Poznaniacy dopięli swego i obronili mistrzostwo, czego nie dokonał nikt od 2021 roku. Choć niewątpliwie był to burzliwy sezon dla „Kolejorza”, to jest to sukces w pełni zasłużony. Lech Poznań zwyczajnie był w tym roku najlepszy.

Radomiak Radom nie dał rady

Lech Poznań do zapewnienia mistrzostwa potrzebował w sobotę zwycięstwa. Te ostatecznie dowiózł. Dzięki temu w ostatniej kolejce nie będzie już takich koszmarów przy Bułgarskiej, jak przed rokiem w starciu z Piastem Gliwice. „Kolejorz” dzisiaj był zespołem lepszym, a wątpliwości co do jego wygranej można było mieć tylko na początku spotkania. Radomiak Radom objął bowiem prowadzenie za sprawą Jana Grzesika już w 8. minucie, ale „Lechici” błyskawicznie odpowiedzieli.

Po upływie pierwszego kwadransa odpowiedział Mikael Ishak, by chwilę później na prowadzenie swój zespół wyprowadził Luis Palma. Honduranin był także tym, który asystował przy wyrównującej bramce. Można pokusić się o mianowanie pomocnika zawodnikiem meczu, gdyż poza zapisaniem się w protokole meczowym, 26-latek niewątpliwie był w tym spotkaniu motorem napędowym „Kolejorza”. Do szatni więc Poznaniacy schodzili, będąc na prowadzeniu, którego, jak czas pokazał, już nie oddali.

W 58. minucie Lech Poznań po świetnej akcji wyszedł na dwubramkowe prowadzenie. Był to gol, który obrazuje siłę w ofensywie „Poznańskiej Lokomotywy” — tak zwana bramka wizytówka. Mikael Ishak, podobnie jak Palma, doczekał się swojej asysty, świetnie zgrywając do Patrika Walemarka. Takiej zaliczki będący w gazie „Lechici” wypuścić już nie mogli. Trener Niels Frederiksen zdecydował się na wpuszczenie rezerwowych, których chciał uhonorować za ten sezon. Swoje minuty dostał między innymi Radosław Murawski, który do zdrowia wrócił po ciężkiej kontuzji. Pomocnik wcześniej dostał swoje minuty także przeciwko Legii Warszawa i tym samym wraz z poznańskim klubem Mistrzem Polski został po raz trzeci.

MISTRZ, MISTRZ, KOLEJORZ #KOLE10RZ pic.twitter.com/dC8R2gxP1w

— Lech Poznań (@LechPoznan) May 16, 2026

Owoc pracy Nielsa Frederiksena

Mimo że sezon dla 10-krotnych już Mistrzów Polski dobiegł w zasadzie końca, to wciąż nie wiadomo, kto będzie szkoleniowcem „Lechitów” w przyszłym sezonie. Meczem w Radomiu swoją pozycję z pewnością wzmocnił Niels Frederiksen, który na wcześniej konferencji prasowej skomentował swoje doniesienia odnośnie przyszłości w następujący sposób:

– „Dużo się mówi na ten temat. Decyzję podejmiemy dopiero po zakończeniu sezonu, ale mogę być z wami szczery, żeby w mediach nie pojawiały się żadne głupoty. Dostałem ofertę od Lecha. Bardzo dobrą ofertę, nie ma co do tego żadnych wątpliwości. […] Oczywiście rozważam skorzystanie z tej oferty. Lubię tutaj być, bez dwóch zdań. Jednak muszę też powiedzieć, że mam inne opcje i je także muszę rozważyć. Decyzje zapadną po sezonie, taki jest obecny stan rzeczy”.

Niels Frederiksen – najpierw jako pierwszy zagraniczny trener zdobył mistrzostwo, w kolejnym sezonie jego zespół obronił tytuł.

Historia Lecha Poznań. #RADLPO pic.twitter.com/XMEEMYQd3z

— Jakub Kłyszejko (@jakubklyszejko) May 16, 2026

Wypowiedź jasno wskazuje, że duński szkoleniowiec w stolicy Wielkopolski jest bardzo ceniony. Pojawiają się jednak pewne wątpliwości, czy Poznaniacy powinni zatrzymać Duńczyka za wszelką cenę. Są zastrzeżenia, chociażby co do formy zespołu na przestrzeni całego sezonu. W końcu nawet w przypadku zwycięstwa nad Wisłą Płock „Kolejorz” będzie miał tyle samo zwycięstw, co strat punktowych. Po raz kolejny, zakładając zdobyty komplet oczek w ostatniej kolejce, da to drużynie Frederiksena łącznie 62 punkty. Taki wynik rok temu pozwoliłby jedynie na 3. miejsce, podobnie jak przed dwoma laty. Głosy krytyczne dotyczą też starć z większymi rywalami w Lidze Konferencji. Lech Poznań nie doczekał się wielkiego wieczoru w Europie podczas tego sezonu. Na tle Crveny Zvezdy, Genku czy Szachtara Donieck drużyna wyglądała dosyć blado.

Zastrzeżenia więc się pojawiają, ale trzeba pamiętać, że na koniec dnia „Kolejorz” obronił swój tytuł mistrzowski. To, że rywale punktowali gorzej, to przecież nie jest wina duńskiego szkoleniowca, ba, jest to też jego zasługa. W ostatnich latach inni Ekstraklasowicze mieli problem z łączeniem zmagań ligowych z tymi pucharowymi. Zarówno Lech Poznań sprzed 4 lat, jak i Jagiellonia z Rakowem Częstochowa po wywalczonym tytule zaliczali mocny zjazd. Tu to nie nastąpiło, a w dodatku „Lechici” wykręcili solidny wynik w Lidze Konferencji, jakim jest 1/8 finału. Sama gra na finiszu sezonu również wyglądała naprawdę dobrze. Poza remisem u siebie z Arką Gdynia, Lech Poznań w pojedynkach przeciwko Legii Warszawa czy Pogoni Szczecin wyglądał świetnie. Niezrozumiałe byłoby więc, aby trener z takim dorobkiem nie dostał szansy poprowadzenia zespołu w przyszłym sezonie.

Lech Poznań wciąż wychowankami stoi

Po takim sukcesie należy wspomnieć też o tym, jak ważną rolę w stolicy Wielkopolski ciągle odgrywają wychowankowie. Przez lata przy Bułgarskiej promowali się tacy piłkarze jak Jan Bednarek, Jakub Moder, Jakub Kamiński czy wielu innych. W tym sezonie natomiast aż trzech piłkarzy z akademii zostało nominowanych do miana najlepszego zawodnika na swojej pozycji. Mowa tu o Bartoszu Mrozku (dołączył do „Kolejorza” w wieku 14 lat), Wojciechu Mońce oraz Antonim Kozubalu.

Nie ma wątpliwości, że były to kluczowe postaci w kontekście obrony mistrzostwa. Szczególnie rozwinął się Wojciech Mońka. W końcu kto by pomyślał, że 19-latek w większości meczów będzie sterował defensywą i „prowadził za rękę” najlepszego defensora minionego sezonu, czyli Mateusza Skrzypczaka, swoją drogą też wychowanka. Oprócz wymienionych piłkarzy swoje ważne funkcje pełnili też Michał Gurgul wraz z Robertem Gumnym.

Kluczowe będzie jednak, ile z tego wychowanego w Poznaniu trzonu zostanie w klubie na przyszły sezon. Przyszłość Bartosza Mrozka jest już raczej przesądzona. Od dłuższego czasu mówi się o planach golkipera odnośnie wyjazdu za granicę. W ostatnim czasie pojawiły się też informacje, że władze Mistrzów Polski nie będą też utrudniać odejścia Antoniemu Kozubalowi w przypadku dobrej oferty. Zainteresowanie usługami pomocnika ma wykazywać chociażby Borussia Dortmund. Wojciech Mońka także nie będzie mógł narzekać na brak ofert. Nie wydaje się jednak, aby rodzina Rutkowskich pozwoliła na masowy rozkup swoich najważniejszych piłkarzy. Marzenie o Lidze Mistrzów w Poznaniu ciągle trwa, a pojawia się też okazja, aby, wykorzystując problemy rywali, dołożyć do gabloty kolejne puchary za wygranie Ekstraklasy.

Mocny Lech Poznań — czas się zbroić na kolejny sezon

Przy podsumowaniach tego sezonu siłą rzeczy myśli się już o przyszłości. A to, jak będzie ona wyglądała, w dużej mierze będzie zależne od transferowych ruchów latem. Oprócz próby zachowania swojego trzonu, Lech Poznań, myśląc o pucharach i kolejnym tytule, musi się wzmocnić. Szczególnie o to prosi się kilka konkretnych pozycji.

W klubie wydaje się być potrzebny nowy napastnik. Mikael Ishak wciąż, mimo gorszych poszczególnych występów, prezentuje bardzo wysoki poziom. Szwed jednak młodszy już nie będzie, a transfer Yannicka Agnero okazał się nie do końca udany. Iworyjczyk w tym sezonie zdobył jedynie trzy bramki, a ostatnia miała miejsce pierwszego dnia marca, przeciwko Rakowowi Częstochowa. Z pewnością jest potrzebny na tej pozycji strzelec, który będzie mógł rywalizować ze szwedzką legendą, a także ją odciążyć na przestrzeni całego sezonu.

𝐆𝐎𝐋!
__
16' #RADLPO 1:1 pic.twitter.com/azxP9z9dCi

— Lech Poznań (@LechPoznan) May 16, 2026

Kolejnym naturalnym ruchem wydaje się wykup Luisa Palmy, za którego Celtic ma żądać kwoty w okolicach 2 milionów euro. Nie jest to kwota z kosmosu, gdyż Honduranin poza gorszym środkiem sezonu wniósł wiele do poznańskiej ofensywy. Po raz kolejny udowodnił to zresztą w zapewniającym mistrzostwo starciu z Radomiakiem Radom. Inny czarujący zawodnik z ofensywy jest niestety kontuzjowany. Mowa tu o Alim Gholizadehu. Irańczyk ostatecznie podpisał nowy kontrakt z „Kolejorzem”, ale po zerwaniu więzadeł będzie do dyspozycji trenera dopiero na wiosnę przyszłego roku. Zważywszy, jak kluczowy dla Lecha Poznań jest to piłkarz, obowiązkiem jest poszukać następcy o podobnym profilu. Kibice z pewnością nie obraziliby się również w przypadku wzmocnienia defensywy. Mniej bramek od „Lechitów” stracili broniący się przed spadkiem Widzew Łódź, Cracovia czy Piast Gliwice. Możemy się więc spodziewać, że lato w Wielkopolsce będzie wyjatkowo ciekawe. Po takim sukcesie Lech Poznań nie zamierza się zatrzymywać.

Mateusz Konsewicz

Artykuł Lech Poznań obronił tytuł mistrzowski. Kropka nad „i” postawiona! pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Raków Częstochowa mimo walki odpada z Ligi Konferencji

Medaliki podejmowały w rewanżowym meczu 1/8 finału Ligi Konferencji na ArcelorMittal Park w Sosnowcu włoską Fiorentinę. Na pierwszą bramkę w spotkaniu musieliśmy czekać do 46. minuty. Wówczas strzałem na krótki słupek, Olivera Christensena pokonał Karol Struski. Fiorentina odpowiedziała w 68. minucie spotkania, gdy Cher Ndour strzałem po rykoszecie umieścił piłkę w siatce Rakowa. Ostateczny cios Fiorentina wyprowadziła w 7. minucie doliczonego czasu gry, gdy w ostatniej akcji meczu po tym, jak Oliwier Zych wyszedł z bramki do pustej siatki trafił Marin Pongracic.

Olympique Lyon przegrywa 0:2 z Celtą i żegna się z europejskimi pucharami

Nie takiego meczu spodziewali się kibice Lyonu. Podopieczni Paulo Fonseci musieli grać w dziesiątkę już od 19. minuty meczu, gdy po faulu na przeciwniku czerwoną kartkę obejrzał Moussa Niakhate. Pomimo gry w osłabieniu, Lyon pierwszą bramkę w spotkaniu stracił dopiero w 61. minucie, wówczas do siatki trafił Javi Rueda. Celta podwyższyła swoje prowadzenie w 3. minucie doliczonego czasu gry, kiedy to Dominika Greifa pokonał Ferrán Jutglà. W ostatnich minutach meczu drugą żółtą a w konsekwencji czerwoną kartkę ujrzał Nicolás Tagliafico.

Lech Poznań kończy przygodę z Ligą Konferencji

Wieczór pełen emocji miał miejsce na Stadionie Miejskim im. Henryka Reymana w Krakowie, gdzie Szachtar Donieck zmierzył się z Lechem Poznań. Kolejorz, w pierwszym spotkaniu na swoim stadionie, uległ Szachtarowi 1:3 jednak podopieczni Nielsa Frederiksena nie składali broni i walczyli o awans do ćwierćfinału. Wynik spotkania otworzył Mikael Ishak strzelając już w 13. minucie. Drugą bramkę Kolejorz dołożył tuż przed przerwą, gdy z rzutu karnego drugą bramkę w meczu strzelił ponownie Mikael Ishak, doprowadzając wynik dwumeczu do 3:3. Niestety, w 68. minucie bramkę samobójczą strzelił obrońca Lecha João Moutinho, co spowodowało, że w dwumeczu Szachtar okazał się lepszym zespołem.

Dominik Zyzak

Artykuł Podsumowanie najciekawszych wydarzeń z 19 marca 2026 roku pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Lech nie ma litości dla Zagłębia – historia starć na jego korzyść.

Wyniki są bezlitosne dla Miedziowych, bo to Lech Poznań częściej wychodził zwycięsko z tych konfrontacji. Ostatni raz, kiedy Zagłębie Lubin cieszyło się ze zwycięstwa, miało to miejsce na początku 2023 roku, czyli minęło już trochę czasu. Wówczas Lechem Poznań prowadził John van den Brom, znany ze swojego ostrego temperamentu, a sam zespół zakończył sezon na 5. miejscu. To wszystko pokazuje, jak trudne rywale mają zadanie w tych starciach, a nadchodzące spotkanie z pewnością będzie dla nich arcytrudne.

Mikael Ishak nie przestaje strzelać i kontynuuje świetną serię.

Napastnik Lecha Poznań znajduje się w znakomitej formie – w 10 meczach strzelił aż 9 goli i dorzucił dwie asysty. Nie bez powodu stał się najlepszym zagranicznym strzelcem polskiego zespołu w europejskich pucharach. Jeśli utrzyma tę skuteczność, Zagłębie Lubin będzie miało spore problemy, bo trudno go zatrzymać. Świetnie odnajduje się w polu karnym, a kiedy nadarzy się okazja, rzadko ją marnuje. W poprzednim sezonie Ishak był drugim najlepszym strzelcem PKO Ekstraklasy, ustępując jedynie Eftymisowi Koulurisowi. Po jego odejściu Szwed staje się zdecydowanym faworytem do zdobycia korony króla strzelców w tym sezonie.

Kto wygra w nadchodzącym starciu? Nasze prognozy i przewidywania

Lech Poznań jest przewidywany jako zwycięzca nadchodzącego starcia. Biorąc pod uwagę ostatnie wyniki, można spodziewać się drobnego zwycięstwa 2:1. Trudno wskazać innego faworyta, zwłaszcza analizując wcześniejsze mecze obu drużyn. Wydaje się mało prawdopodobne, by Miedziowi zdołali wywalczyć zwycięstwo w tym spotkaniu.

Bukmacherzy wskazują tylko jeden możliwy scenariusz.

Bukmacherzy zdecydowanie stawiają na Lecha Poznań. W STS.pl kurs na zwycięstwo Lecha wynosi 1.55, a na wygraną Zagłębia 5.50, co pokazuje, że to Lech jest faworytem tego starcia.

Podobnie w eFortuna.pl, kurs na zwycięstwo Lecha wynosi 1.55. Kurs na remis to 4.40, a na wygraną Zagłębia 5.60, co nadal utrzymuje Lecha w roli faworyta.

Z kolei w Superbet.pl, kurs na Lecha wynosi 1.58, a na Zagłębie 5.40. Wszystkie te kursy wskazują na Lecha jako najbardziej prawdopodobnego zwycięzcę.

Na podstawie tych danych, Lech Poznań wydaje się zdecydowanym faworytem. Zwycięstwo Miedzi byłaby więc dużą niespodzianką.

Autor: Daniel Borowski

Artykuł Lech odkrywa wszystkie karty – Ishak zaskoczy Zagłębie? pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Lech Poznań nie miał łatwego zadania. Tydzień temu poległ przy ulicy Bułgarskiej 1:3, więc poznaniacy, marząc o awansie, musieli wygrać różnicą przynajmniej dwóch goli. „Poznańska Lokomotywa” nabrała prędkości, ruszyła do ataku, ale nie udało jej się przebić przez defensywę rywali. To „Czerwono-Biali” wygrywają, broniąc wynik z pierwszego spotkania, i zagrają z Pafosem o Ligę Mistrzów.

Wola walki to za mało, Lech Poznań odpada

Niels Frederiksen musiał dokonać zmian względem ostatniego starcia. Niezdolni do gry byli Filip Jagiełło oraz Ali Gholizadeh. W rolę Polaka musiał wejść Gisli Thordarson, podczas gdy skrzydłowego miał zastąpić Robert Gumny. Trener chciał wrócić do wariantu z pierwszych meczów sezonu. Lech Poznań od razu ruszył do ofensywy za sprawą składnej akcji byłego zawodnika FC Augsburga, dla którego to był ostatni atak. Został sfaulowany, musiał opuścić boisko, a „Kolejorz” był zmuszony zagrać jeszcze inaczej, z Filipem Szymczakiem na skrzydle.

Mistrzowie Polski podeszli odważnie do tego spotkania i było widoczne, że szukają szybkiej bramki, aby od razu złapać kontakt z rywalem. Więcej utrzymywali się przy piłce. Od 1. minuty składnie próbowali konstruować akcje. Ciężar był w dużej mierze oparty na Luisie Palmie, który spośród graczy poznańskiej drużyny ma największe doświadczenie w pucharach. Plan wydawał się dobry i w ofensywie wyglądało to całkiem nieźle, ale presji nie do końca wytrzymywali defensorzy. Kilka popełnionych błędów – raz ratowała nieskuteczność rywala, a innym razem gimnastykować się musiał Bartosz Mrozek. Jedną z pomyłek był faul Mateusza Skrzypczaka w polu karnym. To po tym przewinieniu Cherif Ndiaye zamienił jedenastkę na bramkę, a gospodarze prowadzenie oddali dopiero na sam koniec meczu.

Na pochwałę zasługuje fakt, że Lech Poznań mimo trzybramkowej straty wyszedł wciąż zmotywowany po przerwie. Jednak tak jak i wcześniej, trudno było się przebić przez nisko ustawioną obronę rywali. Niewielkie nadzieje przywrócił Bengtsson, który minął rywala, dał się sfaulować, a obrońca przeciwników Rodrigao został ukarany czerwoną kartką. To jednak, jak się okazało, na niewiele się zdało. Rzut wolny prosto w mur, parę piłek do Ishaka, który jedną z nich w doliczonym czasie gry wykorzystał – i koniec. „Poznańska Lokomotywa” mimo zaangażowania zjeżdża do stacji o nazwie Liga Europy. Poznaniacy zaprezentowali się dobrze, ale Crvena Zvezda jakością swoich piłkarzy i doświadczeniem nie wypuściła z rąk wypracowanej przed tygodniem przewagi.

Remisujemy z Crveną zvezdą i odpadamy z dalszych eliminacji Ligi Mistrzów. Przed nami walka o Ligę Europy – pierwszy mecz z belgijskim KRC Genk odbędzie się w czwartek, 21 sierpnia o 20:30 na Enea Stadionie.
__
90'+4 #FKCLPO 1:1 pic.twitter.com/LJV59jyBEr

— Lech Poznań (@LechPoznan) August 12, 2025

W Poznaniu robi się szpital

Jeśli marzy się o zwycięstwie z tak klasowym przeciwnikiem, to trzeba pokazać swoje wszystkie atuty. Niestety Lech Poznań z góry miał z tym problem, gdyż kadra nie była najsilniejsza z powodu kontuzji poszczególnych zawodników.

Radosław Murawski, Filip Jagiełło, Ali Gholizadeh, Patrik Walemark, Robert Gumny, Daniel Hakans, Alfonso Sousa – ci piłkarze z powodu urazów musieli opuścić ten dwumecz. Nie jest łatwo przygotować drużynę na mecz z takim przeciwnikiem przy aż siedmiu absencjach. Nie można oczywiście porażki tłumaczyć jedynie brakami kadrowymi, ale na pewno miały one spory wpływ na obraz tego dwumeczu.

Tu także pojawia się znak zapytania, jak będzie wyglądała kadra „Lechitów” na kolejną pucharową batalię. Do pełni sił powinien wrócić już Filip Jagiełło, ale z innymi piłkarzami może być w dalszym ciągu problem. Mówi się, że Lech Poznań nie skończył swoich działań na rynku. Spodziewać się więc można, że kontuzjowanych zastąpią nowe nabytki. Póki co najgłośniej mówi się o napastniku Andrim Guðjohnsenie, który miałby kosztować 2,5 miliona euro.

Lech Poznań – Liga Europy czy spadek do Ligi Konferencji?

Przed nami już ostatnia runda eliminacji europejskich pucharów. Lech Poznań zagra w przyszły czwartek z Genkiem, czyli rywalem wcale nie gorszym od Crveny Zvezdy. Zanim rozpoczął się pierwszy mecz zakończonej już rywalizacji, często przytaczano wartości obu klubów oceniane przez portal Transfermarkt. Lech Poznań wyceniany jest na 49,50 miliona euro, podczas gdy mistrzowie Serbii na prawie 80 milionów. Wartość Belgów natomiast to jeszcze prawie dwa razy tyle.

„Niebiesko-Biali” minioną kampanię ligi belgijskiej zakończyli na 3. miejscu, a wyprzedzili ich Union Saint-Gilloise i Club Brugge. Dzięki pozycji na pudle dostali się z miejsca do 4. rundy eliminacji Ligi Europy. W obecnym sezonie natomiast rozegrali już dwa spotkania, po których zgromadzili jeden punkt. Nie powinno to jednak mydlić oczu poznańskim kibicom, gdyż Genk mierzył się z czołówką ligi. Konstantinos Karetsas, Matte Smets, Bryan Heynen – to kilka wymienionych gwiazd, z którymi będzie musiał poradzić sobie „Kolejorz”. Sytuacja nie jest łatwa, ale rękawicę będzie trzeba podnieść. Na osłodę można przypomnieć, że zapewniony jest awans do Ligi Konferencji. Tam, choć są mniejsze pieniądze dla klubu, to łatwiej o dobry wynik i punkty do rankingu UEFA.

fot. Lech Poznań / Facebook

Mateusz Konsewicz

Artykuł Lech Poznań nie dał rady, czas na Ligę Europy! pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Pierwszy mecz w Poznaniu – piękny gol Ishaka, ale wynik bolesny

Spotkanie na stadionie przy ul. Bułgarskiej rozpoczęło się od mocnego uderzenia gości. Już w 9. minucie Crvena Zvezda wyszła na prowadzenie po efektownej akcji zakończonej bramką serbskiego pomocnika Rade Krunicia. Lech nie załamał się stratą gola i kontynuował ofensywną grę, co przyniosło efekt w 34. minucie. Po znakomitym dośrodkowaniu Joao Moutinho, Mikael Ishak popisał się fenomenalnym strzałem z woleja, trafiając z ostrego kąta przy dalszym słupku. Trafienie Szweda było porównywane do legendarnej bramki Marco van Bastena z finału Euro 1988. Do przerwy Lech mógł nawet prowadzić, ale świetną interwencją po strzale Aliego Gholizadeha popisał się bramkarz Crveny Zvezdy, Matheus. Po przerwie niestety to goście znowu przejęli inicjatywę. W 51. minucie, po zamieszaniu w polu karnym Lecha po stałym fragmencie gry, Rade Krunić zdobył swoją drugą bramkę w meczu. Wynik na 3:1 ustalił Bruno Duarte, wykorzystując błąd Joela Pereiry i finezyjnie wykańczając akcję.

Lech wcześniej demolował mistrza Islandii

Poznańska lokomotywa rozpoczęła swoją przygodę z eliminacjami od drugiej rundy, gdzie mierzyła się z mistrzem Islandii – Breidablik. Pierwszy mecz przy Bułgarskiej był prawdziwym popisem ofensywy Lecha – zakończył się zwycięstwem aż 7:1. Antonio Milić otworzył wynik już w 4. minucie po stałym fragmencie gry. Goście zdołali wyrównać z rzutu karnego (trafienie Gunnlaugssona w 29. minucie), ale potem na boisku istniała już tylko jedna drużyna. Mikael Ishak zdobył trzy bramki (w tym dwa gole z „jedenastek”), trafiali także Joel Pereira, Leo Bengtsson i Filip Jagieło. Rewanż na Islandii był już tylko formalnością – Lech wygrał skromnie 1:0 po golu Ishaka w 29. minucie.

Crvena Zvezda również nie miała problemów w II rundzie

Rywal Lecha również rozpoczynał eliminacje od drugiej rundy. Crvena Zvezda mierzyła się z mistrzem Gibraltaru – Lincoln Red Imps. Pierwszy mecz w Gibraltarze zakończył się wygraną 1:0 po bramce Bruno Duarte. Rewanż w Belgradzie to już prawdziwy pokaz siły zespołu z Bałkanów. Już po 16 minutach gospodarze prowadzili 2:0 po golach Kataia i Ivanicia. Do przerwy było 4:0, a gole dokładali Duarte i Milson. Honorową bramkę dla Lincoln Red Imps zdobył Tjay De Barr w 52. minucie, ale ostatnie słowo należało do Cherifa Ndiaye, który ustalił wynik na 5:1.

Belgrad – teren trudny, ale nie niezdobyty

Stadion Crveny Zvezdy to twierdza, w której gospodarze rzadko zawodzą. Lech musi zagrać odważnie, ale i odpowiedzialnie, by nie powtórzyć błędów z pierwszego meczu. Przed Kolejorzem arcytrudne zadanie, ale w futbolu nie takie rzeczy się działy.

Czy poznaniacy są w stanie odwrócić losy rywalizacji i sprawić sensację w Belgradzie? Przekonamy się już o 21:00. Zapraszamy do naszej transmisji na kanale YouTube Radia GOL!

Michał Kowalewski 

Artykuł Poznańska lokomotywa jedzie do Belgradu odrabiać straty [ZAPOWIEDŹ CRVENA – LECH] pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Lech Poznań zaczyna dwumecz od porażki. Polski zespół grał dobrze, więcej utrzymywał się przy piłce, stawrzał sobie okazje, ale ostatecznie błędy w obronie zadecydowały o końcowym rezultacie.

Defensywa znów zawodzi 

Przed meczem sporo chwaliło się „Poznańską Lokomotywę” za grę w ataku. Ganiło się natomiast za postawę w obronie. Niestety to błędy na własnej połowie wypaczyły wynik spotkania.

Crvena Zvezda szybko wyszła na prowadzenie. Rade Krunić dostał za dużo miejsca i czasu, po czym mocnym uderzeniem pokonał Bartosza Mrozka, który także mógł zachować się lepiej. Drugi gol dla przeciwników to „ping-pong” w polu karnym, gdzie piłka pechowo przedostała się pod nogi strzelca pierwszej bramki. To tragienke zdecydowanie nie wpłynęło najlepiej na morale „Lechitów”. Później stratę Joela Pereiry wykorzystali goście za sprawą Bruno Duarte i „Czerwono-Biali” cieszyli się z kolejnej bramki. Lech Poznań w tym sezonie stracił już 16 goli. Dzisiaj z pewnością w defensywie nie dał rady duet Portugalczyków, którzy nie radzili sobie po obydwu stronach boiska. W Belgradzie, aby odrobić straty, będzie trzeba pamiętać o zabezpieczeniu defensywy, o co może być bardzo trudno.

Lech Poznań mimo wszystko zaskoczył

Mało kto przed meczem spodziewał się, że to Lech Poznań będzie kontrolował mecz i miał więcej z gry. Pierwsza połowa to naciskanie na rywala. Bardzo ładny gol Mikaela Ishaka po urodziwej asyście Moutinho. Udane dryblingi Gholizadeha, kilka ciekawych zagrań Joela Pereiry.

Wszystko jednak zepsuło się w 51. minucie. We wcześniejszych meczach sytuacja psuła się po stracie pierwszego gola, tym razem to drugie trafienie podcięło „Lechitom” skrzydła. Od tego momentu wszystkie atuty zniknęły. Luis Palma nie nawiązał do swoich występów w Lidze Mistrzów sprzed paru sezonów. Kilka prostych strat zaliczył także Filip Jagiełło. Zabrakło kogoś, kto pociągnąłby zespół, kiedy ten podupadł na duchu i potrzebował gonić wynik.

Perspektywa przed drugim meczem

Sytuacja przed rewanżem jest nie za bardzo wesoła. Przeciwnik jest doświadczony i nie będzie łatwo go złamać. Serbowie są przyzwyczajeni do takich meczów i z szacunkiem dla przeciwnika będą bronić korzystnego dla nich wyniku. Zespół jest jakościowy, a kadra szeroka.

Przed meczem mówiło się, że aby zespół stał się faworytem przed rewanżem, potrzebna jest zaliczka przynajmniej dwóch bramek. Zamiast zaliczki jest strata. O ile szczęście tym razem może stanąć po stronie „Kolejorza” i poznaniacy będą w stanie tworzyć sobie kolejne sytuacje, to trudno uwierzyć, że zagrają na zero z tyłu. W przypadku braku awansu w Lidze Europy na „Poznańską Lokomotywę” będzie czekał Genk i wcale nie będzie łatwiej o zwycięstwo niż teraz.

Mateusz Konsewicz

Artykuł Lech Poznań miał momenty, Crvena Zvezda ma zaliczkę [PODSUMOWANIE] pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Już w środę o 20:30 Lech Poznań rozegra niesamowicie ważny mecz. Rywalem „Kolejorza” będzie Crvena Zvezda. Dla mistrzów Serbii występy w Lidze Mistrzów to obowiązek. Nie jest to jednak zespół pozbawiony słabych punktów, a jeśli jest chęć gry w najbardziej elitarnych europejskich rozgrywkach, to po drodze trzeba pokonywać kluby także z wyższej półki. Przed zawodnikami „Poznańskiej Lokomotywy” okazja do napisania pięknej historii.

Lech Poznań w wystarczającej formie?

Lech Poznań w tym sezonie rozegrał już sześć spotkań. Jest to idealny moment, aby wrzucić kolejny, wyższy bieg – tym bardziej że wymaga tego sytuacja. „Kolejorz” póki co nie błyszczy w każdym spotkaniu, jednak trzeba pamiętać, że latem najważniejsze jest dla niego zakwalifikowanie się do upragnionej Ligi Mistrzów. Po zaliczonym falstarcie i porażkach z Legią Warszawa oraz Cracovią drużyna zdecydowanie się rozbudziła. O ile te dwa spotkania piłkarze rozegrali praktycznie na stojąco, tak później było już tylko lepiej.

„Lechici” w ofensywie znacznie się poprawili. 14 bramek w 4 meczach to wynik zasługujący na pochwałę: osiem bramek strzelonych w dwumeczu Breidablikowi, kolejne cztery Lechii Gdańsk, a także dwie Górnikowi Zabrze. W meczach z „Biało-Zielonymi” oraz zabrzanami Lech Poznań pokazał też, że potrafi wygrywać mecze, w których nie wszystko się układa. Odrobienie straty dwóch bramek, a także przepchnięcie spotkania ze śląskim klubem na pewno zbudują drużynę. Problemem może być jednak liczba straconych bramek. Tylko raz Bartosz Mrozek zachował czyste konto, na Islandii. Przy ofensywie Crveny Zvezdy będzie o to jeszcze trudniej. Ważne też będzie, aby przeciwnicy nie strzelili gola jako pierwsi. Gdy w tym sezonie „Kolejorz” tracił bramkę, zaraz przychodził drugi cios i sytuacja jeszcze bardziej się komplikowała. Tak było z Legią Warszawa w Superpucharze Polski, Cracovią, a także Lechią Gdańsk. W defensywie trzeba będzie więc pilnować się znacznie bardziej.

Wystawić najlepszych

W zachowaniu spokoju z tyłu mają pomóc zmiany w składzie. O ile Bartosz Mrozek jest bezwzględnie numerem jeden, tak defensywa od jej układu na samym starcie sezonu będzie się różnić. Robert Gumny już po porażce na inaugurację stracił swoje miejsce w pierwszym zespole. Przesunięty trochę niżej został Joel Pereira, który przyzwyczaił nas do dobrych występów. Nie najlepiej prezentował się też Michał Gurgul, który z pewnością musi się poprawić. Od pierwszej minuty zobaczymy więc Joao Moutinho, który w zeszłym sezonie z Jagiellonią doszedł do ćwierćfinału Ligi Konferencji. Na razie zawodnik pokazał się z dobrej strony i swoją formę ma zaprezentować ponownie przeciwko serbskiej ekipie. W środku Niels Frederiksen postawi na Mateusza Skrzypczaka i Antonio Milicia. Czas, aby ten duet zazębił się na dobre.

Największą zagadką jest ustawienie w pomocy. Sytuacja kadrowa sprawia, że bardziej defensywnym pomocnikiem będzie Antoni Kozubal. Nie jest to co prawda „typowa szóstka”, ale niespełna 21-latek pokazywał już, że na tej pozycji może sobie dobrze radzić. Piłkarzem o usposobieniu bardziej ofensywnym jest Filip Jagiełło i z tego powodu będzie on najpewniej ustawiony nieco wyżej od swojego młodszego kolegi. Największym problemem jest kontuzja Alfonso Sousy. Zawodnik nie będzie gotowy do gry w pierwszym spotkaniu, a jego przyszłość w klubie także pozostaje niepewna. Tutaj Niels Frederiksen może postawić na Luisa Palmę. Zawodnik ma doświadczenie w Lidze Mistrzów. W przeszłości strzelał nawet przeciwko Atletico Madryt i mógłby wziąć grę na siebie. Jeśli jednak trener przeniesie ciężar konstruowania akcji bardziej na skrzydła, to w miejsce Honduranina wystąpi Gisli Thordarson.

Na szpicy zagra nie kto inny jak Mikael Ishak. Szwed ustrzelił już siedem goli w tym sezonie i fani czekają na kolejne w starciu z mistrzem Serbii. Leo Bengtsson, którego transfer wydaje się „strzałem w dziesiątkę”, to zawodnik o profilu, którego „Kolejorz” potrzebował na skrzydle. Występ Alego Gholizadeha stoi pod znakiem zapytania. Nie jest wiadome, na ile minut będzie gotowy, gdyż dopiero wraca po urazie. Z tego powodu w pierwszym składzie możemy ujrzeć Filipa Szymczaka. Mimo słabszego meczu z Górnikiem Zabrze, zawodnik notuje w tym sezonie dobre występy. W starciu z „Czerwono-Białymi” jego warunki fizyczne, umiejętność zastawienia się i opanowania górnych piłek mogą wiele dać zespołowi.

Lech Poznań może, Crvena Zvezda musi

Dla Crveny Zvezdy ewentualna porażka w eliminacjach byłaby nie do przyjęcia. Jest to zespół, który, jak podają źródła, połowę swojego budżetu opiera na pieniądzach otrzymanych z Ligi Mistrzów. W krajowych rozgrywkach ostatnimi czasy bezproblemowo zdobywa kolejne tytuły. Poza derbami z Partizanem Belgrad, europejskie puchary to jedyne rozgrywki, które mogą fanów emocjonować. Zespół, aby awansować do tych rozgrywek, przygotowuje się cały rok. Jest to jednak z drugiej strony dla Serbów również osłabienie. O ile Lech Poznań smak rywalizacji zna na co dzień, o tyle poza serbskim El Clasico Crvena Zvezda nie spotyka się z wymagającymi wyzwaniami.

Skład „Czerwono-Białych” według portalu Transfermarkt jest wyceniany na 81 milionów euro, podczas gdy wartość „Kolejorza” jest mniejsza o lekko ponad 30 milionów. Vladan Milojević lubi, gdy jego zespół utrzymuje się przy piłce. Biorąc pod uwagę klasę piłkarzy pod względem indywidualnym, „Lechici” będą musieli odnaleźć się w roli zespołu, który będzie cofnięty i wyczekiwał odpowiedniego momentu do ataku. To też nie jest styl gry, do którego piłkarze mistrza Polski są przyzwyczajeni.

W ataku serbskiej ekipy, niezależnie czy zagra Bruno Duarte, czy też Cherif Ndiaye, poznańscy defensorzy będą mieli spore problemy. Gotowy do gry ma być także Marko Arnautović. Rywale więc dysponują olbrzymią jakością z przodu. Trzeba też wspomnieć o ofensywnym pomocniku drużyny – Aleksandar Katai jest w bardzo dobrej formie i na niego także będzie trzeba szczególnie uważać. Jeśli byśmy stworzyli wspólną jedenastkę obu ekip, to piłkarzy z Lecha Poznań może byłoby dwóch – mowa o jednym z duetu Antonio Milić – Mateusz Skrzypczak i Bartoszu Mrozku. Pokazuje to klasę rywala, z jakim zmierzy się polski zespół.

Crvena Zvezda kontra polskie zespoły

W oficjalnych spotkaniach Crvena Zvezda mierzyła się z trzema różnymi polskimi drużynami. Przed wielkim sukcesem Polonii Bytom w Ameryce, zespół grał w Pucharze Intertoto. W 1963 roku pierwszy mecz wygrała serbska drużyna 4:3, ale w rewanżu ekipy dzieliła różnica klas. Śląska drużyna pokonała bowiem swoich rywali aż 6:1. Było to ostatnie zwycięstwo polskiej drużyny nad obecnymi Mistrzami Serbii.

Dziesięć lat później na „Czerwono-Białych” trafiła Stal Mielec. Puchar Europy Mistrzów Krajowych przyniósł nam dwumecz, w którym zespół występujący obecnie w Betclic 1 Lidze przegrał 3:1. Kolejne starcie to Puchar UEFA i sezon 2007/2008 – Dyskobolia Grodzisk Wielkopolski poległa zarówno u siebie, jak i na wyjeździe 1:0, odpadając z rozgrywek.

Warto też wspomnieć o towarzyskim spotkaniu ze stycznia tego roku. Crvena Zvezda ograła w nim Pogoń Szczecin 5:2. Choć był to tylko sparing, różnica poziomu była widoczna gołym okiem. To Serbowie kontrolowali przebieg spotkania i ustrzelili aż pięć goli. Lech Poznań więc, jeśli marzy o awansie, musi podejść do dwumeczu spokojnie i z rozwagą. Biorąc pod uwagę, że rewanż odbędzie się w Belgradzie, „Kolejorz” będzie zmuszony być do bólu skuteczny pod bramką rywali, aby wypracować sobie zaliczkę. Zwycięstwo jest w zasięgu, ale będzie o to niezwykle trudno.

fot. Lech Poznań / Facebook

Mateusz Konsewicz

Artykuł Lech Poznań vs Crvena Zvezda – bój o Ligę Mistrzów! [ZAPOWIEDŹ] pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Lech Poznań, choć rozgromił w dwumeczu Breidablik, w Ekstraklasie zaliczył pewien falstart. Porażka na inaugurację z Cracovią i ciężary w wygranym meczu przeciwko Lechii Gdańsk. W środę na poznaniaków czeka Crvena Zvezda, ale w lidze także trzeba udowodnić swoją wartość.

Górnik Zabrze natomiast z Michalem Gasparikiem rozpoczął sezon od dwóch wygranych. Nie były to może najbardziej spektakularne zwycięstwa, jednak zabrzanie zawsze byli o krok przed przeciwnikiem i po 2. kolejkach mają komplet punktów.

Lech Poznań z problemami w defensywie

Mistrzowie Polski w starciu z Cracovią zawiedli po całej linii, a myślami piłkarze byli chyba jeszcze na wakacjach. Niby to porażka z Legią Warszawa w Superpucharze Polski miała rozbudzić drużynę, ale dopiero po meczu z krakowskim klubem zapaliła się czerwona lampka w ich głowach. Lech Poznań postawił na długie konstruowanie akcji i utrzymywanie się przy piłce, ale konkretów przy tym nie było żadnych. Bramka zdobyta po rzucie karnym, który wyniknął z niepotrzebnego zagrania ręką zawodnika Cracovii, przy czym w defensywie było błędów co niemiara.

To właśnie gra w obronie jest czymś, co „Kolejorz” musi poprawić. O ile bramek w kolejnych meczach poznaniacy nastrzelali multum, to niepokojąca może być liczba goli straconych. Po blamażu z Cracovią Bartosz Mrożek musiał wyciągać piłkę z siatki w meczu z Breidablikiem, a także trzykrotnie pokonywał go napastnik Lechii Gdańsk, Tomas Bobcek. Kolejny kiepski występ zaliczył Michał Gurgul, lepiej także mógł się spisać Antonio Milić. Nie pomogły zmiany w postaci pominięcia przy układaniu wyjściowej jedenastki Roberta Gumnego czy Alexa Douglasa. Lech Poznań przy rozegraniu 5 spotkań w sezonie zachował czyste konto tylko raz – podczas rewanżowego pojedynku eliminacji do Ligi Mistrzów, kiedy trener Niels Frederiksen postawił na 2. garnitur. Przerażająca może być liczba niepotrzebnych strat z dala od bramki rywali, po których pada gol. Na inaugurację przeciwko „Pasom” poznaniacy stracili w ten sposób aż trzy gole.

Ishak strzela, Szymczak w formie

Powodów do zadowolenia fani z Poznania mogą szukać za to w ofensywie. Na dobre już rozstrzelali się napastnicy „Kolejorza”. Osiem bramek zdobytych w dwumeczu z islandzkim zespołem i cztery gole strzelone w Gdańsku robią wrażenie. Nawet podczas słabszej 1. połowy w meczu z „Biało-zielonymi” podopieczni Nielsa Frederiksena ciągle stwarzali sobie kolejne sytuacje. Sam Duńczyk na konferencji pomeczowej mówił, że nie zwątpili ani przez chwilę w odrobienie wyniku.

Pozytywem jest na pewno forma strzelecka Mikaela Ishaka. Sześć bramek w 5 spotkaniach tego sezonu to dorobek zasługujący na pochwałę. Szwed od początku pokazuje, że będzie motorem napędowym poznańskiej lokomotywy w pucharach, a na polskim podwórku będzie walczył o koronę króla strzelców. Niewykorzystana jedenastka w 2. kolejce to raczej jedynie wypadek przy pracy.

Fanów może cieszyć też forma Filipa Szymczaka, który pokazuje, że może być ważną częścią w ofensywie mistrzów Polski. Bramka dająca kontakt w starciu z Legią Warszawa, asysta z Breidablikiem, a także to po jego uderzeniu padł gol w wygranej 4:3 batalii z „Lechistami”. Zawodnik może być zmiennikiem szwedzkiego napastnika, ale także z nim współpracować na boisku, będąc ustawionym bliżej prawej strony. Taki wariant sprawdzał się w ostatnich meczach. Wysoce prawdopodobne, że zobaczymy też to ustawienie w sobotnim starciu.

Górnik Zabrze także nie jest idealny

Górnik Zabrze rozegrał dotychczas dwa spotkania i oba wygrał. Na inaugurację rozprawił się z Lechią Gdańsk, podobnie jak ich kolejni rywale. Nie był to jednak mecz idealny. W bramce dobrze spisywał się Marcel Łubik, który skapitulował dopiero przy rzucie karnym. Tam winowajcą był Erik Janža, który dał sędziemu pretekst, aby odgwizdać przewinienie na przeciwniku. W ofensywie zabrzanie kreowali kolejne sytuacje, a Jarosław Kubicki, Kamil Łukoszek, Taofeek Ismaheel oraz Theodoros Tsirigotis zapracowali na dwa zdobyte przez zabrzan gole.

Z Piastem Gliwice natomiast gra Górnika Zabrze wyglądała gorzej. Obie drużyny nie zapracowały na trzy punkty, a lepiej prezentował się ich derbowy rywal, ale po błędzie Františka Placha zabrzanie objęli prowadzenie na sześć minut przed końcem regulaminowego czasu gry. I tyle w zasadzie wyniknęło z tego meczu — wygrana i można się było rozejść. Jeśli jednak „Trójkolorowi” chcą kontynuować zwycięską passę, to muszą pokazać się z lepszej strony niż w Gliwicach.

W historii bywało różnie

Niegdyś starcia Lecha Poznań z Górnikiem Zabrze były meczami przyjaźni. Teraz wzajemne nastroje wśród kibiców obu zespołów stały się chłodniejsze. Od wielu lat natomiast starcia tych dwóch klubów przynoszą wiele emocji.

„Kolejorz” triumfował 38-krotnie nad śląską drużyną. Ta natomiast górą była 25 razy i tyle samo padał remis w bezpośrednich pojedynkach. Poprzedni sezon przyniósł nam pojedynek tych dwóch ekip już w 1. kolejce sezonu. Zwyciężył Lech Poznań, pokonując swoich rywali 2:0 po golach Mikaela Ishaka i Dino Hoticia. W grudniu jednak Górnik Zabrze zepsuł nieco nastroje swoich przeciwników, pokonując ich 2:1. A jak będzie dzisiaj? Choć faworytem wydają się obecni mistrzowie Polski, to zabrzan nigdy nie należy skreślać. Tym bardziej, że „Kolejorz” podchodzi do tego meczu pomiędzy kolejnymi rundami w eliminacjach do Ligi Mistrzów.

fot. Lech Poznań / Facebook

Mateusz Konsewicz

Artykuł Lech Poznań vs Górnik Zabrze — hit czy kit? [ZAPOWIEDŹ] pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Zmarnowana jesień

Po świetnym wyniku w Lidze Konferencji Europy i zajęciu trzeciego miejsca w Ekstraklasie w sezonie 2022/23 oczekiwania kibiców z Poznania wzrosły jeszcze bardziej. Często pojawiały się hasła: „Mistrz i grupa”, odnoszące się do siły kadry i celów na nadchodzący sezon. Podczas letniego okna transferowego z Lecha odeszło tylko (albo aż) dwóch zawodników regularnie grających w pierwszym składzie: Pedro Rebocho oraz Michał Skóraś. W ich miejsce klub ściągnął Eliasa Anderssona i Dino Hotica, którzy z miejsca mieli wskoczyć w buty poprzedników i dawać jakość tu i teraz. Lech przeprowadził także swój rekordowy transfer – za 1,8 mln euro kupił reprezentanta Iranu, Aliego Gholizadeha. Skrzydłowy przybył jednak do Lecha kontuzjowany, z myślą o grze w pucharach jesienią. Z Ligue 1 został sprowadzony jeszcze grający w środku defensywy Miha Blazic.

O ile Dino Hotic na początku sezonu prezentował się z dobrej strony, o tyle Andersson kompletnie nie spełnił oczekiwań. Cały zespół z meczu na mecz prezentował się coraz bardziej mizernie, co poskutkowało odpadnięciem w kwalifikacjach do Ligi Konferencji Europy ze Spartakiem Trnava. W tamtym momencie Lech wydawał się zdecydowanym faworytem do mistrzostwa Polski – główni rywale do tytułu musieli jesienią łączyć grę na trzech frontach, bowiem Raków i Legia awansowały do fazy grupowej, kolejno Ligi Europy i Ligi Konferencji.

Mimo to Kolejorz nie wypracował sobie nad nimi praktycznie żadnej przewagi. Przed startem rundy wiosennej poznaniacy mają punkt więcej zarówno od Rakowa i Legii, natomiast częstochowianie rozegrali jedno spotkanie mniej od obu drużyn. Co ważniejsze, Lech traci 5 punktów do drugiej Jagiellonii i aż 8 do liderującego Śląska Wrocław. Słaba postawa drużyny jesienią poskutkowała zwolnieniem Johna van den Broma. W jego miejsce, ku ogromnemu zaskoczeniu sympatyków Lecha, zatrudniony został trener, który już kiedyś prowadził Kolejorza – Mariusz Rumak.

Wystarczająca na mistrza kadra?

Obóz przygotowawczy, tak jak większość Ekstraklasowiczów, Lechici spędzili w tureckim Belek. Rozegrali tam 3 mecze kontrolne (0:3 z Linz, 3:0 z Mariborem, 1:3 z Szachtarem Donieck). Podczas nich widać było, że zespół Rumaka chce grać formacją 1-4-3-3, z jednym defensywnym pomocnikiem i dwiema mobilnymi „ósemkami”. Zawodnicy jeszcze przed wylotem do Turcji trenowali kilka dni w Poznaniu i zwracali uwagę, na to jak wielką wagę nowy trener przywiązuje do taktyki. Po powrocie z obozu Lech rozegrał jeszcze mecz wewnętrzny z zespołem rezerw (5:1) oraz sparing z Wisłą Płock (4:0).

W Turcji kontuzji doznało dwóch napastników: Artur Sobiech i Mikael Ishak. U Sobiecha wykryto uraz kolana, który może go wykluczyć do końca sezonu. Z kolei kapitan Lecha w meczu z Szachtarem zderzył się z bramkarzem drużyny przeciwnej i opuścił boisko z bólem żeber. Pierwsze badania nie wykazały niczego niepokojącego, natomiast wraz z upływem dni ból nie ustawał i możliwe jest, że Ishaka nie zobaczymy w pierwszym meczu, w którym Lech podejmie u siebie Zagłębie Lubin. W jego miejsce może wskoczyć Filip Szymczak, który podczas obozu zaprezentował się ze świetnej strony, zdobywając 5 goli.

Co prawda okienko transferowe nadal trwa, jednak włodarze Lecha zdecydowali się nie przeprowadzać transferów zimą. W Poznaniu uważa się, że obecna kadra jest w stanie odrobić stratę do Śląska i zdobyć mistrzostwo, a także zawalczyć o Puchar Polski. Został do niej włączony urodzony w 2006 r. skrzydłowy, Kornel Lisman, który zastąpi innego młodego skrzydłowego – Filipa Wilaka. Wychowanek resztę sezonu spędzi na wypożyczeniu w Ruchu Chorzów. Podobnie ma się sytuacja Maksymiliana Pingota, który biorąc pod uwagę powrót Bartosz Salamona, grałby jeszcze mniej niż dotychczas, dlatego został wypożyczony do Stali Mielec.

Miliony za Velde

Najlepszym zawodnikiem Lecha w rundzie jesiennej był bez wątpienia skrzydłowy Kristoffer Velde, który w 24 meczach we wszystkich rozgrywkach zanotował liczby na poziomie 10 goli i 4 asyst. Norweg jest nastawiony na zrobienie kolejnego kroku w swojej karierze. Już latem 2023 r. w Poznaniu pojawiały się oferty opiewające na kilka milionów euro, natomiast włodarze postanowili jeszcze go nie sprzedawać. W styczniu chrapkę na Velde miał klub, w którego bramce świetnie spisuje się Marcin Bułka, a więc Nicea. Drużyna z Ligue 1 chciała go jednak tylko wypożyczyć z opcją wykupu, w dodatku tylko na miesiąc, co od razu spisało transfer na straty. Wszyscy w Poznaniu liczą, że wiosną Velde znów będzie błyszczał i poprowadzi Lecha do trofeum. Bardzo prawdopodobne, że będzie to ostatnia runda Norwega w niebiesko-białych barwach. Jego kontrakt wygasa wraz z końcem 2025 r.

Na Rumaku po dublet

Mariusz Rumak podpisał natomiast umowę do końca tego sezonu. Czy zostanie w klubie na dłużej? Będzie to zależało w głównej mierze od wyników, ale również od tego, czy chęć powrotu do klubu wyrazi dwukrotny mistrz Polski z Lechem – Maciej Skorża. Do Kolejorza wrócił już jego asystent, Rafał Janas.

Lech jest nadal w grze o dublet. Mimo straty 8 punktów do lidera możliwy jest końcowy sukces w lidze. Na drodze po Puchar Polski Kolejorzowi stanie Pogoń Szczecin. Zespoły zmierzą się ze sobą w Poznaniu w ćwierćfinale rozgrywek. Kluczowy może być pierwszy miesiąc od wznowienia Ekstraklasy. Lechici od razu będą musieli stawić czoła silnym rywalom i zmierzą się z: Zagłębiem Lubin, Jagiellonią Białystok, Śląskiem Wrocław, Pogonią Szczecin (Puchar Polski) i Rakowem Częstochowa. Wiele spraw może wyjaśnić się zatem na przestrzeni najbliższych tygodni.

– Myślę, że jeżeli chcemy zdobyć mistrzostwo, to musimy wszystkie te mecze wygrać, a jeżeli je wszystkie przegramy, to na mistrzostwo nie zasługujemy. Ten luty jest moim zdaniem decydującym miesiącem, bo wygrywając te mecze, możemy zrównać się z rywalami. Wtedy marzec, kwiecień, maj – trzeba to utrzymywać. Absolutnie ten luty jest decydujący – mówił w wywiadzie dla klubowej telewizji Bartosz Salamon. Środkowy obrońca wrócił do gry po zawieszeniu na ostatni mecz tamtego roku. Jest to zatem duże wzmocnienie Lecha przed wiosną. Wychowanek zakończył wywiad mocnym, ale trafnym stwierdzeniem:

-Jeżeli ta drużyna w tym lub przyszłym sezonie nie zdobędzie mistrzostwa, to będzie nasza duża porażka.

Braian Wilma

Artykuł Wraca Ekstraklasa – Lech Poznań pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Mecz Stali z ŁKSem, który planowo miał się odbyć o godzinie 12:30 został odwołany przez nawałnice śnieżną, która dzisiaj przechodzi przez Polskę. Szczerze nie mamy pojęcia, czy następne mecze się odbędą – jednak liczymy na to, że opady ustabilizują się, a w Gliwicach, Łodzi i Kielcach, dzisiaj zobaczymy Ekstraklasę. 

W Kielcach liczą na to, że trener Kuzera znowu utrzyma zespół. Na razie jest na dobrej drodze ku temu, bowiem Korona gra nieźle i w miarę systematycznie punktuję. W ostatnich trzech meczach Korona TRZYkrotnie zremisowała, a więc dzisiaj grając przed własną publicznością będzie chciała poprawić passę. Zwycięstwo jest potrzebne, bowiem za samą dobrą grę – punktów nie ma. 

Lech po ostatniej porażce przy ul. Bułgarskiej – z łódzkim Widzewem ma na pewno sporą sportową złość. Trener Van der Brom musi zastanowić się jak wyjść na Koronę, która szczególnie u siebie jest dosyć nie przyjemnym rywalem. Dla Lecha to również niezwykle ważne spotkanie, bowiem grupa pościgowa się poszerza, a Lech chce walczyć w tym sezonie o najwyższe noty. Jeśli „Kolejorz” wygra to spokojnie utrzyma się w TOP 3 i troszeczkę nadgoni za Jagiellonią i niezwykle mocnym Śląsk, który w tej rundzie zdominował konkurencję. 

To spotkanie będzie ciekawym widowiskiem, bowiem oba zespoły mają na sobie swego rodzaju presję. Gospodarzom jak i gościom zależy na tym, żeby wygrać.  

Sędzia tego spotkania będzie Bartosz Frankowski. 

Przewidywane składy”

Korona:  Dziekoński, – Zator, Malarczyk, Trojak, Godinho,- Kwiecień,- Deaconu, Remacle, Nono, Błanik, Dalmau

Lech:  Mrozek,- Blazic, Milic, Andersson,- Pereira, Karlstrom, Murawski, Hotic,- Marchwiński, Velde, Ishak

Jakub Kusarek

Artykuł Korona – Lech [ZAPOWIEDŹ] pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.