Łukasz Zjawiński przez ponad pięć lat, od 2015 do 2020 roku szkolił się w Akademii Legii, dochodząc do zespołu rezerw. Potem kontynuował karierę w piłce seniorskiej. W 2020 roku zadebiutował na poziomie Ekstraklasy w barwach Stali Mielec, a potem w tych rozgrywkach występował w Lechii Gdańsk i Widzewa Łódź. Ostatnie dwa sezony to świetna dyspozycja strzelecka Zjawińskiego w Polonii Warszawa na boiskach pierwszoligowych, kiedy zdobywał ponad 20 bramek, będąc odpowiednio współilderem i wiceliderem klasyfikacji strzelców na koniec rozgrywek. Zjawiński jest również byłym młodzieżowym reprezentantem Polski.

– Historia mojego powrotu do Legii była długa, ale szczęśliwa. Cieszę się, że będę miał okazję spełnić marzenie o debiucie w pierwszej drużynie, które miałem przychodząc tutaj jako 14-latek. Trenowałem już w Legia Training Center, ale to był krótki czas, więc mam nadzieję, że najbliższe lata w tym miejscu będą udane. Zainteresowanie moją osobą było duże, ale kiedy dowiedziałem się o propozycji Legii, decyzja mogła być tylko jedna. To był priorytet również z przyczyn emocjonalnych, ponieważ tutaj dorastałem i tutaj wiele przeżyłem, rozwijając się jako zawodnik. Mój powrót na Łazienkowską to jeden z celów, jaki sobie postawiłem. Dojrzałem na swojej pozycji, będę chciał wnieść dużo zaangażowania i bramek. Jestem napastnikiem bazującym na cechach wolicjonalnych, ale też dobrze czującym się w polu karnym. Dam z siebie dużo, żeby mieć zaufanie trenera i kibiców – mówi Łukasz Zjawiński.

– Łukasz wraca do domu, czego mu gratuluję. Jego ścieżka do pierwszej drużyny była inna, ale była właściwa. Ostatnio zbierał doświadczenie i zdobył bardzo wiele bramek na poziomie I ligi. Dyrektor skautingu Piotr Zasada polecił tego zawodnika. Analizowaliśmy jego grę i zobaczyliśmy w nim potencjał. Jeśli strzelasz tyle bramek, to znaczy, że coś w sobie masz. Łukaszowi bardzo zależało na powrocie do Legii i wiem, że kocha ten klub. Co naturalne, będzie musiał konkurować o miejsce w składzie z innymi napastnikami, ale jest bardzo pozytywną osobą. Z naszej perspektywy kluczowe było wzmocnienie tej pozycji. Potrzebujemy młodej, świeżej krwi, potrzebujemy ambitnego zawodnika, głodnego gry, sukcesów i bramek na naszym stadionie, przed Żyletą, co dla niego będzie czymś wyjątkowym. Będziemy rozwijać Łukasza na jeszcze wyższy poziom i mamy nadzieję, że zrobi duży krok w swojej karierze – mówi dyrektor sportowy Legii Warszawa Fredi Bobić.

Fot. Legia Warszawa
Autor: Mikołaj Mazur

Artykuł Transfer do rywala – Łukasz Zjawiński piłkarzem Legii Warszawa pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Przed meczem trudno było wskazać faworyta tego starcia. Gospodarze ciągle się odbudowują po fatalnym początku rundy wiosennej i nieudanej przygodzie na Śląsku Patryka Czubaka. Polonia Warszawa natomiast stara się realizować cel, jakim jest próba awansu z pozycji barażowej. Drużyna jednak wciąż ma problemy ze stabilizacją formy.

Polonia Bytom znów zwycięska

Gospodarze po takim meczu mogą być uśmiechnięci od ucha do ucha. To takie spotkania w końcu budują zespół. Z początku wydawało się, że Polonia Bytom jest bardzo dobrze przygotowana do meczu przez Wojciecha Mroza, neutralizując zagrożenie ze strony Polonii Warszawa. Trio Szymusik-Szymański-Matić nie pozwalało przeciwnikom na zbyt wiele. Objęte w 41. minucie dwubramkowe prowadzenie było w pełni zasłużone. Szczególnej urody była ta druga bramka. Mikulas Bakara świetnie wypatrzył Kamila Wojtyrę, który popisał się świetnym strzałem głową, ze spokojem, którym pokazywał w listopadzie.

Później to wrażenie zostało jednak nieco zatarte. Z tym golem jednak skończyła się przewaga gospodarzy. W 6. minucie doliczonego czasu gry 1. połowy defensorzy zupełnie zgubili z radarów Łukasza Zjawińskiego, a stracony gol całkowicie naruszył konstrukcję obronną. W tej pojawiały się coraz więcej dziur i chwilę po przerwie znów wymienione wyżej trio zgubiło warszawskiego snajpera, który doprowadził do wyrównania.

Polonia Bytom do głosu próbowała jeszcze dochodzić. Konkretów jednak z początku pod bramką Mateusza Kuchty brakowało. Gospodarze próbowali wychodzić z kontratakami, mieli kilka groźnych stałych fragmentów gry, ale wraz z rozwojem meczu mieli coraz większe problemy z dłuższym utrzymywaniem się przy futbolówce. Gdy jednak udało się utrzymać remis w momencie, kiedy rywale poczuli krew, to końcówka z powrotem należała do gospodarzy. Potrójna zmiana dokonana przez trenera Wojciecha Mroza na nowo ożywiła grę i po jednej z akcji zwycięskie trafienie zapewnił Lucjan Zieliński.

https://t.co/4kvmoRjhnd pic.twitter.com/GZRTehGzsZ

— BS Polonia Bytom (@PoloniaBytom) May 4, 2026

Polonia Warszawa komplikuje sobie życie

„Z piekła do nieba i z powrotem do piekła” — tym powiedzeniem można podsumować poniedziałkowy występ „Czarnych Koszul”. Być może powodem, dla którego to tak tego poniedziałkowego wieczoru wyglądało, była sztuczna murawa. W Bytomiu nie gra się łatwo, a podopieczni Mariusza Pawlaka z każdą minutą coraz bardziej rozumieli specyfikę tego boiska, aż po pełnym zrozumieniu zwyczajnie opadli z sił. Szkoleniowiec drużyny dementuje jednak, aby to nawierzchnia była decydująca.

Można się w końcu zastanawiać, jak to płyta miałaby się przełożyć na karygodne błędy w defensywie, nieporozumienia Budnickiego z Cisse czy zupełnie niepotrzebny faul w polu karnym Diogo Brasido. Niech o występie dwóch ostatnich z wymienionych zawodników świadczy fakt, że szkoleniowiec „Czarnych Koszul” zdecydował się na ich wymianę w przerwie meczu. Jak czas pokazał — decyzja była słuszna, bo w 2. części spotkania zespół bronił już lepiej, choć to nie wystarczyło.

W ofensywie za to po raz kolejny swoją klasę udowodnił Łukasz Zjawiński, który w tym meczu był prawdziwym „królem powietrza”. Uderzeniami głową napastnik zdobył bramkę, a niewiele brakowało do dubletu, gdyż po jednej z sytuacji 24-latka piłka wylądowała na poprzeczce. Partnerzy z zespołu nieustannie poszukiwali w polu karnym swojego najlepszego strzelca. Obrana więc przed meczem taktyka, polegająca na dośrodkowaniach, parę okazji przyniosła, ale nie przełożyła się na punkty. Pozostaje się zastanawiać, czy po drugim trafieniu nie można było skarcić Polonii Bytom, grając więcej w środkowej strefie boiska.

O barażach marzyć każdy może

Polonia Warszawa poprzez poniedziałkową porażkę wypada poza TOP 6. Z dorobkiem 47 punktów „Czarne Koszule” zajmują 7. miejsce. Wyżej znajdujący się Ruch Chorzów i mający zaległy mecz do rozegrania ŁKS Łódź mają jednak tyle samo oczek. Ostatnie kolejki będą więc decydujące dla ostatecznych rozstrzygnięć Betclic 1 Ligi. Klub ze stolicy Polski czekają teraz dwa mecze domowe — z Górnikiem Łęczna oraz Wisłą Kraków. W ostatniej kolejce Warszawiacy udadzą się natomiast do Opola.

Polonia Bytom także nie wypisała się jeszcze z wyścigu o Ekstraklasę. Przez znaczną część rundy wiosennej drużyna przypominała bardziej zespół z Betclic 2 Ligi, ale po odejściu Patryka Czubaka klub na nowo zaczyna nabierać barw, którymi był przesiąknięty jesienią. Do TOP 6 „Niebiesko-Czerwoni” tracą jedynie trzy punkty. W kolejnych meczach o zniwelowanie tej straty powalczą ze Zniczem Pruszków, Śląskiem Wrocław oraz Stalą Mielec. Niepokój może wzbudzać jednak uraz Konrada Andrzejczaka, o którego stanie dowiemy się więcej w najbliższym czasie.

Jedna Polonia szczęśliwa, druga zupełnie nie. Po fatalnym początku wiosny, w Bytomiu dalej są nadzieje na baraże. Strata do 6. Ruchu Chorzów wynosi już jedynie trzy punkty. Wciąż wydaje się to odległym scenariuszem, ale zważywszy na prawo serii, nie można tego wykluczać pic.twitter.com/Q418h69cs9

— Mateusz Konsewicz (@MatiKonsewicz) May 4, 2026

Fot. Polonia Bytom

Mateusz Konsewicz

Artykuł Polonia Bytom lepsza od Polonii Warszawa — walka o baraże trwa! [PODSUMOWANIE] pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Droga z podwórka do pierwszej drużyny

Zacznijmy od tego, dlaczego zostałeś piłkarzem. Kto zachęcił Cię do rozpoczęcia przygody z piłką?

W zasadzie nikt. Chodziłem na podwórko i kopałem w piłkę. Nikt w mojej rodzinie wcześniej nie grał – teraz gramy tylko ja i mój brat. Zobaczymy, czy ktoś jeszcze pójdzie w tym kierunku, ale ja miałem tę zajawkę od zawsze. Chyba urodziła się razem ze mną.

Jakie to uczucie być bardzo młodym zawodnikiem i częścią zespołu występującego w I lidze?

To olbrzymia duma, ale nie czuję się jeszcze profesjonalnym piłkarzem. Uważam, że wciąż dużo mi brakuje do tego, żeby robić wszystko tak, jak bym chciał. Żeby nazwać się piłkarzem, muszę jeszcze wiele udowodnić – sobie, kibicom i wszystkim wokół. Cieszę się, że jestem częścią pierwszego zespołu Polonii Warszawa. Wiem, że niewielu zawodników w moim wieku znajduje się w seniorskiej kadrze. To bardzo miłe uczucie.

Czy masz w Polonii zawodnika, którego traktujesz jako mentora lub wzór do naśladowania?

Na pewno Michała Bajdura. Bardzo pomaga mi w szatni, potrafi zażartować. Cenię go przede wszystkim jako człowieka.

Jak wyglądają Twoje relacje z bramkarzami? Przed meczami często rozgrzewasz się razem z nimi.

Tak, jestem najmłodszy w drużynie, więc rozgrzewam bramkarzy (śmiech). Mam bardzo dobrą relację z Sandim, Adrianem Sandachem. To mój dobry kolega i bardzo go lubię.

Kto poza klubem jest dla Ciebie największym wsparciem?

Przede wszystkim najbliższa rodzina – tata, mama i brat, ale także babcia i dziadek. Mieszkam z rodzicami, jeżdżą na każdy mój mecz, trzymają za mnie kciuki. Bardzo doceniam to, co dla mnie robią.

Jak reagują Twoi znajomi na to, że jesteś piłkarzem pierwszoligowego zespołu?

Trochę sobie żartują, rzucają różne komentarze, ale moi najbliżsi znajomi i przyjaciele ze szkoły są ze mnie dumni. Wiedzą, ile zdrowia, wysiłku i czasu poświęciłem, żeby być w tym miejscu. A przecież jeszcze wiele przede mną.

Szkoła, trening i codzienność

Jak łączyć profesjonalne uprawianie sportu z nauką w szkole średniej?

To nie jest łatwe, ale jeśli zaczynacie uprawiać sport, róbcie to dlatego, że to lubicie, i poświęcajcie temu jak najwięcej czasu. Ja staram się jak najwięcej wynosić z lekcji, żeby później w domu mieć mniej obowiązków. Często odrabiałem zadania w trakcie zajęć albo zostawałem po lekcjach, żeby wszystko nadrobić. Dzięki temu mogłem spokojnie iść na trening. Jestem przekonany, że jeśli naprawdę kocha się sport, to trzeba to robić. Im człowiek starszy, tym trudniej to pogodzić, ale w wieku 10–12 lat zdecydowanie da się to zrobić.

Jak wygląda Twój typowy dzień?

W roku szkolnym mam dwie opcje – albo idę do szkoły od rana, albo zostaję w domu; zazwyczaj wybieram to drugie. O 11 mamy trening w klubie, kończymy około 13:40. Później jadę do szkoły, żeby zaliczyć zaległości i spotkać się z nauczycielami. Do domu wracam około 17:00 i najczęściej spędzam czas z rodziną. Czasem gram w gry wideo – uważam, że to też jest potrzebne. Około 22:00 jestem już w łóżku.

Jak nauczyciele podchodzą do Twojej kariery?

Różnie. Pamiętam, że jedna z moich nauczycielek przez całe życie chodziła na trybunę Kamienną. Kiedy zobaczyła mój debiut w Polonii, bardzo się wzruszyła i powiedziała mi kilka miłych słów.

Który moment w Twojej karierze jest dla Ciebie najbardziej wyjątkowy?

Zdecydowanie debiut w Polonii Warszawa. To było moje marzenie od zawsze i nie spodziewałem się, że spełni się tak szybko. To był punkt zwrotny – uwierzyłem w siebie i w to, co mogę osiągnąć. Czułem, że zaczynam nowy etap w swojej karierze.

Czy analizujesz grę topowych napastników?

Bardzo lubię oglądać piłkę nożną. Obserwując takich zawodników jak Mbappé czy Haaland, można wiele się nauczyć – nawet przez samo oglądanie ich zachowań. Staram się wyłapywać zagrania najlepszych skrzydłowych i napastników, a później powtarzać je na treningach. Dzięki temu wiem, nad czym pracować, żeby kiedyś znaleźć się na ich poziomie.

Jakie są Twoje sportowe marzenia?

Największym marzeniem jest awans z Polonią Warszawa do Ekstraklasy. Chciałbym realnie przyczynić się do tego sukcesu. Marzy mi się także rozwój klubu – nowy stadion, ośrodek treningowy i lepsza infrastruktura. Na razie skupiam się na Polonii, a w przyszłości być może spróbuję sił za granicą.

Szybkie strzały

Czy Polonia wróci w tym sezonie do Ekstraklasy?
Bardzo w to wierzę. Zrobię wszystko, żeby tak się stało. Mamy aspiracje i wierzę, że w przyszłym sezonie będziemy grać w Ekstraklasie.

Czy Polska pojedzie na mundial?
Jestem o tym przekonany. Nasza kadra potrafi wywalczyć swój cel.

Ulubiony klub zagraniczny?
FC Barcelona, choć lubię też Chelsea. Gdybym miał wybrać jeden klub – postawiłbym na Dumę Katalonii.

Piłkarski idol z dzieciństwa?
Lionel Messi. To wyjątkowy piłkarz i myślę, że drugiego takiego nie będzie.

Najlepszy mecz, który oglądałeś?
Finał mistrzostw świata 2022: Argentyna – Francja 3:3 (4:2 w rzutach karnych). Oglądałem go w trzech różnych miejscach i niesamowicie przeżywałem jego końcówkę.

Najlepszy piłkarz w I lidze (poza Polonią)?
Ángel Rodado. Imponuje mi jego skuteczność i łatwość zdobywania bramek. Gdy byłem jeszcze w akademii Polonii i obserwowałem jego mecze, byłem pod dużym wrażeniem. To klasowy zawodnik.

Foto: Polonia Warszawa

Wywiad przeprowadził Władysław Mioduszewski

Artykuł Wywiad z Antonim Kapustą, reprezentantem Polski U-17 i piłkarzem Polonii Warszawa pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Chrobry Głogów dzisiaj wyszedł w ustawieniu bez nominalnego napastnika. Drugi raz z rzędu na ławce rezerwowych zasiadł Sebastian Strózik, gdyż Łukasz Becella postawił na ten sam skład, co w starciu ze Stalą Mielec

Mariusz Pawlak natomiast musiał zrobić wszystko, aby w tym spotkaniu zwyciężyć. Po ostatnich ligowych wtopach dokonał więc aż pięciu zmian, które miały odmienić grę Polonii Warszawa.

Chrobry Głogów znowu zwycięski

Łukasz Becella na Dolnym Śląsku stworzył naprawdę solidną ekipę. Dzisiejsze zwycięstwo jest trzecim z rzędu, a w dodatku pozwoliło „Chagierom” wskoczyć na wysokie 4. miejsce w ligowej tabeli. Szkoleniowiec na konferencji zapowiedział, że celem klubu jest jak najszybsze utrzymanie. Porównując jednak sytuację „Pomarańczowo-Czarnych” z tą u potencjalnych spadkowiczów, to o 2 ligę w Głogowie nikt nie powinien się martwić.

Dzisiejszy mecz oczywiście nie był idealny. W końcu Polonia Warszawa od 37. minuty grała jednego mniej. Z każdą minutą więc było coraz goręcej, gdyż grając w przewadze przez tyle czasu, oczekuje się zwycięstwa. Zawodziła jednak skuteczność, bo Chrobry Głogów problemu z kreowaniem sobie sytuacji większego nie miał. Głogowianie oddali dzisiaj 26 strzałów, z czego aż 10 padło w światło bramki. W tym aspekcie problemów nie rozwiązała nawet strategia z Piotrem Janczukowiczem od 1. minuty.

Po raz kolejny za to trzeba pochwalić przygotowanie fizyczne oraz mentalne, które chwalił na konferencji pomeczowej trener Łukasz Becella. Trzy ostatnie spotkania „Chagier” to aż pięć goli strzelonych od 80. minuty wzwyż. W ten sposób drużynie udało się rozstrzygnąć mecze z Górnikiem Łęczna, Stalą Mielec i to sobotnie, z Polonią Warszawa. Pochwały za ostatniego spośród tych strzelonych goli należą się młodzieżowcom. To 18-letni Kamil Grzelak i 19-letni Kacper Nowakowski zapracowali na podwyższenie wyniku.

Trzecie zwycięstwo z rzędu Brawo team Chrobry! pic.twitter.com/Pvvf69P1S2

— Chrobry Głogów (@ChrobryGlogowSA) October 18, 2025

Tragedia Polonii Warszawa

Ten weekend to dla sporej części kraju nocne przymrozki i temperatura na minusie. Dlatego niech o formie Polonii Warszawa świadczy fakt, że ostatnie zwycięstwo odnieśli, gdy termometry wskazywały na ponad 30 stopni. Było to bowiem jeszcze w sierpniu. Dzisiaj kolejna porażka, ale zarazem dopiero pierwsza takowa na wyjeździe w lidze.

Przerwa reprezentacyjna miała być w 100% wykorzystana przez trenera Mariusza Pawlaka i jego podopiecznych, aby nawiązać do formy „Czarnych Koszul” z poprzedniego sezonu. Tak się jednak nie stało. Mecz potoczył się najgorzej, jak mógł, a powietrze w klubie tylko gęstnieje. Polonia Warszawa od początku nie prezentowała się najlepiej, choć próbowała nawiązać walkę. Jednak już w 37. minucie, kiedy to czerwoną kartkę otrzymał Adrian Sandach, było do przewidzenia, że goście tego spotkania nie wygrają.. 21-latek otrzymał szansę kosztem kapitana Mateusza Kuchty i, delikatnie mówiąc, nie wykorzystał jej najlepiej. Do przerwy trwała już tylko walka o życie „Polonistów”.

Ci natomiast próbowali skonstruować sobie kilka okazji w 2. połowie. Wbrew pozorom wykreowali ich więcej, grając jednego mniej niż po równo. Gospodarzy nawet po jednym ze stałych fragmentów gry musiał ratować Dawid Arndt. W kontekście całej batalii, to było jednak za mało. Z każdą kolejną minutą drużyna wyglądała coraz słabiej i gol dla Chrobrego Głogów musiał w końcu paść. Tak się też stało. Polonia Warszawa mocno podupadła na siłach i z Dolnego Śląska punktów nie wywiozła.

Chrobry Głogów pewnie, a Polonia Warszawa…

W Głogowie wszyscy są szczęśliwi. 4. miejsce, kolejna wygrana z rzędu – czego chcieć więcej. Nic tylko dalej grać swoje i walczyć o punkty. Kolejny mecz to wyjazd do słabo wyglądającego w tym sezonie GKS-u Tychy, a następnie wielkie starcie z Wisłą Kraków. Pozostaje czekać na powroty Kalechukwu Ibe-Tortiego, Mateusza Bartolewskiego oraz Sebastiana Boneckiego i z podniesioną głową iść przed siebie.

Jeśli chodzi o Warszawę, to w niej „Czarne Koszule”, a nad nią czarne chmury. Mariusz Pawlak po meczu powiedział, że nie czyta negatywnych opinii, ale co by nie mówić, strasznie się one w ostatnim okresie nasiliły. Wyniki szkoleniowca na pewno go nie bronią i nie wiadomo, jak duży jest kredyt zaufania w stosunku do 53-latka i czy takowy obecnie w ogóle istnieje. Wszystko okaże się w najbliższym czasie, a każdy kolejny mecz może być tak zwanym „o posadę”. Były opiekun Olimpii Grudziądz twierdzi, że światełko w tunelu jest i zamierza wyciągnąć swój zespół z dołka, w którym obecnie się znajdują. W kolejną sobotę czas na sprawdzian z Polonią Bytom.

fot. Chrobry Głogów / Facebook

Mateusz Konsewicz

Artykuł Chrobry Głogów góruje nad Polonią Warszawa! [PODSUMOWANIE] pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Na starcie tych dwóch klubów przyszło kibicom czekać ponad 12 lat. To Śląsk Wrocław miał tego piątkowego wieczoru cieszyć się z czwartego zwycięstwa z rzędu. Tymczasem gra gospodarzy pozostawiła wiele do życzenia. „Wojskowi” tracą więc okazję, aby objąć pozycję lidera.

Polonia Warszawa natomiast po pewnych perturbacjach z pojedynku na trudnym terenie wywozi cenny punkt. Podopieczni Mariusza Pawlaka zdołali zdobyć bramkę wyrównującą i do stolicy mogą wracać z podniesionymi głowami.

Śląsk Wrocław oddaje dwa oczka

Śląsk Wrocław otrzepał się po dotkliwej porażce z Wisłą Kraków. Teraz swoją dobrą formę miał pokazać przeciwko Polonii Warszawa. W 20. minucie „Wojskowi” objęli prowadzenie za sprawą Piotra Samca-Talara i wszystko układało się po ich myśli – byli lepsi i nie pozwalali rywalom na zbyt wiele. Wrocławian mogła martwić jedynie dyspozycja poszczególnych zawodników. Besar Halimi i Luka Marjanac nie mają ostatnio najlepszego czasu, a dzisiaj nie najlepiej wyglądał też Tommaso Guercio.

Po przerwie wspomniany lewy defensor sfaulował rywala, zarobił żółty kartonik, a konsekwencją tego był wywalczony chwilę później rzut rożny przez Polonię Warszawa i gol wyrównujący. W poszukiwaniu zwycięskiego gola z pewnością nie pomogli też rezerwowi. Tutaj najbardziej rozczarowali Yegor Sharabura z Antonim Klimkiem. Po meczu szkoleniowiec ekipy z Dolnego Śląska przyznał, że od zmienników oczekiwał znacznie więcej. Sama końcówka to masa prostych strat gospodarzy. Niepotrzebne zagrania przez środek, nieudane wrzutki czy wadliwe dryblingi – było tego sporo.

Pozytywnym aspektem jest natomiast występ Jakuba Jezierskiego, który walczy o powrót do wyjściowej jedenastki. Młody pomocnik jako jedyny spośród graczy rezerwowych wyróżnił się i wniósł opanowanie do środkowej linii. Zadowolony może też być strzelec bramki Piotr Samiec-Talar. Mimo wielu negatywnych opinii skrzydłowy dokłada trzecie trafienie w tym sezonie. Jeśli chodzi o punktację kanadyjską, to we Wrocławiu nikt od 23-latka lepszego wyniku nie wykręcił. Piątkowe spotkanie pokazało też, że o lepszą alternatywę w wyjściowej jedenastce może być trudno.

Polonia Warszawa na zwycięstwo wciąż czeka

Po dobrym poprzednim sezonie celem Polonii Warszawa jest powrót do Ekstraklasy. Początek sezonu pokazał, że „Czarne Koszule” mają ku temu odpowiednie narzędzia. Ostatnie zwycięstwo drużyna odnotowała jednak 30 sierpnia i na kolejne będzie musiała jeszcze poczekać. Niemniej w tym spotkaniu możemy bardziej mówić o zdobytym przez warszawiaków punkcie, aniżeli o straconych dwóch.

„Poloniści” w końcu zagrali skoncentrowani przez pełne 90 minut i uniknęli straty gola w samej końcówce spotkania. Po raz kolejny Łukasz Zjawiński pokazuje, że podniesie rękawicę rzuconą przez Angela Rodado. Mowa tu oczywiście o boju w celu zdobycia korony króla strzelców. Bardzo dobre zawody rozegrał też Diogo Brasido. Portugalczyk po raz drugi miał okazję wystąpić w polskim klubie od 1. minuty i pokazał, że może być mocnym punktem „Czarnych Koszul”. Kilka bardzo dobrych interwencji w obronie, a do tego widać, że także przy konstruowaniu akcji koledzy mogą na niego liczyć.

Martwić kibiców po tym spotkaniu może szpital, jaki pomału robi się w Warszawie. W ostatniej kolejce przedwcześnie boisko opuścił Patryk Janasik. Wcześniej urazów nabawili się Ernest Terpilowski, Paweł Olszewski czy Mateusz Młyński. Dzisiaj natomiast wymuszona zmiana spowodowana była kontuzją Simona Skrabba. Trener Mariusz Pawlak mówił na konferencji, że dolegliwości Finowi towarzyszyły już po meczu z Puszczą Niepołomice. Do meczu ze Śląskiem Wrocław piłkarz miał być jednak gotowy już w 100%. Były już zawodnik  Volos NPS badanie USG będzie miał jutro i wtedy dowiemy się, jak poważny jest to uraz. W każdym razie jego absencja będzie sporą stratą, gdyż było widać po 30-latku, że coraz lepiej czuje się w czarnej koszulce.

Śląsk Wrocław i Polonia Warszawa łatwo o awans mieć nie będą

Śląsk Wrocław nie wykorzystał w pełni słabszej formy Wisły Kraków. W środę bowiem strata do „Białej Gwiazdy” może wynieść już siedem punktów. Gdyby „Wojskowi” zdobyli komplet oczek, to mogliby nawet wspiąć się chwilowo na pozycję lidera. Podopiecznych Ante Simundzy czeka teraz mecz z 3-ligową Lechią Tomaszów Mazowiecki oraz trzy kolejne starcia przeciwko zespołom z dolnej części tabeli. Będzie więc okazja na wyciągnięcie wniosków i zmniejszenie straty do klubu ze stolicy Małopolski. Są to też mecze, które po prostu trzeba wygrać.

Polonia Warszawa natomiast urywa punkt i znajduje się w tej chwili na 8. lokacie w ligowej tabeli. Pucharem Polski, w przeciwieństwie do swoich rywali, w Warszawie nie muszą się już przejmować. Wszystko poprzez porażkę z Gryfem Słupsk. Kolejny mecz „Poloniści” zagrają u siebie ze Stalą Rzeszów, a potem przyjadą do Głogowa zmierzyć się z tamtejszym Chrobrym. Jeśli wśród „Czarnych Koszul” panuje bojowy nastrój w walce o awans, to trzeba zacząć wygrywać, a punkty urwane w meczach jak ten trzeba niewątpliwie szanować.

fot. Śląsk Wrocław / Facebook

Mateusz Konsewicz

Artykuł Śląsk Wrocław biedniejszy o dwa punkty, a Polonia Warszawa bogatsza o jeden! [PODSUMOWANIE] pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Oba zespoły od początku spotkania tworzyły wiele akcji, które mogły zakończyć się golem. W pierwszej połowie oddano łącznie 16 strzałów na bramkę, co jest bardzo dobrym wynikiem.

W 19. minucie w sposób bezsensowny Jakub Bieroński faulował Łukasza Zjawińskiego, który znajdował się w polu karnym. Decyzja sędziego była jasna – arbiter podyktował rzut karny i pokazał żółtą kartkę dla piłkarza GKS-u Tychy. Jedenastkę na gola zamienił poszkodowany w tej akcji Zjawiński. Polonia Warszawa otworzyła worek bramkowy w tym spotkaniu.

Pod koniec pierwszej połowy piłkę otrzymał Marcin Szpakowski, który z 15. metra uderzył na bramkę Mateusza Kuchty, który musiał kapitulować. Polak strzelił bardzo piękną bramkę, która na pewno będzie rozważana do bramki 2. kolejki Betclic 1. ligi. GKS Tychy wyrównuje na 1:1. Druga połowa zapowiadała się bardzo ciekawie.

𝐌𝐚𝐫𝐜𝐢𝐧 𝐒𝐳𝐩𝐚𝐤𝐨𝐰𝐬𝐤𝐢 w samo okienko Polonii Warszawa i GKS Tychy schodził na przerwę z wynikiem 1:1.

Oglądaj online #POLTYC https://t.co/ajwQPqRecj pic.twitter.com/0bTG4w8Tz0

— TVP SPORT (@sport_tvppl) July 27, 2025

Na początku drugiej połowy Damian Kądzior wrzucił piłkę w pole karne z rzutu rożnego. Wokół bramki Polonii zrobiło się zamieszanie, a piłka odbiła się od kilku zawodników. Ostatecznie futbolówka trafiła na głowę Marcela Błachewicza, który z bliskiej odległości zdobył bramkę. GKS Tychy pokazał, że trzeba walczyć do końca – więcej goli już nie padło, więc to przyjezdni zdobywają trzy punkty, wygrywając 2:1 na wyjeździe. Polonia próbowała, ale nie potrafiła pokonać Leona-Oumara Wechsel.

Co za wejście w drugą połowę Tyszanie wychodzą na prowadzenie #POLTYC 1:2

Oglądaj wszystkie mecze na @sport_tvppl , w aplikacji mobilnej lub Smart TV pic.twitter.com/PoiRWHV8ar

— Betclic 1 Liga (@_1liga_) July 27, 2025

Foto. Władysław Mioduszewski

Artykuł GKS Tychy skuteczniejszy w Warszawie! Polonia znów nieskuteczna! pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Jak głoszą przepisy, mecze rozgrywane są na stadionie drużyny, który zajęła wyższe miejsce w tabeli. Wisła Płock podejmie więc u siebie Polonię Warszawa o godzinie 18:00, a o 21:00 Wisła Kraków zmierzy się przy ulicy Reymonta z Miedzią Legnica.

Dzisiejsze mecze zapowiadają się emocjonująco. Każda z drużyn ma swoje marzenia o grze w elicie. Stawką jest nie tylko prestiż, ale również korzyści finansowe i wizja rywalizacji z najlepszymi zespołami w Polsce.

Finał baraży odbędzie się pierwszego dnia czerwca. Zwycięzca mini-turnieju dołączy do Termaliki Nieciecza i Arki Gdynia, czyli drużyn, które wcześniej zapewniły sobie awans do Ekstraklasy na sezon 2025/2026.

Kto przybliży się do marzeń o Ekstraklasie? Odpowiedzi poznamy już niebawem.

Adam Mogielski

Zdjęcie: Polonia Warszawa

Artykuł Czas na półfinały Baraży [zapowiedź] pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Wisła i Polonia w 2023 roku spotkały się ze sobą już dwa razy. Najpierw podczas 2. kolejki Fortuna 1 Ligi po spotkaniu z dużymi zwrotami akcji, trzy punkty zdobyła Biała Gwiazda, wygrywając ten mecz 3:2. Z kolei 7 listopada Wisła Kraków w 1/16 finale Fortuna Pucharu Polski dość pewnie wygrali z warszawską drużyną 3:0.

Wisła Kraków prowadzona tymczasowo do końca roku przez Mariusza Jopa w ostatniej kolejce rozgromiła Górnik Łęczna na własnym obiekcie aż 4:0. Z kolei podopieczni Rafała Smalca w zeszły weekend przegrali na wyjeździe z GKS-em Tychy 1:0.

Faworytem tego spotkania wydaje się Biała Gwiazda, która po tym jak do dymisji poddał się Radosław Sobolewski, zaczęła pod kierownictwem Mariusza Jopa. grać coraz lepiej. Z kolei „Czarne Koszule” od pięciu meczów nie wygrali spotkania ligowego. Ostatni raz Polonia Warszawa wygrała mecz 27 października b.r. w ramach 13. kolejki Fortuna 1 Ligi pokonując w Katowicach – GKS Katowice 0:2.

Mariusz Jop dziś nie będzie mógł korzystać z Michała Żyro, Igora Sapałę, oraz pauzującego za kartki – Kacpra Dudę. Z kolei Rafał Smalec będzie mógł skorzystać z wszystkich zawodników.

Sędzią głównym tego spotkania będzie Leszek Lewandowski z Gliwic.

Miłosz Sojka

Artykuł Wisła Kraków – Polonia Warszawa [ZAPOWIEDŹ] pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Oba zespoły po 9. kolejce mają znacznie mniej punktów niż by tego chciały, sąsiadują w tabeli, dlatego przed rozpoczęciem spotkania, można byłoby być pewnym wyrównanego pojedynku. 

Pierwszą poważną akcją, która mogła źle zakończyć się dla gospodarzy był faul kapitana Radosława Adamskiego na Janie Majstereku, jednak sędzia Szymon Łężny z Kluczborka nie zdecydował się na wyciągnięcie żółtego kartonika. Pierwszy kwadrans spotkania był prowadzony niezwykle ofensywnie przez obie drużyny. Między innymi w 10 minucie spotkania atak na bramkę gości przeprowadzili Kelechukwu (nowy nabytek gospodarzy)  i Radosław Adamski. W 19 minucie po fatalnym położeniu „Pasiaków” w obronie bramkę dla „Czarnych Koszul” zdobył Marcin Kluska. Po skutecznej ofensywie przeprowadzonej przez Rafała Mikulca w 23 minucie, drużynie gospodarzy udało się zdobyć bramkę, lecz sędzia z powodu spalonego jej nie zaliczył. I tak też również było w 37 minucie gdy Polonia zdobyła gola, lecz ponownie arbiter z Kluczborka nie zaliczył bramki. W ostatnich pięciu minutach dość ostra gra gości we własnym polu karnym i fal na Urynowiczu przyczyniły się do konieczności skorzystania z systemu VAR, po którym główny rozjemca spotkania postanowił podyktować 11-tkę dla gospodarzy. Wykonawcą  karnego był Rafał Mikulec, który skutecznie tą okazję wykorzystał (45 min).

Drugą połowę spotkania zarówno gospodarze, jak i goście rozpoczęli wyrównaną grą. Bardzo blisko podwyższenia wyniku dla gospodarzy był w 51 minucie Bartłomiej Ciepiela, jednak refleks bramkarza „Czarnych Koszul” Mateusza Kuchty, skutecznie mu to uniemożliwił. W 70 minucie dość niebezpiecznym zagraniem „Pasiaków” był faul na Michale Kołodziejskim, po którym zawodnik musiał skorzystać z pomocy sztabu medycznego, jednak ponownie arbiter był bardzo wyrozumiały. Kilka kuriozalnych zagrań zawodników z tego meczu można z pewnością śmiało porównać do gry polskiej reprezentacji we wrześniowych eliminacjach Euro 2024. W ostatnich dwudziestu minutach spotkania obaj szkoleniowcy postanowili wykorzystać swoich rezerwowych (zmiany można zobaczyć w raporcie meczowym, zamieszczonym pod artykułem). Jedyną żółtą kartkę arbiter pokazał kapitanowi „Czarnych Koszul” Pawłowi Tomczykowi.

Obaj szkoleniowcy na pomeczowej konferencji prasowej, podkreślali umiejętności obu drużyn, docenili wyrównany poziom spotkania. Dla Mirosława Hajdo, co podkreślił ten szkoleniowiec będzie powrót Marcina Górskiego zawieszonego za czerwoną kartkę ze spotkania z Niecieczą, w szczególności środowego meczu w Pucharze Polski, a także przyszłotygodniowych Wielkich Derbów Rzeszowa, które z pewnością przyniosą większe pokłady emocji niż dzisiejsze spotkanie.

Resovia – Polonia Warszawa 1:1 (1:1)
0:1, Marcin Kluska (19)
1:1, Rafał Mikulec (45, z rzutu karnego)

Resovia: Branislav Pindroch – Radosław Adamski (79. Dylan Lempereur), Kornel Osyra, Mateusz Bondarenko, Jerzy Tomal – Radosław Kanach, Marcin Urynowicz (75. Kamil Mazek), Adrian Łyszczarz (65. Bartłomiej Eizenchart), Rafał Mikulec, Kelechekwu Ibe-Torti (79. Radosław Bąk) – Bartłomiej Ciepiela

Polonia: Mateusz Kuchta – Michał Grudniewski, Jan Majsterek, Michał Kołodziejski, Nikodem Zawistowski (64. Dariusz Pawłowski), Vladyslaw Ochrończuk (987. Piotr Marciniec), Krzysztof Koton, Bartosz Biedrzycki, Marcin Kluska (64. Mateusz Michalski), Paweł Tomczyk (75. Michał Bajdur), Szymon Kobusiński.

Żółte kartki: Paweł Tomczyk

Sędzia: Szymon Łężny (Kluczbork)

Autor: Paweł Ziobro (korespondencja z Rzeszowa)

Artykuł Wyrównane spotkanie w Rzeszowie. Resovia – Polonia 1:1 pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Czy są wśród nas wielbiciele spotkań z nutką nostalgii? Starcie Polonii i Wisły Kraków jest pod wieloma względami ponadczasowe, a wymieniony zestaw rywali niemal natychmiast przywodzi na myśl minione już dzieje polskiej piłki, w których to obie ekipy toczyły w elicie zacięte boje. Czy podobnie będzie i dziś? Polonia zainaugurowała sezon porażką z GKS-em Tychy (2:3), szczególnie bolesną, biorąc pod uwagę, iż to “Czarne Koszule” szybko objęły dwubramkowe prowadzenie. O zagrożeniach wynikających z uzyskania takowej, teoretycznie „bezpiecznej” przewagi wszyscy w Polsce doskonale jednak wiedzą – kolejną ofiarą zbytniego rozluźnienia szyków została zatem przed tygodniem właśnie warszawska Polonia. Do udanych tegorocznej inauguracji nie zaliczy również Wisła. Co prawda “Biała Gwiazda” wywiozła z Łęcznej jedno “oczko” (remis 2:2), jednakże w ostatecznym rozrachunku wynik jest traktowany raczej jako spory niedosyt. Wisła przyjedzie zatem do Warszawy zmotywowana podwójnie, kolejna strata punktów byłaby przecież nie do przyjęcia – powodzenie walki o awans jest jak powszechnie wiadomo uzależnione od postawy absolutnie bezkompromisowej (takowe wnioski “Biała Gwiazda” powinna z resztą już wyciągnąć po zakończeniu nieudanej kampanii 2022/2023). 

Jak już wspomniałem, obie drużyny długo rywalizowały ze sobą na najwyższym szczeblu rozgrywek. Wisła mierzyła się łącznie z Polonią 62 razy, 41-krotnie triumfując (bilans niewątpliwie korzystny). Po raz ostatni “Biała Gwiazda” zawitała na Konwiktorską przeszło dziesięć lat temu, wywożąc wówczas z Warszawy komplet punktów (2:1). Serdecznie zapraszamy do wysłuchania relacji radiowej z niniejszego pojedynku, którą na antenie RADIA GOL 1 przeprowadzi dla państwa Bartosz Matlęga. 

Autor: Mateusz Kurpiewski

Artykuł Nowe rozdanie [ZAPOWIEDŹ POLONIA – WISŁA KRAKÓW] pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.