Termalica sezon w Fortunie 1 Lidze zaczęła sezon od zwycięstwa u siebie z Odrą Opole 2:1. W następnej kolejce zremisowała po zaciętym z GKS-em Katowice 3:3. Potem podopieczni Radoslava Latala zanotowali serię czterech meczów bez porażki, co niestety zakończyło się w poprzedniej kolejce gdzie Słoniki pokonał Ruch Chorzów. Póki co drużyna z Niecieczy zajmuje czwarte miejsce z dorobkiem czternastu punktów w ośmiu meczach. Do lidera Wisły Kraków Niecieczanie tracą dwa punkty.

Natomiast Legia Warszawa w PKO BP Ekstraklasie po siedmiu spotkaniach, oraz ze zdobytymi czternastoma punktami zajmuje w ligowej tabeli drugą pozycję, ustępując jedynie Wiśle Płock. Obrona z Niecieczy szczególnie musi uważać na Carlitosa, który w ostatnim spotkaniu z Stalą Mielec strzelił decydującą bramkę dającą Legionistom trzy punkty. Trener Legii Kosta Runjaić może pochwalić się dobrą statystyką meczów z dzisiejszym przeciwnikiem. Jeszcze za czasów w Pogoni Szczecin, z Termalicą Bruk-Bet Nieciecza zmierzył się cztery razy, trzy razy wygrywając i raz remisując, więc na pewno niemiecki trener nie chciałby aby dziś na boisku w Niecieczy jego drużyna przegrała ten mecz.

Zdecydowanym faworytem tego spotkania jest Legia Warszawa, jednak trzeba zwrócić uwagę że piłkarze stołecznego klubu mają problemy z grą w Niecieczy. Wszystkie spotkania na stadionie rywali kończyło się albo porażką albo dzieleniem się punktów. Więc 19-krotni zwycięzcy Pucharu Polski będą musieli w dzisiejszy wieczór zakończyć jakby to powiedzieć klątwę która gnębi ich już od paru lat.

Początek spotkania w Niecieczy zaplanowano na godzinę 20;30. Sędzią zawodów będzie Jarosław Przybył z Kluczborka. W Pucharze Polskim sędziowie będą mieli do dyspozycji system wideoweryfikacji (VAR). Spotkanie będzie można wysłuchać w naszym radiu internetowym konkretnie w kanale 2 gdzie skomentuje Bartosz Matlęga. W jego imieniu serdecznie zapraszam.

Autor: Miłosz Sojka

Artykuł Termalica – Legia [ZAPOWIEDŹ] pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Fatalna pomyłka

„Musimy znaleźć sposób, żeby pomóc sędziom” – grzmiał Tony Pulis, ówczesny opiekun West Bromwich Albion w 2015 roku. „Jestem za tym, aby każdy menedżer miał możliwość zatelefonowania w trakcie meczu do ludzi na górze, którzy dysponowaliby powtórkami wideo. Wyeliminowałoby to większość błędów sędziowskich.”

Sytuacja ta miała miejsce po porażce WBA z Manchesterem City. Gareth McAuley wyleciał z boiska z czerwoną kartką za faul na Wilfriedzie Bonym, który wychodził na czystą pozycję. To była bardzo dobra decyzja sędziego: przewinienie ewidentne, obrońca nie miał w piłki zasięgu, wejście było ostre – zasłużona czerwień. Z jednym, tylko jednym wyjątkiem: to nie McAuley był tym, który atakował rywala. Był nim Craig Dawson. Arbiter Neil Swarbrick popełnił kardynalny błąd.

„Myślałem, że są bliźniakami” – żartuje po czasie rozjemca tego spotkania. „Spotkałem kilka tygodni później Garetha i powiedział mi, żebym się tym nie zadręczał. Zapytałem go, dlaczego nie protestował, a on na to, że to były pierwsze minuty, grali z City, więc ucieszył się, że zszedł” – dodaje z przymrużeniem oka.

Po chwili mówi już całkiem poważnie: „Chciałbym wprowadzenia VAR-u w stu procentach. Może przynieść tylko same korzyści. Nie ma w tym zawodzie nic gorszego, niż wracać po meczu do domu z przeświadczeniem, że popełniłeś błąd i to taki, który zaważył na losach gry.”

Stockley Park

Trzeba było trochę na to poczekać, ale w końcu doczekaliśmy się systemu wideoweryfikacji na angielskich boiskach. Wyczekiwana tak długo technologia nie rozwiązała jednak wszystkich problemów. Niektórzy uważają nawet, że wprowadziła jeszcze większy zamęt. To jak w końcu jest?

Jesteśmy w domu VAR – Stockley Park we wschodnim Londynie. To tu, w niedalekiej okolicy lotniska Heathrow znajduje się centrum sterowania, no, może nie wszechświatem, ale na pewno Premier League . Wchodzimy do pokoju pełnego telewizorów, niczym żywcem wyciągniętego z filmów o Jamesie Bondzie, tyle, że na ścianach wiszą naturalnych rozmiarów plakaty m.in. Paula Tierneya i Craiga Pawsona. Jednym słowem pomieszczenie wytapetowane podobiznami czołowych sędziów. Przed monitorami siedzą panowie i wyglądają całkiem swojsko: koszulki polo, spodnie dresowe. Jakbyśmy wyszli do pubu, a nie VAR-owskiej dziupli. 

Między nimi siedzi szef tego całego przedsięwzięcia – nie kto inny jak Neil Swarbrick. Ten sam! Zadowolony, niczym mały chłopiec, którego marzenie się spełniło. W dzień meczowy to on odpowiada tu za wszystko: każdy arbiter ma do dyspozycji swój VAR, asystenta oraz operatora Hawk-Eye, który przełącza kamery i obsługuje konsolę z masą przycisków.

„Myślę, że to naprawdę pozytywna zmiana i pokazuje, że praca, którą wykonaliśmy w przeciągu ostatnich dwóch i pół roku dała efekt. Nie angażujemy się w polemikę. Zawsze będzie krytyka, ponieważ są ludzie, którzy po prostu nie lubią VAR-u. Naszym zadaniem jest pokazanie im, że się mylą i, że nam również zależy na dobru gry„ – mówi Swarbrick.

Pranie mózgu

Premier League zorganizowała sesję dla brytyjskich dziennikarzy, aby wyjaśnić im, w jaki sposób działa wideoweryfikacja. Niektórzy ludzie z branży nazwali ten kurs „ćwiczeniami prania mózgu”. Kibice piłki nożnej z mlekiem matki wyssali nieufność do sędziów. Zajmują oni dziwne miejsce gdzieś w naszej świadomości. Niby są jak nasi znajomi, widzimy ich co tydzień, a nigdy nie słyszymy co i jak mówią. Gdy się trochę zagłębimy w temat wychodzi, że to przecież ludzie tacy, jak my. Czasem jedna decyzja sprawia, że potrafią być najbardziej znienawidzonymi ludźmi w mieście czy kraju. Nie ma chyba innej tak niewdzięcznej roboty. VAR powstał poniekąd po to, by tę falę nienawiści zatrzymać.

Interpretacja

Oczywiście, technologia nie wyeliminuje w całości błędów, bo stoi za nią człowiek, a ten jest omylny. I tu dochodzimy do magicznego słowa INTERPRETACJA. Jeden sędzia zobaczy coś, czego nie zobaczy inny, dla jednego faul kwalifikuje się na żółtą, a dla drugiego na czerwoną kartkę. I to właśnie budzi największe wątpliwości kibiców, a z drugiej strony to też jest piękne w futbolu: każdy mecz jest inny, a każda sytuacja nie jest zero-jedynkowa, choć widzieliśmy w życiu tysiące spotkań, to zawsze coś potrafi nas zaskoczyć. To, co z jednej strony jest największą zaletą, z drugiej jest też problemem. Emocje. To one nie pozwalają nam się pogodzić z taką, a nie inną decyzją sędziego.

Początki VAR-u wszędzie były trudne. Fani czasem nie potrafią się pogodzić z tym, że – „Jak to? Strzeliliśmy gola, ucieszyliśmy się i nagle ktoś nam tę radość odbiera”. Jednak nie zahamujemy rozwoju. W dobie tego, że każdy może sobie sprawdzić w telefonie, czy dany piłkarzy był, czy nie był na spalonym, arbitrzy muszą być wyposażeni w swoją broń – Video Assistant Referee.

Darek Piechota

Źródło: The Guardian

Artykuł Centrum sterowania wszechświatem. Jak wygląda bunkier VAR? pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Ręka ręce nierówna

Po sobotnim hicie Premier League nie dało uciec się od komentarzy na temat sytuacji z końcówki meczu. Gol Gabriela Jesusa został anulowany po decyzji sędziego, który dzięki VAR-owi dopatrzył się ręki Aymerica Laporte’a tuż przez strzałem Brazylijczyka. Szkoleniowiec The Citizens po ostatnim gwizdku nie krył rozgoryczenia. 

„W zeszłym sezonie był spalony, dziś ręka„ – mówił Guardiola, przypominając sytuację z nieuznanym golem Raheema Sterlinga w doliczonym czasie meczu z Tottenhamem w ćwierćfinale Ligi Mistrzów. „Jeśli była ręka, to była i będę z tym dyskutował, ale można by to robić z większą spójnością. Jeśli była ręka Laporte’a, to czemu nie było ręki Llorente w tamtym sezonie?„

Trener City nawiązał tym samym do innej sytuacji z pamiętnego starcia mistrzów Anglii ze Spurs, gdy sędzia po interwencji VAR uznał gola Fernando Llorente mimo, że Hiszpan zagrywał w polu karnym ręką.

„Uważam też, że powinna zostać podyktowana jedenastka gdy Lamela faulował Rodriego. Ludzie z VAR-u musieli się wtedy chyba wybrać na kawę” – spuentował.

30:3 w strzałach, 2:2 w golach…

Wynik był dla Guardioli tym bardziej rozczarowujący, że był to jeden z najlepszych meczów City pod wodzą hiszpańskiego szkoleniowca. Rywale zdołali oddać jedynie trzy strzały, przy trzydziestu próbach gospodarzy, ale to wystarczyło, by strzelić dwa gole i zremisować na Etihad Stadium.

„Byli od nas lepsi. Zdominowali grę” – nie owijał w bawełnę opiekun londyńczyków Mauricio Pochettino. Zapytany o wideoweryfikację odpowiedział – „W przeszłości byłem trochę krytyczny wobec VAR-u., ale ludzie nie chcą słuchać ciągle jęczących i narzekających trenerów. Jest to teraz część gry, zasady to zasady i musimy je zaakceptować. Osobiście wciąż uwielbiam oglądać stare mecze, gdy to sędzia był bossem na boisku, ale to się zmieniło. Teraz żyjemy w erze VAR-u.„

Pierwszy raz w Premier League

Video Assistant Referee (VAR) pojawił się w Premier League od tego sezonu, a już zdążył wzbudzić polemikę, co też nie powinno nas dziwić, bo podobne dyskusje na temat interpretacji decyzji sędziowskich widzimy w ligach, które z wideoweryfikacji korzystają od dawna, np. w naszej Ekstraklasie.

ZOBACZ TAKŻE: Pep Guardiola: “Tottenham to drugi najlepszy zespół w Europie”

Artykuł City traci punkty. Guardiola narzeka na VAR pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

UEFA długo się opierała, w końcu jednak podjęła decyzję o wprowadzeniu technologii w Lidze Mistrzów. Początkowo system miał zostać użyty dopiero od nowego sezonu.

– Jesteśmy gotowi do wprowadzenia VAR wcześniej niż planowaliśmy. Jesteśmy przekonani, że będzie to korzystne dla naszych rozgrywek, zapewni cenną pomoc sędziom i przyczyni się do zmniejszenia liczby błędnych decyzji – potwierdził przewodniczący UEFA, Aleksander Ceferin.

Z systemu VAR będą mogli również korzystać sędziowie w finale Ligi Europy, turnieju Final Four Ligi Narodów i młodzieżowych mistrzostwach Europy. W przyszłym sezonie technologia będzie dostępna także w eliminacjach i fazie grupowej Ligi Mistrzów oraz podczas meczu o Superpuchar Europy.

Artykuł Oficjalnie: System VAR już w tym sezonie Ligi Mistrzów! pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Słowa uznania należą się „Kangurom” zza oceanu. Na murawie wyłożyli wszystkie swoje atuty, czerpali z zalet i jak wytrawna makijażystka ukrywali wady. Ustawieni bardzo blisko siebie w obronie, walczący o każdy centymetr kwadratowy boiska udowadniali, że Bert Van Marwijk nie rzucał słów na wiatr. Naprawdę stworzył australijskie Atletico.

„Socceroos” nie zaparkowali autobusu przed własnym polem karnym. Ich solidność w obronie była podręcznikowym przykładem gry w destrukcji. Dokładnie wiedzieli, gdzie leżą silne punkty Francuzów i przygotowali skuteczny plan na ich zneutralizowanie. Mieli pomysł na grę. Ciasno bronili na własnej połowie. Po drugiej stronie boiska nie stronili od naciskania Hugo Llorisa, czy trójkolorowych defensorów.

Zagrożenie ze stałych fragmentów gry

Świetnie zdawali sobie sprawę, że ich mocną stroną będą stałe fragmenty gry, dlatego desygnowali do ich wykonywania swojego Rafała Kurzawę, czyli Aarona Mooya, który fryzurą i celnością dośrodkowań przypominał reprezentanta Polski, a różnił się jedynie faktem, że częściej używał prawej stopy. Właśnie po jednej z wrzutek w koszykarza zabawił się Samuel Umtiti i sędzia przyznał jedenastkę Australii. Wyrównał z punktu oznaczonego wapnem Mile Jedinak. W pierwszej połowie dobra centra Mooya zaskoczyła Corentina Tolisso, który o mały włos zaskoczyłby własnego bramkarza. Lloris był jednak świetnie rozgrzany i wypchnął piłkę końcówkami palców z linii bramkowej. Za każdym razem, kiedy „Socceroos” ustawiali piłkę w okolicach pola karnego, francuscy kibice wstrzymywali oddech.

Słaba Francja

Francja zagrała bez błysku, ale po ostatnim gwizdku mogła się cieszyć. Z punktów, bo nie ze stylu gry przecież. Przed przerwą zawodnicy Didiera Deschampsa sprawiali wrażenie ociężałych. Mało się ruszali, nie podchodzili do gry, starali się na stojąco przeciwstawić dynamicznym Australijczykom. Postraszyli w pierwszych minutach dwoma, czy trzema strzałami celnymi, ale potem długo trwała posucha.

Nie istniał środek pola. N’Golo Kante grał głęboko pod środkowymi obrońcami, Paul Pogba niepotrzebnie schodził do bocznych stref boiska, podwajając Benjamina Pavarda lub Ousmane’a Dembele, a Corentin Tolisso chował się za rywalami, jak gdyby chciał uniknąć kontaktów z piłką. Odważnie hasał lewą stroną Lucas Hernandez, ale wiele korzyści z jego postawy Francuzi nie mieli. Chciał i starał się Kylian Mbappe, ale nie sposób „grać swoją grę”, kiedy minimum trójka przeciwników skupia się tylko na twoich ruchach.

Błysk Pogby 

Dopiero po przerwie Pogba był tam, gdzie być powinien i mając sporo miejsca w środku zagrał prostopadle do wchodzącego Griezmanna. Ten podcięty został przez Josha Risdona, co zauważyli sędziowie od VARu. Technologia wspomogła arbitra i Francuzów, którzy otrzymali jedenastkę i wyszli na prowadzenie po pewnym strzale faulowanego zawodnika. Przy stanie remisowym Deschamps dokonał podwójnej roszady. Podziękował za grę strzelcowi pierwszego gola i Dembele, a dał szansę Olivierowi Giroud i Nabilowi Fekirowi. Ten pierwszy wybronił się swoją zmianą, kiedy w 81. minucie ładnie „klepnął” z Pogbą i postawił gracza United w sytuacji strzeleckiej. Strzał 25-latka odbił się od poprzeczki i wpadł za linię bramkową, o czym sędzia dowiedział się ze swojego zegarka, podłączonego do technologii „Goal line”. To trafienie zapewniło Francuzom komplet punktów w pierwszym meczu grupowym. Co do Fekira, to wyglądał na boisku, jak nieśmiały chłopczyk na pierwszej randce. Może ręce mu się nie trzęsły. Może nie jąkał się i nie połykał głośno śliny. Może nie bał się przysunąć bliżej do wybranki, chwycić ją za rękę, czy pocałować w policzek, ale ten – świetny bądź, co bądź fachowiec – wyraźnie wyszedł na plac gry w towarzystwie tremy. Zbyt długo holował piłkę, tracił ją nader często, zamiast do kolegów podawał do przeciwników. Apogeum jego bezproduktywności była historia z końcówki, kiedy chciał wybić piłkę na 20. metrze przed własną bramką, a tak kopnął, że futbolówka wróciła w szesnastkę „Les Bleus”.

W pierwszym meczu grupy C na MŚ 2018 w Rosji Francuzi pokonali Australię 2:1, choć paradoksalnie, to przegrani zagrali lepszy mecz. „Kangury” realizowały taktykę i wspięły się, a raczej wskoczyły na wyżyny swoich możliwości. Nie ma to jednak większego znaczenia, bo w świat poszedł wynik, a jutro nikt nie będzie pamiętał solidnej postawy australijskiego Atletico.

Dominik Kania

Artykuł Francja rozczarowała grą, ale wybroniła się wynikiem pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.