Na gorąco pojawiło się sporo zastrzeżeń co do gry reprezentacji Polski w meczu z Ukrainą. Nie był to jednak mecz zupełnie zmarnowany przez Jana Urbana. Poznaliśmy odpowiedzi na pewne pytania, a selekcjoner wysnuł zapewne kilka wniosków.

Duet Zalewski-Pietuszewski

Niedzielne spotkanie było pierwszym dla Oskara Pietuszewskiego, w którym ten mógł wystąpić od 1. minuty. Jan Urban zdecydował się wystawić go na „dziesiątce”, grającej przy lewej stronie. Jednocześnie w wyjściowym składzie ujrzeliśmy Nicolę Zalewskiego, czyli piłkarza, bez którego kibice także nie wyobrażają sobie wyjściowego składu. Panowie kilkukrotnie próbowali wymieniać się pozycjami, jednak efekty były różne. Na obserwację tej współpracy mieliśmy 45 minut.

W klubach zarówno Oskar Pietuszewski, jak i Nicola Zalewski grają praktycznie tylko na lewej stronie boiska. Nastolatek w FC Porto gra w roli klasycznego skrzydłowego w innym ustawieniu od tego, które preferuje Jan Urban. Formacja 3-4-2-1 bardziej pasuje zawodnikowi Atalanty, dla którego pozycja „lewej dziesiątce” jest nominalną z klubu. W przypadku korzystania z usług tych dwóch piłkarzy jednocześnie będą niestety pojawiać się mankamenty w defensywie. 24-latek był ustawiany na wahadle przez Jose Mourinho, jednak nie sprawdziło się to w dłuższej perspektywie, tak jak nie zadziałało to w spotkaniu z Ukrainą.

Nicola Zalewski dostał ostrzeżenie co do swojej gry już w 16. minucie. Wtedy to Polak z Serie A był zupełnie spóźniony. Po akcji Ukraińców jego stroną zostało wykonane groźne dośrodkowanie, po którym futbolówka zatrzepotała w siatce. Wtedy jednak 24-latka uratował spalony. W 44. minucie już jednak nic Nicoli Zalewskiego nie uratowało. To właśnie jemu zerwał się Andrij Jarmołenko, który ustanowił wynik na 0:2.

W ofensywie współpraca między tymi dwoma piłkarzami także najlepiej nie wyglądała. Wydawało się, że zawodnicy zwyczajnie wchodzą sobie w paradę. Oczywiście mieli oni swoje lepsze momenty, ale wynikały one raczej z ich indywidualności aniżeli świetnej współpracy. Po tym meczu wydaje się, że Jan Urban będzie miał spory ból głowy co do obsady lewej strony, gdyż trudno jest posadzić na ławce piłkarza takiego jak Oskar Pietuszewski czy Nicola Zalewski. Należy też pamiętać, że mamy ciągły problem z obsadą lewego wahadłowego, choć tu nie najgorzej ostatnimi czasy spisywał się Michał Skóraś.

KONIEC MECZU
Przegrywamy z Ukrainą 0:2.
__
FT #POLUKR 0:2 pic.twitter.com/rfL3Nlg3yZ

— Łączy nas piłka (@LaczyNasPilka) May 31, 2026

Trudne zgrupowanie dla Mateusza Żukowskiego

Jan Urban na konferencji prasowej po ogłoszeniu powołań do reprezentacji Polski przyznał, że brak kilku doświadczonych zawodników nie oznacza tego, że zostali oni skreśleni. Wypowiedź najpewniej odnosiła się między innymi do Krzysztofa Piątka, który w marcu był jeszcze w gronie trójki napastników powołanych do kadry. Teraz nie znalazł się w czwórce wybranych, jednak pozostaje zastanawiać się, na ile swoją szansę wykorzystał Mateusz Żukowski.

Potencjalny powrót „El Pistolero” niekoniecznie wynikałby z jego świetnej formy, ale bardziej z jej braku u Mateusza Żukowskiego, a także mankamentów, jakie mamy na pozycji napastnika. Snajper Magdeburga po świetnej wiośnie dostał szansę debiutu w reprezentacji Polski, ale jej nie wykorzystał. Podczas 45 minut 24-latek nie zaznaczył szczególnie swojej obecności na murawie.

Oczywiście nie można po jednym występie wysnuwać tak daleko idących wniosków. Konferencja prasowa Jana Urbana wskazuje jednak na trudną sytuację byłego piłkarza Śląska Wrocław. Selekcjoner najpierw powiedział, że dostał już odpowiedź co do poszczególnych piłkarzy. Chwilę później, na pytanie, czy Mateusz Żukowski mógłby stworzyć duet z Robertem Lewandowskim, selekcjoner przyznał, że nie. Skoro nie, to zabiera to atut tego piłkarza, jakim jest jego wszechstronność i elastyczność przy dostosowywaniu się do założeń taktycznych.

To przy niepewnej przyszłości piłkarza może rzutować na jego przyszłość w zespole. Trzeba pamiętać, że Mateusz Żukowski z Magdeburgiem awansował do Bundesligi, a przeskok między 1. a 2. ligą w Niemczech jest ogromny. W przeszłości mógł się przekonać o tym chociażby Dawid Kownacki. Czy 24-latkowi uda się więc podtrzymać swoją dyspozycję z wiosny? Może być o to niezmiernie trudno.

Mateusz Żukowski debiutuje w reprezentacji Polski!@TeamORLEN @GrupaORLEN #PostSponsorowany
__
46' #POLUKR 0:2 pic.twitter.com/rBdHyVTWK6

— Łączy nas piłka (@LaczyNasPilka) May 31, 2026

Tomasz Kędziora i Jakub Piotrowski z pochwałami – jakie wnioski wyciągnął Jan Urban?

Jan Urban na konferencji pomeczowej w pozytywnym kontekście odniósł się do dwóch piłkarzy. Pierwszym z nich był Jakub Piotrowski, który zaliczył mieszany w odczuciach występ. Cień na jego ocenę rzuca pomyłka przy straconym golu na 0:1. To pomocnik w niezrozumiały sposób stracił futbolówkę, co wykorzystali Ukraińcy. Do tego momentu prezentował się jednak świetnie i być może był nawet najlepszym polskim zawodnikiem. To piłkarz Udinese wykreował naszą najlepszą sytuację na zdobycie bramki, którą zmarnował Oskar Pietuszewski. Wydaje się, że 24-latek po nieudanym październikowym zgrupowaniu wygrał coś na następnym. Nie był to co prawda mecz, ale zaufanie Jana Urbana.

Drugim pochwalonym został Tomasz Kędziora i faktycznie był to solidny występ tego zawodnika. Ukraińcy poza bramkami nie podchodzili często pod nasze pole karne, co było też zasługą wygrywanych pojedynków przez defensora. Warto też odnotować, że w normalnych okolicznościach sędziowie po faulu na obrońcy PAOK-u powinni odgwizdać jedenastkę. Sam piłkarz do pochwały i swojego występu odniósł się następującymi słowami:

– „Jeżeli dostaję szansę od trenera, to staram się dawać tyle, ile mogę. Cieszę się, że trener docenia moją grę, ale ja jestem obrońcą. Straciliśmy dwie bramki, więc nie mogę być w 100% zadowolony”.

Jeśli mielibyśmy wystawić defensorowi za cos minusa, to możemy zastanawiać się, czy nie mógł on agresywniej doskoczyć do rywala po błędzie Piotrowskiego przy golu na 0:1. Ta bramka nie może iść jednak na konto 31-letniego obrońcy. Głębsze wnioski jednak, co do gry nie tylko byłego „Lechity”, ale i całej reprezentacji, selekcjoner będzie wysuwał zapewne po zakończeniu całego zgrupowania reprezentacji Polski.

Mateusz Konsewicz

Artykuł Mecz Polski z Ukrainą za nami. Jakie wnioski wyciągnie Jan Urban? pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Są trenerzy, którzy wymijająco odpowiadają na pytania dziennikarzy podczas konferencji prasowych. Jan Urban do takowych jednak nie należy i chętnie dzieli się swoimi przemyśleniami na temat reprezentacji Polski.

Reprezentacja Polski nie dla wszystkich

Ogłoszone we wtorek powołania wzbudziły sporo kontrowersji. Przede wszystkim zabrakło dwóch wyróżnionych na gali Ekstraklasy piłkarzy. Mowa tu o Bartoszu Nowaku i Wojciechu Mońce. Podczas konferencji prasowej o ich sytuację zapytał nasz dziennikarz. Jan Urban odpowiedział następująco:

– „Wojciech Mońka był i jest w szerokiej kadrze. To są tylko dwa spotkania, to nie jest tak, że będziemy aż tak eksperymentowali. Wojtek, jeśli będzie dalej tak grał, wcześniej czy później dostanie szansę. To kwestia wyboru. Gdyby nie było Kacpra, pytano by mnie o brak Kacpra. Na dzisiaj nic się nie dzieje, że Wojtka tu nie ma”

Selekcjoner odniósł się także do sytuacji piłkarza GKS-u Katowice:

– „Bardzo go doceniam, natomiast też trzeba obrać jakiś kierunek. Mistrzostwa Europy są dopiero za dwa lata, a Bartek zaraz skończy 33 lata. Nie wiem, czy to jest akurat moment, żeby wprowadzać zawodnika, który ma 33 lata i sprawdzać go. Na jego pozycji mamy duży wybór dobrych i młodszych zawodników.”

O ile w przypadku obrońcy Lecha Poznań możemy być spokojni, że jego powołanie to tylko kwestia czasu, tak nieco smutniejsza jest sytuacja Bartosza Nowaka. Z wypowiedzi selekcjonera jasno wynika, że ze względu na wiek pomocnik jest już raczej skreślony. Racja, że piłkarz swoje lata już ma, ale nie oznacza to przecież, że nie może on być dla kadry wartością dodatnią. Sebastian Mila, strzelając pamiętnego gola na 2:0 z Niemcami, był jedynie o rok młodszy od zawodnika GKS-u Katowice. W czasach, kiedy Kamil Grosicki wracał do kadry w wieku 36 lat, mógłby swoją szansę w meczach towarzyskich otrzymać także najlepszy zawodnik minionego sezonu Ekstraklasy.

Już o godzinie 17:00 rozpocznie się konferencja prasowa, w której udział wezmą selekcjoner reprezentacji Polski Jan Urban oraz kapitan Robert Lewandowski.

TRANSMISJA YT Łączy nas piłka
https://t.co/OrZw1dQvcU pic.twitter.com/7TjlWInPgW

— Łączy nas piłka (@LaczyNasPilka) May 28, 2026

Jan Urban na konferencji docenił Bartosza Kapustkę

Sporo zamieszania wzbudził nie tylko brak powołania dla Bartosza Nowaka oraz Wojciecha Mońki, ale także wybór Bartosza Kapustki. Również o tej decyzji opowiedział Jan Urban:

– „Zastanawiam się, chyba nie lubicie Kapustki. Ja jestem zadowolony z jego roli w reprezentacji. W sposób, w jaki ja widzę piłkę, to pasuje mi do koncepcji, nie zawiódł mnie.”

Pozostaje się jednak zastanawiać, czy ta wypowiedź nie gryzie się z tą wspomnianą wyżej o Bartoszu Nowaku. W tym momencie pomocnik Legii Warszawa jest co najwyżej przeciętnym Ekstraklasowiczem. W dodatku nie jest to piłkarz młody, a w grudniu skończy już 30 lat. Nie można też powiedzieć, by wychowanek Cracovii w ostatnim czasie szczególnie się rozwinął, wręcz przeciwnie – zaliczył on pewien regres. Także dotychczasowe występy Bartosza Kapustki w kadrze pozostawiały wiele do życzenia.

Swoją niespodziewaną szansę otrzymał też Marcin Bułka. Było to o tyle zaskoczenie, że selekcjoner po transferze golkipera do Arabii Saudyjskiej udzielił wypowiedzi o utracie bramkarza z radaru. Jan Urban przekazał jednak, że jego wypowiedź została źle zrozumiana. Trener miał na myśli, iż 26-latek będzie miał zwyczajnie trudniej się pokazać, a wcześniejszy brak powołania wynikał z kontuzji. Najbliższe mecze towarzyskie mają być okazją dla byłego zawodnika Chelsea czy PSG, aby ten mógł zaprezentować się obecnemu selekcjonerowi.

Mateusz Konsewicz

Artykuł Jan Urban o Nowaku, Mońce i Kapustce. Co wiemy po konferencji selekcjonera? pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

W cieniu przygotowań innych nacji do nadchodzących Mistrzostw Świata reprezentacja Polski rozegra dwa mecze towarzyskie. Pierwszy z nich będzie miał miejsce już 31 maja we Wrocławiu o godzinie 17:30. Zmierzymy się wtedy z Ukrainą. Drugie spotkanie rozegramy natomiast trzy dni później, a naszym przeciwnikiem będzie Nigeria.

Z tej okazji Jan Urban ogłosił we wtorek powołania do kadry. Są długo wyczekiwane nowe twarze, ale pojawiają się także kontrowersje.

Jeśli chodzi o defensywę, to swoją szansę otrzymali Kacper Potulski, a także Oskar Wójcik. Pierwszy z wymienionych przebił się do wyjściowego składu Mainz, podczas gdy 22-latek z Cracovii także zaliczył udany sezon. Wśród obrońców może dziwić brak Wojciecha Mońki. „Lechita” dopiero co został wybrany najlepszym obrońcą zakończonego sezonu Ekstraklasy.

Powołania nie dostał nie tylko najlepszy obrońca ligi, ale i najlepszy jej zawodnik. Bartosz Nowak błyszczał przez cały sezon w barwach GKS-u Katowice, doprowadzając swój klub do europejskich pucharów po 23 latach przerwy. Forma zawodnika zdaniem trenera nie była jednak wystarczająca, zarówno w marcu jak i teraz. Powołanie otrzymał za to Bartosz Kapustka.

Najwięcej świeżej krwi niewątpliwie będzie wśród napastników. Próżno szukać na liście powołanych Krzysztofa Piątka i Adama Buksy. Jan Urban zdecydował się zabrać na najbliższe zgrupowanie w ich miejsce Karola Czubaka i Mateusza Żukowskiego. Obaj zawodnicy prezentują ostatnimi czasy równą, wysoką formę.

Zgodnie z wcześniejszymi doniesieniami mediów baraż ze Szwecją nie był ostatnim meczem w kadrze Roberta Lewandowskiego. Kapitan będzie do dyspozycji selekcjonera w najbliższych meczach towarzyskich. Na ostateczną decyzję 37-latka w sprawie dalszych występów dla reprezentacji Polski musimy jeszcze poczekać.

Tak prezentuje się pełna lista powołanych zawodników do reprezentacji Polski, których wybrał selekcjoner Jan Urban:

Bramkarze: Marcin Bułka, Kamil Grabara, Mateusz Kochalski.

Obrońcy: Jan Bednarek, Tomasz Kędziora, Jakub Kiwior, Arkadiusz Pyrka, Przemysław Wiśniewski, Kacper Potulski, Oskar Wójcik, Norbert Wojtuszek.

Pomocnicy: Jakub Kamiński, Bartosz Kapustka, Kacper Kozłowski, Oskar Pietuszewski, Jakub Piotrowski, Filip Rózga, Michał Skóraś, Bartosz Slisz, Sebastian Szymański, Nicola Zalewski, Piotr Zieliński.

Napastnicy: Robert Lewandowski, Karol Czubak, Karol Świderski, Mateusz Żukowski.

Mateusz Konsewicz

Artykuł Jan Urban ogłosił powołania do reprezentacji Polski. Są nowe twarze! pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Klasyk mawia: „zwycięskiego składu się nie zmienia”. Nie wydaje się jednak, by Jan Urban zastosował się do tej filozofii. Do gry wraca chociażby Nicola Zalewski, a gra czwartkowego wieczoru nie była też idealna. Czas więc wdrożyć plan na Szwecję, jak on może wyglądać?

Jan Urban i zmiany w składzie — zacząć od obrony

Pewniakiem do gry jest z pewnością Kamil Grabara. Uratował on nasz zespół przed dwubramkowym prowadzeniem Albańczyków i nie ma powodów, by golkiper Wolfsburga stracił miejsce w składzie. Najwięcej „ale” po meczu z Albanią polscy fani mieli do gry poszczególnych defensorów. Słabe noty zebrał wahadłowy Matty Cash. Poniżej oczekiwań zaprezentował się także duet z FC Porto. Szczególnie dużo mówiło się o Janie Bednarku, który zawinił przy straconej bramce. Reprezentacja Polski jednak nie może sobie pozwolić na rezygnację z zawodników o takiej jakości. Jan Urban nie ma zresztą na tych pozycjach wielkiego wyboru, więc dotychczasowi filarzy naszej kadry raczej pozostaną w składzie. Trzeba liczyć, że na słabszy występ zawodnika Aston Villi wpłynął jedynie brak rytmu meczowego po urazie, a z portugalskich partnerów uleci presja przed finałem.

Największy znak zapytania stoi przy tym trzecim spośród trójki stoperów. W półfinale trener postawił na Tomasza Kędziorę. Był to występ słodko-gorzki, za który możnaby wystawić notę wyjściową. Pozostaje się jednak zastanawiać, czy to wystarczy, aby powstrzymać Victora Gyokeresa. Są ku temu obawy i z tego powodu niewykluczone, że od 1 minuty ujrzymy Przemysława Wiśniewskiego. Z piłkarzami „Trzech Koron” częściej trzeba będzie wchodzić w pojedynki fizyczne czy powietrzne. Szczególną czujność należy zachować przy rzutach rożnych, gdyż nasi wtorkowi przeciwnicy, gęsto ustawiają się w „piątce”, niedaleko bramkarza — coś na wzór Arsenalu. Tą bronią właśnie pokonali Ukrainę. Dlatego szansę na grę może otrzymać właśnie wysoki i postawny obrońca Widzewa Łódź. Opcją jest też Jan Ziółkowski, jednak brak minut w AS Romie mógł odbić się na jego dyspozycji.

Ruszamy do Szwecji pic.twitter.com/I3xFT2KuxV

— Łączy nas piłka (@LaczyNasPilka) March 29, 2026

Pomoc — ofensywnie czy defensywnie?

Grać swoje czy oddać piłkę przeciwnikom i cierpliwie czekać na swój moment? Od odpowiedzi na to pytanie zależy wygląd reszty wyjściowego składu. Michał Skóraś nie został wspomniany wcześniej, gdyż jego sytuacja jest nieco inna niż Matty’ego Casha. To, czy były „Lechita” znajdzie się w pierwszym składzie, zależy od tego, jak będzie wyglądał środek pola. Wszystko wskazuje jednak na to, że na pozycji lewego wahadłowego nie ujrzymy zmian, choć istnieje wariant, w którym Sebastian Szymański zostaje przesunięty na pozycję Jakuba Kamińskiego, a ten z kolei ląduje w bocznej sferze boiska.

Żeby się tak wydarzyło, trener musiałby zrezygnować z czegoś, co do teraz się sprawdzało. Mowa tu o oparciu kręgosłupa drużyny na duecie Zieliński–Szymański. To jedni z bohaterów zwycięstwa w półfinale baraży czy remisu po świetnej grze z Holandią. Gdy zawodnika Stade Rennes zabrakło w starciu przeciwko Malcie, to mocno odbiło się to na naszej grze. Tym bardziej szkoda byłoby przesuwać ostatniego autora dwóch asyst wyżej, po spotkaniu, w którym tak napracował się w defensywie, notując efektowne oraz efektywne odbiory. Bartosz Slisz i Jakub Moder raczej pozostaną więc zmiennikami, których ewentualnie ujrzymy dopiero w 2. połowie.

Jeśli chodzi o dwie „10”, to wątpliwym jest, abyśmy znowu w tej roli zobaczyli Filipa Rózgę. Po zawieszeniu za żółte kartki wraca Nicola Zalewski, a to niemalże na pewno oznacza jego powrót do wyjściowego składu. Na konferencji prasowej jasno zakomunikował to nasz selekcjoner. Na wcześniejszym zgrupowaniu zawodnik Atalanty świetnie uzupełniał się z Jakubem Kamińskim i tego najpewniej Jan Urban będzie oczekiwał również tym razem. Ta dwójka zawodników może dobrze sprawdzić się zarówno przy konstruowaniu akcji, jak i szybkich kontratakach. Na podmęczonego rywala, za któregoś ze wspomnianej dwójki, wejdzie zapewne nasz as z rękawa, czyli Oskar Pietuszewski.

Na ataku bez zmian

W niedzielę karierę zakończył inny nasz wielki mistrz — Kamil Stoch. Miejmy nadzieję, że ostatniego występu o stawkę nie zaliczy teraz Robert Lewandowski. Zważywszy na emocje, jakie towarzyszyły naszemu kapitanowi po ostatnim gwizdku w czwartek, można dojść do wniosku, że różne myśli snajperowi FC Barcelony chodzą po głowie. Jedno jest jednak pewne — Lewandowski wyjdzie na Szwecję od 1 minuty. 37-latek pod wodzą Jana Urbana jest w naprawdę świetnej formie. Cztery gole i dwie asysty to dorobek kapitana reprezentacji Polski od momentu zatrudnienia byłego trenera Osasuny.

Selekcjonerowi więc pozostaje jedynie zastanawiać się, którego z dwójki Świderski–Piątek wpuścić do gry po przerwie. Ten pierwszy z wymienionych miał okazję zaprezentować się już w półfinale baraży, kiedy to zameldował się na boisku przy stanie 0:1. Napastnik Panathinaikosu zagrał za plecami „Lewego” i zanotował jak najbardziej poprawny występ. 29-latek wydaje się być w hierarchii przed słynnym „Pio-Pio”. Doświadczenie, intuicja i warunki fizyczne, które u Piątka na pewno nie zaniknęły, mogą być kluczowe w przypadku gonitwy za wynikiem.

Na kogo postawi więc Jan Urban?

Trudno jednak przewidzieć, czy Jan Urban znów nie zaskoczy swoimy wyborami, tak jak zrobił to w przypadku Filipa Rózgi przed meczem z Albanią. Szeregując jednak całość zebranych wyżej wniosków, możemy spodziewać się takiej wyjściowej jedenastki:

Grabara

Wiśniewski Bednarek Kiwior

Cash       Szymański     Zieliński      Skóraś

Kamiński                    Zalewski

Lewandowski

Początek spotkania będzie miał miejsce we wtorek o godzinie 20:45. Stawką oczywiście jest gra reprezentacji Polski Mistrzostwach Świata i pozostaje mieć nadzieję, że teorie na temat składu Jana Urbana będziemy mogli snuć także w czerwcu.

Mateusz Konsewicz

Artykuł Jan Urban i skład na Szwecję — będą zmiany? pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Dziś o 16:00 selekcjoner Jan Urban odsłonił karty powołań na marcowe zgrupowanie

Bramkarze: Bartosz Mrozek (Lech Poznań), Bartłomiej Drągowski (Widzew Łódź),Kamil Grabara (VFL Wolfsburg), Mateusz Kochalski (Qarabag FK)

Obrońcy: Jan Bednarek & Jakub Kiwior (FC Porto), Bartosz Bereszyński (Palermo),Tomasz Kędziora (PAOK), Arkadiusz Pyrka (St.Pauli), Przemysław Wiśniewski (Widzew Łódź),Jan Ziółkowski (AS Roma),Matty Cash (Aston Villa)

Pomocnicy: Kamil Grosicki (Pogoń Szczecin),Jakub Kamiński (FC Köln),Jakub Moder (Feyenoord), Oskar Pietuszewski (FC Porto),Filip Rózga (Sturm Graz), Michał Skóraś (KAA Gent),Bartosz Slisz (Brøndby IF), Sebastian Szymański (Stade Rennais),Nicola Zalewski (Atalanta Bergamo),Piotr Zieliński (Inter Mediolan)

Napastnicy: Robert Lewandowski (FC Barcelona) Krzysztof Piątek (Al Duhail),Karol Świderski (Panathinaikos)

Zgrupowanie rozpocznie się w najbliższy poniedziałek,a 3 dni później,w czwartek kadra rozegra spotkanie na PGE Narodowym przeciwko reprezentacji Albanii, które zaplanowano na 20:45.

Artykuł Jan Urban ogłosił powołania pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Artykuł Reprezentant Polski doznał kontuzji tuż przed zgrupowaniem reprezentacji pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Mateusz Konsewicz, Radio Gol: Na początek chciałem nawiązać do ostatnich wydarzeń. Po meczu z Lechią Gdańsk mówiłeś, że stąpacie twardo po ziemi i znacie swój cel. Rozumiem, że tym celem jest utrzymanie. Nie macie jednak z tyłu głowy, żeby powalczyć o coś więcej w tym sezonie, zważając na pozycję wicelidera?

Michał Nalepa: Ogólnie mamy taką narrację w klubie, że najważniejszy jest dla nas każdy kolejny mecz i tego się trzymamy. Przynosi nam to na razie efekty. Nie zaprzątamy sobie głowy tabelą, bo jest ona tak spłaszczona, że ledwie dwie kolejki mogą ją odwrócić do góry nogami. Koncentrujemy się na każdym kolejnym spotkaniu. Wiemy, że patrzenie dalej może nam tylko zaszkodzić. Jeśli będziemy szli zgodnie z tym trybem, w każdym meczu motywacja będzie na poziomie 100% i nikt nie będzie odlatywał, to może nam to dać naprawdę dobry efekt.

Przed sezonem jednak wielu Was wskazywało na spadek bądź miejsca w dolnej części tabeli. Miałeś wrażenie, że Was stać na coś więcej?

Patrzyliśmy na te komentarze, wiedzieliśmy, jakie są opinie ekspertów. Na mnie to dobrze działa, motywująco. Mam je cały czas w głowie i myślę, że reszta chłopaków też. Takie zrobienie psikusa jest przyjemne. W drużynie mamy potencjał, jesteśmy dobrą i zgraną ekipą. Atmosfera była dobra, nawet gdy rezultaty nie były najlepsze. Teraz wyniki są dobre i atmosfera tym bardziej się zgadza. To też napędza wszystkich. Do tego mamy młodych, dobrych zawodników. W ich przypadku trudno powiedzieć, na jaki poziom mogą wejść, bo z meczu na mecz pokazują, że na razie sufitu u nich nie widać.

Ta szatnia jest u Was dosyć zbalansowana. Zagłębie Lubin ma kilku bardziej doświadczonych piłkarzy, chociażby w Twojej osobie, ale też jest wielu młodych zawodników. Na tym etapie kariery jak w zasadzie czujesz się w takiej szatni?

Bardzo dobrze, w szatni też mamy dużo Polaków, wszystko jest zbalansowane. Nie ma też sytuacji, gdzie brakuje starszych zawodników. To też bardzo ważne, żeby ci młodzi piłkarze mieli koło siebie kogoś doświadczonego. Ta szatnia jest tak zbalansowana, tak stworzona, że wszystko znajduje się na swoim miejscu. Do tego dochodzą też obcokrajowcy jak Diaz, którzy mają duży potencjał indywidualny i to pokazują.

Zagłębie Lubin zimą dokonało kilku ruchów transferowych. Masz wrażenie, że im dłużej ten sezon będzie trwał, tym lepiej zespół będzie wyglądał? Ten najlepszy moment dopiero nadejdzie, kiedy całkiem się zgracie?

Myślę, że zgranie, żeby podobna jedenastka zaczynała mecze, jest bardzo ważne. Tak jak my jesteśmy dobrze zgrani w obronie, bo najczęściej wychodzimy w podobnym ustawieniu, tak w ofensywie myślę, że w kolejnych meczach możemy wyglądać jeszcze lepiej. Z czasem gra może być na jeszcze wyższym poziomie, kiedy będziemy właśnie bardziej zgrani i więcej czasu spędzimy ze sobą.

W meczach z Rakowem oraz Lechią udało Wam się zachować czyste konta. Mierzyliście się w nich z bardziej rosłymi napastnikami jak Bobcek, Rocha czy Braut-Brunes. Jakie masz przemyślenia co do rywalizacji z zawodnikami, z którymi częściej możesz wchodzić w starcia fizyczne?

Liga polska jest ogólnie mocna fizycznie. Jak patrzę na inne ekipy, to większość klubów ma takich właśnie napastników, którzy muszą powalczyć z silnymi obrońcami. Gdyby ten napastnik był mały, szansa na wygranie pojedynku w naszej lidze tym bardziej nie byłaby wielka. Także, patrząc przez inne drużyny, jak sobie układają kadry, to myślę, że w większości zespołów gra napastnik silny, próbujący powalczyć z obrońcami.

Wracając jeszcze do tego meczu z Lechią Gdańsk. Takie zwycięstwo wyjątkowo Ci smakuje, zważywszy na Twoją przeszłość w tym klubie?

Nie, myślę, że nie. Ja dla Lechii Gdańsk zostawiłem kawał zdrowia. Byłem tam sześć lat i życzę temu klubowi jak najlepiej. Także życie prywatne mi się tam dobrze poukładało, trzech synów mi się urodziło w tym mieście. Ja Gdańsk bardzo dobrze wspominam. Nie jest więc tak, że to zwycięstwo smakuje mi wyjątkowo i lepiej od innego.

Koniec spotkania! Zwyciężamy w Gdańsku 2:0 i meldujemy się na pozycji wicelidera rozgrywek!
____
Koniec #LGDZAG 0:2 pic.twitter.com/mnLeiQBra4

— Zagłębie Lubin (@ZaglebieLubin) February 23, 2026

W tym sezonie nie przegraliście z żadnym z pucharowiczów. Mam na myśli Lecha Poznań, Legię Warszawa, Jagiellonię Białystok oraz Raków Częstochowa (dwukrotnie). Pokonaliście też chociażby wówczas liderującego Górnika Zabrze. Spotkania z tymi większymi markami bardziej Was motywują czy może przykładacie większą uwagę do przygotowań. Skąd to się bierze?

Do każdego spotkania przygotowujemy się zawsze na 100%. Nie mogę powiedzieć, że do meczów z teoretycznie lepszymi drużynami przykładamy się bardziej, bo tak nie jest. Wyniki jednak pokazują, że zwyczajnie gra się nam z tymi zespołami lepiej. Sam nie wiem, z czego to wynika, po prostu jakoś wyjątkowo dobrze się z nimi czujemy.

Ze względu na te wspomniane wyniki z większymi markami, nie boli Was podwójnie ta porażka w Pucharze Polski z Widzewem Łódź? Z perspektywy czasu nie macie takich odczuć, że można było w tym turnieju powalczyć o coś więcej?

Oczywiście. Ogólnie, jeśli chodzi o Puchar Polski, to uważam, że ta droga nie jest szczególnie trudna. Potrzeba jedynie sześciu meczów, żeby wygrać puchar, pięciu, żeby dojść do finału. Nie jest to jakoś szczególnie skomplikowane. Nam się niestety nie udało, ale już o tym staramy się nie myśleć. Jedziemy dalej i koncentrujemy się na lidze. Nie patrzymy za bardzo w przód, ale także nie rozpamiętujemy tego, co było w przeszłości.

Jak się układa Twoja współpraca z trenerem Leszkiem Ojrzyńskim? Rok temu, na podobnym etapie sezonu, bo w marcu, zaczynaliście współpracę już z trzecim trenerem. Potrzebna była Wam ta stabilizacja i dał ją Wam właśnie trener Ojrzyński?

Myślę, że trener Leszek Ojrzyński to kluczowa osoba w naszym wyniku. I w utrzymaniu, i w tym, że teraz zajmujemy drugie miejsce. Nie ma co ukrywać, że chwycił tę drużynę i dał jej jasny kierunek. Jest człowiekiem stanowczym. Myślę, że ten jego charakter przekłada się mocno na drużynę. To, co widzimy na boisku, jest bardzo dużą zasługą trenera.

A ten bardziej defensywny system gry trenera, gdzie jest dużo uwagi na to, by nie tracić większej ilości bramek. Odpowiada Ci to bardziej?

Mnie odpowiada, kiedy są wyniki. Tutaj się zgadzają, więc taki styl jest jak najbardziej słuszny. Udowadniamy, że takim stylem jesteśmy w stanie zrobić dobry wynik i to w piłce się tak naprawdę liczy. Można grać pięknie, grałem w takich zespołach. Prezentowaliśmy ładny dla oka futbol, ale punkty się nie zgadzały. Nie zapominajmy dlatego, że to końcowe rezultaty są najważniejsze.

5⃣ dni do meczu z Wisłą Prowadź dalej, Szefie! pic.twitter.com/ovvWJdwnFb

— Zagłębie Lubin (@ZaglebieLubin) February 25, 2026

Ten poprzedni rok był walką o utrzymanie praktycznie do samego końca. Z Twojej perspektywy był to jeden z trudniejszych sezonów w karierze?

Grałem kilka sezonów, w których walczyłem o mistrzostwo, w jednym udało mi się je nawet zdobyć. Grałem też kilka sezonów, w których walczyłem o utrzymanie. To całkowicie inna presja, inaczej wpływa na zawodników. Nasza liga to bardzo wyrównane rozgrywki, patrząc teraz chociażby przez pryzmat Legii Warszawa. Tam zawodnicy zawsze grali o najwyższe cele, a teraz będą musieli się zmierzyć z trochę inną presją. Ta jest w tym przypadku dużo większa. O wygrane mecze w tej sytuacji także jest dużo trudniej niż w momencie, kiedy walczy się o mistrzostwo. Czy tamten sezon był najtrudniejszy? Myślę, że był trudny, ale nie najtrudniejszy.

Doświadczenie chociażby z Twojego ostatniego sezonu w Lechii Gdańsk sporo Tobie pomogło przy tej walce o utrzymanie z Zagłębiem Lubin?

Tak, ogólnie człowiek się uczy cały czas. Jeśli w życiu byłyby same zwycięstwa, nie byłoby to niczym dobrym. Myślę, że to porażki najbardziej uczą. Tamten sezon zakończył się źle, ale dużo wniosków z tych złych doświadczeń mogłem wyciągnąć. Wiedziałem już, co wtedy było złe, co i czemu się wydarzyło. Dzięki temu teraz na pewno było łatwiej w tej walce o utrzymanie, już po tym sezonie z Lechią Gdańsk.

W tym sezonie natomiast coraz częściej ubierasz opaskę kapitana, jest to dla Ciebie wyjątkowe uczucie, większa odpowiedzialność?

Pierwszym kapitanem jest Damian Dąbrowski. Kiedy złapie jakiś uraz, jak pod koniec ostatniej rundy, wtedy ja biorę opaskę. Myślę, że to dodatkowa odpowiedzialność i w takich momentach tę presję trzeba na siebie wziąć. Z pewnością jest to też budujące.

Chciałem też zapytać o Twoją przyszłość. Jeśli wierzyć doniesieniom, to Twoja umowa wygasa wraz z końcem obecnego sezonu. Jakie są Twoje plany, chciałbyś w Lubinie pozostać?

Będziemy jeszcze o tym rozmawiać, ale tak, teraz kończy mi się umowa. Na razie trudno mi powiedzieć, jak to się wszystko zakończy.

Pewne rozmowy są już prowadzone czy to dopiero przed Tobą?

Pewne wstępne rozmowy tak, są już prowadzone.

W samej polskiej lidze spędziłeś już kawał czasu. Jakbyś ocenił ten skok jakościowy, o którym tak wiele się mówi? Faktycznie ma on miejsce czy jak to wygląda z Twojej perspektywy?

Polskie kluby na pewno teraz potrafią sprowadzić bardziej jakościowych zawodników. Myślę, że jest dobre to, że ogólny poziom piłkarzy idzie do góry. Jeśli jednak faktycznie ma wszystko iść mocniej do przodu, to trzeba też budować drużynę, żeby była ona bardziej zgrana. Wtedy na pewno ten poziom nam się mocno podniesie. Mamy indywidualności, bardzo dobrych piłkarzy, a jeśli drużyny będą jeszcze bardziej zgrane, to z pewnością to pomoże lidze.

A jakbyś mógł to przyrównać do poziomu na Węgrzech, kiedy tam występowałeś, ta cała otoczka i sam poziom ligowy. Jak w porównaniu do tego wypada Ekstraklasa?

Myślę, że tutaj jest bardzo wyrównany poziom. Tam Ferencvaros odstawał bardzo od innych drużyn. Wychodząc na mecz, po pierwszych minutach już czujesz, że dane spotkanie po prostu wygrasz, bo przeciwnicy są cofnięci i mają za duży respekt. Takie mecze się zdarzały na Węgrzech. W Polsce czegoś takiego nie ma. W Ekstraklasie nawet jak ostatnie miejsce gra z pierwszym, to ostatnie wierzy, że jest w stanie wygrać. Tam się to różniło, dysproporcje były bardzo duże. Myślę, że w tym jest największa różnica między ligą polską a węgierską.

Na zakończenie chciałem zapytać, czy ten Twój etap za granicą jest już praktycznie skończony czy jeszcze nie wykluczasz w końcowych latach swojej kariery wyjazdu poza Polskę?

Ja cały czas mówię, że 33 lata dla środkowego obrońcy to nie jest wcale jakoś dużo. Ja się czuję bardzo dobrze, spokojnie jeszcze kilka lat mogę pograć. Nigdy nie mówię nigdy, także zobaczymy, jak wszystko się potoczy w przyszłości. Trzeba grać na odpowiednim poziomie i wtedy zobaczymy, jakie są opcje oraz jak to będzie wyglądało.

Mówisz, że czujesz się dobrze i że kilka lat gry przed Tobą. Pojawiają się może z tyłu głowy jeszcze myśli, marzenia o potencjalnym powołaniu do reprezentacji Polski czy to zbyt odległy temat?

Za marzenia nie karzą. Ja jestem człowiekiem wielkiej wiary i dopóki nie skończę kariery, to zawsze będę o tym marzył.

Fot. Tomasz Folta / Zagłębie Lubin

Mateusz Konsewicz

Artykuł Michał Nalepa: Za marzenia nie karzą [WYWIAD] pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

To było bardzo dobre i szczęśliwe losowanie

Jeszcze przed losowaniem wielu kibiców miało powody do obaw. Polska w ostatniej chwili spadła do drugiego koszyka, co znacząco zwiększało ryzyko trafienia na mocniejszych rywali. Ostatecznie jednak los okazał się dla nas wyjątkowo korzystny.

W pierwszym koszyku znajdowały się Turcja, Włochy, Dania i Ukraina — i to właśnie Ukraina była najbardziej pożądanym rywalem. W trzecim koszyku najgroźniej wyglądała Irlandia, a mimo to wylosowaliśmy Albanię, którą powinniśmy być w stanie pokonać.

Jedyną niekorzystną wiadomością jest fakt, że z czwartego koszyka nasza ścieżka została uzupełniona o Szwecję — zdecydowanie najsilniejszą drużynę z tej grupy. Nie zmienia to jednak ogólnego odbioru losowania: jest ono dla Polski naprawdę szczęśliwe.

Jan Urban zadowolony z losowania

Selekcjoner reprezentacji, podobnie jak przedstawiciele PZPN, był obecny w Zurychu. Jan Urban po losowaniu emanował spokojem i optymizmem.

W rozmowie z Tomaszem Włodarczykiem, redaktorem naczelnym portalu Meczyki, trener naszej kadry podkreślał, że wierzy w awans na mundial i oceniał losowanie bardzo pozytywnie. Taka postawa selekcjonera jest niezwykle cenna — buduje zaufanie wokół drużyny, tonuje medialne napięcia i daje kibicom sygnał, że zespół jest gotów na wyzwania marcowych baraży.

Jakie są nasze szanse w starciach z potencjalnymi rywalami?

W półfinale zmierzymy się z Albanią, a w finale — w zależności od wyników — z Ukrainą lub Szwecją.

Albania

Albania jest dziś słabsza niż w 2023 roku, kiedy pokonała Polskę w eliminacjach do Euro 2024. W ostatnich eliminacjach drużyna z Bałkanów męczyła się nawet z Łotwą i Andorą, wygrywając minimalnie po 1:0. Mimo to trzeba pamiętać, że nasze starcia z Albanią były zwykle trudne i ten rywal nigdy nie oddaje meczu bez walki. Polska będzie faworytem, ale musi zagrać dojrzale.

Ukraina

Ukraina ma za sobą niezły okres. Choć w starciu z Francją wypadła słabo, dwukrotnie wygrała z Islandią i zapewniła sobie miejsce w barażach. Drużyna posiada piłkarzy zdolnych zrobić różnicę, lecz kilku liderów jest obecnie w słabszej formie. Jeśli w marcu ich dyspozycja się nie poprawi, Polacy będą mieli realne szanse na zwycięstwo.

Szwecja

Najgroźniejszy rywal. Szwedzi fatalnie zaprezentowali się w eliminacjach — nie wygrali meczu w grupie ze Szwajcarią, Kosowem i Słowenią, a w barażach są tylko dzięki dobremu występowi w Lidze Narodów. Mimo to potencjał tej kadry jest wysoki: wielu piłkarzy występuje w Premier League czy La Lidze. Szwecja jest do pokonania, ale może sprawić ogromne problemy.

Podsumowanie

Polacy trafili na rywali słabszych lub porównywalnych jakościowo. Awans na mundial to cel, którego oczekuje całe środowisko piłkarskie — i obecna ścieżka daje realną szansę na jego realizację. Polska ma potencjał, by wygrać zarówno półfinał, jak i finał marcowych baraży.

Foto: Marcio Machado – FIFA/FIFA via Getty Images

Autor: Władysław Mioduszewski

Artykuł Reprezentacja Polski poznała rywali w barażach o awans na mundial pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Biało czerwoni właśnie zakończyli ostatnie w tym roku zgrupowanie w którym zremisowaliśmy 1:1 z Reprezentacją Holandii na PGE Narodowym oraz po ogromnym cierpieniu pokonaliśmy 3:2 reprezentację Malty. Awans do baraży o mistrzostwa świata.Przed państwem wnioski z listopadowego zgrupowania reprezentacji Polski.

Polska walczy jak równy z równym z reprezentacją Holandii. Zwycięski remis na PGE Narodowym.

Listopadowe zgrupowanie biało czerwoni rozpoczęli od zaprezentowania się na bardzo wysokim poziomie na tle reprezentacji Holandii. Ku zaskoczeniu wszystkich Polacy od samego początku pokazali charakter i atakowali Holenderską bramkę ,już w 2 minucie stuprocentową sytuację miał Robert Lewandowski. Kapitan reprezentacji Polski był bardzo bliski otwarcia wyniku tego meczu lecz napastnik FC Barcelony przestrzelił nad poprzeczką. Kapitan naszej kadry zaliczył w tym meczu asystę przy bramce na 1:0 Jakuba Kamińskiego.
W tym meczu bardzo dobrze sprawowała się formacja defensywna która skutecznie powstrzymywała ataki ,,Oranje” pomimo braku takich piłkarzy jak: Łukasz Skorupski który w meczu ostatniej kolejki Serie A przed przerwą na reprezentacje doznał kontuzji w meczu reprezentowanej przez niego Bolonii, Jana Bednarka który doznał urazu w meczu FC Porto oraz Przemysława Wiśniewskiego który w meczu z Litwą dostał żółtą kartkę przez co musiał pauzować w meczu z Holendrami. W miejsce Bramkarza Bologni jako dodatkowy bramkarz został powołany Mateusz Kochalski z Quarabagu Agdam.Pomimo tego piłkarze Ronalda Koemena wyrównali stan gry w 47 minucie po akcji Coadyego Gakpo który dograł w pole karne do Mallena którego strzał Grabara odbił , po interwencji Kamila Grabary piłkę dobił Memphis Depay.

Kolejne dobre zgrupowanie Jakuba Kamińskiego. Zawodnik FC Köln wyprowadził nas na prowadzenie z Holandią.

Jakub Kamiński w ostatnim czasie zalicza świetny okres po transferze z Wolfsburga do FC Köln zarówno w klubie jak i w reprezentacji Polski. Polski skrzydłowy wyróżniał się w trakcie wrześniowego oraz październikowego zgrupowania naszej kadry. Świetna forma Polaka poskutkowała golami przeciwko Finlandii podczas wrześniowego zgrupowania oraz w 44 minucie wyprowadził nas na prowadzenie z reprezentacją Holandii.Akcja dająca prowadzenie przebiegła po podaniu Roberta Lewandowskiego który wypuścił na sytuację sam na sam z bramkarzem Jakuba Kamińskiego który wykończył tę akcję bramką.

Nietypowe ustawienie naszej reprezentacji w meczu z Maltą. Jan Urban eksperymentuje z ustawieniem.

Jan Urban na mecz w stolicy Malty wystawił naszą kadrę w ustawieniu 5-4-1 co jest nietypowym rozwiązaniem taktycznym. W bramce naszej kadry wystąpił Bartłomiej Drągowski a nie jak w piątkowym meczu Kamil Grabara.

W obronie w porównaniu z składem na mecz z Holandią zostali tylko: Tomasz Kędziora który zaliczył bardzo solidny występ w meczu z Holandią oraz Jakub Kiwior. Na Malcie zostali wystawieni oprócz wspomnianej powyżej dwójki: Paweł Wszołek zdobywca bramki na 2:1 zmieniony przez Bartosza Bereszyńskiego, Przemysław Wiśniewski który pauzował za kartki w meczu na PGE Narodowym, Michał Skóraś. W defensywie zabrakło takich osób jak Matty Cash oraz Jan Ziółkowski. Duet Wszołek Skóraś często rozprowadzał nasze akcje po skrzydłach.

W środku pola zobaczyliśmy rozwiązanie z : Nicolą Zalewskim, Piotrem Zielińskim który zdobył decydującego gola, Bartoszem Sliszem oraz Jakubem Kamińskim który w kolejnym meczu pokazał się z bardzo dobrej strony. Duet Zalewski Kamiński często schodził za plecy osamotnionego w ataku Roberta Lewandowskiego który otworzył wynik tego spotkania.

Ogromne trudności pomimo bardzo defensywnego ustawienia. Malta strzeliła nam 2 bramki dwukrotnie wyrównując stan gry.

Wczorajszy mecz z Maltą zdecydowanie nie spełnił oczekiwań jeśli chodzi o grę naszej reprezentacji. Nasi od samego początku mieli problemy z szarżującą w ataku Maltą która zdominowała początek tego spotkania. Polacy próbowali lecz defensywa Malty powstrzymała nasze ataki. Bardzo blisko zdobycia bramki był Nicola Zalewski którego strzał zakończył się obok bramki. W 34 minucie Polska w końcu objęła prowadzenie po golu Roberta Lewandowskiego. Przed przerwą stan gry ponownie był wynik remisowy. Po przerwie w 59 minucie ponownie objęliśmy prowadzenie po golu Pawła Wszołka prowadzenie nie trwało długo bo w 67 minucie straciliśmy bramkę po rzucie karnym. Ostatecznie wygraliśmy ten mecz rzutem na taśmę po golu Piotra Zielińskiego.
Po tym meczu możemy wywnioskować że trochę zlekceważyliśmy reprezentację Malty co wyraźnie pokazuje wynik tego spotkania. Malta okazała się ogromnym wezwaniem dla naszej kadry a w szczególności dla zawodników defensywnych. Pomimo trudności udało nam się wyjść zwycięsko z tego starcia.

Podsumowanie

Listopadowe zgrupowanie można ocenić na plus. Dobra organizacja w ofensywie drobne problemy w defensywie oraz dobra dyspozycja w ofensywie co poskutkowało dobrymi wynikami naszej reprezentacji. Listopadowe zgrupowanie kończymy z 4 punktami dopisanymi do naszego dorobku. Wyniki naszej kadry oznaczają awans do baraży mistrzostw świata w Usa I Kanadzie. Losowanie naszych rywali odbędzie się w czwartek. Na ten moment znajdujemy się w pierwszym koszyku z : Włochami, Ukrainą i Turcją.

Foto: Lukasz Germaniuk/Eurasia Sport Images via Getty Images

Autor: Michał Kowalewski

Artykuł Reprezentacja Jana Urbana wciąż niepokonana . Dobry mecz z Holandią oraz męczarnie z Maltą. Czas na wnioski po zgrupowaniu. pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Polacy popełniali zbyt dużo błędów

Mecze z rywalami pokroju Malty wymagają od drużyny narodowej pewności, kontroli i spokojnego zwycięstwa. Tymczasem kibice musieli przeżyć sporo nerwów.

Reprezentanci Polski popełniali wiele prostych błędów po obu stronach boiska. W ofensywie brakowało płynności, w defensywie – koncentracji. Pozwoliliśmy Malcie na zdecydowanie za dużo, a przebieg meczu był niepokojąco chaotyczny.

Ten występ obudził stare demony i dał paliwo tym, którzy uważają, że świetna forma z ostatnich miesięcy mogła być chwilowym błyskiem. Kadra ma jeszcze szansę odzyskać pełne zaufanie kibiców — pod warunkiem, że w barażach zagra pewnie, dojrzale i skutecznie.

Dobre decyzje selekcjonera w zakresie zmian

Jan Urban po raz kolejny pokazał, że ma dobre wyczucie w kwestii zmian. Zawodnicy, którzy pojawili się na boisku po przerwie, wyraźnie podnieśli jakość gry reprezentacji.

Weszli z energią, kreatywnością i sygnałem, że w drużynie jest prawdziwa rywalizacja. To ważna informacja dla selekcjonera: w przypadku braków kadrowych ma do dyspozycji wartościowe zastępstwa.

Nicola Zalewski zawiódł podczas listopadowego zgrupowania

Nicola Zalewski przyzwyczaił kibiców do wysokiej jakości w reprezentacji, a wielu widziało w nim kandydata na nowego lidera kadry. Tym bardziej zaskakująco wyglądał jego słaby listopad.

Zalewski zarówno przeciwko Holandii, jak i Malcie był jednym z najsłabszych zawodników na boisku. Wnosił niewiele do ofensywy, popełniał wiele błędów, grał nerwowo i chaotycznie. Dodatkowo żółta kartka w meczu z Maltą eliminuje go z półfinału baraży.

Zawodnik Atalanty będzie miał dużo do udowodnienia podczas kolejnego zgrupowania. To, co pokazał w listopadzie, musi być dla niego tylko wypadkiem przy pracy.

Kadra pokazała dwa oblicza

Reprezentacja Polski zaprezentowała w tym spotkaniu dwa skrajnie różne oblicza.

Pierwsza połowa była  bardzo słaba — bez dynamiki, bez pomysłu, bez intensywności. Jak powiedział Jacek Laskowski: „Byliśmy bezbarwni jak woda w kranie”. Polacy pozwolili Malcie na zbyt wiele i popełnili serię błędów zakończoną utratą gola.

W drugiej połowie gra wyglądała nieco lepiej. Nadal zdarzały się błędy w obronie, ale w ofensywie pojawiło się więcej zaangażowania. Dzięki temu udało się zdobyć zwycięską bramkę i dowieźć korzystny wynik.

Polska bardzo blisko 1. koszyka baraży

Choć styl pozostawił wiele do życzenia, zwycięstwo ma ogromne znaczenie. Dzięki trzem punktom Polska znacząco zwiększyła swoje szanse na miejsce w pierwszym koszyku baraży.

Możemy je stracić jedynie w dwóch scenariuszach:

• zwycięstwo Szkocji nad Danią,

• zwycięstwo Bośni i Hercegowiny nad Austrią.

Oba wyniki są mało prawdopodobne, choć w piłce nożnej wszystko może się wydarzyć. Jeśli jednak utrzymamy 1. koszyk, droga na mundial w Kanadzie, USA i Meksyku stanie się wyraźnie prostsza.

Podsumowanie

Polacy pokonali Maltę, ale styl gry pozostawił duży niedosyt. Zagraliśmy wyraźnie słabiej niż przeciwko Holandii, popełniliśmy mnóstwo prostych błędów i straciliśmy dwa gole z przeciwnikiem, z którym takie rzeczy nie powinny się zdarzać.

W skali szkolnej oceniam ten występ na 3.
Mecz był chaotyczny, niedokładny i kompletnie różny od tego, co pokazaliśmy kilka dni wcześniej. Patrząc jednak szerzej – to zwycięstwo może okazać się kluczowe w kontekście losowania baraży.

Foto: Maciej Rogowski/Eurasia Sport Images via Getty Images

Autor: Władysław Mioduszewski

Artykuł Wnioski po meczu Malta – Polska pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.