Zacznijmy od głównego rankingu Order of Merit. Tam Pietreczko od dłuższego czasu okupował lokaty około 64 miejsca. To ważne, ponieważ zdobył kartę zawodniczą w Q-Schoolu na początku 2022 roku, więc jeśli po nadchodzących Mistrzostwach Świata nie zmieściłby się do tego TOP 64, musiałby ponownie odwiedzić Q-School i osiągnąć tam wynik pozwalający tą kartę utrzymać. Takiej potrzeby raczej nie będzie, ponieważ 30 tysięcy dopisane do dorobku Pikachu, pozwoliło mu na awans o 10 lokat, aktualnie na 53. miejsce tuż za plecami Iana White’a. Biorąc pod uwagę, że 29-latek wystąpi w każdym rankingowym turnieju na dużej scenie do końca sezonu, spaść nie powinien, a będzie tylko lepiej, aktualna przewaga nad bezpiecznym w tym momencie Dariusem Labanauskasem wynosi ponad 30 tysięcy (grafika poglądowa):

Aktualnie w zestawieniu ProTourowym Pietreczko zajmuje 16. miejsce, lecz lokaty 15-21 dzieli tylko 3 tysiące rankingowych funtów, więc grono aspirujących do szesnastki najlepszych jest całkiem liczne. Rozgrywki podłogowe kończące ten sezon bloków Players Championship pod tym kątem będą niezwykle interesujące, ponieważ rozstrzygać się będzie kwestia rozstawień na ET1-4 w 2024 roku. Tam pozycja Niemca jest bardzo dogodna, ponieważ na ten moment zamykałby on listę rozstawionych zawodników od drugiej rundy. Jakie są to benefity względem tegorocznej pozycji startowej Pietreczki? Przede wszystkim możliwość gry od drugiej rundy, bez presji wygrania pierwszego spotkania, by móc rywalizować w sobotę i ewentualnie w niedzielę. Druga kwestia, to odebranie Niemcom dwóch turniejów, więc dwie szanse mniej na wejście jako najwyżej sklasyfikowany reprezentant kraju. Co prawda 3 z 4 ET nadmienionych wyżej odbędą się u naszego zachodniego sąsiada, lecz nadal ten jeden turniej to ewentualne zwolnienie z turnieju kwalifikacyjnego poprzez rozstawienie. Z tyłu czają się Wright, Ross Smith, Anderson czy Schindler, lecz tak to wygląda na dzień 17 października (grafika poglądowa):

Umocnienie swojej pozycji w zbliżających się Mistrzostwach Europy, umocnienie do rozmiarów startowania wyżej rozstawionym niż rywal. Zwycięstwo w niedzielę pozwoliło mu awansować na 14. miejsce w decydującym rozrachunku w tabeli European Championship. W pierwszej rundzie w Dortmundzie podejmie Rossa Smitha. Nie jest to zadanie należące do najłatwiejszych, wszak Smudger podejmie się obrony tytułu, lecz nadal to korzystniejszy los niż potyczka z Michaelem van Gerwenem czy Gerwynem Price’m, a na to się zapowiadało jeszcze kilka dni temu. Dodatkowo wydaje się, że przypieczętowanie wystartowania w grudniowym czempionacie z nr1 z listy ProTourowej, operując terminem zakończonych wyborów (grafika poglądowa):

Jeśli doliczymy do tego potwierdzony udział w Grand Slam of Darts, co będzie jego debiutem na tej imprezie, i wykręcenie sporej ilości rankingowych pieniędzy, to może się okazać, że nawet przy ewentualnym nieudanym występie na Mistrzostwach Świata, Pikachu zakręci się na początku stycznia w okolicach TOP 32 Order of Merit. Nie ma nic do obrony za 2021, a będzie tylko dokładał za debiut pod szyldem kolejnego turnieju, kazus Josha Rocka z 2022.

A to nie koniec! Wybiegając jeszcze dalej w przód, w tym roku blisko było, by Pietreczko zameldował się w Winter Gardens znajdując się wśród uczestników World Matchplay, lecz wszystko wskazuje się na to, że co uciekło trzy miesiące temu, zmaterializuje się w lipcu 2024 roku. 46,250 funtów to wynik, który bez poprawiania go na 99,9% da udział w World Matchplay 2024, a okazji do wyśrubowania go będzie sporo. Dodajmy 35,750 funtów w wyścigu o World Grand Prix 2024, tutaj pozycja startowa również świetna. Nie postrzegamy go jako talent skali Josha Rocka, i Rock sufit ma z dużą dozą prawdopodobieństwa wyżej, natomiast jak będziemy podsumowywać zdobywców kart ze stycznia 2022 roku, to obok Rocka najbardziej wyróżniającą się postacią będzie zdecydowanie Pikachu. Kończąc, przypadek zarówno Rocka jak i Pietreczko pokazuje jak ważne są kwalifikacje na European Toury, że samymi podłogówkami trudno jest wyróżnić się w tłumie rankingowym.

Autor: Szymon Miszczak

Artykuł Ile kapitału rankingowego daje triumf w European Tourze?! pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Wrzesień upłynie jeszcze pod znakiem rozgrywek Protourowych, czyli turniejów Players Championship (PC19-24), oraz dwóch European Tourów (8-10 września i 22-24 września). Turniejem nie rankingowym, choć telewizyjnym, będzie World Series of Darts Finals w Amsterdamie. Z pobocznych wątków, to kolejne turnieje Women’s Series z ogromną przewagą Beau Greaves w klasyfikacji generalnej, zakończenie Asian Touru, Championship Darts Corporation i rozdanie kolejnych biletów na Mistrzostwa Świata.

Październik to wygaszanie ProTouru, zmagania na podłodze (PC25-28), oraz ostatni European Tour. Zakończenie Women’s Series, Challenge Touru, rozegranie mistrzostw Azji, finisz gry w Nowej Zelandii, no i to co najważniejsze – World Grand Prix oraz European Championship, granie rankingowe w wykonaniu najlepszych w PDC. 

Listopad zacznie się ostatnimi PC-kami, które będą zwieńczeniem walki o kwalifikacje na Grand Slam of Darts, nie licząc kwalifikacji dla kartowiczów. Znamy rangę Grand Slama, jego specyfikację, i rozłożenie sił zwłaszcza na ostatnie dni rywalizacji. Ostatni akord sezonu przed czempionatem, to Players Championship Finals na bazie rankingu utworzonego z gier podłogowych. 

Przejrzymy każdy z tych turniejów i ewentualny udział Polaków w każdym z nich:

WORLD SERIES OF DARTS FINALS

Można by się spierać czy to najmniej interesujący turniej i najmniej potrzebny w całym kalendarzu, ale jest, i może przynieść korzyści, nie tylko finansowe. World Series to pokazówki organizowane w różnych częściach świata, mające na celu popularyzację darta, w tym roku PDC odwiedziło Bahrajn, Danię, USA, Polskę, Australię oraz Nową Zelandię. Ósemka zaproszonych to czołówka światowego rankingu, druga ósemka to lokalni zawodnicy, którzy podejmują walkę z tymi najlepszymi. Na podstawie wyniku przyznaje się punkty do ogólnego rankingu takich pokazówek, i po sześciu z nich tworzy się klasyfikacja. W tym roku TOP 8 prezentuje się następująco:

Łatwo wywnioskować, że ci otwierający ranking to reprezentanci PDC, ponieważ biorą udział w większości z tych rywalizacji. Jedynymi zawodnikami dwukrotnie biorącymi udział wyłączając „gwiazdy” byli Simon Whitlock, Darren Penhall i Damon Heta, co prawda był w tej ósemce rozstawianych, ale nastąpiło to wskutek wycofania się Jonnego Claytona. Wszyscy inni mają jedną szansę, i jak się okazało nawet triumf w USA Jeffowi Smithowi nie dałby najlepszej ósemki, ponieważ 12 punktów to byłoby za mało na Luke’a Humphriesa. Znamy format World Series of Darts Finals, ósemka ze screena jest rozstawiona od drugiej rundy, ósemka kwalifikantów z kartą zmierzy się w pierwszej rundzie z ósemką zaproszoną przez PDC, i na to czekaliśmy, jakie będą kryteria tych zaproszeń. Okazało się, że to ci najlepsi z miejsc 9-16 rankingu WSoDF, więc PDC nagrodziło zawodników typu Jeff Smith, Krzysztof Ratajski czy Haupai Puha za wyniki osiągnięte podczas swojego udziału w danej pokazówce:

Jakie korzyści może dać Ratajskiemu ten turniej? Przede wszystkim tytuł telewizyjny, to zawsze tytuł telewizyjny, nie rankingowy ale tytuł. Biorą w nim udział największe nazwiska, więc też nie można zarzucić, że słabsza obsada czy coś w tym stylu. Przede wszystkim finał daje udział w Grand Slamie, pewny udział i nie trzeba by było w najgorszym razie się męczyć na kwalifikacjach. No i oczywiście pokaz formy przed dalszymi, ważniejszymi startami. Jak zauważyliście i sam o tym wspomniałem, osiem miejsc jest dla kwalifikantów, i to jest szansa dla Krzysztofa Kciuka i Radka Szagańskiego. Nie ma to znaczenia w kontekście walki o Top 64 na koniec roku, ale sam fakt pokazania się na scenie, i obecność wśród tej 24 jest czymś pozytywnym. No i tak jak w przypadku Ratajskiego, zawsze istnieje jakaś szansa finału i przyklepania Grand Slama. 

WORLD GRAND PRIX

Bilet wstępu zdobywa się tak jak w World Matchplay, Top 16 rankingu Order of Merit, i Top 16 rankingu ProTourowego. Zmiana jest taka, że tu jest ósemka rozstawiona, może zagrać ze sobą nr9 i nr10 rankingu ogólnego w pierwszej rundzie. No i oczywiście unikatowy format, jedyny taki, czyli rozpoczynanie legów od podwójnej wartości, trzeba ją trafić, by zacząć punktować w partii. Nie przypadkowo jedyna rankingowa wiktoria w karierze Jonnego Claytona to właśnie World Grand Prix, ponieważ wiemy jak fantastyczny jest Walijczyk na dablach. Co ciekawe, ósemka rozstawionych szykuje się niemal identyczna jak na World Series, z podmianką van den Bergha na Claytona. 

Szans Krzysztofa Ratajskiego na rozstawienie nie ma żadnych, do TOP 8 brakuje w wirtualnym rankingu prawie 300 tysięcy, ale ma pewną kwalifikację z ProTouru, 53,500 tysięcy zgromadzone, siódme miejsce w tej klasyfikacji, i duża przewaga nad tymi zagrożonymi. Co do zagrożonych, tak prezentuje się walka o ostatnie miejsca:

EUROPEAN CHAMPIONSHIP 

Umowne Mistrzostwa Europy, w rzeczywistości najlepsza 32 ze wszystkich European Tourów zawalczy w decydującym turnieju o miano tego najlepszego z tegorocznego touru. Same kwalifikacje na pojedyncze cykle dają dużo, ponieważ za każdy jeden wywalczony awans jest 1500 funtów do rankingu, robiąc na przykład 10 takich kwalifikacji, zawodnik zyskuje 15 tysięcy, i to w połączeniu z choćby dwoma zwycięstwami daje bardzo duże szanse na jedne z ostatnich miejsc na European Championship. Niestety Krzysztof Kciuk i Radek Szagański nie zakwalifikowali się na żaden z turniejów, i ich szanse na EC są bardzo niskie. Jeden z nich musiałby wygrać ostatnie zmagania w Hildesheim, bo przy założeniu, że dwóch dostaje się do finału, przegrany miałby 13,500 tysięcy, co w obecnej chwili dawałoby 33 miejsce, więc nie ma możliwości promocji na EC. Zadanie bardzo trudne biorąc też pod uwagę, że do tej pory wszyscy finaliści to byli zawodnicy rozstawieni, grający od drugiej rundy.

Inaczej sytuacja wygląda w przypadku Krzysztofa Ratajskiego. Polish Eagle okupuje 30. lokatę, i podobnie jak rok temu do ostatnich chwil będziemy się obawiać czy na pewno da radę utrzymać to miejsce. Ratajski będzie rozstawiony w najbliższym turnieju w Jenie, wskutek wycofania się kilku graczy z czołówki, Rataj jako bezpośrednie zaplecze Top 16 ProTouru, przystąpi do rywalizacji właśnie z numerem 16. Rozstawienie zawsze jest przywilejem, i należy z niego jak najlepiej skorzystać, i poprawić tą 30 pozycję. Tym bardziej, że przydarzyła się wpadka podczas kwalifikacji do ET12 i porażka z Joe Murnanem po deciderze, więc odchodzi właśnie wspomniane 1500 tysiąca. Najgorszy scenariusz, to porażka Rataja w pierwszym meczu w najbliższy weekend, i wtedy konieczna byłaby kwalifikacja na Hildesheim, każde kolejne wygrane spotkanie w najbliższą sobotę i oby niedzielę przybliży go do celu. Tak to wygląda rankingowo:

GRAND SLAM OF DARTS

Żeby być pewnym występu w połowie listopada na scenie w Wolverhampton, trzeba osiągnąć finał turnieju telewizyjnego odbytego wcześniej w danym roku. Dotychczas takich zawodników było dziesięciu, a do zrobienia są jeszcze trzy majory, więc ta dziesiątka może być pewna biletu do Grand Slama. Finaliści mają pierwszeństwo, a potem czekają rezerwowi z podłogówek i ET. Na tą chwilę w całkiem niezłej pozycji są Dave Chisnall i Dirk van Duijvenbode, z racji na ilość wiktorii na podwórku ProTourowym. Jest taka możliwość, żeby było sześciu nowych finalistów w TV, i wtedy nie będzie po co sięgać na to podwórko, ale mimo rosnącej liczby nowych triumfatorów, te nazwiska w skali miesięcy się powtarzają. Oprócz tego zapewniony start mają Josh Rock i Nathan Girvan (finaliści Młodzieżowych Mistrzostw Świata Juniorów 2022), Gian van Veen (zwycięzca Develompent Touru), Beau Greaves (zwyciężczyni World Matchplay), no i jeszcze nieoficjalnie, lecz zwycięzca Challenge Toura, czyli Berry van Peer. 

Co do Polaków, to na ten moment jedyną szansą są kwalifikacje dla zawodników z kartą, ośmiu takich darterów wywalczy sobie przepustkę na przedostatni turniej przed MŚ. Mimo, że na pewno wystartuje sporo graczy z szerokiej czołówki, to zawsze ktoś z dalszych rejonów rankingowo daje radę, wiemy jakimi prawami rządzą się takie kwalifikacje, legendarna dyspozycja dnia. Tak właśnie Ratajski dostawał się na Grand Slam 2021. 

PLAYERS CHAMPIONSHIP FINALS

Tutaj sytuacja jest zdecydowanie najkorzystniejsza. Dla nakreślenia kontekstu, to impreza podsumowująca zmagania podłogowe, po 30 PC-kach tworzy się ranking, i z danymi numerkami, drabinką, 64 najlepszych przystępuje do próby generalnej przed Mistrzostwami Świata. Trzeba też przyznać, że podłogówki z zawodów rankingowych, to najczęstszy pretekst dla zawodników, aby odpocząć, i spora ilość tegorocznych zmagań jest okupiona wycofaniami graczy z najwyższych sfer rankingu Order of Merit, lecz nadal bierze w nich udział gro klasowych nazwisk. 

Krzysztof Ratajski na moment pisania tego tekstu zajmuje 9. miejsce w rankingu PCF, i pewnym jest, że w listopadzie ujrzymy go z wysokim numerem startowym. Radek Szagański zanotował kilka lepszych występów, i osiadł na 44. miejscu mając 15,500 tysiąca funtów, wynik który w zeszłym roku dawał awans z ostatnich miejsc, a ten stan można podreperować. Krzysztof Kciuk zajmuje 56. lokatę mając zaledwie tysiąc funtów przewagi nad Stephenem Burtonem, który na ten moment zamyka Top 64, więc tu minimum dwa lepsze występy dałyby bezcenną zdobycz. 

Cały ranking możecie znaleźć tutaj: Ranking Players Championship Finals

Czołówka się ukształtowała, a potem to już galimatias, który pewnie będzie trwał do samego końca. Taki urok startowania w podłogówkach grubo ponad 100 zawodników.

2024 WORLD CHAMPIONSHIP

Można by wcześniej się rozpisywać, opisywać, rozwijać wątki, a koniec końców wszystkie drogi prowadzą do Londynu, który przez kilkanaście dni jest areną batalii o najważniejsze darterskie trofeum jakie jest do zdobycia. W zeszłym roku oprócz Krzysztofa Ratajskiego mogliśmy kibicować Sebastianowi Białeckiemu. Czy w tym roku będzie szansa oglądać minimum dwóch Biało-Czerwonych?

Rozstawienie Krzysztofa Ratajskiego jest pewne, ciężko wymyślić scenariusz, w którym by tak nie było, pytanie z jakim numerem, i z jakim zawodnikiem by się zesparował w ewentualnej trzeciej rundzie. Trzeba odnotować, że Radek Szagański jest poważnie w grze o czempionat, z rankingu ProTourowego, 32 miejsca do rozdania. Jest tam taki ścisk punktowy, że każdy funt do rankingu może być kluczowy, bo mimo wszystko te ostatnie miejsca do zajęcia, to jest w jakimś stopniu kwestia szczęścia. Dlatego tak bardzo kłuje w oczy brak żadnej kwalifikacji na European Tour, to by dało bardzo dużo. Pozostaje cisnąć ile się da na PC-kach, i to może wystarczyć. Jeśli nie, to pozostaje liczyć, że podobnie jak w 2022 będą trzy miejsca dla kartowiczów z kwalifikacji. 

Gorzej sytuacja ma się w przypadku Krzysztofa Kciuka, tutaj strata do 32. miejsca i Camerona Menziesa wynosi prawie 4 tysiące funtów, potrzeba kilku konkretnych wynikowo podłogówek, lub jednego finału chociażby, to dawałoby ogromny kapitał na przyszłe tygodnie. Jeśli by do tego nie doszło, no to jak pisaliśmy wyżej, kwalifikacje dla graczy z kartą. 

Po Mistrzostwach Świata TOP 64 rankingu OoM utrzymuje kartę zawodniczą, a pozostali muszą wziąć udział w Q-Schoolu, i tam wywalczyć sobie jej utrzymanie. Duetowi Szagański – Kciuk brakuje około 30 tysięcy do ostatniego bezpiecznego, jakim na ten moment jest Lewy Williams. Nie ma co ukrywać, misja utrzymania karty będzie bardzo ciężka. Samymi podłogówkami tu się niczego nie wywalczy, konieczne jest zakwalifikowanie się na Players Championship Finals oraz Mistrzostwa Świata, i tam oczywiście osiągnięcie jak najlepszego wyniku. Rozgrywkami Players Championship oczywiście można niwelować straty, pudrować je, lecz do wyeliminowania ich potrzeba grania na dużej scenie, i wygrywania. Trzymamy kciuki, że uda się to naszym reprezentantom. 

Autor: Szymon Miszczak

Artykuł Najważniejsza część sezonu przed nami – czy Polacy utrzymają kartę zawodniczą? pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Pierwszy, otwierający nam to spotkanie set dobrze rozpoczął Anderson. Szkot prowadził 2-0, ale okazało się, że były to tylko miłe złego początki. Do głosu zaczął dochodzić Gerwyn Price, który odwrócił wynik tego seta i ostatecznie wygrał go 3-2.

???????????????????? ????????????????

Anderson misses a handful of set darts, allowing Price back to pin D6 to save the set! pic.twitter.com/NMko4NxDTs

— PDC Darts (@OfficialPDC) January 3, 2021

Na odpowiedź jego rywala nie musieliśmy długo czekać. Price, będąc na lekkim prowadzeniu, już w drugim secie poczuł się bardzo pewnie i zaczął nawet lekko nonszalancko grać. Za swoje zachowanie został ukarany, bowiem set padł łupem Andersona. 1-1.

Jednak słabszy poprzedni set nie sprawił, że The Iceman zboczył z kursu. Wręcz przeciwnie. Można powiedzieć, że właśnie podczas trzeciej odsłony meczu rozpoczął się prawdziwy koncert Walijczyka, w którym przewodziły podwójne dwudziestki, którymi do znudzenia wygrywał legi.

???????????? ????????????????????????

THE BIG FISH IS REELED IN! ????

This final is HOTTING UP as Gary Anderson fires in a 170 checkout to save the third set! pic.twitter.com/gSphfXppuL

— PDC Darts (@OfficialPDC) January 3, 2021

Czwarty set to tak naprawdę kontynuacja poprzedniego. Znowu kluczową rolę odgrywały D20. Price zdołał wypracować nieprawdopodobną skuteczność trafiania podwójnych wartości. 73% w finale, przy takiej presji, to wynik wręcz kosmiczny. Walijczyk zgarnął kolejny set, a sytuacja The Flying Scotsmana zrobiła się bardzo nieciekawa.

???????????????????? ???????????????????? ???????? ????????????

The occasion hasn’t got to Gerwyn Price even in the slightest as he clinches the fourth set, to open up a two-set lead and he’s still 100% on D20 tonight!

Clinical. pic.twitter.com/ZKiPtr5YFT

— PDC Darts (@OfficialPDC) January 3, 2021

W piątym secie stała się rzecz szalenie rzadko spotykana w tym meczu – Price podwójnie pomylił się na double’ach. I w sumie to by było na tyle z jego dramatów. Ponownie odnosi pewne zwycięstwo.

???????????????????? ???????? ???????? ???????????? ????????????????????

Gerwyn Price storms his way into a 4-1 set lead over Gary Anderson pinning tops AGAIN!

He’s in control of this final now… pic.twitter.com/WAppErUjco

— PDC Darts (@OfficialPDC) January 3, 2021

Idealnym podsumowaniem dotychczasowej gry obu panów był set szósty, który łatwo, gładko, przyjemnie i bardzo spektakularnie zgarnął Gerwyn Price. Wygrana 3-0 oraz średnia rzutów na poziomie 136. Chapeau bas! Był on nawet blisko zdobycia jednego lega w legendarnych dziewięciu rzutach. Wszystko szło idealnie, ale pomyłka nastąpiła na kluczowej podwójnej dwunastce.

???????????? ???????????????? ???????????? ???????? ???????????????????? ???????????????????????????????????????????????? ????????????????????????????

This. Is. Astounding.

Gerwyn Price averages 136.64 in that set, the highest set average in World Championship history!

11 darts. 12 darts. 10 darts. ???? pic.twitter.com/m7J0Hm6tPH

— PDC Darts (@OfficialPDC) January 3, 2021

Siódmy set zaczął się tak jak prawie wszystkie w tym meczu – od prowadzenia The Icemana. Później, dość zaskakująco, Walijczyk zaczął się mylić w swoich rzutach, co skrzętnie wykorzystał Anderson. Wygrał on set 3-2, ale do triumfu w nim nie przyczyniła się jego dobra gra, a raczej niemoc Price’a.

W ósmej partii Price ponownie nie zdołał wejść na kosmiczny poziom z początku meczu. Zdecydowanie zaczął na niego działać stres związany z poczuciem, że od tytułu mistrzowskiego dzieli go już naprawdę niewiele. Mylił się często, ale jego błędów nie wykorzystywał Anderson. Pomimo ogromnych kłopotów, urodzony w Cardiff zawodnik, wygrał set. Od zwycięstwa w całym turnieju dzieliły go już zatem ledwie 1503 punkty.

Dziewiąty set to tak naprawdę festiwal nieskuteczności Price’a. Wprawdzie na początku objął prowadzenie 2-0, ale potem ogromna presja przełożyła się na ogromne pomyłki. Gerwyn miał bardzo dużo sytuacji, by skończyć mecz, ale cały czas brakowało do tego kilku milimetrów. Anderson wygrał ostatecznie 3-2.

???????????????????????????????????????????? ???????????? ????????????????????

Gerwyn Price has missed NINE match darts now as Gary Anderson takes us to a deciding leg in this set! pic.twitter.com/mLfzjFl3Nb

— PDC Darts (@OfficialPDC) January 3, 2021

Niespotykana wcześniej nieskuteczność Price’a w dziewiątym secie mocno wpłynęła na jego psychikę. Przez początkową część dziesiątego seta był niczym kłębek nerwów. Potem, na jego szczęście, udało mu się opanować emocje. Ze stanu 0-2 w legach doprowadził do remisu. Co się działo potem? Tu nie ma co pisać. To trzeba zobaczyć!

???????????????????????????? ???????????????????????? ???????????????????? ???????? ???????????? ???????????????????? ????????????????????????????????! ????

Gerwyn Price fulfils his destiny, reaching the pinnacle of world darts as he is crowned world number one and World Champion.

Congratulations, Gerwyn ???? pic.twitter.com/5VXLt6zkIp

— PDC Darts (@OfficialPDC) January 3, 2021

Triumf Price’a w Mistrzostwach Świata to jego największy dotychczasowy sukces. Oprócz ogromnego pucharu, The Iceman zainkasował również 500 tysięcy funtów.

???????????????????????????? ????????????????????????????????????. pic.twitter.com/9M7SgD5yEE

— PDC Darts (@OfficialPDC) January 3, 2021

Autor: Patryk Stysiński

ZOBACZ TAKŻE: „Sportowo Polsko, usłysz o darcie!”

Artykuł Gerwyn Price ZDEKLASOWAŁ Gary’ego Andersona w finale MŚ w darcie! Walijczyk nowym mistrzem świata! pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

– Jak ten nowy rok zaczął się dla polskiego darta? Chyba źle, bo Krzysztof Ratajski odpadł z Mistrzostw Świata. Jednak ten koniec 2020 był lepszy dla naszego reprezentanta.

– Trzeba powiedzieć sobie, że Krzysztof Ratajski osiągnął i tak wynik, którego się nie spodziewaliśmy. Jego pierwsze występy na mistrzostwach kończyły się na pierwszych pojedynkach. Ja jednak spojrzałbym nieco szerzej. Krzysztof Ratajski zrobił dla tego sportu więcej niż ktokolwiek kiedykolwiek i pewnie przez najbliższe kilkanaście lat nikt takiego sukcesu nie osiągnie. Półfinał oczywiście był w zasięgu, bo ta drabinka była dość „zachęcająca” do tego, by awansować dalej, ale naprawdę nie mamy powodów do narzekań. Ćwierćfinał, awans do czołowej szesnastki – myślę, że to sukcesy, o których Krzysztof Ratajski mógłby wcześniej pomarzyć.

– Jak ten wynik może wpłynąć na rozwój darta w Polsce? Bo póki co ta dyscyplina jest kojarzona raczej jako dodatek do piwa.

– Myślę, że większość kibiców darta właśnie dlatego szanuje go, bo jest taki luźny. Wprawdzie dart ma ambicje olimpijskie, nawet kiedyś Barry Hearn, który zarządza PDC, rozmawiał z MKOI-em w tej sprawie, ale postawili oni konkretny warunek. Albo eliminujecie alkohol i tych znakomitych fanów, albo bawcie się dalej sami sobie. PDC bawi się więc tak sam sobie i myślę, że dobrze mu to idzie. Musimy o tym pamiętać, że aby zachęcić ludzi do grania, trzeba mieć na uwadze, że głównie to są ludzie, którzy grają dla rozrywki. Najważniejsze jest to, aby ci, którzy chcą traktować to poważnie, uchodzili za niejako ambasadorów tej dyscypliny. A takich niższych „szaraczków”, niech zachęca właśnie ta atmosfera, to że w telewizji wygląda to fantastycznie.

– Myślisz, że dzięki temu sukcesowi Ratajskiego, nastąpi w Polsce taki „boom” na darta? Czy bez jego sukcesów będzie trudno tę widownię darta utrzymać?

– Dart na pewno zyska na uwadze. Pokazujemy go od dawna, ale nigdy nie mieliśmy jeszcze takich wyników w TVP Sport, jakie mamy teraz. Z drugiej strony, największym kołem zamachowym dla każdej dyscypliny sportu, szczególnie tych niszowych, jest sukces. My go mamy, ale trzeba też spojrzeć, w jaki sposób był on osiągnięty – meczem do ostatniej lotki. Gdyby Ratajski wygrał to spotkanie 4:0, to być może nie mówilibyśmy dzisiaj o tak wielkim „boomie”.

– Czy brak kibiców na trybunach ma wpływ na to, jakie wyniki są osiągane na mistrzostwach?

– Ma ogromny wpływ, chociaż część zawodników się pewnie nie przyzna do tego, część będzie mówiła zupełnie odwrotnie. Na pewno ten sezon wykreował nam nowych bohaterów, którzy przy ogromnej widowni być może by się do tej czołówki tak łatwo nie przebili.

– Kto twoim zdaniem odniesie zwycięstwo w całym turnieju?

– Przed turniejem uważałem, że to będzie Michael van Gerwen. Ale jeśli miałbym postawić na kogoś z obecnych zawodników, to uważam, że Gerwyn Price sięgnie po trofeum. Obstawiając dokładnie – 7:5 w setach.

– Jaki wpływ pandemia miała na przygotowanie zawodników i przebieg mistrzostw?

– Jeszcze na wiosnę, głównym problemem było to, że może zabraknąć spotkań o stawkę, bo żaden trening w domu nie wynagrodzi rywalizacji na najwyższym poziomie. Od połowy roku na szczęście udało się rozegrać wszystkie turnieje telewizyjne. Pandemia na pewno niektórym zawodnikom dała trochę do myślenia, że nic nie jest gwarantowane. Daryl Gurney mówił w wywiadzie przed mistrzostwami, że od początku kiedy gra w PDC, to ma powieszoną jedną tarcze na drzwiach od sypialni i od kiedy zaczął grać, to rzuca właśnie do niej. Pandemia zmusiła więc trochę do zainwestowania w siebie i sprzęt.

– Co się wydarzy po weekendzie, kiedy skończą się Mistrzostwa? Jak wygląda kalendarz, no i czy dart będzie pojawiał się częściej w telewizji?

– Jeśli chodzi o telewizję, to trudno na ten moment coś powiedzieć. Na pewno mamy dwa turnieje – World Cup, który zazwyczaj rozgrywany jest latem oraz Mistrzostwa Świata. Czy coś więcej? Mam nadzieję. Zastanawiamy się dodatkowo jak rozwiązać sprawę tego co zrobił Krzysztof Ratajski. Wracając do tego co po Mistrzostwach, to na razie wielka niewiadoma. Zazwyczaj rozgrywany na początku roku Q-School został przeniesiony z początku stycznia na luty ze względu na pandemię. Cały czas nie znamy też dokładnej daty rozgrywania turnieju Masters, czyli najlepszej szesnastki rankingu PDC. W tym roku Krzysztof Ratajski zakwalifikował się, więc na pewno obejrzymy go. Dodatkowo czekamy na obsadę Premier League, gdzie zapraszana jest zazwyczaj „dziesiątka” najlepszych zawodników, ale niekoniecznie z rankingu. Udział zagwarantowana ma jedynie pierwsza czwórka, a pozostałe miejsca to tzw. dzikie karty.

– Jak myślisz, czy szyldem tego wzrostu popularności darta w Polsce będzie hasło: „Sportowa Polsko, usłysz o darcie!”? Bo rzeczywiście ten tekst podbija serca widzów.

– Mi jest ogromnie miło. To są rzeczy, których nie planujesz w trakcie transmisji. Nie nastawiasz się na spotkanie, które będzie trwało siedem setów i będzie miało taką końcówkę. Jeśli to hasło, ten apel ktoś usłyszał i będzie wspominał za jakiś czas, to mi jest bardzo miło.

Autor: Patryk Stysiński

ZOBACZ TAKŻE: Mistrzostwa Świata w darcie. Czego możemy się spodziewać?

Artykuł „Sportowo Polsko, usłysz o darcie!” pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Mecz ten, jak ostatnimi czasy zapowiadaliśmy, przez obu zawodników traktowany był w kategorii najważniejszego w życiu. Awans do ćwierćfinału i rywalizacja o półfinał mistrzostw świata, organizowanych przez najbardziej prestiżową federację darta (PDC Darts), to ogromny przywilej.

Obecny turniej dla obu darterów jest (był) szalenie udany, jednak przed tym meczem za minimalnego faworyta można było uznawać Polaka, który – poza ostatnim meczem z Gabrielem Clemensem – znacznie pewniej pokonywał swoich rywali. Był nawet jednym z dwóch zawodników w całej stawce, którzy na etapie trzeciej rundy nie stracili ani jednego seta (Bunting miał ich straconych cztery). Dodatkowo ostatni mecz pomiędzy The Polish Eagle a Anglikiem zakończył się pewną wygraną Biało-czerwonego. Te wszystkie czynniki złożyły się na to, że przez bukmacherów nasz reprezentant uznawany był za faworyta.

Niestety dla nas, wszystkie statystyki możemy wyrzucić do kosza, bo w najmniejszym stopniu nie znalazły one potwierdzenia dzisiaj. Bunting był znakomity. Momentami bezbłędny. Zagrał absolutnie w sposób kosmiczny.

Mecz rozpoczął się całkiem optymistycznie dla Polaka, bo od wygrania pierwszego lega. Później, niestety, błędy Polskiego Orła i wyborna celność Anglika sprawiły, że zgarnął on zwycięstwo i w pierwszym, i w drugim, i w trzecim secie. Szczególnie drugi set był udany dla Buntinga. The Bullet osiągnął w nim bardzo wysoką średnią rzutów – niespełna 116 punktów.

???????????? ????????????????????????????????

Marvellous finish from Bunting in the opening leg of the second set, firing in a lovely 127 finish to break throw! pic.twitter.com/JWDj4ggIWU

— PDC Darts (@OfficialPDC) January 1, 2021

Żaden zawodnik na tych mistrzostwach ze staniu 0:3 nie zdołał odrobić straty i wygrać meczu. Sytuacja naszego reprezentanta była więc bardzo trudna, ale nie oznaczała ona oczywiście konieczności wywieszenia białej flagi. Czwarty set był przełamaniem dla pochodzącego ze Skarżyska-Kamiennej zawodnika. Po wojnie nerwów ostatecznie pokonał Anglika. Wynik meczu – 1:3.

???????? ???????????? ????????????????????

That’ll make Krzysztof Ratajski feel a whole lot better as he finally gets a set on the board!

Emotion shown from 'The Polish Eagle’ as he reduces the deficit to two sets in a deciding leg… pic.twitter.com/Q8hsk3BTLz

— PDC Darts (@OfficialPDC) January 1, 2021

Kolejny, piąty set to bardzo dobra gra Ratajskiego. Prowadził w nim, ale koniec końców przegrał… Ponownie dała o sobie znać fenomenalna forma Anglika.

???????????? ????????????????????????????????!!

Incredible from Stephen Bunting as he fires in the biggest finish of them all, a 170 checkout, and he levels up the fifth set! pic.twitter.com/7AghGQvQWf

— PDC Darts (@OfficialPDC) January 1, 2021

Gdy wydawało się, że sprawa została już przesądzona, za sprawą wygranego szóstego i siódmego seta Ratajski dość niespodziewanie zaczął wracać do żywych.

Niestety przed ósmym setem nastąpiła krótka przerwa, która zdecydowanie Polaka wybiła z rytmu, a Buntingowi pozwoliła ochłonąć i wrócić do najwyższej dyspozycji. Anglik rzucał jak natchniony, podczas gdy The Polish Eagle zaledwie trzy razy przekroczył barierę 100. punktów.

???????????????????????????? ???????? ????????????????????????????

Stephen Bunting is through to his first ever PDC World Championship semi-final after closing out a brilliant 5-3 victory over Krzysztof Ratajski!

???? Up next ???? Gary Anderson v Dirk van Duijvenbode pic.twitter.com/a7aFdfCkj1

— PDC Darts (@OfficialPDC) January 1, 2021

Końcowy wynik meczu – 3:5. Stephen Bunting w stu procentach zasłużenie wygrywa i awansuje do półfinału, a z taką grą realnie może powalczyć o końcowy triumf.

Dla Ratajskiego udział w turnieju dobiegł końca. 44-latek, który dzisiaj obchodzi urodziny, niestety nie sprawił sobie prezentu. Niemniej jednak może być zachwycony ze swoich wyników. Osiągnął życiowy sukces – znalazł się w ósemce najlepszych darterów świata, a dodatkowo przyczynił się do znacznego spopularyzowania tej dyscypliny sportu wśród Polaków. Przyciągnął przed telewizory setki tysięcy kibiców. Sprawił, że w ostatnich dniach 2020 roku, a także na początku nowego, ogrom ludzi emocjonowało się grą w darta. Dziękujemy i życzymy powodzenia za rok!

Autor: Patryk Stysiński

Artykuł Bezbłędny Bunting. Kończy się przygoda Krzysztofa Ratajskiego z MŚ w darcie pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.