Mistrzem Włoch kampanii 2021/22 został Milan. Zgromadził na swoim koncie 86 punktów. Taki rezultat robi wrażenie. Teraz to oni są królami nie tylko Mediolanu, ale i całej Italii. Stefano Pioli dokonał czegoś co wydawało się niemożliwe. Z taką ekipą bez dobrego prawego skrzydłowego i ofensywnego pomocnika zdobył dziewiętnaste Scudetto po jedenastu latach przerwy dla tego klubu. Z pewnością przede wszystkim zarząd będzie chciał w najbliższym mercato sprowadzić dobrych graczy na te pozycje. Przywrócił Rossonerich na tron, należne im miejsce. Udało się to dzięki temu, że wszyscy tworzyli jedną drużynę, w każdej sytuacji poszli by w ogień, trzymali się razem bez względu na okoliczności, wierzyli w powodzenie wyznaczonego celu. Byli silni. Zdecydowanie zasłużyli na tytuł najbardziej. Dostali również niesamowite wsparcie od fanów, którzy zawsze byli licznie zgromadzeni na stadionach, gdzie grała ta drużyna. Nawet na spotkaniach wyjazdowych było dużo kibiców przyjezdnych, szczególnie już w drugiej połowie tego sezonu, gdy wszyscy poczuli, że mogą dokonać czegoś nieprawdopodobnego i jest to możliwe. Miedzy nimi i piłkarzami jest mocna więź. Mimo, że w tej ekipie większość zawodników jest młoda, bez doświadczenia, nigdy wcześniej nic nie wygrała, to zachowała spokój, wspierała się nawzajem, grali już jak mistrzowie, bez stresu. Dążyli do tego wszystkiego mecz po meczu. Szczególnie końcówka jest warta uwagi. W pięciu ostatnich meczach z wymagającymi rywalami, z których każdy aspiruje do gry w europejskich pucharach, zdołali osiągnąć komplet 15 punktów co jest czymś świetnym. Przełomowym momentem była bramka Sando Tonaliego w meczu z Lazio w 92. minucie, która dała zwycięstwo, dała jeszcze więcej motywacji i wiary. Milan wykazał się niesamowitym charakterem, mentalnością, a to również przede wszystkim dzięki Zlatanowi Ibrahimoviciowi. Gdy Szwed przychodził zimą 2020 roku ten klub był na skraju przepaści, przegrał z Atalantą 0:5 i oscylował w dolnych rejonach pierwszej dziesiątki tabeli. Mówił, że przyszedł tu po to, by wprowadzić ten zespół na szczyt i zapewniał, że zdobędzie z tym klubem Scudetto. Jak powiedział tak zrobił. Teraz będą jeszcze większe wymagania, bowiem nie dość, że będą bronić tytułu, to jeszcze podczas losowania grup Ligi Mistrzów są rozstawieni w pierwszym koszyku i z pewnością będą mieli łatwiejszych rywali w tej fazie rozgrywek niż w zakończonym już sezonie, gdzie zajęli czwartą lokatę, wygrywając zaledwie raz. Zdecydowanie ćwierćfinał jest w ich zasięgu.

Zaraz za nimi na drugim miejscu uplasował się ich największy rywal – Inter Mediolan, który stracił do czerwono-czarnych dwa ,,oczka”.  Ten rok zdecydowanie mogą zaliczyć do udanych, mimo że nie zdobyli najważniejszego trofeum w kraju. Niewiele do tego zabrakło. Prawdą jest, iż mieli lepszy skład niż Milan, więcej jakości w zespole, lecz nie stanowili tak mocnej drużyny wewnątrz jak przeciwnicy. Mogą za to pochwalić się zdobyciem mniej prestiżowych pucharów, a mianowicie za wygranie Coppa Italia, pokonując w finale Juventus 4:2 po dogrywce i Superpucharu Włoch, również zwyciężając z Bianconerimi. Były zmiany w klubie, przyszedł nowy trener, piłkarze między innymi Dżeko czy Calhanoglu. Turek odszedł z Milanu, by móc wygrać mistrzostwo z Interem, w jego przekonaniu z lepszymi zawodnikami, ale poległ i jest teraz pośmiewiskiem. W dwóch poprzednich kampaniach dwie drużyny z Mediolanu dwukrotnie zdobyły Scudetto, a Hakan nie uczynił tego ani razu. W Lidze Mistrzów doszli do 1/8 finału, gdzie nie najlepiej trafili i zostali wyrzuceni z rozgrywek przez Liverpool, ulegając im w pierwszym starciu u siebie 0:2, później wygrali na wyjeździe 1:0, ale to nie wystarczyło.

Na najniższym stopniu podium stanęła ekipa Luciano Spalettiego, która przez większość sezonu liczyła się w rywalizacji o mistrzostwo. Poległa jednak zdecydowanie za wcześnie. Za wiele mieli wpadek. Nie wytrzymali presji i mocnego tempa narzuconego przez Mediolan. Przegrali między innymi z Fiorentiną na własnym boisku 2:3 i był to gwóźdź do trumny. Ostatecznie do nowych mistrzów stracili siedem punktów. Tą lokatę jednak należy docenić, bowiem po dwóch latach przerwy wreszcie zagrają w fazie grupowej Ligi mistrzów. To jest spory krok naprzód dla Neopolitańczykówi daje nadzieje na lepszą przyszłość. Z pewnością są w stanie walczyć o najwyższe cele, tylko potrzeba trochę opanowania i charakteru. Jednak w najbliższym sezonie może to nie być takie łatwe, ponieważ kilku kluczowych piłkarzy ma odejść z powodu trudnych problemów finansowych klubu. Pewniakiem niemalże jest odejście Victora Osimhena, najlepszego strzelca, Lorenzo Insigne czy ostatnio słabo spisującego się Piotra Zielińskiego.  Czas pokaże co ujrzymy za około trzy miesiące.

Skład drużyn włoskich reprezentujących ten kraj w przyszłorocznej edycji UEFA Champions League uzupełnił Juventus. Jest to główne rozczarowanie sezonu 2021/22. Zawiedli wszystkich, a przede wszystkim samych siebie. Mając taką jakość w drużynie i wywalczyć tylko czwarte miejsce i to z pewnymi problemami to nie przystoi temu klubowi. Drugi sezon z rzędu muszą bić się o tą lokatę. Dystans do pierwszej trójki, a przede wszystkim do lidera rozgrywek jest ogromny i trudno będzie to nadrobić w rok. Nie do tego nas przyzwyczaili i muszą z pewnością zastanowić się nad tym wszystkim i podnieść się z kolan, bowiem inaczej będzie coraz gorzej. Ze Starą Damą żegna się wielka legenda i gwiazda, Paulo Dybala. Na pewno będzie go brakować, był powiązany bardzo emocjonalnie z Bianconerimi, co było widać gdy żegnał się z fanami w swoim ostatnim meczu na Allianz Stadium. 

W przyszłym sezonie w Lidze Europy wystąpią dwa rzymskie klubu: Lazio, które zajęło piątą pozycję i Roma plasująca się tuż za nimi ze stratą zaledwie jednego punktu. Mają szanse zajść daleko. Kampania 2021/22 była dla nich początkowym przetarciem, wprowadzaniem filozofii gry nowych trenerów, którzy dołączyli do tych zespołów. Sezon 2022/23 będzie dla nich poważnym sprawdzianem i muszą pokazać na co ich stać, by przekonać  do siebie bardziej kibiców i zarząd. Ich celem będzie pierwsza czwórka i gra w Lidze Mistrzów. Potrzeba tylko jeszcze wzmocnić zespoły kilkoma transferami. 

W Lidze Konferencji zaś zagra Fiorentina. Zajęła siódme miejsce na koniec sezonu ligi włoskiej. Wracają do europejskich pucharów sześciu latach nieobecności. Są to co prawda najmniej prestiżowe rozgrywki, ale i to z pewnością mocno cieszy fanów i piłkarzy ekipy z Toskanii. Ukłony należą się Vincenzo Italiano, jak świetną robotę wykonał w pierwszym roku pracy z tym zespole. Wreszcie odbijają się od dna, wracają do żywych, pokażą się światu na arenie międzynarodowej. Mają potencjał i możliwości, by włączyć się do gry w przyszłości o większe cele. Trzeba tylko ściągając kilku dobrych zawodników. Tuż za nimi znalazła się Atalanta, która również jest wielkim zaskoczeniem, jednak tym negatywnym. To najgorszy sezon La Dei, od kiedy trenerem jest Gian Piero Gasperini. Najprawdopodobniej zostanie na stanowisku, bowiem wszyscy mają do niego zaufanie. Roczny oddech od Europy dla tego klubu przyda się, by to wszystko sobie poukładali, nakreślili plan działania, a w lidze powalczyli być może ponownie o top 4 jak nas przyzwyczaili do tego w poprzednich latach. Kadra jest niesamowita. Trzeba tylko wydobyć z niej ogromny potencjał, jaki w niej drzemie. Jednym z powodów tak słabszej dyspozycji jest brak kilku ważnych zawodników przez większość sezonu. Czasami musieli grać młodzieżą. 

Najlepszym zespołem ze środka tabeli okazał się Hellas Verona. Trochę tracą punktów do ekip walczących o europejskie puchary. Jednak Igo Tudor naprawdę wydobył z tej ekipy wszystko co najlepsze. Grają teraz miło dla oka, ofensywnie, stawiają się wielkim klubom. Przykładem jest chociażby wygrana u siebie z Juventusem czy na wyjeździe z Atalantą. Nigdy się nie cofają, są odważni, mocno pressują rywali już na ich połowie, stwarzają wiele okazji bramkowych. To nie wygodny przeciwnik, oparty także na swojej sile i fizyczności. Znaleźli się wyżej niż chociażby Sassuolo czy Torino.

Spadkowiczami w zakończonym już sezonie są znajdujące się na osiemnastym miejscu Cagliari, które zasłużenie żegna się z najwyższą klasą rozgrywkową na przynajmniej rok. Okazali się gorsi o punkt od Salernitany, skazywanej od początku na rychły spadek. Jednak Davide Nicola po raz kolejny dokonał cudu. Na dziewiętnastej pozycji rozgrywki ukończyła Genoa, a najgorszą ekipą bez cienia wątpliwości jest Venezia. 

Statystyki:

Po raz czwartym w swojej karierze nagrodę Capocannoniere zgarnął napastnik Lazio i legenda tego klubu, Ciro Immobile. Uzbierał na swoim koncie 27 goli. Tuż za nim znaleźli się Dusan Vlahović – 24 gole, występujący w pierwszej części kampanii we Fiorentinie, a później od stycznia zamienił swój klub na Juventus. Podium uzupełnił piłkarz Interu Lautaro Martinez, który 21 razy wpakował piłkę do siatki.

Najlepszym asystentem został główna postać Sassuolo – Domenico Berardi, który zanotował 13 asyst. Podium uzupełnili pomocnicy Interu: Hakan Calhanoglu-12 i Nicolo Barella-11.  

Artykuł Podsumowanie Serie A – sezon 2021/22 pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Historia pojedynków między tymi drużynami jest naprawdę zacięta i obfituje w sporą liczbę goli. W pięciu ostatnich starciach dwukrotnie górą byli Rossonerich, tyle samo razy wygrali piłkarze Sassuolo-zrobili to w dwóch poprzednich potyczkach. Jedno spotkanie zakończyło się remisem bezbramkowym. Pierwszy mecz między tymi obiema ekipami na San Siro zakończył się zaskakującą wygraną gości 1:3, gdy gospodarze musieli kończyć ten pojedynek w dziesiątkę. Zaś starcia na Mapei Stadium pięć razy z rzędu wygrali Milaniści. Liczą oni na podtrzymanie tej serii. 

Gospodarze już o nic nie walczą w tym sezonie. Mogą o jedną pozycję poprawić swoje miejsce w tabeli. Zajmują bowiem 10. lokatę i tracą do dziewiątego Hellasu Verona dwa ,,oczka”. Pewne jest, że Neroverdich zakończą obecne rozgrywki w pierwszej połowie zestawienia. Nie udało się im poważnie włączyć się do rywalizacji o miejsca dające im grę w europejskich pucharach. Zdecydowanie tą ekipę na to stać, mają niesamowity potencjał. Tą kampanię mają nieznacznie gorszą od dwóch poprzednich, które kończyli na 8. pozycji. Wciąż trzymają wysoki poziom. Przy kilku dobrych wzmocnieniach zdecydowanie tak jak Fiorentina będą bić się o pokaźniejsze cele. Po zapowiedziach trenera tego klubu widać, że dzisiejszy mecz, ostatni w sezonie biorą na poważnie i chcą z przytupem zakończyć go. Mają czym postraszyć rywali, walczących o coś wielkiego. Już nie raz w bieżących rozgrywkach byli w stanie postawić się największym firmom i urwać im punkty. Umieją z takimi klubami grać. Przykładem jest chociażby wygrana z Interem na wyjeździe 2:0 czy z Juventusem również na obcym terenie 2:1 po golu w ostatniej akcji meczu. Z pewnością dzisiejsze starcie będzie emocjonujące i gospodarze będą stanowić zagrożenie pod bramką rywala. Nie przestraszą się ich, zagrają ofensywnie, odważnie bez kalkulacji, wiedząc że to już ostatnie spotkanie przed wyjazdem na wakacje i nie mają nic do stracenia. Patrząc na ich ostatnią formę, nie jest ona najlepsza tak łagodnie mówiąc. Zwyciężyli zaledwie tylko w jednym spotkaniu z Bologną na wyjeździe 3:1, które odbywało się w poprzedni weekend i robi wrażenie. Ponadto aż trzykrotnie zasmakowali goryczy porażki.  Najbardziej dotkliwa była przegrana z Napoli na stadionie rywala aż 1:6. Zaprezentowali się wtedy fatalnie i zagrali chyba najsłabiej w całej kampanii. Zremisowali ponadto z Udinese 1:1. Ich dyspozycja jest wielką niewiadomą. Grają w kratkę. Na pewno będą mieli motywację, patrząc w jakim prestiżowym starciu uczestniczą. Alessio Dionisi ma ogromne pole manewru, żaden z kluczowych piłkarzy nie jest kontuzjowany, więc może wystawić w bój najlepszy możliwy skład. Wystąpią od pierwszej minuty w ustawieniu 4-2-3-1. Na środku obrony zagrają Gian Marco Ferrari i Kaan Ayhan. Duet pomocników defensywnych stworzą Maxime Lopez i Davide Fratesi. Ich celem będzie głównie zabezpieczanie tyłów, walka o każdy metr boiska i rozgrywanie piłki gdy będą w jej posiadaniu. W ofensywie drzemie ogromny potencjał, który w każdym momencie może zostać uwolniony przez piłkarzy obecnych w tej formacji. Ujrzymy szybkich, zawsze groźnych skrzydłowych Domenico Berardiego, który może w najbliższym okienku właśnie trafić do Milanu i Hameda Traore. Na ,,dziesiątce” zagra Giacomo Raspadori. Będzie on przede wszystkim skupiał się na grze do przodu, kreowaniu sytuacji bramkowych. W ataku pozycja napastnika przypadnie Gianclucę Scamacce. To również zawodnik godny uwagi. Jest szybki, wysoki, potrafi odnaleźć się w polu karnym przeciwników. Z pewnością będą posyłane na niego dośrodkowania w celu wykończenia przez niego akcji głową. 

Goście zaś są już bardzo bliscy zdobycia 19. tytułu mistrzowskiego w swojej historii. Obecnie zajmują 1. miejsce w tabeli i ich przewaga nad drugim Interem wynosi dwa punkty. Po jedenastu latach przerwy, upokorzeń, upadków, beznadziejnych rezultatów mogą wrócić na tron. Zasłużyli na to całkowicie, spisując się świetnie przez cały sezon. Muszą tylko i aż zremisować z Sassuolo. Grać na ten rezultat na pewno nie będą, bowiem jak wiadomo jest to zbyt ryzykowne i jeden błąd wystarczy do tragedii. Nie mogą zaprzepaścić tej szansy, ponieważ była by to wielka katastrofa dla wszystkich związanych z tym klubem. Tak jak zawsze ich celem będzie zwycięstwo i zagwarantowanie sobie tytułu. Wtedy przy pozytywnym wyniku tego spotkania nie będą musieli denerwować się i spoglądać na wynik równolegle toczonego meczu Interu z Sampdorią. Z pewnością przed nimi trudne i wymagające wyzwanie, bowiem wiemy jak groźni są Neroverdich. Jest to coś nieprawdopodobnego jeśli zdołają zdobyć scudetto. Nikt nie spodziewał się po nich, że włączą się do walki o to trofeum, mimo że w tej kampanii mieli słabszy skład niż w poprzedniej gdy sięgali po wicemistrzostwo Włoch i po raz pierwszy od siedmiu lat zakwalifikowali się do Ligi Mistrzów. Ta drużyna robi ciągle krok naprzód. To co zrobił Stefano Pioli jest czymś niesamowitym, fenomenalnym. Przy jeszcze dobrych wzmocnieniach na rynku transferowym ta ekipa może być o wiele lepsza i stać się postrachem dla największych w Europie, walczyć o najwyższe laury co rok. Z pewnością jeśli zostaliby mistrzami, nakłoniłoby to innych piłkarzy, szczególnie młodych do przeniesienia się do Rossonerich. Milan niby gra na wyjeździe, a tak naprawdę będzie to wyglądało jakby mecz miał miejsce na własnym obiekcie. Bilety przez kibiców tej drużyny zostały wykupione w ekspresowym tempie i na stadionie w Reggio Emilia wspierać podopiecznych Stefano Piolego będzie aż 18 tysięcy fanów przy zaledwie trzech tysiącach kibiców gospodarzy. Ci co nie wykupili dostępu na to starcie, również pojadą za swoimi piłkarzami wspierać ich w trudnym momencie. Forma dzisiejszych gości jest zachwycająca i nie jest zaskoczeniem, że są walczą o to trofeum. Wygrali bowiem wszystkie pięć meczów. Większość tych pojedynków była bardzo ciężka i emocjonująca. Kluczowe było zwycięstwo wyjazdowe z Lazio 2:1 po golu w doliczonym czasie Sandro Tonaliego. W ubiegły weekend pokonali u siebie w kluczowym pojedynku groźną Atalantę 2:0 i przybliżyli się już bardzo do upragnionego celu. Są rozpędzeni i nie chcą się zatrzymywać, tylko gnać do mety. Menedżer czerwono czarnych nie będzie mógł tylko skorzystać z kontuzjowanego od listopada Simona Kjaera. On również pojechał z całą drużyną do regionu Reggio Emilia w sobotnie popołudnie. Tam na miejscu w hotelu spędzą noc. Dzięki swojej jedności i zaangażowaniu przewyższają Inter, tworzą świetny, niebezpieczny dla każdego zespół mimo że nie mają takiej jakości jak ich rywale zza miedzy. Wystąpią w ustawieniu 4-2-3-1. Na środku obrony zagra stały zestaw Pierre Kalulu-Fikayo Tomori. Na prawej obronie zobaczymy Theo Hernandeza, dysponującego mocnym przyspieszeniem, napędza ofensywę. Takim rajdem 90 metrowym wykazał się w poprzednim meczu z Atalantą strzelając bramkę na 2:0. Kibice liczą, że dziś również będzie niebezpieczny. Duet pomocników defensywnych stworzą Sandro Tonali-Frank Kessie. Iworyjczyk gra ostatnie ostatnie spotkanie w barwach Rossonerich, bowiem po zakończeniu obecnej kampanii przenosi się do Barcelony. Na ,,dziesiątce” ujrzymy Rade Krunica, który po długim czasie wrócił do pierwszej jedenastki. Tifosich tej ekipy liczą przede wszystkim na szybkość skrzydłowego, Rafela Leao. To on jest głównym motorem napędowym Milanu, jest głównym architektem tego sukcesu, nie raz pomagał drużynie w potrzebie. Na drugiej stronie zobaczymy Alexisa Saelemaekersa. W środku tygodnia docierały do nas przecieki, według których miałaby nastąpić zmiana na pozycji napastnika. Ante Rebić w takim układzie zastąpiłby Oliviera Girouda, ostatnio grającego słabo. Ta decyzja nie mogła dziwić. Trener myślał nad postawieniem na szybkość, wiedząc jak będą prezentowali się Neroverdich. Niezbędny będzie pressing na nich, a także nie można wykluczyć kontr. Jednak ostatecznie mister postanowił, że nic nie będzie zmieniał i Francuz wyjdzie od początku. Mogą się przydać jego warunki fizyczne i z pewnością będą posyłane na niego dośrodowania z nadzieją, że będzie je wykańczał. Potrafi świetnie grać głową, strzelać w taki sposób gole, przytrzymać futbolówkę co już wielokrotnie pokazał. Doświadczenie jego będzie cenne. Musi zagrać lepiej niż przed tygodniem.Wszyscy kibice tego klubu liczą tylko na jedno, że około godziny 20:00 rozpocznie się świętowanie i wielka feta z okazji zdobycia scudetto. 

Przewidywane składy:

Sassuolo: Consigli – Muldur, Ayhan, Ferrari, Rogerio – Lopez, Fratesi – Berardi, Raspadori, Traore – Scamacca

Milan: Maignan – Calabria, Kalulu, Tomori, Theo Hernandez – Tonali, Kessie – Saelemaekers, Krunić, Leao – Giroud 

Marcin Kowalewski  

Artykuł Sassuolo – Milan [ZAPOWIEDŹ] pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Starcia między tymi oboma klubami są gwarantami wielkich emocji i goli. Jest to zawsze jedno z najbardziej prestiżowych starć w całym sezonie ligi włoskiej. Szczególnie najbardziej czekają na nie fani Fiorentiny, bowiem to dla nich najważniejszy mecz. Dzisiejsi rywale nie przepadają za sobą, nienawidzą się. Patrząc na ostatnie potyczki górą byli podopieczni Massimiliano Allegriego. Wygrali oni trzy poprzednie mecze. Mierzyli się w półfinale Pucharu Włoch. Ostatecznie z tego dwumeczu zwycięsko wyszli Bianconerich, wygrywając najpierw na wyjeździe 1:0, a później zwieńczyli to wygraną 2:0. 

Gospodarze mają jeszcze szansę gry w przyszłym sezonie w europejskich pucharach, a konkretnie w Lidze Konferencji. Aktualnie zajmują 7. lokatę i mają identyczną liczbę punktów co Atalanta. Oczywiście aspiracje były większe, ale po drodze zdarzyło się kilka wpadek i osiągnięcie takiego rezultatu nie byłoby złe. Będzie jednak o to trudno, bo jak wiemy mają oni dziś do pokonania trudnego rywala, a muszą to zrobić, by o czymkolwiek myśleć i mieć nadzieje na powodzenie tej misji. Natomiast dzisiejszym przeciwnikiem podopiecznych Gasperiniego będzie Empoli i mają ułatwione zadanie. W końcu po kilku latach słabej gry, lądowania w drugiej połowie tabeli Viola wychodzi temu naprzeciw, chcą pokazać się szerzej światu. Zdecydowanie ta drużyna ma potencjał do tego, by w przyszłości rywalizować z najlepszymi, zagrać w Lidze Mistrzów. Trzeba do tego jeszcze kilku wzmocnień. Trzeba sobie powiedzieć, że świetną robotę w swoim pierwszym roku pracy tutaj zrobił Vincenzo Italiano. Miło się ich ogląda. Nie boją się lepszych zespołów. Grają jak równym z równym, ofensywnie, odważnie, wysoko pressując rywala już na ich połowie. Nie dopuszczają do wielu sytuacji strzeleckich. Stanowią monolit. Zatrzymali już w tej kampanii między innymi Napoli, pokonując ich na wyjeździe 3:2 i pozbawiając nadziei na scudetto. Są ostatnio jednak w słabszej formie. Przegrali bowiem aż cztery z pięciu ostatnich spotkań. Nie wytrzymują już trudów tego sezonu, który był dla nich wymagający. Wygrali jedno starcie, ale za to z Romą 2:0 kompletnie dominując w tym meczu. Rywale nie mieli nic do powiedzenia. Na pewno dzisiaj  nie poddadzą się. Będą zmotywowani by dać z siebie wszystko, wiedząc o co walczą, jaka jest stawka. że to jest ich ostatni mecz w tym sezonie i to przed własną publicznością. Gra u siebie jest dla nich dużym atutem, bo prezentują się wtedy dużo lepiej. Trener gospodarzy nie ma jakichś wielu osłabień w swojej drużynie. Do jego dyspozycji nie będą tylko Sottil i Maleh. Zagrają w ustawieniu 4-3-3. Na środku obrony wystąpią Milenković i Igor. W linii pomocy spodziewajmy się tercetu Bonaventura-Amrabat-Duncan. Ich głównym celem będzie pomoc w defensywie, zabezpieczanie tyłów, przechwytywanie piłki jak i również jej rozgrywanie, szukanie możliwości gry do przodu. Na skrzydłach ujrzymy szybkich piłkarzy, idealnych do kontr: Ikone i Gonzalez. Świetnie dryblują, mają dobre przyspieszenie i z pewnością będą zagrażać bramce gości. W ataku zagra jako napastnik – Cabral. Po raz kolejny Piątek zacznie mecz na ławce rezerwowych. 

Juventus zaś aktualnie zajmuje 4. miejsce w tabeli i już o nic nie walczy. Nie ma szans poprawić tej pozycji ani spaść niżej. Jedynym atutem jest to, że zagrają w przyszłorocznej edycji Ligi Mistrzów. Na pewno obecnych rozgrywek nie będą mogli zaliczyć do udanych. Wydawało się, że jeśli przyszedł Massimiliano Allegri, który ciągle zdobywał scudetto z Bianconerimi to będą walczyć o to trofeum. Nic bardziej mylnego. Pierwsze mecze zdecydowały o tym, że nie byli w stanie dognić czołówki. W trzech spotkaniach zgromadzili zaledwie bowiem jeden punkt. Nie był w stanie posprzątać bałaganu jaki zostawili Sarri i Pirlo mimo przeprowadzonych transferów. Jego przyszłość nie jest pewna. Kończą tą kampanię bez żadnego trofeum. Wydarzyło się to po raz pierwszy od dekady. Z pewnością jest to rozczarowanie i klub musi przemyśleć kilka rzeczy jeśli myśli o włączeniu się do rywalizacji od początku przyszłego sezonu. Do tej ekipy mają przyjść tak świetni gracze jak Di Maria i Perisić. To duże wzmocnienia i piłkarze nie będą już mieli żadnych wymówek, jeśli nic nie ugrają z taką gwardią. Pewne jest, że nie pomogą już drużynie dwie legendy: Chiellini i Dybala, którzy odchodzą z klubu. Ciężko sobie wyobrazić życie bez nich, ale taka jest rzeczywistość. Najbardziej rozczarowujące jest to, iż Stara Dama odpadła w 1/8 finału po dwumeczu z Villarrealem, gdzie w pierwszej połowie meczu rewanżowego powinni byli strzelić dwie bramki, nie uczynili tego i przegrali ostatecznie 0:3. Ostatnio też ulegli Interowi w finale Coppa Italia po dogrywce 2:4, tracąc szanse na pozytywne zakończenie sezonu. To było niemalże zwieńczenie postawy całego Juventusu. Z pewnością dziś wiedzą z kim grają i jak ważne jest to spotkanie dla kibiców i ich samych. Przeciwnikiem będzie odwieczny rywal i będą chcieli choć trochę zatrzeć złe wrażenie po sobie, dać powody do radości dla kibiców, którzy ciągle ich wspierają. Dyspozycja ich również nie jest najwyższa. W ostatnich pięciu meczach dwukrotnie przegrali, tyle samo razy zremisowali. Jedno spotkanie przegrali, z Genoą 1:2 po emocjonującej końcówce, walczącą wtedy o utrzymanie, a teraz jest pewna spadku. W ubiegły tygodniu podzielili się punktami z Lazio, również tracąc gola w ostatnich sekundach. Mecz zakończył się wynikiem 2:2. Trener gości nie będzie miał do swojej dyspozycji trzech zawodników: Danilo, Arthura i Zakarię. Wszyscy pozostali są gotowi do gry. Może posłać w bój najlepszych piłkarzy. Miedzy słupkami ma wystąpić Perin. Szczęsny drugie spotkanie z rzędu przesiedzi na ławce rezerwowych. Na środku obrony zagrają Bonucci i Rugani. Kolejnym zaskoczeniem jest brak De Ligta w wyjściowej jedenastce. W linii pomocy wystąpi duet Miretti-Locatelli. Pozycję skrzydłowych zajmą Bernardeschi i Rabiot. W ataku ujrzymy duet napastników Kean-Morata. Ich wzrost przyda się w polu karnym przeciwnika. Będą posyłane na nich dośrodkowania. Menedżer gości chce dać pograć zawodnikom, którzy dostawali mniej czasu od niego w tej kampanii, wynagrodzić im to. Daje odpocząć  najlepszym zawodnikom. Spodziewajmy się wyrównanego, szybkiego starcia w obie strony pola karnego. Gospodarzom bardziej zależy na trzech punktach, więc najprawdopodobniej będą stroną dominującą, zagrażać atakami bramce rywala, bowiem goście nie wyjdą najsilniejszym zestawieniem.

Przewidywane składy:

Fiorentina: Terraciano – Odriozola, Milenković, Igor, Biraghi – Bonaventura, Amrabat, Duncan – Ikone, Cabral, Gonzalez

Juventus: Perin – De Sciglio, Bonucci, Rugani, Pellegrini – Bernardeschi, Miretti, Locatelli, Rabiot – Kean, Morata

Marcin Kowalewski

Artykuł Fiorentina – Juventus [ZAPOWIEDŹ] pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Żaden z trenerów nie może narzekać na sytuację kadrową i zdrowotną w swoim zespole. U gospodarzy niedostępny jest jedynie Gaetano Castrovilli, który pauzuje z powodu kontuzji kolana. W drużynie Jose Mourinho nie zagra Henrikh Mkhitaryan, który będzie nieobecny z powodu urazu mięśniowego. Na niekorzyść drużyny ze stolicy Italii może przemawiać jeszcze zmęczenie po półfinałowym starciu w Lidze Konferencji z zeszłego czwartku.

Jeśli chodzi o formę sportową to znacznie lepiej wypadają na tym polu goście. Rzymianie co prawda w ostatnich 5 meczach zanotowali tylko jedno zwycięstwo, 3 remisy i jedną porażkę, ale zdołali w tym czasie awansować do finału Ligi Konferencji po pokonaniu w dwumeczu Leicester                      ( 0-0, 1-0). Remis w lidze z Bologną można uznać za wpadkę, ale był to mecz pomiędzy europejskimi potyczkami. 1-1 z Napoli natomiast to nie jest wcale zły wynik, gdy się zobaczy na tabelę Serie A. Ekipa z Florencji za to strasznie dołuje. W pięciu ostatnich meczach wygrali raz z ostatnią w tabeli Venezią i odnieśli aż 4 porażki ( i to z rzędu). Coś się w drużynie Vincenzo Italiano zdecydowanie zacięło i nie widać żadnych symptomów na poprawę. W tym okresie zaledwie 2 bramki strzelone i aż 9 straconych. Z taką grą nie da się awansować do europejskich pucharów.

Ten mecz na pewno wiele waży dla obu drużyn. Fiorentina i Roma zajmują odpowiednio 8 i 6 miejsce w tabeli, a różnica punktowa wynosi zaledwie 3 oczka. Choć Roma jest w finale Ligi Konferencji, w którym zmierzy się z Feyenoordem, na bank będzie chciała mieć zapewnione prawo gry w Europie w następnym sezonie, na wypadek niepowodzenia z Rotterdamczykami. Fiorentina chce zbliżyć się do Rzymian i im ten plan pokrzyżować, a przy okazji wyjść z kryzysu. W takim układzie emocje są gwarantowane, a ich start już o 20.45!

Mikołaj Sarnowski

Artykuł Pojedynek o Ligę Europy [ZAPOWIEDŹ] pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Napoli w poprzednim tygodniu przegrało jedno z najważniejszych spotkań, które pozostało neapolitańczykom do końca tej kampanii. Na Estadio Diego Armando Maradona przyjechał Milan i wywiózł spod Wezuwiusza trzy punkty. Po tej porażce podopieczni Luciano Spallettiego spadli na trzecie miejsce w tabeli. Wczoraj natomiast zarówno Milan, jaki i Juventus wygrali swoje spotkania i nie dość, że Napoli do mistrzostwa jest coraz dalej, to jeszcze Stara Dama depcze drużynie Piotra Zielińskiego po piętach. Dzisiaj może okazać się kluczowa świetna forma Napoli na wyjazdach – tylko jedno z ostatnich 18 starć poza Estadio Diego Armando Maradona zakończyło się porażką neapolitańczyków.

Hellas jednak bardzo dobrze radzi sobie na własnym stadionie i w czternastu spotkaniach u siebie zawodnicy Igora Tudora uzbierali 26 punktów (więcej ma tylko sześć włoskich drużyn). W 2022 roku natomiast gracze z Werony uzbierali aż 17 oczek w dziewięciu starciach (w tej statystyce są na czwartym miejscu w Serie A). Co więcej, Napoli ma się czego dzisiaj obawiać, gdyż Hellas ma jedną z najlepszych ofensyw w Europie. Tylko Liverpool posiada w swoje drużynie trzech zawodników, którzy mają ponad 10 goli w lidze (Salah, Mane, Jota). We włoskiej drużynie równie skuteczny atak tworzą natomiast Simeone (15), Barak (10) oraz Caprari (10).

Julian Cieślak-Sokołowski

Artykuł Hellas – Napoli [zapowiedź] pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Milan w poprzedniej kolejce ligi włoskiej wygrał jedno z najważniejszych spotkań w tym sezonie. Tydzień temu Rossoneri odwiedzili Estadio Diego Armando Maradona, gdzie po bardzo wyrównanym spotkaniu wygrali dzięki bramce Oliviera Girouda (1:0). Podopieczni Stefano Pioliego objęli prowadzenie w tabeli ligi włoskiej i z całą pewnością nie zamierzają już go oddać do samego końca sezonu. Milan co prawda dobrze radzi sobie z silnymi rywalami, jednak w starciach z zespołami z dolnej części tabeli gospodarze dzisiejszego spotkania wygrali tylko dwa z ostatnich sześciu meczów, ostatnio notując dwa remisy z Salernitaną i Udinese.

Empoli od początku sezonu uchodziło za najlepszego beniaminka i do połowy grudnia spisywało się znacznie powyżej oczekiwań – nawet wygrywało więcej spotkań niż przegrywało. Od 12 grudnia (kiedy goście dzisiejszego meczu pokonali Napoli) zawodnicy mistrza Serie B ani razu nie potrafili sięgnąć po trzy punkty. Od tego czasu zawodnicy Aurelio Andreazzoliego zdobyli najmniej punktów w lidze. W ostatnich jedenastu spotkaniach Empoli przegrało pięciokrotnie i zremisowało sześć razy. Mimo tak słabych wyników beniaminek wciąż znajduje się na trzynastym miejscu w tabeli, ale nie może być wciąż pewny utrzymania.

Julian Cieślak-Sokołowski         

Artykuł Milan – Empoli [zapowiedź] pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Roma w 2022 roku zdecydowanie nie radzi sobie dobrze, ponieważ wygrała tylko trzy mecze w Serie A. W trzech ostatnich spotkaniach natomiast podopieczni Mourinho dwukrotnie zremisowali 2:2. Co więcej, w starciach z najlepszymi ligowymi rywalami Giallorossi wygrali tylko jeden mecz (w pierwszym starciu z Atalantą). Tydzień temu być może doszło jednak do małego przełomu – gracze ze stolicy w 99. minucie meczu przepchnęli trzy punkty ze Spezią.

Atalanta – podobnie jak jej rywale – słabo radzi sobie w obecnym roku. Drużyna z Bergamo w lidze włoskiej zwyciężyła tylko jeden mecz i było to zeszłotygodniowe starcie z Sampdorią. Jedynym pocieszeniem dla fanów ekipy Gasperiniego jest pewny awans do 1/8 finału Ligi Europy po pokonaniu Olympiakosu 5:1 w dwumeczu.

Ostatnie spotkanie tych drużyn miało miejsce 18 grudnia 2021 roku. Tamten mecz kompletnie zdominowała Atalanta, która miała 71% posiadania piłki i ponad dwa razy więcej uderzeń na bramkę. Wydawałoby się więc, że drużyna Gasperiniego bez problemu powinna pokonać rzymian. Mimo takiej przewagi w statystkach to jednak Roma strzelała wtedy bramki i wygrała 4:1 (po oddaniu zaledwie pięciu strzałów celnych). Było to pierwsze zwycięstwo Giallorossich z Atalantą od 2017 roku.

Julian Cieślak-Sokołowski

Artykuł Roma – Atalanta [zapowiedź] pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Udinese jak co roku znajduje się w dolnej części tabeli i do końca nie może być pewne utrzymania we włoskiej elicie. Na pewno jednak dzisiejsi gospodarze są jednym z faworytów do pozostania w Serie A. Za Udine przemawia w dzisiejszym meczu przede wszystkim świetna forma w ostatnim czasie na własnym boisku. Zawodnicy z Dacia Stadium przegrali tu tylko jedno z ostatnich siedmiu strać.

Lazio natomiast bardzo długo w tym sezonie prezentowało nierówną formę. W ostatnim czasie jednak spisuje się znacznie lepiej i rzadko przegrywa swoje mecze. Biancocelesti przegrali tylko dwa z ostatnich dziesięciu ligowych spotkań. W czwartek jednak na Stadio Olimpico polegli 1:2 z Porto i skomplikowali sobie drogę do dalszego etapu rozgrywek Ligi Europy.

Ostatnie spotkanie tych dwóch drużyn to było prawdziwe show. W Rzymie padł wynik 4:4 (w tym sezonie to najwyższy remis w Serie A). Tamten mecz miał w sobie absolutnie wszystko. Zobaczyliśmy trzy czerwone kartki, mnóstwo zwrotów akcji i bramkę w 99. minucie. Do przerwy wszystko układało się po myśli Udinese, które po pierwszych 45 minutach prowadziło 3:1. Już po jedenastu minutach drugiej części meczu było jednak 3:3. A późnej Lazio udało się nawet wyjść na prowadzenie. Mecz zakończył się jednak wynikiem 4:4 po bramce Tolgay Arslana. Dzisiaj liczymy na podobne emocje.

Julian Cieślak-Sokołowski

Artykuł Udinese – Lazio [zapowiedź] pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Inter dzisiaj – po wczorajszej wpadce Milanu w Salerno – ma szansę objąć pozycję lidera, mimo że rozegrał jeden mecz mniej. Nerazzurri z pewnością będą chcieli dzisiaj wynagrodzić kibicom środową porażkę 0:2 z Liverpoolem w Lidze Mistrzów. Czy istnieje lepszy sposób niż odzyskanie pozycji lidera?

Sassuolo natomiast w tym sezonie prezentuje się poniżej oczekiwań, które ten klub sobie stawia. Poprzedni sezon dzisiejsi goście zakończyli na ósmym miejscu w tabeli, a w tym momencie zajmują dopiero dwunastą pozycję i ich szanse na europejskie puchary maleją. W poprzedniej kolejce co prawda Sassuolo udało się zremisować z Romą, ale ostatnie ligowe zwycięstwo zdobyło jeszcze w styczniu.

W poprzednim spotkaniu tych drużyn (w październiku 2021) Inter po pierwszej połowie przegrywał 0:1. W drugiej części meczu Nerazzurri zdołali jednak odwrócić wynik za sprawą swoich dwóch napastników – Edina Džeko i Lautaro Martineza. To zwycięstwo przedłużyło serię Interu bez porażki z tym rywalem do sześciu spotkań. Nie możemy jednak powiedzieć, że Sassuolo nie potrafi wygrywać z Interem. W latach 2015–2018 zwyciężyło siedem z ośmiu takich starć.

Julian Cieślak-Sokołowski   

Artykuł Inter – Sassuolo [zapowiedź] pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Spotkaniem tych drużyn zazwyczaj interesują się całe Włochy. To w końcu trzecie największe derbowy mecz po Mediolanie i Rzymie. Innym powodem jest niemoc Torino w starciach z rywalem zza miedzy. Granata wygrała tylko jedno z ostatnich trzydziestu jeden strać ze Starą Damą. Co więcej, Juventus zanotował najwięcej zwycięstw w swojej historii właśnie z Torino, a ostatni raz Juve nie strzeliło gola w ligowych derbach w 2008 roku. 

W ostatnim starciu, jeszcze na początku sezonu, Torino było bardzo bliskie wywalczenia remisu, ale w 86. minucie meczu zwycięską bramkę dla Juventusu zdobył Manuel Locatelli, sprowadzony do drużyny latem. Jeśli tym razem Granata zagra podobnie jak w październiku, zdobycie remisu lub historycznego zwycięstwa może się udać, ale… 

…Juventus w tym momencie jest w znacznie lepszej formie niż w październiku i wdarł się nawet do top 4. To że udało się dostać tak wysoko, nie oznacza jednak końca wyzwań w tym sezonie, bo trzeba przecież to miejsce utrzymać. Za plecami Juve znajduje się między innymi Atalanta, Lazio i Roma, które też mają ochotę na grę w Lidze Mistrzów. W ostatnim starciu Juventus ledwo wydarł zaś remis z Atalantą, co pokazuje, że nie jest zdecydowanym faworytem na pierwszą czwórkę. Torino natomiast nie najlepiej radzi sobie w ostatnim czasie – przegrało dwa poprzednie mecze. Ostatnie zwycięstwo Granata odniosła zaś prawie miesiąc temu.

Julian Cieślak-Sokołowski     

Artykuł Piątkowe derby Turynu w Serie A [zapowiedź] pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.