiaj z wyskoku w boisko wstrzelił się dopiero w ostatniej partii — to zagrywką sprawimy dużo problemów naszym przeciwnikom.

Jutro Polacy zmierzą się reprezentacją Czech o godzinie 20.00.

ZOBACZ TEŻ: Wicemistrzyni Europy nie weźmie udziału w mistrzostwach świata z powodu kontuzji!

Artykuł Siatkarze gładko ogrywają gospodarzy Mistrzostw Europy i mamy komplet punktów. Polska – Holandia 3:1 pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Estonia to 26. zespół w rankingu FIVB i jasne było, że z takimi drużynami musimy zdobywać po 3 punkty, jeśli marzymy o medalach. Od początku jednak było wiadome, że nie można nastawiać się na łatwy mecz. Wspominał o tym także kapitan Polaków, Michał Kubiak. Podkreślał, że poziom siatkówki się wyrównał i nie ma co liczyć, na sety wygrywane z przewagą 10 oczek. I tak też było, przeciwnicy postawili nam trudne warunki prawie w każdym odsłonie meczu.

Selekcjoner Polaków znów szokuje i znów wygrywa

Heynen zaskoczył od pierwszego gwizdka. W pierwszym składzie wybiegli Konarski, Szalpuk, Kochanowski, Śliwka, Kłos i Drzyzga. Cały mecz na libero spędził Damian Wojtaszek ze względu na problemy z nadgarstkiem Zatorskiego. Zdziwił brak Kubiaka, Leona, Nowakowskiego czy Bieńka, którzy stanowią trzon drużyny. Polakom jednak nie przeszkodziło to w szybkim wypracowaniu przewagi kilku punktów, którą utrzymali do końca partii. Bardzo dobrze w mecz wszedł Szalpuk, nieźle radził sobie Śliwka. Pierwszego seta dla Polaków atakiem zakończył Dawid Konarski (25:22).

Nikt nie mówił, że będzie łatwo,…

Estończycy swoją jakoś pokazali w drugiej partii. Do połowy seta to nasi reprezentanci musieliśmy ich gonić, czego powodem było słabe przyjecie z naszej strony. Zrównaliśmy się z przeciwnikami przy stanie 13:13, a pomogło w tym wejście na boisko Michała Kubiaka. Rywale jednak nie odpuszczali i cały czas graliśmy punkt za punkt. Estończycy niesieni dobrym początkiem drugiego seta, wygrali go na przewagi 25:27.

…ale Estonia na Polskich siatkarzy to za mało

W trzeciej odsłonie Biało-Czerwoni wciąż nie mogli zbudować przewagi, ale też nie pozwalali przeciwnikom odskoczyć więcej niż na 2-3 punkty. Kulało przyjęcie, co nie pozwalało uruchomić środkowych. Ci jednak nadrabiali brak ataków zagrywką i to właśnie po tym elemencie, Piotr Nowakowski dał nam prowadzenie 17:16. Blok nie działał tak szczelnie, jak mógłby chcieć Heynen, ale dobrze graliśmy skrzydłami. Znakomita końcówka Szalpuka i Kubiaka zapewniły zwycięstwo 25:22.

Prężenie muskułów i w końcu TEN poziom

W ostatnim secie znów szliśmy łeb w łeb, ale to nie trwało długo. Jeszcze przed drugą przerwą techniczną wypracowaliśmy sporą przewagę i utrzymaliśmy ją do samego końca. Zaczęliśmy zdobywać punkty blokiem, a przyjęcie pozwalało na dokładne rozegranie i skuteczne ataki. 4. partię wygraliśmy 25:17, a całe spotkanie 3:1.

Jest co poprawiać, ale jest też kim grać – podsumowanie

Polacy są zdecydowanymi faworytami w swojej grupie, a dzisiejszy mecz to potwierdził. Mimo eksperymentalnego składu, kontrolowaliśmy mecz. Nie była to może dyspozycja z kwalifikacji olimpijskich, ale Heynen podkreślał, że jego celem jest złapać szczyt formy na fazę pucharową, ponieważ dopiero w ćwierćfinale możemy natrafić na mocnego rywala. Cieszy dobra forma Artura Szalpuka, którego krytykowano za ostatnie występy w kadrze. Dzisiaj był najlepiej punktującym graczem i zdobył 23 oczka, z czego aż 21 w ataku. Momentami kulało u niego przyjęcie, ale z czasem powinno być lepiej. Polacy muszą poprawić na pewno zagrywkę i grę na środku siatki — zarówno atak jak i blok. To na pewno przyjdzie, gdy poprawimy przyjęcie. Najważniejsze są trzy punkty oraz dobra forma zmienników, chociaż o belgijskiego szkoleniowca, tak naprawdę ciężko o takowych mówić.

Następny mecz polscy siatkarze rozegrają już w niedzielę o 16.00 z gospodarzami turnieju, Holendrami. W drugim meczu grupy D Ukraińcy pokonali znacznie wyżej notowanych Czechów 3:1.

Artykuł Udany początek Mistrzostw Europy w siatkówce. Polacy wygrywają z Estonią 3:1 pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Reprezentacja Polski siatkarzy w pięknym stylu zapewniła sobie awans na igrzyska olimpijskie, które już za rok rozpoczną się w Tokio. Vital Heynen po raz kolejny udowodnił, że trzeba było po prostu zaufać jego metodom, dysponowaniu składem czy grze, która nie zawsze w pełni zadowalała. Podróż przez gdańskie kwalifikacje obfitowała w spore emocje, ale zaczynała się i kończyła na marzeniach. Najpierw odległych, a na koniec już spełnionych. 

„Kilka słów”

– Trenerze, mogę kilka słów? – naiwnie pytam ubranego w biało-czerwony dres jegomościa w środę, dwa dni przed początkiem najważniejszego turnieju sezonu reprezentacyjnego w siatkówce. Vital Heynen uśmiechnięty po odbyciu jednego z trzech ostatnich treningów przed trzydniowymi rozgrywkami, podczas których zmierzymy się z Tunezją, Francją i Słowenią, nieco wykrzywia się i ripostuje. – Parę słów, mówisz? Ok. „Cześć. Co tam? Dobrze? Fajnie. Pa”. No co? – pyta, widząc moją minę. – Chciałeś parę słów, to masz. 

Chwilę później, jak to Vital każe mi powiedzieć moje „a few words” i od razu nieco poważnieje. Nie z nawyku, bo to przecież szkoleniowiec, którego zawodnicy w nagrodę za dobrą postawę dostają belgijskie czekoladki, a dwie minuty publicznego wystąpienia potrafi zamienić w prawdziwy kabaretowy skecz. Zmusza go do tego temat naszej rozmowy. – Możemy dostać się na igrzyska olimpijskie, mamy dwie szanse, ale chcemy to zrobić za pierwszym razem, w ten weekend, więc tak, to dla nas niezwykle ważny moment – przyznaje. – Czy jesteśmy już przygotowani? W tym momencie nie na 100%, ale jesteśmy coraz bliżej. Myślę, że w ciągu kolejnych dni dodajemy kolejne małe elementy i wszystko powinno być w porządku. Mogę za to przyznać, że ja jestem przygotowany – mówi, a jego uśmiech zdaje się to gwarantować. 

Nauka ufania

– Jeśli każdy następny trening przyniesie nam punkt w meczu, to będziemy mieli już 3 dodatkowe, które mogą nawet zadecydować o wyniku tak ważnych spotkań. Ale teraz możemy poprawić już tylko te małe rzeczy – mówił Belg, gdy pytałem o to, nad czym teraz pracują. Próbą miał okazać się pierwszy mecz z dość egzotycznym rywalem, jakim na papierze wydawała się Tunezja. Zdecydowanie najsłabszym, więc gdy w trakcie meczu, pomimo kontroli nad wynikiem, którym ostatecznie było trzysetowe zwycięstwo, styl gry nie był optymalny, jak przyzwyczaiła nas do tego kadra, wielu martwiło się kolejnym dniem i meczem z Francuzami. Ja przypomniałem sobie słowa Olka Śliwki sprzed pierwszego spotkania. – Nie myślimy o tym, w jaki sposób wygramy ten turniej. Chcemy po prostu zapewnić sobie awans na igrzyska – mówił. 

Co okazało się następnego dnia? Że większość dywagacji i przedmeczowych rozmów trzeba było wyrzucić do kosza. Niezwykle głośne i pięknie dopingujące trybuny Ergo Areny musiały zbierać szczęki z podłogi niemalże tak długo, jak ściągano z boiska wgniecionych w nie Francuzów. Biało-czerwoni rozegrali jedno z najlepszych spotkań pod wodzą Heynena, rozbijając światową potęgę siatkówki. Wszystko w tym spotkaniu było, jak wielu później zauważało – wielkie. Wielcy Polacy, wielkie zwycięstwo, wielki Heynen i pokonana wielka Francja. Skala zniszczeń w drużynie rywali najlepiej widoczna była przy fakcie, że Earvin N’Gapeth, którego dzień wcześniej obawiali się wszyscy, obserwował kluczowe piłki spotkania z kwadratu dla rezerwowych. Narosła jednak ogromna presja – w końcu do upragnionego awansu brakowało Polakom zaledwie jednego seta. W niedzielę wiara znów musiała zostać na chwilę zachwiana, bo jak się okazało, cały turniej w Gdańsku był nauką ufania. Heynenowi, kadrze i temu, że nam się uda. 

Igrzyska to wioska olimpijska – mówi trener naszych siatkarzy Vital Heynen. – Mógłbym tam spotkać dziesiątki fascynujących sportowców i z nimi porozmawiać. A chciałbym prawdopodobnie z każdym. Nie mam idola, ale jeśli robisz coś z pasją, uwielbiam cię.

Od „Psycho” do „Big In Japan”

Niedziela była z resztą bardzo muzyczna. Polacy skupieni na zadaniu wchodzili na boisko przy dźwiękach energicznego riffu do piosenki „Psycho” zespołu Muse. Za nimi rozluźnieni i weseli Słoweńcy. Tak jak weszli na parkiet do rozgrzewki, tak też zagrali pierwszego seta spotkania, uciszając na chwilę trójmiejską halę wygraną partią. Drugą też zaczęli dobrze i w głowach pojawiały się nerwy. – Graliśmy wyrównanie, ale wtedy Wilfredo zaserwował dwa asy – opisywał już po meczu Piotr Nowakowski. – Zrobiło się 22:20 i byliśmy spokojniejsi, co dało nam siłę na dokończenie seta i przyklepanie tego awansu – przyznał. Wilfredo, tak jak to zostało zaplanowane, miał pomóc i nie da się ukryć, że zwłaszcza w niedzielę pomógł w znacznym stopniu, ciągnąc zespół. A przyklepać udało się przy drugim olimp-ballu, bo pierwszy zatrzymała jeszcze antenka, którą wychwycił challenge. Potem jednak nic już nie mogło zatrzymać pewnej czekającej na uwolnienie radości. 

Do turnieju olimpijskiego zazwyczaj wiedzie bardzo kręta i długa ścieżka. Nas czekało w zasadzie 8 pełnych setów, a po ostatnim punkcie tego ostatniego Polacy osiągnęli cel. Poleciały łzy szczęścia, wybrzmiało „Big In Japan” grupy Alphaville. Oby prorocze, ale wtedy ważne było to, czego nasza kadra dokonała w Gdańsku. Mecz trzeba było dograć, więc Polska wygrała potem kolejne dwa sety. Jak mówili siatkarze – przede wszystkim dla kibiców – sprawiając, że podczas całego turnieju, którego tak się baliśmy, oddaliśmy rywalom tylko jedną z rozegranych 10 partii. Ta liczba była szczęśliwa jeszcze pod innym kątem – prezentowała, ile biletów na tę najważniejszą dla sportowca imprezę polscy siatkarze wywalczyli w całej historii podejść do tych rozgrywek. Już 15 lat historia nie wygląda inaczej – jedziemy na igrzyska olimpijskie. 

Gaduła w wiosce

Podczas tej rozmowy po środowym treningu kadry przed całym przedsięwzięciem pytałem Vitala Heynena o to, o czym myśli, słysząc sformułowanie „igrzyska”. Odpowiedź nie mogła być inna. – Wioska olimpijska – stwierdził z błyskiem w oku. – Wiesz już chyba, że jestem straszną gadułą. W wiosce mógłbym spotkać dziesiątki fascynujących sportowców i z nimi porozmawiać. A chciałbym prawdopodobnie z każdym. Nie mam idola, ale jeśli robisz coś z pasją, uwielbiam cię – mówił, myślami odpływając chyba w nieco inne miejsce belgijski szkoleniowiec. Ale miał do tego pełne praw! Rozmowa się już kończyła, a marzenia przybliżały. 

Po osiągnięciu celu Heynen napisał na swoich mediach społecznościowych wiadomość do polskich kibiców. „8 sierpnia 2020, godzina 14:45. Zaznaczcie tę datę w kalendarzu” – wtedy, jak twierdzi, będziemy walczyć o złoty medal igrzysk. To oczywiście zostanie poddane weryfikacji, ale wielu pisze dziś „Vital ufam Tobie”, zdając sobie sprawę, jak wiele dał nam swoim szaleństwem, w którym jakimś cudem odnalazł metodę, Belg dla nas wywalczył. Jak sam wcześniej wyjaśniał, to siatkarze na boisku są „prawdziwymi bohaterami tej historii„, ale jego roli nie da się nie zauważyć. W Tokio niech porozmawia ze wszystkimi. A później sam wyciągnie, wygestykuluje i wygada nam marzenia, których spełnieniu dał, wraz z kibicami, swoimi siatkarzami i całą otoczką turnieju w Gdańsku, nowe życie. 

Autor: Jakub Balcerski

Artykuł Vital ufam Tobie. Gaduła i spółka w 3 dni dali nowe życie swoim marzeniom pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.