Pierwszy set zaczął Serb, który jako pierwszy podawał. Był to najdłuższy gem tego seta. Po zaciętym pojedynku Djoković popełnił błąd i przegrał gem. Warto dodać że trwał on aż czternaście minut. Po tym gemie Serb popełniał bardzo dużo błędów i nie potrafił wejść na swój poziom. Tego seta przegrał do dwóch. Drugi set był  identyczny, Serb stracił znowu swoje podanie i nie wrócił już w tym secie. Hiszpan grał na kapitalnym poziomie i wygrał tego seta również do dwóch.

Trzecia partia była już bardziej wyrównana. Obaj zawodnicy nie schodzili z wysokiego poziomu. Sytuacją przełomową był gem dziewiąty. Djoković stracił swoje podanie co oznaczało że kolejny wygrany gem da młodemu Hiszpanowi triumf. Ku zaskoczeniu widzów w kolejnym gemie Alcaraz nie wykorzystał trzech piłek meczowych i został przełamany.

W kolejnej części tego seta nie doszło do przełamań i o wszystkim miał rozstrzygnąć tie–break. W nim Serb popełnił dwa kluczowe błędy z forhendu które zawarzyły o jego przegranej w tym finale. Hiszpan zasłużenie wygrał i obronił tytuł Wimbledonu sprzed roku. Warto zaznaczyć że dopiero 21 – letni zawodnik ma już na swoim koncie cztery Wielkoszlemowe turnieje.

Alcaraz C. 6 – 2 6 – 2 7 – 6 Djoković N.

Maciej Bednarz 

Artykuł Alcaraz broni tytułu na Wimbledonie pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Djoković z szansą na historyczny tytuł

Serb Novak Djoković to być może najlepszy tenisista w historii, który ma na swoim koncie 24 tytuły wielkoszlemowe i wiele niesamowitych rekordów. Dziś staje nie tylko przed szansą na 25 tytuł, ale także wyrównanie osiągnięcia Rogera Federera pod względem największej liczby tytułów na Wimbledonie. Szwajcar ośmiokrotnie podbijał Londyńskie korty, natomiast Serb od 2018 roku zrobił to aż sześciokrotnie. Zapewne wszyscy pamiętają zeszłoroczny finał, gdy wówczas Djoković musiał uznać wyższość swojego rywala, którym właśnie był Carlos Alcaraz. Serb do tego finału doszedł w niesamowitym stylu, tracąc zaledwie dwa sety. Warto również dodać, że w tych pięciu rozegranych spotkaniach tylko pięciokrotnie został przełamany. Djokocić w porównaniu do Alcaraza rozegrał zaledwie pięć spotkań ze względu na wycofanie się na etapie ćwierćfinału Australijczyka De Minaura. Spotkania obu panów w niedawanej przeszłości elektryzują wszystkich kibiców na całym świecie. Dotychczas mierzyli się sześciokrotnie, a ich bilans wynosi 3:3 i po jednym zwycięstwie w turnieju wielkoszlemowym. 

Alcaraz może przejść do historii

Kolejny finał wielkoszlemowy dla tego młodego Hiszpana jest niesamowitym osiągnięciem, a jak wiemy ma już w swoim dorobku trzy najcenniejsze tytułu. W zeszłym roku pokonał już doświadczonego Djokovicia i z tym wielkim doświadczeniem podchodzi również do dzisiejszego spotkania. Zwycięstwo Hiszpana będzie również z pewnych względów historyczne, ponieważ jak do tej pory Djokocić nigdy nie przegrał dwóch finałów Wimbledonu z rzędu w swoich 10 podejściach. Droga Alcaraza do finału momentami była niezwykle skomplikowana jak w trzeciej rundzie z Amerykaninem Tiafou, gdy wówczas przegrywał już 2:1. Warto wspomnieć także o rywalizacji z Paulem, którą wygrał 3:1 oraz Medvedem, gdzie od początku gra nie układała się najlepiej. Dzisiejszy finał będzie niezwykle emocjonujący, a my przekonamy się czy młodość wygra nad doświadczeniem. 

Artykuł Wielki finał Wimbledonu [ZAPOWIEDŹ] pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Pokonanie Novaka Djokovicia w półfinale przybiera teraz coraz mocniejszego znaczenia. Melbourne to przecież drugi dom Serba, a tenisista który pokonał go po ponad 2000 dniach od ostatniej porażki, dwa dni później sięgnął po tytuł. Mocniejszego zaznaczenia zmierzchu gwardii mistrzów chyba już nie będzie. Ostatnim bastionem pozostaje Roland Garros – zwycięstwo w Paryżu kogoś spoza dwójki Djoković-Nadal będzie ostatnim zwiastunem tenisa, jaki znaliśmy przez ostatnie 15 lat.

Choć (moim zdaniem) na zmianę triumfatora drugiego turnieju wielkoszlemowego w roku trzeba będzie jeszcze poczekać, na co dzień będzie ona odczuwalna już teraz. Tenis to bowiem nie tylko turnieje wielkoszlemowe, ale i wszystkie imprezy w roku. Ktoś kto włącza relację z kortów wyłącznie w trakcie czterech największych wydarzeń w kalendarzu, być może szybko nie dostrzec. Jeszcze przez długi czas Djoković będzie z urzędu stawiany w roli faworytów, jeśli tylko na Wielki Szlem przyjedzie. Sedno tkwi w turniejach ATP Masters 1000, czy ATP 500. Tam Serba również będziemy mogli zobaczyć, ale już coraz rzadziej. Porażka w Australian Open przekreśla jego szansę na kalendarzowego Wielkiego Szlema oraz Złotego Wielkiego Szlema. W poprzednich latach „obowiązkowy” triumf w Australii, sprawiał, że w kolejnej części sezonu Djoko mógł zmagać się z presją dążenia do rzeczy wybitnej (co ważne: mógł, a nie musiał – w jego przypadku presja była tylko motywującym go błogosławieństwem, która jednak czasami okazywała się przekleństwem). Teraz przyjdzie wiosna… i co?

Akurat w tym roku będziemy mieli dwa turnieje na kortach imienia Rolanda Garrosa. Możliwe, że Serb skupi się bardziej w przygotowaniach do imprezy Olimpijskiej, która nastąpi zaraz po Wimbledonie, gdzie Novak grać uwielbia. I dlatego turnieje, w których do tej pory przygotowywał się na ważne dla niego rozgrywki, mogą być traktowane nieco bardziej pobieżnie, lub zupełnie omijane. Po co nadwyrężać się w Madrycie, czy Rzymie, gdy w tym sezonie jest takie obłożenie ważnych startów. Pamiętajmy, że mimo genialnego zarządzania ciałem przez Novaka, kalendarz w jego przypadku nie biegnie wstecz. Oczywiście na horyzoncie pozostaje rekordowy 25. tytuł wielkoszlemowy. Lecz chyba nikt nie ma wątpliwości, że prędzej czy później reprezentant Serbii po niego siądzie. Nawet jeśli jakimś cudem nie dokona tego w tym roku, za 12 miesięcy w Melbourne ponownie będzie w gronie faworytów do triumfu. Dlatego starych mistrzów (Djokovicia i Nadala, który wciąż próbuje wrócić i zaliczyć swój „last dance”) oglądać będziemy w formie wybitnej od święta – w zwykłej tourowej rzeczywistości prym będą wieść inni.

Trudno sobie wyobrazić, aby Novak i Rafa przesadnie forsowali siły choćby podczas zbliżającego się Sunshine Double. Podczas zdecydowanej większości turniejów światła kamer będą zwrócone na innych. Teraz to na Sinnerze, Alcarazie, czy Miedwiediewowi spoczywa obowiązek ciągnięcia tego wózka na codzień. Mimo, że na czele rankingu ATP wciąż pozostaje Djoković, z pewnością niedługo opuści fotel lidera. Dlatego to od młodych będzie oczekiwało się godnego zastąpienia rywalizacji, którą oglądaliśmy na przestrzeni ostatnich lat. Oczywiście to nie będzie to samo. Nawet najwybitniejszy mecz członków nowej generacji nie zastąpi rywalizacji na linii Djoković-Nadal-Federer. Mamy jednak do wyboru dwie opcje: życie w poczuciu bezsensu, lub docenienie tego, co przed nami.

Choćby mecze Sinnera z Alcarazem dostarczają niebywałych wrażeń – to może być rywalizacja naszych, nowych czasów. Po czasach dominacji Djokovicia, które wydają się być już powoli za nami, tenis nie przestanie istnieć. To wciąż będzie ta sama dyscyplina, którą kochamy. Zwycięstwo Sinnera w Australian Open może po latach być postrzegane jako otwarcie nowego rozdziału w historii dyscypliny. Czy tak będzie? Czas pokaże. Sam Novak zdecydowanie nie powiedział jeszcze ostatniego słowa i będzie chciał się odgryźć młodym na największych arenach świata. Te mniejsze coraz częściej będą zawłaszczane przez członków nowej generacji. Nie narzekajmy więc, że do Roland Garros pozostały cztery miesiące. W ich trakcie będzie się bardzo wiele działo, być może z większym udziałem nowych bohaterów.

Artykuł Zmiany, zmiany, zmiany [felieton] pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Spotkanie zaczęło się bardzo wyrównanie, obaj tenisiści grali równo. Sytuacja zmieniła się w czwartym gemie gdzie Djokovic przełamał rywala i wyszedł na prowadzenie. Gem przewagi utrzymał już do końca seta którego wygrał do trzech. Drugi set zaczął się bardzo dobrze, Serb przełamał już w pierwszym gemie rywala. Przewagę tego utrzymał do ostatniego gema w którym po raz kolejny wygrał przy podaniu Włocha. Tym samym Djokovic wygrał swój szósty finał w tym turnieju wyprzedzając w tym swojego największego rywala Rogera Federera. Kolejny rekord padł łupem Serba

Sinner J. 3 – 6 3 – 6 Djokovic N.

Maciek Bednarz 

Artykuł Djokovic najlepszy również w ATP Finals [PODSUMOWANIE] pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Włoch wygrał z Rosjaninem w trzech setach

Spotkanie zaczęło się bardzo dobrze dla Włocha, szybkie przełamanie umożliwiło mu stworzenie przewagi którą wykorzystał wygrywając seta do trzech. W drugiej partii obaj Panowie grali gem za gem, co spowodowało tie break. W nim lepszy okazał się Miedwiediew pokonując swojego rywala do czterech. Trzeci set był koncertem Włocha, który szybko wyszedł na prowadzenie trzy do zera, nie oddając już tego prowadzenia. Włoch wygrał set do jednego i tym samym stanął się pierwszym w historii Włochem, który dotarł do finału w tym turnieju. Wielkie gratulacje.

Fenomenalny Djokovic pokonał młodego Alcaraza

Spotkanie zaczęło się bardzo dobrze. Obaj panowie prezentowali wyrównany poziom. Przy stanie po trzy w pierwszym secie, Serb najpierw wygrał swoje podanie, a w kolejnym przełamał swojego rywala, co w następnym gemie utrzymał wygrywając pierwszego seta. Druga partia to koncert Djokovicia. Już w trzecim gemie, Alcaraz z powodu dużej ilości niewymuszonych błędów dał się przełamać co już dało Serbowi dużą przewagę. Identyczna sytuacja miała miejsce w gemie siódmym. W nim obaj panowie pokazali kwintesencje tenisa, ale na ostatnich metrach to Djokovic ją wytrzymał i wyszedł na prowadzenie pięć do dwóch.
Następny gem to była formalność, która przypieczętowała dziewiąty już finał turnieju ATP Finals Serba w karierze. To pokazuję jak fenomenalny jest to zawodnik mimo 36 lat na karku. W finale Serb zagra z Włochem Janikiem Sinnerem.

Sinner J. 6 – 3 6 – 7 6 – 1 Miedviediew D.

Alcaraz C.  3 – 6 2 – 6 Djokovic N.

Maciej Bednarz 

Artykuł Podsumowanie Półfinałów ATP Finals w Turynie pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Zanim jednak wieczorem Włoch i Serb wyszli na kort, o 14:30 mieliśmy rozkoszować się pojedynkiem dwóch przegranych po pierwszych meczach – Holgera Rune oraz Stefanosa Tsitsipasa. Mieliśmy, ponieważ konfrontacja zakończyła się… po zaledwie trzech gemach. Grek szybko skreczował i opuścił arenę w towarzystwie gwizdów turyńskiej publiki. Takie zachowanie było nieeleganckie szczególnie wobec czekającego w rezerwie Huberta Hurkacza. Gdyby Tsitsipas przed wyjściem na kort poinformował o swojej niedyspozycji, jego miejsce zająłby właśnie Wrocławianin, oszczędzając tym samym organizatorom i publice zawodu. Tak się jednak nie stało. Hubert co prawda wystąpi podczas ATP Finals, lecz podczas czwartkowego meczu z Novakiem Djokoviciem nie będzie miał szans na awans do półfinału. Tymczasem Rune bezwysiłkowo zapisał na swoje konto pierwsze zwycięstwo i wciąż jest w grze o awans z grupy.

Daniem głównym było jednak starcie Novaka Djokovicia z mogącym liczyć na wsparcie trybun Jannikiem Sinnerem. Panowie nie zawiedli oczekiwań i we wspaniały sposób zrekompensowali nam brak emocji kilka godzin wcześniej. Każdy z rozegranych setów był niezwykle ciasny i wyrównany. Wszystko wskazywało na to, że losy pierwszej partii będzie musiał rozstrzygnąć tie-break. Jednakże w jedenastym gemie, przy serwisie Serba, Sinner wypracował drugiego break pointa w meczu, którego szybko przekuł na przełamanie. Następnie reprezentant gospodarzy dołożył gema wygranego przy własnym podaniu, wychodząc tym samym na prowadzenie w meczu.

W drugiej odsłonie meczu żaden z panów nie pozwolił rywalowi na odebranie serwisu. Oglądający nie zobaczyli nawet ani jednego break pointa. Doszło więc do dogrywki, która (żeby było przewrotnie) okazała się prawdziwym festiwalem returnów. Serb i Włoch prześcigali się na znakomite zagrania w trakcie punktów przy odbiorze, dzięki czemu raz za razem dochodziło do mini-przełamań. W końcówce więcej zimnej krwi zachował jednak Djoković, jak przystało na istnego mistrza w tej tenisowej dziedzinie. O losach meczu musiał więc zadecydować trzeci set.

W jego szóstym gemie dostaliśmy kolejny pokaz returnowego kunsztu Sinnera. Jannik w fenomenalny sposób pozbawiał serwującego rywala argumentów, dzięki czemu odskoczył na przewagę przełamania. Jego radość nie potrwała jednak długo – już w następnym gemie Novak odrobił stratę. Później nie obejrzeliśmy już ani jednego break pointa, co oznaczało, że po raz kolejny zostanie rozegrany tie-break. Tym razem jego przebieg był inny, Djoković praktycznie nie istniał na jego początku. Niesiony dopingiem licznie zgromadzonych na trybunach rodaków Sinner wygrał pięć początkowych punktów z rzędu, czym utorował sobie drogę do końcowego triumfu. Taka przewaga okazała się nie do roztrwonienia. Reprezentant Włoch zakończył spotkanie przy serwisie, wygrywając ostatecznie 7:5, 6(5):7, 7:6(2).

Dzięki fenomenalnemu występowi we wtorek Sinner prowadzi w grupie z dwoma zwycięstwami na koncie. Za jego plecami plasuje się Djoković, a trzecie miejsce zajmuje Rune (obaj mają po jednym zwycięstwie). W ostatniej kolejce meczów, która zostanie rozegrana w czwartek, Włoch zmierzy się z Duńczykiem, z kolei Serb zagra przeciwko wchodzącemu do gry za Tsitsipasa Hubertowi Hurkaczowi. Dla Polaka będzie to idealna okazaja do zakończenia sezonu wielkim sukcesem, jakim byłoby pierwsze w karierze ogranie mistrza z Belgradu. Sprawa awansu będzie otwarta do ostatnich chwil, co zwiastuje wielkie emocje! 

Artykuł ATP Finals: Wielki wieczór Jannika Sinnera! pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

O samym finale do opowiedzenia jest niewiele. Dla wracającego do wielkiej dyspozycji Dimitrowa już sam finał był wynikiem lekko ponad stan. Bułgar imponował świetną grą na przestrzeni poprzednich meczów, gdy w cieniu pokonanych zostawiał Stefanosa Tsitsipasa, czy Huberta Hurkacza. Djokoviciowi awans do pojedynku o tytuł w hali Bercy nie przyszedł łatwo. Tenisista z Belgradu musiał długo męczyć się z Holgerem Rune oraz Andrijem Rublowem. Novak zachowywał jednak więcej zimnej krwi od rywali, co dawało mu zwycięstwa. O triumf w turnieju przyszło mu natomiast zmierzyć się z przeciwnikiem, który wyjątkowo „leży” Djokoviciowi. Na 14 ich wzajemnych pojedynków Dimitrow wygrał bowiem tylko 1 – dekadę temu…

W niedzielę 24-krotny zwycięzca turniejów wielkoszlemowych udowodnił, że jest prawdziwym specjalistą od rozgrywania finałów. „Djoko” wytrącił oponentowi z rąk jego największe atuty, grając agresywnym forhendem. Natomiast sam Dimitrow, mówiąc delikatnie, nie rozgrywał tego dnia najlepszego meczu w karierze, i mocno przez to ułatwił Serbowi drogę do szybkiej wygranej. Scenariusz obu rozegranych partii był podobny. W środkowej fazie setów Djoković przełamywał, dzięki czemu torował sobie dalszą drogę. Bułgara nie było natomiast stać na żadną odpowiedź – liczba break pointów dla Griszy była równa liczbie jego turniejowych triumfów w ciągu ostatnich 6 lat. Ty razem Novak nie musiał zostawić litrów potu na korcie i wdawać się w konflikt z publiką. 

Każdy z bardziej wtajemniczonych sympatyków tenisa z pewnością kojarzy postać Kena Rosewalla. Dlaczego w tym momencie jest wspominany akurat ten legendarny Australijczyk? W przeciągu całej kariery wygrał on bowiem 40 turniejów (w singlu). Novak Djoković w niedzielę również zdobył swoją 40. wygraną, ale licząc wyłącznie imprezy ATP Masters 1000. Skala rekordów śrubowanych przez Serba staje się powoli niewyobrażalna. W Paryżu puchar za zwycięstwo podniósł już po raz 7. – wielkim ryzykiem byłoby stwierdzenie, że po raz ostatni.    

Artykuł Paryż: „Czterdziestka” Djokovicia pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Jako pierwsze zostało rozegrane spotkanie Bułgara ze Stefanosem Tsitsipasem. Grigor rozpoczął je w piorunującym stylu, od przełamania rywala już przy pierwszej okazji. Podobnie więc jak w piątkowym meczu z Hubertem Hurkaczem, reprezentant Bułgarii szybko wysunął się na prowadzenie. Grekowi nie wychodziło z kolei praktycznie nic. Tsitsipas miał duże problemy z forhendem, który jest podstawowym elementem gry. Syn charyzmatycznego Apostolosa musiał parę gemów później bronić się przed kolejną startą serwisu, która jednocześnie oznaczałaby koniec seta. Udało mu się wyjść z opresji, lecz po chwili Dimitrow nie pozostawił mu złudzeń co do swojej wyższości przy podaniu.

Drugi set był o wiele bardziej wyrównani. Panowie skutecznie utrzymywali serwis, a publika zgromadzona w hali Bercy nie zobaczyła żadnego break pointa. To doprowadziło do tie-breaka. Przebieg dogrywki spowodował jednak olbrzymie zdziwienie u oglądających. Dimitrow kompletnie nie istniał i ugrał w niej zaledwie jeden punkt. O zwycięstwie musiała więc zadecydować trzecia partia. W decydującej odsłonie meczu przeważał Tsitsipas, który bez problemów wygrywał gemy serwisowe. Jego rywalowi przychodziło to jednak w większych bólach. Mimo break pointów reprezentantowi Grecji nie udało się przełamać rywala, dowodząc tym samym swojej niewątpliwej wyższości. Zwycięzcę półfinału wyłonił drugi w meczu tie-break. Tym razem gra również przybrała nieoczekiwany obrót. Na prowadzenie szybko wysunął się Dimitrow. Tenisista rozstawiony z „siódemką” nie potrafił dorównać mu kroku i szybko wypuścił z rąk okazję do wygranej. To oznaczało, że jako pierwszy w finale zameldował się jedyny nierozstawiony zawodnik.

Choć mecz Bułgara z Grekiem podniósł poprzeczkę emocji na bardzo wysoki poziom, drugi z półfinałów okazał się jeszcze bardziej zacięty. Novak Djoković i Andriej Rublow na korcie spędzili okrągłe trzy godziny – za każdym razem rozstrzygając losy setów w ich końcówkach. Wydawało się, że po pierwszej partii Rosjanin będzie mógł pluć sobie w brodę. Rublow miał aż trzy break pointy z rzędu przy 4:3, lecz nie wykorzystał żadnego z nich. Kolejne gemy wygrywane przez serwujących przybliżały tenisistów w stronę tie-breaka – niemalże specjalności Serba. Jednakże gry Djoković serwował już aby do niego doprowadzić, pojawił się kolejny break point. Tym razem został on wykorzystany przez młodszego z zawodników, dzięki czemu Rublow zapisał tę część gry na swoje konto.

Druga odsłona półfinału upłynęła bez przełamań. A skoro więc o zwycięstwie musiał zadecydować tie-break, wiadomo który z panów jest w tej dziedzinie specjalistą. Djoković dwukrotnie wygrał punkt przy podaniu rywala, dzięki czemu wyrównał wynik spotkania. W decydującym secie to Rublow miał więcej problemów. Kilka godzin wcześniej Tsitsipas również był w podobnej sytuacji. O ile jednak Grekowi nie udało się na przestrzeni seta udowodnić swojej przewagi, Djokoviciowi ta sztuka się udała. Doszło do odwrócenia sytuacji z pierwszego seta. Tym razem to Novak na gema przed tie-breakiem przełamał przeciwnika. Rublow zakończył pojedynek w koszmarnym stylu – po podwójnym błędzie serwisowym. 

Kwestia triumfu w Paryżu rozstrzygnie się pomiędzy Novakiem Djokoviciem i Grigorem Dimitrowem. Początek finału nastąpi o 15:00. Taka obsada oraz stawka meczu z pewnością sprawia, że nie trzeba będzie na niego specjalnie zapraszać!   

Artykuł Paryż: Dimitrow i Djoković zagrają o tytuł! pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Dzisiejsze spotkanie będzie odpowiedzią na to czy Miedviediev jest tenisistą, który jest w stanie osiągać wielkie zwycięstwa na Wielkich Szlemach. Z drugiej strony mamy doświadczonego Serba, który zmierz po 24 tytuł i powiększenie przewagi nad Rafaelem Nadalem  o już dwa tytuły.

Jeśli chodzi o przeciwników jakich przeszli na swojej drodze obaj tenisiści, to na pewno trudniej miał Rosjanin. Djokovic miał tylko jeden trudny mecz gdzie stracił dwa sety i był to mecz z swoim rodakiem Djere, gdzie z 2 – 0 wyciągnął na 2 – 3. Reszta spotkań zakończyła się bez straty seta. Miedviediv natomiast pokazał ze potrafi wygrać z największymi, jak choćby ogranie Alcaraza gdzie zagrał fenomenalnie. Tenisista z Rosji pokazał to co ma najlepsze czyli serwis backhand czy gra przy siatce. W innych spotkaniach nie licząc tego z Hiszpanem, Rosjanin stracił zaledwie dwa sety jeden z De Minuar z Australii drugi z O’Connelem również Australijczykiem.

Rzeczami jak najbardziej kluczowymi w tym meczu będzie dyspozycja mentalna Rosjanina. Jeżeli ten aspekt będzie na bardzo wysokim poziomie to zapowiada nam się fenomenalny mecz, jeśli tak się nie stanie to może być to szybkie trzy sety dla Serba. Kolejną ważną rzeczą o czym warto wspomnieć to finał sprzed dwóch lat, gdzie Novak Djokovic grał o wygranie Klasycznego Szlema i nie uniósł tego przegrywając w pięciu setach. Jeśli do głowy Serba dostaną się takie wspomnienia może mieć problem.

Zostaje nam nic innego jak oczekiwać na dzisiejszy gorący wieczór w finale US Open na korcie centralnym, miejmy nadzieje z dużą dawką emocji.

Maciej Bednarz 

Artykuł Zapowiedź finału US Open: Czy Miedviediev powtórzy wyczyn sprzed dwóch lat pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Początek drogi do obrony tytułu na Flushing Meadows będzie bez wątpienia najważniejszą pozycją dla fanów tenisa znad Wisły. Organizatorzy wyznaczyli mecz Raszynianki o bardzo przystępnej dla nas porze – Iga o godzinie 18:00 czasu Polskiego rozegra pierwszy mecz na korcie centralnym. Jej rywalką będzie Szwedka Rebecca Peterson. Panie w przeszłości spotykały się dwukrotnie w Wielkim Szlemie i za każdym razem Polka pewnie wychodziła z ich konfrontacji. Podobnie zapowiada się poniedziałkowe spotkanie. Z pewnością będzie ono dobrą okazją do wejścia w turniej dla liderki światowego rankingu.

O godzinę wcześniej niż Świątek o drugą rundę zagra natomiast Magdalena Fręch. Tenisistka z Łodzi zmierzy się na korcie numer 6 z reprezentantką gospodarzy Emmą Navarro. Mimo, iż „ściany” prawdopodobnie będą sprzyjać Amerykance, wierzymy że trzecia najlepsza polska singlistka sprosta wyzwaniu. Najpóźniej z Polek mecz rozpocznie Magda Linette. Przeciwniczką Poznanianki, która w ostatnim czasie nie znajduje się w najlepszej dyspozycji, będzie Aliaksandra Sasnowicz. Ich mecz został wyznaczony jako trzeci od godziny 17:00 na korcie numer 13. W dodatku oba poprzedzające spotkania rozegrają panowie. 

Pora teraz skupić się na tym, co fani tenisa lubią najbardziej – meczach na największych arenach. Jak już wiadomo, na Arthur Ashe Stadium (kort centralny) sesję dzienną rozpoczną Świątek i Peterson. Po nich przyjdzie czas na gratkę dla miejscowych, czyli starcie dwóch Amerykaninów: Francesa Tiafoe oraz Learnera Tiena. Sesja wieczorna (dla nas nocna) rozpocznie się o 1:00 w nocy czasu polskiego starciem z udziałem Coco Gauff. Uskrzydlona świetnymi wynikami w ostatnim czasie 19-latka jest bez wątpienia największą nadzieją Stanów Zjednoczonych w tym turnieju. Jej rywalką w pierwszej rundzie będzie Niemka Laura Sigemund. Na zakończenie pierwszego dnia rywalizacji powrót po ubiegłorocznej nieobecności w Nowym Jorku zaliczy Novak Djoković, który zmierzy się z Alexandre Mullerem.

Bardzo interesująco zapowiadają się mecze na drugim co do ważności Louis Armstrong Stadium. Od godziny 17:00 arena będzie należała do pań – zostaną rozegrane mecze Victorii Azarenki z Fioną Ferro oraz Sloane Stephens z Beatriz Haddad Maią. Później przyjdzie czas na drugie tego dnia wewnątrzamerykańskie spotkanie u panów, którego uczestnikami będą Taylor Fritz oraz Steve Johnson. Sesję wieczorną otworzy natomiast hitowa konfrontacja dwóch bardzo głośnych nazwisk – Stefanosa Tsitsipasa oraz powracającego po kontuzji Milosa Raonicia. Można powiedzieć, że kort ten w poniedziałek będzie miejscem powrotów. Po panach pierwszy mecz od dawna rozegra Caroline Wozniacki, której przeciwniczką będzie 227. tenisistka rankingu WTA Tatiana Prozorowa.

Śledząc poniedziałkowe mecze warto będzie również rzucić okiem na Grandstand. Na początek szykuje się wspaniała rywalizacja Alexandra Bublika i Dominica Thiema. Później przyjdzie czas na hitowe starcie Danielle Collins i Lindy Fruhvirtovej w drabince pań. Następnie o drugą rundę zawalczy turniejowa „czwórka” – Elena Rybakina.

Jak to bywa podczas pierwszych dni turniejów wielkoszlemowych, ciekawych spotkań będą dziesiątki. Nie sposób wymienić wszystkich. Do gry w poniedziałek wkroczą również tacy tenisiści jak choćby Casper Ruud, Maria Sakkari, Tommy Paul, Holger Rune, Karolina Muchova, czy Belinda Bencic. Warto więc przyjąć sporą dawkę kawy i z uwagą śledzić dzisiejsze mecze pierwszej rundy – emocji z pewnością nie zabraknie!

Artykuł Witaj Nowy Jorku! – Zapowiedź pierwszego dnia US Open 2023 pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.