Tak roztrzaskanych bolidów na pierwszym okrążeniu ulice Monte Carlo nie widziały dawno. Z perspektywy telewidza jako pierwsza pojawiła się czerwona flaga, choć nie wiedzieliśmy, co tak naprawdę zdążyło wydarzyć się na przestrzeni tych niespełna dwóch sektorów. Pierwszym zdarzeniem chronologicznie był kontakt pomiędzy Carlosem Sainzem oraz Oscarem Piastrim na wyjściu z Saint Devote. Ryśnięcie sprawia, że lewa przednia opona w bolidzie Hiszpana zostaje przebita przez podłogę McLarena. Kierowca Ferrari zatrzymuje się w czwartym zakręcie przy Kasynie. Wszystko uchodzi mu jednak na sucho.

Za ich plecami bowiem uwikłani w potężną kolizję byli Sergio Perez i para kierowców Haasa. Po słabym starcie Meksykanin spadł za kierowców Saubera. Tuż przed Beu Rivage Kevin Magnussen próbował wcisnąć się w miejsce pomiędzy Perezem a barierą z prawej strony. Lewa przednia opona zahaczyła o tył bolidu Pereza, co wprawiło go w szybką rotację. Bolid uderzył w barierę i tym samym w znajdującego się tam Magnussena. Następnie siła uderzenia wypchnęła auto z powrotem na środek toru, gdzie niestety zgarnął ze sobą bolid Hulkenberga, kompletnie w ten incydent niezaangażowanego. Stan, w jakim ostatecznie zobaczyliśmy bolid Pereza byłby ogromnie martwiący, gdyby nie fakt, że realizator przedtem pokazał kierowcę wychodzącego z samochodu o własnych siłach. Z RB20 zostało niewiele poza monokokiem.

???? RED FLAG ????

HUGE CRASH FOR PEREZ! ????

Driver ok ???? #F1 #MonacoGP pic.twitter.com/mB4aNZqbXp

— Autosport (@autosport) May 26, 2024

Incydent mocno podzielił ekspertów Formuły 1. Jedni zgodzili się poniekąd z późniejszą decyzją sędziów i uznali to za incydent wyścigowy. Magnussen dla nich faktycznie niepotrzebnie na siłę pchał się w miejsce, które się zamykało, ale to Perez miał jeszcze sporo miejsca po swojej lewej stronie i dość wyraźnie kontrolował swoje prawe lusterko, gdzie widział, co robi Magnussen. Według nich Meksykanin świadomie nie zostawił wystarczającego miejsca kierowcy Haasa. Druga strona dużo większą winę widzi w działaniach Magnussena, za skandal uznając to, że sędziowie nie podjęli wobec tej sytuacji żadnych działań. W tym ujęciu Duńczyk podjął się niebezpiecznego, niepotrzebnego manewru skazanego na porażkę, a rola Pereza była bardziej bierna. Dyskurs zaognia też fakt, że potencjalne punkty karne, które przyznane mogły być Magnussenowi prowadziłyby do opuszczenia przez niego wyścigu w Kanadzie. Duńczyk na swoim koncie ma już 10 punktów, a po zebraniu 12 kierowca zostaje wykluczony z kolejnego wyścigu.

To jednak nie koniec wrażeń na pierwszym okrążeniu. Tuż przed tunelem zderzyli się również kierowcy Alpine. Pierre Gasly skupiony był w tamtym momencie na walce o dziewiątą lokatę z Alexem Albonem. Znikąd w zakręcie Portier pojawił się obok niego Esteban Ocon. Francuz bezmyślnie zaatakował kolegę z zespołu. Jego bolid wyniosło prosto na przednie skrzydło Gasly’ego. Tył bolidu Ocona został podbity i wystrzelony w powietrze. Uszkodzenia w jego aucie okazały się na tyle poważne, że Francuz nie stanął już do restartu wyścigu. Sędziowie po rozpatrzeniu tej sytuacji wręczyli mu 10 sekund kary, które przełożono ostatecznie na przesunięcie o 5 pozycji w dół na starcie do GP Kanady. Podirytowany incydentem był Bruno Famin – szef ekipy Alpine – który wspominał o wyciągnięciu konsekwencji z działań Ocona. Sam kierowca już na chłodno w swoich mediach społecznościowych wziął na siebie całą winę za kolizję z Gaslym.

Today’s incident was my fault, the gap was too small in the end and I apologise to the team on this one. Hoping for a deserved points-finish for the team today.

— Esteban Ocon (@OconEsteban) May 26, 2024

Doprowadzanie toru do akceptowalnego stanu trwało do 15:44 polskiego czasu. Restart odbył się z pól startowych w oryginalnej kolejności startowej z pominięciem wyeliminowanych kierowców. Ogromnie skorzystał na tej decyzji Sainz, który w innym wypadku zmuszony byłby do startu z końca stawki. Czerwona flaga pozwoliła również na zmianę opon, co miało kluczowy wpływ na dalszy przebieg rywalizacji. Nic nie stało na przeszkodzie, aby był to jedyny wymagany pit stop kierowcy w wyścigu. W takim wypadku zawodnicy skazani byli na przejechanie 77 okrążeń na jednej mieszance opon – twardej lub pośredniej w zależności od tego, na jakiej do tego wyścigu startowali. Restart w kolejności nie zmienił w zasadzie nic. Tylko Daniel Ricciardo i Logan Sargeant stracili pozycje na rzecz kierowców za ich plecami.

Jeśli wszyscy kierowcy faktycznie dojechać mieli do mety bez zjazdu do alei serwisowej, kluczową kwestią definiującą emocje (a w zasadzie ich brak) w trakcie wyścigu było zarządzanie tempem. Czołówka w pierwszej połowie wyścigu okrążenia pokonywała w czasie 1:18, czasem nawet 1:19. W żółwim tempie i bez jakichkolwiek walk na torze upływały kolejne okrążenia. Potężny bufor zaczął tworzyć się pomiędzy czwartym Norrisem i piątym Russellem, który w przeciwieństwie do czołowej czwórki do mety musiał doprowadzić opony pośrednie. Na 24. okrążeniu różnica ta wynosiła nieco ponad 12 sekund.  

Podczas całego GP Monako zaledwie sześciu kierowców zdecydowało się na kolejny zjazd do alei serwisowej, w tym Valtteri Bottas (okrążenie 16), Lance Stroll (okrążenie 43 oraz 49 po przebiciu jednej z opon), Logan Sargeant (okrążenie 58) oraz Zhou Guanyu (okrążenie 71). Ta czwórka nie była jednak ważna w kwestii walki o wyższe laury. Więcej dynamiki wprowadziły zjazdy Lewisa Hamiltona oraz Maxa Verstappena na okrążeniach 52 i 53. Obaj pozwolić mogli sobie na taką decyzję, dzięki wypracowanemu buforowi do kierowców z tyłu. Mercedes nieświadomie sprawił jednak, że zmiana mieszanki przez tę dwójki nałożyła dużą presję na Russella jadącego przed nimi na dużo starszych oponach. To w tym momencie cała czołówka przyspiesza razem z Russellem. Hamilton ścigając czołową piątkę ustanawia najszybsze okrążenie tego wyścigu. Widząc co się dzieje, Leclerc i spółka poprawiają tempo na jednym okrążeniu do ok. 1:16 i tego trzymają się aż do końca.

Pierwszy manewr wyprzedzania widzimy w tym wyścigu na 54. okrążeniu (!) w wykonaniu Valtteriego Bottasa. Swoją cegiełkę do tej statystyki z pewnością chciał dołożyć Max Verstappen, który błyskawicznie zniwelował stratę do Russella. Jak się okazało Brytyjczyk zadbał o opony na tyle, by móc już do samego końca obronić się przed Holendrem.

Pięć okrążeń przed końcem wyścigu Leclerc może już sobie pozwolić na skupienie się wyłącznie na sobie. Problemy z oponami coraz bardziej doskwierają Piastriemu, przez co Australijczyk odpada od kierowcy Ferrari na kolejne sekundy. Kończy wyścig ponad siedem sekund za Monakijczykiem.

Mimo burzliwego początku Grand Prix Monako 2024 było naprawdę słabym wyścigiem z perspektywy widza. Ładunek emocjonalny nie leżał dziś jednak w rywalizacji na torze. Ładunkiem emocjonalnym był lokalny bohater, przełamujący „klątwę” nad nim w tym miejscu wiszącą. Charles Leclerc sięgnął w końcu po upragnione zwycięstwo na ulicach Monte Carlo. Monakijczyk wraca tutaj na pierwszy stopień podium po raz pierwszy od 1931 roku, kiedy nikt nawet nie myślał o utworzeniu oficjalnych Mistrzostw Świata Formuły 1. Tamten wyścig wygrał Louis Chiron. W pokoju tuż przed podium Leclerc przyznał, że na dwa okrążenia przed końcem oczy zaszkliły mu się do tego stopnia, że nie widział praktycznie nic. Grand Prix Monako 2024 to zatem koniec końców również kawał pięknej historii.

????#MonacoGP pic.twitter.com/AecJNC4Nj0

— Motorsport.com (@Motorsport) May 26, 2024

Wyniki wyścigu

1. Charles Leclerc (Ferrari)
2. Oscar Piastri (McLaren) +7,152 s
3. Carlos Sainz (Ferrari) + 7,585 s
4. Lando Norris (McLaren) + 8,650 s
5. George Russell (Mercedes) + 13,309 s
6. Max Verstappen (Red Bull) + 13, 853 s
7. Lewis Hamilton (Mercedes) + 14,908 s
8. Yuki Tsunoda (VCARB) + 1 okrążenie
9. Alexander Albon (Williams) + okrążenie
10. Pierre Gasly (Alpine) + 1 okrążenie
11. Fernando Alonso (Aston Martin) + 2 okrążenia
12. Daniel Ricciardo (VCARB) + 2 okrążenia
13. Valtteri Bottas (Sauber) + 2 okrążenia
14. Lance Stroll (Aston Martin) + 2 okrążenia
15. Logan Sargeant (Williams) + 2 okrążenia
16. Zhou Guanyu (Sauber) + 2 okrążenia

DNF Esteban Ocon
DNF Sergio Perez
DNF Nico Hulkenberg
DNF Kevin Magnussen

Artykuł Klątwa złamana! Leclerc pierwszy w Monako [PODSUMOWANIE WYŚCIGU] pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Czy Leclerc sięgnie w końcu po zwycięstwo?

Bohaterem soboty jest oczywiście Charles Leclerc. Monakijczykowi udało się wczoraj wywalczyć trzecie pole position w swoim domowym wyścigu. Jest to jednocześnie 250-te pole position w historii zespołu Ferrari. Mimo tego Leclerc, dla którego będzie to już szóste GP Monako, nigdy nie sięgnął tutaj nawet po podium. W 2018 i 2019 wyścigów nie ukończył. W 2021 roku nawet do niego nie wystartował, choć dzień wcześniej udało mu się zdobyć pole position. Rok później ponownie, w lepszym stylu, stanął na pierwszym polu startowym, ale szansę najpierw na zwycięstwo, a później na podium pogrzebały fatalne decyzje strategiczne jego zespołu. GP Monako 2022 Charles Leclerc ukończył na czwartej pozycji. W 2023 roku wystartował z szóstej pozycji i dojechał tak do końca wyścigu. W tym roku do dyspozycji ma chyba wszystko, czego mógłby potrzebować — szybki i dobrze prowadzący się bolid, pierwsze pole startowe i zespół, który w ostatnim czasie nie popełniał raczej dużych błędów strategicznych. Pytanie jest jedno — czy wykorzysta swoją szansę?

Strategia

Prognozy pogodowe wskazują, że tym razem nad Monte Carlo nie spodziewamy się opadów deszczu. Jako optymalną strategię Pirelli proponuje zatem pierwszy stint na oponach pośrednich i jedną przesiadkę na opony twarde pomiędzy 24. a 34. okrążeniem. Zespoły mogą spróbować też odwróconej wersji hard-medium. W grę wchodzi jeszcze opcja miękkie-twarde, ale Monako nie jest torem, na którym opony typu soft dają dużo większą przewagę na starcie rywalizacji. 

Only one pit stop: this is beyond any doubt the fastest strategy for the Monaco Grand Prix, with Hard and Medium leading the way. Here are the most realistic options ????#F1 #monacogp pic.twitter.com/SkwlYEIOiU

— Pirelli Motorsport (@pirellisport) May 25, 2024

Czy Red Bull wyjdzie z tego weekendu obronną ręką?

Na Imoli było bardzo blisko, a Monte Carlo już w pełni obnażyło słabość bolidu Red Bulla w tym sezonie. Od piątku zespół z Milton Keynes nie mógł poradzić absolutnie nic na to, jak niestabilne jest RB20 na tarkach i innych nierównościach na torze. To wada konstrukcji, której nie da się tym razem przykryć trafionymi w ostatniej chwili ustawieniami. Do wyścigu kierowcy Red Bulla wystartują z szóstej i szesnastej pozycji startowej. Do indywidualnej oceny pozostawiamy to, który wynik jest bardziej dla tej stajni bolesny — odpadnięcie Sergio Pereza w Q1 czy też tylko trzeci rząd dla Verstappena, który swój ostatni przejazd w Q3 odpuścił już w pierwszym sektorze, gdzie otarł się dość solidnie o bariery. W jaki sposób można uratować jeszcze ten weekend? Niespodzianek może być dzisiaj jeszcze wiele, ale z pewnością nie będzie to łatwa przeprawa, ani dla Holendra, ani dla Meksykanina, a tym bardziej dla całej ekipy.

Kto na podium, a kto w punktach?

Ciekawe przetasowania w kwalifikacjach sprawiły, że w czołowej dziesiątce wyścig zaczną m.in. Gasly (pierwsze Q3 dla Alpine w tym sezonie), Alexander Albon czy Yuki Tsunoda. Zawiódł za to nie tylko Perez, ale także Alonso, który uzyskał wczoraj zaledwie szesnasty czas. Obaj panowie skorzystali natomiast na wykluczeniu kierowców Haasa spowodowanym błędnym ustawieniem tylnego skrzydła, a konkretnie zbyt dużym odstępem pomiędzy dwoma jego płatami przy otwartym DRS. Początkowo mieli wystartować z alei serwisowej. W ostatecznej kolejności startowej umiejscowieni są jednak na dwóch ostatnich polach startowych. O walce o punkty w ich przypadku raczej nie ma mowy. To kierowcy Alpine, VCARB oraz Alex Albon rozegrają walkę o najniższe punkty między sobą.

Na czele stawki na wszelkie potknięcia Leclerca i Ferrari będą za to czyhać kierowcy McLarena. Oscar Piastri był bardzo blisko wyrwania Monakijczykowi pole position. Wystartuje tuż obok niego z P2 i z pewnością nie odda dojazdu do Saint Devote bez walki. Za tą dwójką ustawią się Carlos Sainz (P3) oraz Lando Norris (P4). Karty pozostają w grze. Żaden z tych czterech panów nie wygrał tutaj wyścigu. Na podium jednokrotnie stał Norris (2021) oraz dwukrotnie Sainz (2021 i 2022).

Kolejność startowa

1. Charles Leclerc (Ferrari)
2. Oscar Piastri (McLaren)
3. Carlos Sainz (Ferrari)
4. Lando Norris (McLaren)
5. George Russell (Mercedes)
6. Max Verstappen (Red Bull)
7. Lewis Hamilton (Mercedes)
8. Yuki Tsunoda (VCARB)
9. Alexander Albon (Williams)
10. Pierre Gasly (Alpine)
11. Esteban Ocon (Alpine)
12. Daniel Ricciardo (VCARB)
13. Lance Stroll (Aston Martin)
14. Fernando Alonso (Aston Martin)
15. Logan Sargeant (Williams)
16. Sergio Perez (Red Bull)
17. Valtteri Bottas (Sauber)
18. Zhou Guanyu (Sauber)
19. Nico Hulkenberg (Haas)
20. Kevin Magnussen (Haas)

Artykuł Do trzech razy sztuka? [ZAPOWIEDŹ GP MONAKO] pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

GP Monako jest jednym z najstarszych a zarazem najbardziej prestiżową imprezą wśród wszystkich torów znajdujące się w kalendarzu wyścigów F1. W trakcie tego weekendu poprzedzającego to wydarzenie pojawią się wiele ciekawych osobowości. Podczas ostatniego wyścigu w garażu Aston Martin pojawił się między innymi Robert Lewandowski, który przyznał w rozmowie na antenie Eleven Sports, że gdy ma wolny czas bardzo uważnie ogląda transmisje Formuły 1.

Jednak w ostatnich latach wiele kibiców królowej motosportu oraz ekspertów narzekało, że wyścig w stolicy Księstwa stawały się bardzo nudne, z powodu tego, że nitka toru, która była zbyt wąska, i kierowcy bardzo rzadko widzieli manewry wyprzedzenia. Bardziej to wyglądało jak procesja, która jednak dla fana Formuły 1 może nie być zbyt ciekawym widokiem.

Na obecną chwilę organizatorzy Grand Prix Monako dostali od FIA kredyt zaufania, jednak muszą coś pomyśleć, aby zmienić nitkę toru, żeby kibice a zarazem kierowcy nie musieli narzekać, po wyścigach, że na tym torze ciężko jest pokazać swoje umiejętności. W przeciwnym razie po sezonie 2025 roku, ten wyścig może zniknąć z kalendarza wyścigów Formuły 1.

Autor: Miłosz Sojka

Artykuł GP Monako zostaje w Formule 1 do 2025 roku pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Jak wiemy specyfika tego obiektu zbytnio nie pozwala na wyprzedzanie, interesującą walkę. Zdaniem wielu kibiców jest to najnudniejszy wyścig w całym kalendarzu królowej motorsportu. Nie ma co się takiej opinii dziwić. Zawodnicy jadą jeden za drugim, blisko siebie. Ten tor głównie służy przetestowaniu umiejętności kierowców, ich szybkiego reagowania. Jest bardzo wymagający. Trzeba tu być skoncentrowany w każdej sekundzie. Najmniejszy błąd, przestrzelenie o milimetr zakrętu może skończyć się uderzeniem w barierkę. Należy na to się nastawiać, szczególnie patrząc z jaką prędkością poruszają się. Jadą do maksimum możliwości, tyle ile fabryka dała. Jest tu jedna strefa DRS, na prostej startowej. Nie jest ona też zbyt długa, bowiem liczy zaledwie 320 metrów. Trzeba naprawdę mieć dużą różnicę w prędkości, by mieć szansę na wykonanie dobrego manewru i znalezienia się przed przeciwnikiem. Startując z pól startowych jest więc krótki dojazd do pierwszego zakrętu. To jest niemalże jedyna nadzieja na wyprzedzanie. Drugiej i ostatniej szansy należy upatrywać w oknie postojowym, czyli tak zwanych pitstopach. Zespoły będą próbowały podcięcia rywali, by znaleźć się przed nimi po wizytach w alei serwisowej. Dysponując lepszym tempem będą chcieli to wykorzystać. Strategia jest tutaj więc bardzo ważną częścią. Wyścig będzie liczył 78 okrążeń. Kluczowe będzie zarządzanie oponami. Należy się nastawiać na przynajmniej jedną czerwoną flagę, bowiem w takim tłoku na takim torze to łatwo o kolizję. Możliwy jest tutaj deszcz. Jeśli to by się zdarzyło, to z pewnością mielibyśmy ciekawsze widowisko. 

Jednak to co jest najważniejsze podkreślenia to to, że Pole Postion niemalże w 90% daje zwycięstwo w wyścigu. W tym roku kwalifikacje wygrał Charles Leclerc, który okazał się lepszy od swojego kolegi z zespołu, Carlosa Sainza. Hiszpan ustawi się obok niego. Pierwszy rząd przypadł więc Ferrari i będą liczyć na dublet. Przede wszystkim ich celem będzie przyblokowanie przeciwników z Red Bulla. Oni za to wywalczyli sobie drugi rząd, są w o wiele trudniejszej sytuacji. Największym zaskoczeniem i rozczarowaniem sesji kwalifikacyjnej było czwarte miejsce mistrza świata, Maxa Verstappena. Wygrał tutaj przed rokiem bez problemów. To lider klasyfikacji generalnej mistrzostw. Jego przewaga nad Monakijczykiem wynosi sześć punktów i bardzo prawdopodobne jest to, iż straci tą zaliczkę. Jest pod ścianą, będzie mu ciężko wywalczyć nawet podium, nie mówiąc o dogonieniu rywali. Jedno to dogonić, a drugie to wyprzedzić. Tak jak wspominałem, to mało wykonalne zadanie. Na dodatek przecież to ekipa z Maranello dysponuje lepszym tempem na zakrętach, przy czym Byki czują się swobodniej na prostych. Na nic to jednak dziś przydatne. To wąski tor, z wieloma zakrętami, więc to Ferrari ma przewagę. Z pewnością Holender jednak nie podda się, będzie naciskał. Jego partner zespołowy, Sergio Perez ustawi się obok niego, na lepszej trzeciej pozycji. Christian Horner z drużyną wymyślą na pewno coś ciekawego, co umożliwi im nawiązanie walki z Włochami. Zobaczymy jakie będą decyzje zespołowe wzgledem nich dwóch, jeśli nie będą mogli uporać się chociaż z jednym bolidem Ferrari. Dalej spodziewajmy się walki o miano trzeciego najlepszego zespołu. Włączą się do niej przede wszystkim MacLaren, Mercedes i Alpine. Jedyną nadzieją tych pierwszych jest Brytyjczyk, Lando Norris. Zajmie on wysoką, piątą pozycję na starcie. Może osiągnąć naprawdę coś dobrego, jeśli nic przykrego mu się nie wydarzy. Będzie ciążyła na nim wielka presja, będzie miał za sobą Mercedes i przed nimi bardzo wymagające wyzwanie, z którym zdecydowanie może sobie poradzić. Jego partner z zespołu, Daniel Riccardo kompletnie zawiódł. Może nawet nie wywieźć stąd żadnego punktu, bowiem będzie startował z odległego czternastego miejsca. Spoglądając dodatkowo na możliwości, jakie ten tor oferuje nie spodziewajmy się jego szans na dziesiątą pozycję po przejechaniu mety. Ekipa Toto Wolfa wychodzi powoli z dołka. W ubiegłym tygodniu zgarnęli dość pokaźną liczbę punktów. Zostanie usytuowana w następujący sposób: Russel na szóstym, a Hamilton na ósmym polu. Mają możliwości by walczyć o miejsca 5-6. Po raz kolejny możemy zobaczyć ciekawą rywalizację między tymi kierowcami zespołowymi. Pomiędzy nimi zostanie ustawiony Fernando Alonso. Celem jego będzie naciskanie na drużynę z Milton Keyns. Umożliwi mu to dobry start. Jego kolega, Esteban Ocon zamyka pierwszą dziesiątkę. Ku zaskoczeniu innych Sebastian Vettel rozpocznie dzisiejsze zmagania z dziewiątej pozycji. Daje mu to dobrą sytuację na starcie. Raczej nie spodziewajmy się go rywalizującego z Mercedesem, ale za to patrzącego za siebie i broniącego się przed rywalami. O punkty będą chcieli zawalczyć zapewne także Yuki Tsunoda i Valterri Bottas startujący z gorszych miejsc, ale mający wciąż szansę na zdziałanie czegokolwiek. 

Miejmy nadzieję, że jednak ten wyścig będzie totalnym zaprzeczeniem wszystkich teorii i wreszcie ujrzymy tu ciekawy spektakl, a nie tylko ciągnącą się procesję od startu do mety. Niech się dzieje!

Marcin Kowalewski 

Artykuł Czy w Monako zdarzy się cud? [ZAPOWIEDŹ] pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Finał w Monte Carlo zapowiadał się na niezwykle ciekawy Był to już siódmy pojedynek Tsitsipasa z Rublowem. Do tej pory bilans w starciach pomiędzy tenisistami wynosił 3:3, a oboje prezentowali świetną formę podczas turnieju. Rosjanin w ćwierćfinale rozprawił się 2:1 z Rafaelem Nadalem (3.), który czaił się na swój dwunasty tytuł w Monako. Z kolei Grek przez imprezę przeszedł bez straty seta. 22-latek w półfinale gładko ograł 6:2, 6:1 rewelacje turnieju Daniela Evansa. Brytyjczyk pokonał m.in. Huberta Hurkacza i był sprawcą największej sensacji, eliminując w 1/8 finału lidera światowego rankingu Serba Novaka Djokovica.

Niedzielny finał potrwał jednak tylko 72 minuty. Tsitsipas pokonał rywala bez większych problemów 6:3, 6:3, nie tracąc przy okazji żadnego ze swoich serwisów. Jest to już szósty tytuł w karierze Greka i drugie największe osiągnięcie w jego karierze obok wygrania w 2019 roku prestiżowych zawodów ATP Finals w Londynie.

Autor: Artur Wahlgren

Artykuł Monte Carlo dla Tsitsipasa. Szósty tytuł w karierze Greka. pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Po zwycięstwie w turnieju rangi ATP 1000 w Miami i awansie na najwyższą w karierze – szesnastą pozycję w rankingu, oczekiwaliśmy, że Hubert Hurkacz utrzyma formę również w turnieju w Monako. Jednak na mączce w Monte Carlo Polak nie wyglądał już tak dobrze, jak za oceanem. Problemy zaczęły się już w pierwszej rundzie.

Na szczęście udało się uniknąć kompromitacji. W starciu z Włochem Thomasem Fabbiano (171. ATP) Hubert miał trochę kłopotów. Pierwszy set padł jego łupem – 6:3. Drugi natomiast wygrał Włoch w takim samym stosunku. Identycznym wynikiem (6:3) zakończyła się ostatnia partia – znów dla Polaka. Na szczęście zwycięstwo zostało po stronie Hurkacza, ale wiadomo było, że w następnej rundzie nie będzie prościej.

Naprzeciw stanął doświadczony, 30-letni Daniel Evans (33. ATP). Hubert od początku meczu z Brytyjczykiem był nieswój na korcie. Nie potrafił znaleźć swojego miejsca i mało co mu wychodziło. Bardzo dużo niewymuszonych błędów doprowadziło do przegrania pierwszego seta 4:6. Druga partia to już popis Evansa na tle słabiutkiego Hurkacza. Tylko jednego gema zdołał wygrać Polak i tym samym pożegnał się z turniejem w Księstwie Monako.

Wyświetl ten post na Instagramie.

Post udostępniony przez Hubert Hurkacz (@hubihurkacz)

Najbliższym startem Polaka będzie turniej w Monachium (również na mączce) od 26 kwietnia. Potem jeszcze przystanki w Madrycie, Rzymie, a na koniec maja przyjazd do Francji i zmagania na French Open.

Autor: Dawid Lampa

Artykuł Hubert Hurkacz poza turniejem w Monte Carlo! pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.