Gra FC Porto

Rywalizacja ta była bardzo wyrównana, a wskazuje na to m.in. remisowy wynik. W pierwszej połowie oba zespoły ruszały z atakami, lecz nie przynosiły one rezultatów. Pierwszy groźny strzał w zespole „Dragões” oddał Alan Varela w 20 minucie, lecz przeleciał on minimalnie obok bramki. Jeszcze w pierwszej połowie żółtym kartonikiem ukarany został Francisco Moura za niedozwolone wejście na plac gry. Podobną sytuację zaliczył Victor Froholdt, w pierwszej minucie doliczonego czasu gry pierwszej połowy, który obejrzał żółtą kartkę za faul. Tak zakończyła się pierwsza część tej rywalizacji. Na szczęście, o wiele więcej emocji przyniosła nam druga połowa. Na drugą część gry nie wyszedł już Samu Aghehowa, który w trakcie pierwszej połowy miał problemy z nogą. Zastąpiony został przez Deniza Güla. Paręnaście minut później, Francesco Farioli dokonał potrójnej zmiany. Plac gry opuścili: Gabri Veiga oraz Borja Sainz, natomiast w ich miejsce weszli: debiutujący w barwach „Smoków” Seko Fofana i Rodrigo Mora. Do tego boisko opuścił Jakub Kiwior, który po sprincie usiadł na murawę i złapał się za mięsień dwugłowy uda. Według doniesień, przerwa Polaka może potrwać nawet miesiąc. Prawdziwe emocje pojawiły się jednak w 76 minucie. Wówczas, po stracie piłkarzy gości, jeden z piłkarzy FC Porto dośrodkował w pole karne. Po paru oddanych strzałach, piłka w końcu wylądowała w siatce. Umieścił ją tam, debiutant, Seko Fofana. Od razu, na trybunach Stadionu Smoka można było usłyszeć euforię kibiców gospodarzy. Co ciekawe, bramka była analizowana przez system VAR. Po chwili jednak, arbiter wskazał na środek boiska. W 84 minucie za kontuzjowanego Martima Fernandesa wszedł Francisco Moura. W 93 minucie za dyskusję z arbitrem ukarany żółtą kartką został Deniz Gül. W 10 minucie doliczonego czasu gry drugiej połowy, gdy wydawało się, że FC Porto dowiezie ten wynik, sędzia odgwizdał rzut karny po zagraniu ręką Francisco Moury. Do piłki podszedł Luis Suárez, którego intencje wyczuł Diogo Costa broniąc pierwsze uderzenie, lecz po dobitce piłka znalazła się w bramce portugalskiego bramkarza. Niestety, podczas tego meczu, na boisku nie zobaczyliśmy Oskara Pietuszewskiego.

Gra Sportingu

W pierwszej części gry, piłkarze ze stolicy Portugalii, oddali tylko jeden strzał, który nie był zagrożeniem dla bramki gospodarzy. W 3 minucie doliczonego czasu gry pierwszej połowy, za faul, żółtym kartonikiem napomniany został Ousmane Diomande. Szybko przeskakujemy do drugiej połowy. W 74 minucie za faul ukarany „żółtkiem” został Hidemasa Morita. Po straconej bramce, za dyskusję z arbitrem ukarany żółtym kartonikiem został Morten Hjulmand, który nie zgadzał się z decyzją sędziego. Następnie, w krótkim przedziale czasu, doszło do trzech zmian w ekipie „Leões”. Plac gry opuścili: Hidemasa Morita, Pedro Gonçalves oraz Geny Catamo, natomiast zastąpili ich: Luis Guilherme, Souleymane Faye i Daniel Bragança. W 86 minucie, za dyskusję z arbitrem, ukarany został Luis Javier Suárez. W 93 minucie ten sam los spotkał Maximiliano Araújo. No i w 10 minucie doliczonego czasu gry drugiej połowy, bramkę na wagę jednego punktu zdobył Luis Suárez. Tak zakończyło się to spotkanie. 

Statystyki 

Posiadanie piłki: FC Porto 45%, Sporting 55%. Gospodarze oddali 8 uderzeń na bramkę klubu z Lizbony, natomiast Sporting na bramkę FC Porto oddał 11 strzałów. Jeżeli chodzi o rzuty rożne, to tam zdecydowaną przewagę mieli goście, którzy piłkę w narożniku boiska ustawiali 8 razy, przy jednym rzucie rożnym FC Porto. Faule: Porto 14, Sporting 12. W tym meczu piłkarze FC Porto wymienili 384 podania, przy 464 podaniach zawodników z Estádio José Alvalade.

Resultado final.#FCPSCP #SeguimosJuntos pic.twitter.com/bWGmb0T0G2

— FC Porto (@FCPorto) February 9, 2026

  Foto: NurPhoto/ Contributor via Getty Images

Autor: Jakub Lemański

Artykuł Park atrakcji na Estádio do Dragão ! [ANALIZA I PODSUMOWANIE MECZU FC PORTO – SPORTING] pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

W przeszłości Szwed grał m.in. w Brightonie, St. Pauli oraz Sportingu. W portugalskim zespole odnosił największe sukcesy w karierze. Z zielono-białymi dwukrotnie był mistrzem Portugalii, a raz podniósł trofeum za Puchar Portugalii. W drużynie z Lizbony rozegrał 102 mecze, w których strzelił 97 bramek. Statystyki napastnika to fenomen na skalę światową.

Już od dłuższego czasu rozmawiało się na temat tego transferu. Na radarach Arsenalu byli również Benjamin Šeško oraz Alexander Isak, jednak priorytetem był Gyökeres. Jego przenosiny do londyńskiego klubu są transferem definitywnym. Kwota transferu wyniosła ponad 75 milionów euro

Szwedzki snajper zagra z numerem 14. Jest to bardzo legendarna liczba dla Arsenalu, ponieważ w przeszłości koszulkę z tym numerem nosił Thierry Henry. Francuski zawodnik do dziś jest ikoną tego zespołu. Przed Viktorem Gyökeresem stoi bardzo duża presja, aby podołać temu zadaniu. Kanonierzy od lat potrzebowali klasycznej „dziewiątki”. Obecny napastnik, Gabriel Jesus, jest zawodnikiem, który często łapie kontuzje. Oznacza to, że rzadko jest dostępny. Drużyna z Londynu co roku walczy o mistrzostwo Anglii, więc potrzebuje napastnika klasy światowej.

Na temat nowego hitu transferowego wypowiedział się szkoleniowiec Arsenalu, Mikel Arteta:

„Jesteśmy absolutnie zachwyceni, witając Viktora Gyökeresa w klubie. Jego regularność w występach i dyspozycyjność były niesamowite, a jego wkład w zdobywanie bramek mówi sam za siebie. Viktor ma tak wiele zalet. Jest szybki i silny w ataku, z niesamowitymi statystykami strzeleckimi na poziomie klubowym i międzynarodowym. Wnosi kliniczną przewagę, wysoką skuteczność w zamienianiu szans na gole, a jego inteligentne poruszanie się w polu karnym sprawia, że stanowi stałe zagrożenie.”

Welcome to Arsenal, Viktor Gyökeres

— Arsenal (@Arsenal) July 26, 2025

Artykuł Viktor Gyökeres w Londynie! Głośny transfer w Anglii! pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Lizbończycy w Liga Portugal od tygodni okupują pierwszą lokatę. 19 zwycięstw w 23 meczach to kapitalny wynik, pozwalający królować nad Porto i Benficą. W grupie Ligi Europy ze spokojem wyszli z drugiego miejsca, kończąc pierwszą fazę rozgrywek nad Rakowem Częstochowa i Sturmem Graz.

Sporting uległ jedynie Atalancie, którą znów podejmą na swoim stadionie. Ekipa z Bergamo grupę skończyła z bilansem 4-2-0. W Serie A znajdują się na 6. lokacie i walczą o wejście do top 4 z Bologną, Romą i Napoli. W ostatnim dwumeczu między Sportingiem a Atalantą padł remis w Bergamo, zaś w Lizbonie triumfowali Włosi.

Kacper Czerwonka

Artykuł Sporting – Atalanta [ZAPOWIEDŹ] pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Raków Częstochowa do starcia w Lizbonie zdecydowanie nie podchodzi w roli faworyta meczu. Mistrz Polski nie radzi sobie najlepiej w Ekstraklasie, ustępując ma podium miejsca Śląskowi Wrocław, Jagielloni Białystok i Lechowi Poznań. Warto jednak zaznaczyć, że Medaliki mają do rozegrania zaległe spotkanie, a w razie wygranej wskoczyliby na drugie miejsce, jedynie punkt za Wrocławianami. Można by więc stwierdzić, że solidnie radzą sobie ze słynnym łączeniem ligi z Europą. Jednak wtedy pojawia się ona- tabela grupy D. Raków z bilansem bramkowym 1:4 kompromituje się będąc na ostatnim miejscu z zaledwie jednym oczkiem, wywalczonym dopiero w 79. minucie domowego meczu z Portugalczykami. Na pierwszy rzut oka nie jest to oczywiście zły wynik, ale trzeba napomnieć, że Sporting już od 8. minuty grał w dziesiątkę, a gospodarze pozostali przy grze asekuracyjnej, nie próbując wykorzystać przewagi jednego zawodnika. Na dodatek kolejną wpadką jest przegrana u siebie ze Sturmem Graz. To właśnie Austriacy mieli być rywalami Rakowa do walki o trzecią lokatę i wiosenną grę w Lidze Konferencji. Tymczasem drużynie Szymona Włodarczyka udało się także wyszarpać punkt z Atalantą, a co za tym idzie mogą z wyższością patrzeć na fatalny w Europie Raków. 

Czy Medaliki zdołają wywalczyć choć remis na niesamowicie trudnym terenie? Wydaje się, że nie ma już nic do stracenia. Trzeba wyjść z pewnością siebie i po raz kolejny pokazać, że outsiderzy z Polski mogą walczyć jak równy z równym z wielkimi markami. Mecz na Estadio Jose Alvade już o 21:00, na transmisję radiową z meczu serdecznie zapraszam w imieniu redakcyjnego kolegi, Wojciecha Anyszka.

Artykuł Raków wyjeżdża do Lizbony. Czas na Sporting! [ZAPOWIEDŹ] pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Gospodarze dzisiejszego spotkania, zespół ŁKS-u, nie potrafi wyjść z kryzysu. Zajmują ostatnie miejsce w Ekstraklasie z dorobkiem jedynie 7 punktów. W lidze przegrali 4 mecze z rzędu, a ostatnią wygraną odnieśli w starciu z Pogonią jeszcze w sierpniu. W piątek przegrali z Górnikiem Zabrze aż 0:5. Po zmianie trenera nic nie zmieniło się, jeżeli chodzi o wyniki klubu z Łodzi. Trudno znaleźć pozytywy w grze podopiecznych Piotra Stokowca, chociaż 1. połowa spotkania z Górnikiem wyglądała przyzwoicie. Jeżeli wyniki ŁKS-u nie ulegną zmianie, to drużyna ta pożegna się z Ekstraklasą. Dziś oczywiście faworytem jest Raków, ale może ŁKS zaskoczy i zacznie wygrywać?

Dzisiejszymi rywalami drużyny z Łodzi będzie Raków Częstochowa. Podopieczni Dawida Szwargi grają ostatnio w kratkę. W pięciu ostatnich Ekstraklasowych spotkaniach zgromadzili 7 punktów za sprawą dwóch zwycięstw, jednego remisu i dwóch porażek. Przed tygodniem zremisowali ze Sportingiem 1:1 dzięki bramce Fabiana piaseckiego. Mimo tego zajmują ostatnie miejsce w tabeli. Obie drużyny mierzyły się już ze sobą w tym sezonie. 16 września lepsi byli zawodnicy Rakowa, którzy wygrali z ŁKS-em 1:0 po trafieniu Papanikolaou. Kibice z Częstochowy nie wyobrażają sobie, żeby ich drużyna nie wróciła do domu z awansem, ale w piłce nigdy nic nie wiadomo.

Przewidywane składy:

ŁKS Łódź: Bobek; Szeliga, Monsalve, Marciniak, Flis; Hoti, Łabędzki; Pirulo, Ramirez, Śliwa, Jurić

Raków Częstochowa: V. Kovacević; Racovitan, A. Kovacević, Rundić; Tudor, Berggren, Lederman, Plavsić; Kittel, Cebula; Piasecki

Spotkanie 1/16 finału Pucharu Polski pomiędzy ŁKS-em Łódź a Rakowem Częstochowa rozpocznie się o godzinie 18:00, a sędzią tego meczu będzie Pan Tomasz Kwiatkowski.

Robert Sychowski

Artykuł ŁKS Łódź – Raków Częstochowa [ZAPOWIEDŹ] pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Przewidywane składy:

Arsenal: Turner – Tomiyasu, Saliba, Gabriel, Tierney – Jorginho, Partey, Vieira – Nelson, Trossard, Smith Rowe

Sporting: Adan – St. Juste, Inacio, Reis – Esgaio, Ugarte, Goncalves, Santos – Edwards, Paulinho, Trincao

Karol Budzik

Artykuł Arsenal – Sporting Lizbona [ZAPOWIEDŹ] pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Rio Ave ↦ Koniec kontraktu

Nie tak miała wyglądać kariera 52-krotnego reprezentanta Portugalii. W 2011 roku myślał, że jest w piłkarskim niebie. Transfer do Realu Madryt za 30 milionów euro miał być spełnieniem marzeń o grze w jednym z najlepszych klubów świata, ale jak powszechnie wiadomo, z nieba do piekła jest niedaleka droga. Fabio aż siedem lat był piłkarzem ,,Królewskich” i w tym czasie rozegrał tylko 58 meczów. W Madrycie był do 2018 roku, a przez ostatnie 4 lata był wypożyczany, a to do Monaco albo Sportingu. Kiedy kontrakt mu się skończył, podpisał roczną umowę z portugalskim Rio Ave. Do 30 czerwca żadna ze stron nie rozpoczęła negocjacji w sprawie przedłużenia pobytu obrońcy w klubie, w wyniku tego jest obecnie bezrobotny. Piłkarz w wywiadach informował dziennikarzy, że wciąż jest aktywnym zawodnikiem i czeka na propozycje.

9.Cafu

FC Metz ↦ Legia Warszawa

800 tysięcy euro

Mamy, w pewnym sensie, polski akcent dzisiejszego podsumowania. Od 2018 roku środkowy pomocnik przebywa w Polsce. Najpierw został wypożyczony z drużyny FC Metz, a w minionym okienku został wykupiony przez „Legionistów”. W 56 meczach w barwach wicemistrza Polski strzelił 9 goli i zanotował 6 asyst. Wcześniej reprezentował barwy Lorient, z którego przeniósł się do Metz. Na początku swojej ścieżki piłkarskiej stawiał kroki  w drużynach juniorskich Vitórii Guimaraes oraz Benfiki Lizbona.

8. Goncalo Cardoso

(Francisco Gomes da Silva fot.:proscout.pt)

Boavista ↦ West Ham United

3 miliony euro

Jest uznawany za jeden z wielkich talentów portugalskiej piłki. Środkowy obrońca profesjonalną karierę piłkarską rozpoczął w drużynie Boavista. To w niej talent Portugalczyka odkryli skauci West Hamu i ściągnęli go pod swoje skrzydła. Cena jak za tak utalentowanego stopera jest niewielka, uwzględniając dzisiejsze standardy. Obecnie Portugalczyk rozgrywa spotkania w drużynie młodzieżowej U23 londyńskiego klubu.

7. Ricardo Quaresma

Besiktas ↦ koniec kontraktu ↦ Kasimpasa

Portugalski skrzydłowy jest prawdopodobnie najbardziej zmarnowanym talentem XXI wieku. Kiedy w 2008 roku przechodził do Interu Mediolan prowadzonego przez Jose Mourinho, piłkarski świat miał u swych stóp. Niestety, coś poszło nie tak i wraz z następnymi sezonami, wartość skrzydłowego zamiast systematycznie rosnąć, to zaczęła spadać. W 2013 roku myślano, że to już jest definitywny koniec Quaresmy, ponieważ na początku stycznia przeniósł się do Zjednoczonych Emiratów Arabskich. Na szczęście dla kibiców po roku wrócił do Europy do FC Porto, z którego, można powiedzieć, wypłynął na szerokie wody. Teraz będzie bronił barw tureckiej Kasimpasy. Tamtejsi kibice będą mogli z bliska podziwiać charakterystyczne uderzenia „fałszem” Portugalczyka.

6. Renato Sanches

Bayern Monachium ↦ LOSC Lille

20 milionów euro

Doskonale znany wszystkim polskim kibicom Portugalczyk w końcu uwolnił się od niemieckiego giganta. Po fantastycznych występach na Euro 2016 pomocnik został ściągnięty do drużyny z Bawarii za 35 milionów euro. Wszyscy zachwycali się nad Renato i wróżyli mu wielką karierę. Jednak coś poszło nie tak i w Niemczech nie przypominał już tego samego zawodnika co na turnieju. Brak miejsca w pierwszym składzie spowodował, że po ponad trzech latach spędzonych w Monachium Sanches odszedł do Francji. Czynnikiem, który na pewno pomógł w sfinalizowaniu tego transferu przez Lille, był awans do Ligi Mistrzów.

5. Rafael Leao

Fot: Transfermarkt

LOSC Lille ↦ AC Milan

25 milionów euro

Wychowanek Sportingu w dużej mierze przyczynił się do awansu Lille do Ligi Mistrzów. Dwudziestolatek w 24 spotkaniach francuskiej Ligue 1 ustrzelił 8 bramek i zanotował 2 asysty. Napastnik zwrócił uwagę włodarzy AC Milan, którzy w letnim „mercato” szukali wzmocnień, głównie na pozycji napastnika. Włosi chcą w końcu powrócić do elitarnych rozgrywek, a skoro Leao pomógł swojemu poprzedniemu klubowi wywalczyć miejsce w Champions League, to dlaczego nie miałby pomóc Włochom?

4. Andre Gomes

FC Barcelona ↦ Everton

25 milionów euro

Portugalski środkowy pomocnik powoli zaczyna przypominać tego samego zawodnika, którym był w Valencii. Po transferze do FC Barcelony był cieniem samego siebie, miał być nowym Iniestą, a wyszła klapa. Odrodzenie Gomesa dopiero miało miejsce w Premier League. Po rocznym wypożyczeniu środkowego pomocnika, „The Toffiees” zdecydowali się wykupić Portugalczyka i wiążą z nim na pewno ambitne plany na przyszłość.

3. Gelson Martins

Atletico Madryt ↦ AS Monaco

30 milionów euro

Sytuacja ex skrzydłowego Sportingu prawie analogiczna co jego rodaka Andre Gomesa. Po transferze do większego klubu, w tym przypadku Atletico Madryt nie mógł się odnaleźć w drużynie Diego Simeone. Odżył dopiero na wypożyczeniu w AS Monaco. Zagrał w 16/16 spotkań od pierwszej minuty w Ligue 1 w sezonie 2018/19 i dużym stopniu przyczynił się do uniknięcia spadku przez drużynę z Księstwa, co poskutkowało wykupieniem zawodnika na stałe. Inne są tylko okoliczności transferu Martinsa do Hiszpanii. Skrzydłowy zażądał rozwiązania kontraktu przez swój były klub – Sporting, gdyż miał on konflikt z prezesem klubu, oraz przez atak pseudokibiców na bazę treningową klubu z Lizbony. Udało im się jednak dojść do konsensusu i Gelson zamienił Portugalię na Hiszpanię za 22,5 miliona euro.

2. Joao Cancelo

Juventus↦ Manchester City

65 milionów euro + Danilo

Prawy obrońca Juventusu zamienił słoneczną Italię, na deszczową Premier League. Bądź co bądź, Manchester City zrobił interes życia na tym transferze. Po świetnym sezonie we Włoszech 25-letni Portugalczyk zaczął sprawiać problemy w szatni Juventusu, więc aby nie spowodować rozłamu i podziałów w klubie, postanowiono go sprzedać. Rękę po prawego obrońcę wyciągnął Pep Guardiola, który ściągnął go pod swoje skrzydła za 65 milionów euro, plus w drugą stronę powędrował Danilo. Brazylijczyk był jednym z niewypałów transferowych ery Szejków w Manchesterze City. Patrząc na obecne zawirowania na rynku, 65 milionów to promocja za takiego obrońcę jakim jest Cancelo. Jednak są w Juventusie sprawy ważniejsze niż pieniądze.

1. Joao Felix

Benfica ↦ Atletico Madryt

19-letni Portugalczyk był bohaterem najdroższego transferu okienka. Diego Simeone płacąc za niego aż 120 milionów euro, ustanowił nowy rekord transferowy klubu z Wanda Metropolitano. Ofensywny gracz z miejsca stał się naturalnym zastępcą Anoine Griezmanna. Transakcja dokonana między Lizboną a Madrytem jest także rekordowym transferem w Lidze NOS (portugalskiej). Felix kosztował ponad dwa razy więcej niż następny w tym zestawieniu Eder Militao, który zamienił w tym samym okienku FC Porto na Real Madryt za okrągłe 50 milionów euro. Miejmy nadzieję, że Joao nie podzieli losu swojego rodaka Gelsona Martinsa

Artykuł Podsumowanie transferów z udziałem Portugalczyków! pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Kuchy King jak się zwykło na niego mówić, we wtorkowy wieczór znów udowodnił, że różnorakie żarty na jego temat nie mogą przysłonić jego piłkarskich umiejętności. Strzał z daleka, niemal pod samą poprzeczkę bramki irlandzkiego Cork City, dał Wojskowym zwycięstwo w pierwszym meczu 1. rundy eliminacji do Ligi Mistrzów.

Pięć mistrzostw i sześć pucharów

Kucharczyk jest chyba jednym z najbardziej lojalnych jednemu klubowi LOTTO Ekstraklasy piłkarzem ostatnich lat. 27-latek do klubu, w którym obecnie występuje, trafił w 2009 roku, a regularną grę zaczął rok później po powrocie z wypożyczenia, na które udał się do Świtu Nowy Dwór Mazowiecki. Mecz w Irlandii był jego 312 w historii występów w Legii, bramka natomiast była oznaczona numerem 65. W czasie swojej gry w Warszawie dziewięciokrotny reprezentant Polski zdobył pięć tytułów mistrza Polski i sześć krajowych pucharów.

Charakterek, który raz daje raz zabiera

Dość jednak o biografii i cyferkach. Czas skupić się na samej postaci biegającej w koszulce z numerem osiemnaście i próbie odpowiedzi na pytanie zadane we wstępie. Kucharczyk od samego początku ekstraklasowej kariery pokazał, że dla Legii potrafi oddać całe swoje serce. Sukcesy świętował we wręcz szaleńczy sposób (choćby słynna „zabawa” z wózkiem na brudne koszulki w szatni po meczu w Warszawie ze Sportingiem). Porażki często „przyjmował na klatę”, ale… No właśnie, ale…

Sportowa złość to coś, co jest ważną cechą każdego sportowca. Nie można jednak zbyt przesadnie reagować w ten sposób na nieudane występy, bez względu na to, czy to piłka nożna czy jakakolwiek inna dyscyplina sportowa. Niestety Kuchemu zdarzały się i to nierzadko różnego rodzaju występki.

Pierwszym z brzegu może być słynny wywiad po meczu w Lidze Europy z Ajaksem Amsterdam z 2015 roku, podczas którego Kucharczyk „popisał się” wystrzeleniem piłki w kosmos w sytuacji sam na sam z bramkarzem. Fatalne strzał, fatalny dziennikarz i prośba o następne pytanie stały się chyba najczęściej wykorzystywanym tematem memów tamtej zimy.

Kolejny raz gorąco wokół piłkarza Legii zrobiło się na początku tego roku. Słynne odsunięcie od drużyny za rzekome wynoszenie z szatni poufnym informacji brzmiało jak scenariusz jakiegoś nieźle zapowiadającego się filmu sensacyjnego. Do dziś nie wiemy właściwie, czy coś było w tej sprawie na rzeczy, w każdym razie ta sytuacja po raz kolejny wykazała wartość napastnika. Legii nie w lidze nie szło, Romeo Jozak tracił grunt pod nogami, a dopiero zmiana trenera i powrót Kucharczyka zmieniła oblicze Wojskowych.

Powód? Z tego, co udalo mi się ustalić, chodzi o wynoszenie informacji z szatni do dziennikarzy (https://t.co/3NSzH2cmxw. na temat pani psycholog) #Kuchy #Legia

— Bartek Kubiak (@KubiakBartek) 24 marca 2018

Może nie zmieniła specjalnie pod względem cyferek, bo w końcówce sezonu legijna osiemnastka zdobyła w sumie tylko trzy gole, ale na pewno wprowadziła więcej spokoju w poczynania boiskowe i szatnię warszawiaków.

Sezon 2018/19 rozpoczęty z wysokiego C

Nowy sezon rozpoczęty przez Legię we wtorek znów pokazał, że Kucharczyk będzie niezwykle ważnym ogniwem w układance Deana Klafuricia. Gol na wagę triumfu w Irlandii w meczu Champions League zdobył na ok. dziesięć minut przed końcem spotkania. 27-latek potrafił zamienić podanie od wykonującego rzut wolny Krzysztofa Mączyńskiego na bramkę po przepięknym strzale z dystansu.

co za Kucharczyk #CorLeg #ChampionsLeague pic.twitter.com/Z6hU92qpmg

— Radosław Prachnio (@fmsprawdzam) 10 lipca 2018

Oczywiście, że był to debiut w oficjalnym spotkaniu choćby dla ofensywnie usposobionego Jose Kante, a inny ze snajperów pozyskanych latem – Carlitos grać będzie pewnie dopiero od piątkowego Superpcharu z Arką, lecz to spotkanie znów pokazało, że na kłopoty… Kucharczyk! Szczególnie cieszy to ze względy na narodowość. W końcu Kuchy to Polak, a tych niestety, w Legii, aktualnego mistrza naszego kraju, jest zwyczajnie mało.

Jaka jest więc odpowiedź na główne pytanie zwarte w tym tekście? Jednej chyba nie ma, ale moim zdaniem najlepszą będzie pewne rosyjskie przysłowie тише едешь, дальше будешь (ciszej jedziesz, dalej będziesz) – co odpowiada naszemu – spiesz się powoli. Dlaczego akurat to przysłowie? Ano dlatego, że czasem warto poczekać chwilę na wystrzał formy w górę młodziana, któremu się zaufało, niż przytłaczać budżet nie zawsze trafionymi inwestycjami.

Mateusz Orłowski

Artykuł Oreł czy reszka?: Na kłopoty… Kucharczyk pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.