W dopiero co zakończonym sezonie Zagłębie Lubin zdecydowanie wykręciło wynik ponad stan. Klub, który miał walczyć o utrzymanie, do ostatnich chwil liczył się w grze o europejskie puchary. Swoje zmagania „Miedziowi” zakończyli ostatecznie na 7. miejscu.

Jednym z ojców tego sukcesu niewątpliwie był Michał Nalepa. Stoper pod okiem trenera Leszka Ojrzyńskiego został jednym z pewniejszych obrońców ligi, będąc liderem swojej drużyny. Tylko Legia Warszawa w tym sezonie straciła mniej bramek od dolnośląskiej ekipy.

W stosunkowo młodej jedenastce były zawodnik węgierskiego Ferencvarosi był jednym z bardziej doświadczonych zawodników, obok Damiana Dąbrowskiego raz Jasmina Burcia. Pod tym względem tym bardziej dla klubu, było ważne, aby zatrzymać w swoim zespole 33-leniego stopera, który pełni funkcję wicekapitana. Tym bardziej że ciągle zagadką pozostaje to, w barwach którego klubu będzie występował bośniacki bramkarz.

Jeszcze w marcu podczas rozmowy z naszą redakcją Michał Nalepa przekazał, że dotychczas był jedynie po słowie z władzami Zagłębia Lubin, ale wciąż nie było wiadomo, jak cała ta sprawa się zakończy.

Teraz jest już wszystko jasne. Zagłębie Lubin przygotowało umowę, która zadowoliła obie strony. Klub zachowuje w swoich szeregach doświadczonego Ekstraklasowicza przynajmniej na rok. Jeśli wszystko będzie dobrze się układało, to współpraca może potrwać nawet i dwa lata. Taki obrót spraw z pewnością cieszy trenera Leszka Ojrzyńskiego.

Michał Nalepa w tym sezonie dla „Miedziowych” wystąpił w 31 spotkaniach, w których zdobył dwie bramki i zaliczył jedną asystę. W lidze obrońca opuścił jedynie trzy mecze, w tym jedno z powodu zawieszenia za nadmiar zebranych żółtych kartek.

Fot. Tomasz Folta / Zagłębie Lubin

Mateusz Konsewicz

Artykuł Michał Nalepa na dłużej w Zagłębiu Lubin. Obrońca podpisał nowy kontrakt! pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Motor Lublin, podobnie jak większość zespołów Ekstraklasy, zalicza pewną sinusoidę formy. Podopieczni Mateusza Stolarskiego pozostają jednak niepokonani od 4 spotkań, a dzięki ostatniemu zwycięstwu wskoczyli do górnej części tabeli.

Zagłębie Lubin natomiast niespodziewanie po 25. kolejkach Ekstraklasy okupuje pozycję lidera. „Miedziowi” jednak czują oddech rywali na plecach, gdyż Jagiellonia Białystok i Lech Poznań mają tyle samo punktów.

Motor Lublin — „raz na wozie, raz pod wozem”

Obecnie Ekstraklasa wygląda jak peleton, któremu brakuje zawodników z ucieczki. Niemalże wszyscy są jego częścią, w tym Motor Lublin. Nie jest to drużyna idealna, ale ostatnimi czasy solidnie punktująca. Zwycięstwem nad Termalicą odskoczyli od strefy spadkowej na odległość 5 punktów. W zasadzie to „Motorowcy”, o których często wspominano w kontekście spadku z ligi, bliżej obecnie mają do gry w europejskich pucharach. 4. Górnik Zabrze ma jedynie cztery oczka więcej.

Podopieczni Mateusza Stolarskiego, choć szczególnie atrakcyjnej piłki nie grają, to jest ona skuteczna. Przykładowo z Górnikiem Zabrze drużyna nie oddała celnego strzału. Z Termalicą Nieciecza to ostatni zespół ligi miał więcej z gry niż swoi rywale. A i Korona Kielce, mimo porażki 2:0, miała więcej sytuacji. Niemniej w dobrej formie jest defensywa, a w tym także bramkarz Ivan Brkić. Chorwat niewątpliwie jest obecnie jednym z najlepszych na swojej pozycji w lidze.

W ataku niezmiennie zachwyca Karol Czubak, który w tym roku w sześciu meczach zdobył cztery bramki. Za każdym razem, gdy napastnik z aspiracjami do gry w reprezentacji trafia, to jego zespół wygrywa. Posiadanie takiego strzelca to oczywiście atut, ale można zastanawiać się, czy gra w ofensywie zbyt bardzo nie zależy od jego dyspozycji. W tym kontekście może cieszyć wzrastająca forma Bartosza Wolskiego, który jest głównym konstruktorem akcji Motoru Lublin.

Obsada sędziowska na mecz z Zagłębiem Lubin:

Damian Kos
Tomasz Niemirowski, Filip Sierant
Aleksander Kozieł
Paweł Raczkowski, Paweł Sokolnicki

#MOTZAG pic.twitter.com/1cussjoQjv

— Motor Lublin (@MotorLublin) March 19, 2026

Zagłębie Lubin w obronie lidera

Przez ostatni tydzień „Miedziowym”, mimo porażki z Lechem Poznań, towarzyszyło trochę szczęścia. „Kolejorz” wygrał tylko jedną bramką, przez co nie udało mu się zasiąść w fotelu lidera, a Jagiellonia Białystok najpierw przegrała z Piastem Gliwice, by potem zabrakło jej jednej bramki z GKS-em Katowice do minięcia Zagłębie Lubin. Kolejna strata punktów jednak oznaczać już będzie zjazd klubu w tabeli, ale w tym momencie celem Dolnoślązaków jest najpewniej zachowanie pozycji pozwalającej na grę w europejskich pucharach. Co prawda z klubu ciągle płynie narracja o zapewnieniu utrzymania, lecz to zostało raczej zapewnione już pewien czas temu.

Zagłębie Lubin, podobnie jak ich rywale, nie gra szczególnie ofensywnej piłki, ale stawia na skuteczność. Zresztą zarówno Motor Lublin, jak i „Miedziowi” znajdują się w gronie 4 zespołów najrzadziej oddających strzały w Ekstraklasie. Podopieczni Leszka Ojrzyńskiego wykorzystują jednak te okazje, które się nadarzają, a szczególnie groźni są przy stałych fragmentach gry. Niezależnie czy mowa tu o rzutach wolnych, rożnych czy z autu — wszystko, co wiąże się z posłaniem górnej piłki w pole karne rywala, jest szansą dla drużyny. Wygrywanie pojedynków powietrznych czy starć fizycznych to znak rozpoznawczy zawodników jak Michalis Kosidis, Levante Szabo, Damian Michalski czy Michał Nalepa.

To oczywiście pomaga też w defensywie, która w 5 ostatnich meczach straciła jedynie dwa gole. W najbliższym spotkaniu jednak będzie ona musiała sobie poradzić bez swojego lidera, czyli bez wyżej wymienionego Michała Nalepy. Stoper jest bowiem zawieszony za kartki. Nie wiadomo, czy na rozegranie pełnych 90 minut na najwyższym poziomie gotowy będzie Roman Yakuba. Zawodnik w ostatnich dwóch meczach nie znalazł się w kadrze. Trener Leszek Ojrzyński ma tutaj twardy orzech do zgryzienia.

Motor Lublin ‐ Zagłębie Lubin, znowu remis?

Podczas pierwszego starcia obu ekip w tym sezonie kibice nie mogli narzekać na brak goli. Przy ulicy Marii Skłodowskiej-Curie padły cztery bramki, a spotkanie zakończyło się wynikiem 2:2. Dla ówczesnych gospodarzy strzelał między innymi Leonardo Rocha, który z wiadomych względów w tym meczu nie wystąpi. Był to jednak pojedynek stosunkowo wyrównany i tego oczekuje się też tym razem.

Po stronie Zagłębia Lubin stoi fakt, że drużyna jest naprawdę mocna na wyjazdach. W dotychczasowych trzech meczach w roli gości podczas rundy wiosennej Dolnoślązacy zdobyli komplet punktów. Z drugiej strony Motor Lublin po swoim powrocie do elity z „Miedziowymi” jeszcze nie przegrał. Oprócz wspomnianego remisu, dwukrotnie zwyciężali „Motorowcy”.

Mateusz Konsewicz

Artykuł Zagłębie Lubin utrzyma lidera? Motor Lublin ma inne plany! [ZAPOWIEDŹ] pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Ekstraklasa zaserwowała nam pojedynek Zagłębie Lubin – Wisła Płock na zakończenie 23. kolejki ligowych zmagać. Mecz, w którym oba kluby miały ze sobą powalczyć o pozostanie na najwyższym szczeblu rozgrywek, okazuje się rywalizacją na szczycie.

Zagłębie Lubin w drodze po puchary

Zagłębie Lubin jak na razie jest rewelacją trwającego sezonu Ekstraklasy. Jeszcze przed tą kolejką było wiceliderem, a ten mecz to okazja, żeby na tę pozycję powrócić. Mało tego, „Miedziowi” w przypadku zwycięstwa wypracują sobie czteropunktową przewagę nad 5. Rakowem Częstochowa. Z meczu na mecz drużyna udowadnia, że jest poważnym kandydatem do europejskich pucharów. Choć o tym piłkarze starają się nie myśleć, o czym podczas wywiadu z naszą redakcją mówił Michał Nalepa:

– Nie zaprzątamy sobie głowy tabelą, bo jest ona tak spłaszczona, że ledwie dwie kolejki mogą ją odwrócić do góry nogami. Koncentrujemy się na każdym kolejnym spotkaniu. Wiemy, że patrzenie dalej może nam tylko zaszkodzić.

Jak na razie pełna koncentracja na każdym kolejnym meczu się sprawdza, szczególnie jeśli mowa o defensywie, której zawodnik jest liderem. Stracone zaledwie 27 bramek to 4. najlepszy wynik w lidze, a warto też spojrzeć, jak często drużyna zachowuje czyste konta. W ostatnich 10 bataliach ta sztuka udawała się im aż siedem razy. Jest to nie tylko zasługa bardzo dobrej postawy obrońców, ale i rewelacyjnego ostatnimi czasy Jasmina Buricia. W starciach z Lechią Gdańsk oraz Rakowem Częstochowa 39-latek obronił łącznie 14 strzałów i według wielu portali mógł liczyć na jedną z najwyższych not w zespole.

Zachowanie balansu między defensywą a ofensywą to sztuka, którą udało się opanować Leszkowi Ojrzyńskiemu. 35 strzelonych bramek to 5. najlepszy wynik w lidze. Atak nie rozpadł się po stracie Leonardo Rochy, którego klub nie zdecydował się wykupić. Jego następca Levante Szobo także wnosi do gry zespołu bardzo wiele. Ciężko pracuje na przestrzeni całego boiska niezależnie od tego, kto w danym momencie utrzymuje się przy piłce. Jako napastnik jest wspierany przez Marcela Regułę. 19-latek po powrocie po kontuzji nie przestaje zaskakiwać i był jednym z bohaterów ostatniego zwycięstwa z Pomorzanami. Warto też wspomnieć o Luisie Diazie. Kolumbijczykowi długo zajęło wkupienie się w łaski Leszka Ojrzyńskiego, ale gdy już to nastąpiło, to w 2026 roku jest wielkim zagrożeniem dla rywali.

Jutro gramy! Zacznijcie z nami tydzień na KGHM Zagłębie Arena!

https://t.co/cYbgafUfgI pic.twitter.com/wyGCvGJ4cj

— Zagłębie Lubin (@ZaglebieLubin) March 1, 2026

Świetna Wisła Płock z problemami

Jeśli mowa o rewelacjach tego sezonu, to taką niewątpliwie jest też Wisła Płock. „Nafciarze” to w końcu mistrzowie jesieni, a 6. miejsce, które obecnie zajmują, to wciąż świetny wynik. A przecież poniedziałkowego wieczoru staną przed szansą wdrapania się na 3. pozycję. Tu jednak potrzebne byłoby przełamanie, gdyż ostatnie wyniki mazowieckiej drużyny już tak nie zachwycają, jak było to na początku. Trzy porażki z rzędu i to przeciwko klubom z dolnej części tabeli, jak Piast Gliwice, Widzew Łódź i Legia Warszawa, ukazują głębszy problem, którego Mariuszowi Misiurze nie udało się rozwiązać.

Do defensywy w tym sezonie pretensji dotychczas nikt mieć nie mógł. Choć i ta sporo straciła na jakości, gdy z klubem pożegnał się Andrias Edmundsson, który zdecydował się na transfer do Hellasu Verona. To spowodowało, że najsolidniejsza obrona nieco się zachwiała, a wciąż mowa o formacji, która straciła jedynie 18 bramek na przestrzeni całego sezonu. Farerczyk przecież doskonale się uzupełniał z Marcinem Kamińskim i Haglindem Sangrem. Na domiar złego spadek formy zaliczył Rafał Leszczyński, którego ostatnie występy nie pomogły w zdobywaniu punktów.

Tym głębszym problemem jest jednak fakt, że minionej rundzie bramki dla „Nafciarzy” zdobywał praktycznie tylko Łukasz Sekulski. Regularności u innych zawodników zwyczajnie brakowało. Drugi najlepszy strzelec jesienią miał jedynie na swoim koncie dwa trafienia. Niektórzy bili na alarm, że taka sytuacja w końcu klubowi może odbić się czkawką. I stało się, 35-latek w 2026 roku nie strzelił jeszcze bramki, a Wisła Płock zanotowała tylko jedno trafienie w trzech ostatnich ligowych bojach.

Zagłębie Lubin – Wisła Płock, będzie rewanż?

Ostatni mecz Zagłębie Lubin – Wisła Płock odbył się w 6. kolejce Ekstraklasy, jeszcze w sierpniu. Wtedy to drużyna Mariusza Misiury była liderem, który nie przegrał jeszcze żadnego meczu. Ówcześni gospodarze byli drużyną lepszą i ostatecznie wygrali to starcie po golu Ibama Salvadora w doliczonym czasie gry. „Miedziowi”, choć w 1. połowie grali naprawdę dobrze, tak po przerwie postanowili się cofnąć i bronić korzystnego wyniku. Schodząc do szatni bowiem, Dolnoślązacy prowadzili po golu Marcela Reguły.

W ostatnich Wisła Płock na ogół częściej wygrywała bezpośrednie starcia ze swoim poniedziałkowym przeciwnikiem. Na ostatnie osiem pojedynków klub z Mazowsza wygrał aż sześć, przegrywając dwukrotnie. Warto jednak przypomnieć jedną z głośniejszych rywalizacji między tymi ekipami, kiedy to „Miedziowi” zwyciężyli przed własną publicznością aż 5:0 w 2019 roku. Co ciekawe, ostatni raz oba zespoły podzieliły się punktami ponad sześć lat temu.

Podwójnie zmotywowani do zwycięstwa na pewno będą gospodarze. Zagłębie Lubin obchodzi bowiem podczas tego spotkania 80-lecie, więc jest to dla klubu moment ikoniczny. Historia jednak wiele razy widziała już przypadki, kiedy świętowanie rywalom lubili psuć rywale i o to powalczy dzisiaj drużyna Mariusza Misiury.

Mateusz Konsewicz

Artykuł Zagłębie Lubin ‐ Wisła Płock, czyli gradka dla kibiców Ekstraklasy [ZAPOWIEDŹ] pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Mateusz Konsewicz, Radio Gol: Na początek chciałem nawiązać do ostatnich wydarzeń. Po meczu z Lechią Gdańsk mówiłeś, że stąpacie twardo po ziemi i znacie swój cel. Rozumiem, że tym celem jest utrzymanie. Nie macie jednak z tyłu głowy, żeby powalczyć o coś więcej w tym sezonie, zważając na pozycję wicelidera?

Michał Nalepa: Ogólnie mamy taką narrację w klubie, że najważniejszy jest dla nas każdy kolejny mecz i tego się trzymamy. Przynosi nam to na razie efekty. Nie zaprzątamy sobie głowy tabelą, bo jest ona tak spłaszczona, że ledwie dwie kolejki mogą ją odwrócić do góry nogami. Koncentrujemy się na każdym kolejnym spotkaniu. Wiemy, że patrzenie dalej może nam tylko zaszkodzić. Jeśli będziemy szli zgodnie z tym trybem, w każdym meczu motywacja będzie na poziomie 100% i nikt nie będzie odlatywał, to może nam to dać naprawdę dobry efekt.

Przed sezonem jednak wielu Was wskazywało na spadek bądź miejsca w dolnej części tabeli. Miałeś wrażenie, że Was stać na coś więcej?

Patrzyliśmy na te komentarze, wiedzieliśmy, jakie są opinie ekspertów. Na mnie to dobrze działa, motywująco. Mam je cały czas w głowie i myślę, że reszta chłopaków też. Takie zrobienie psikusa jest przyjemne. W drużynie mamy potencjał, jesteśmy dobrą i zgraną ekipą. Atmosfera była dobra, nawet gdy rezultaty nie były najlepsze. Teraz wyniki są dobre i atmosfera tym bardziej się zgadza. To też napędza wszystkich. Do tego mamy młodych, dobrych zawodników. W ich przypadku trudno powiedzieć, na jaki poziom mogą wejść, bo z meczu na mecz pokazują, że na razie sufitu u nich nie widać.

Ta szatnia jest u Was dosyć zbalansowana. Zagłębie Lubin ma kilku bardziej doświadczonych piłkarzy, chociażby w Twojej osobie, ale też jest wielu młodych zawodników. Na tym etapie kariery jak w zasadzie czujesz się w takiej szatni?

Bardzo dobrze, w szatni też mamy dużo Polaków, wszystko jest zbalansowane. Nie ma też sytuacji, gdzie brakuje starszych zawodników. To też bardzo ważne, żeby ci młodzi piłkarze mieli koło siebie kogoś doświadczonego. Ta szatnia jest tak zbalansowana, tak stworzona, że wszystko znajduje się na swoim miejscu. Do tego dochodzą też obcokrajowcy jak Diaz, którzy mają duży potencjał indywidualny i to pokazują.

Zagłębie Lubin zimą dokonało kilku ruchów transferowych. Masz wrażenie, że im dłużej ten sezon będzie trwał, tym lepiej zespół będzie wyglądał? Ten najlepszy moment dopiero nadejdzie, kiedy całkiem się zgracie?

Myślę, że zgranie, żeby podobna jedenastka zaczynała mecze, jest bardzo ważne. Tak jak my jesteśmy dobrze zgrani w obronie, bo najczęściej wychodzimy w podobnym ustawieniu, tak w ofensywie myślę, że w kolejnych meczach możemy wyglądać jeszcze lepiej. Z czasem gra może być na jeszcze wyższym poziomie, kiedy będziemy właśnie bardziej zgrani i więcej czasu spędzimy ze sobą.

W meczach z Rakowem oraz Lechią udało Wam się zachować czyste konta. Mierzyliście się w nich z bardziej rosłymi napastnikami jak Bobcek, Rocha czy Braut-Brunes. Jakie masz przemyślenia co do rywalizacji z zawodnikami, z którymi częściej możesz wchodzić w starcia fizyczne?

Liga polska jest ogólnie mocna fizycznie. Jak patrzę na inne ekipy, to większość klubów ma takich właśnie napastników, którzy muszą powalczyć z silnymi obrońcami. Gdyby ten napastnik był mały, szansa na wygranie pojedynku w naszej lidze tym bardziej nie byłaby wielka. Także, patrząc przez inne drużyny, jak sobie układają kadry, to myślę, że w większości zespołów gra napastnik silny, próbujący powalczyć z obrońcami.

Wracając jeszcze do tego meczu z Lechią Gdańsk. Takie zwycięstwo wyjątkowo Ci smakuje, zważywszy na Twoją przeszłość w tym klubie?

Nie, myślę, że nie. Ja dla Lechii Gdańsk zostawiłem kawał zdrowia. Byłem tam sześć lat i życzę temu klubowi jak najlepiej. Także życie prywatne mi się tam dobrze poukładało, trzech synów mi się urodziło w tym mieście. Ja Gdańsk bardzo dobrze wspominam. Nie jest więc tak, że to zwycięstwo smakuje mi wyjątkowo i lepiej od innego.

Koniec spotkania! Zwyciężamy w Gdańsku 2:0 i meldujemy się na pozycji wicelidera rozgrywek!
____
Koniec #LGDZAG 0:2 pic.twitter.com/mnLeiQBra4

— Zagłębie Lubin (@ZaglebieLubin) February 23, 2026

W tym sezonie nie przegraliście z żadnym z pucharowiczów. Mam na myśli Lecha Poznań, Legię Warszawa, Jagiellonię Białystok oraz Raków Częstochowa (dwukrotnie). Pokonaliście też chociażby wówczas liderującego Górnika Zabrze. Spotkania z tymi większymi markami bardziej Was motywują czy może przykładacie większą uwagę do przygotowań. Skąd to się bierze?

Do każdego spotkania przygotowujemy się zawsze na 100%. Nie mogę powiedzieć, że do meczów z teoretycznie lepszymi drużynami przykładamy się bardziej, bo tak nie jest. Wyniki jednak pokazują, że zwyczajnie gra się nam z tymi zespołami lepiej. Sam nie wiem, z czego to wynika, po prostu jakoś wyjątkowo dobrze się z nimi czujemy.

Ze względu na te wspomniane wyniki z większymi markami, nie boli Was podwójnie ta porażka w Pucharze Polski z Widzewem Łódź? Z perspektywy czasu nie macie takich odczuć, że można było w tym turnieju powalczyć o coś więcej?

Oczywiście. Ogólnie, jeśli chodzi o Puchar Polski, to uważam, że ta droga nie jest szczególnie trudna. Potrzeba jedynie sześciu meczów, żeby wygrać puchar, pięciu, żeby dojść do finału. Nie jest to jakoś szczególnie skomplikowane. Nam się niestety nie udało, ale już o tym staramy się nie myśleć. Jedziemy dalej i koncentrujemy się na lidze. Nie patrzymy za bardzo w przód, ale także nie rozpamiętujemy tego, co było w przeszłości.

Jak się układa Twoja współpraca z trenerem Leszkiem Ojrzyńskim? Rok temu, na podobnym etapie sezonu, bo w marcu, zaczynaliście współpracę już z trzecim trenerem. Potrzebna była Wam ta stabilizacja i dał ją Wam właśnie trener Ojrzyński?

Myślę, że trener Leszek Ojrzyński to kluczowa osoba w naszym wyniku. I w utrzymaniu, i w tym, że teraz zajmujemy drugie miejsce. Nie ma co ukrywać, że chwycił tę drużynę i dał jej jasny kierunek. Jest człowiekiem stanowczym. Myślę, że ten jego charakter przekłada się mocno na drużynę. To, co widzimy na boisku, jest bardzo dużą zasługą trenera.

A ten bardziej defensywny system gry trenera, gdzie jest dużo uwagi na to, by nie tracić większej ilości bramek. Odpowiada Ci to bardziej?

Mnie odpowiada, kiedy są wyniki. Tutaj się zgadzają, więc taki styl jest jak najbardziej słuszny. Udowadniamy, że takim stylem jesteśmy w stanie zrobić dobry wynik i to w piłce się tak naprawdę liczy. Można grać pięknie, grałem w takich zespołach. Prezentowaliśmy ładny dla oka futbol, ale punkty się nie zgadzały. Nie zapominajmy dlatego, że to końcowe rezultaty są najważniejsze.

5⃣ dni do meczu z Wisłą Prowadź dalej, Szefie! pic.twitter.com/ovvWJdwnFb

— Zagłębie Lubin (@ZaglebieLubin) February 25, 2026

Ten poprzedni rok był walką o utrzymanie praktycznie do samego końca. Z Twojej perspektywy był to jeden z trudniejszych sezonów w karierze?

Grałem kilka sezonów, w których walczyłem o mistrzostwo, w jednym udało mi się je nawet zdobyć. Grałem też kilka sezonów, w których walczyłem o utrzymanie. To całkowicie inna presja, inaczej wpływa na zawodników. Nasza liga to bardzo wyrównane rozgrywki, patrząc teraz chociażby przez pryzmat Legii Warszawa. Tam zawodnicy zawsze grali o najwyższe cele, a teraz będą musieli się zmierzyć z trochę inną presją. Ta jest w tym przypadku dużo większa. O wygrane mecze w tej sytuacji także jest dużo trudniej niż w momencie, kiedy walczy się o mistrzostwo. Czy tamten sezon był najtrudniejszy? Myślę, że był trudny, ale nie najtrudniejszy.

Doświadczenie chociażby z Twojego ostatniego sezonu w Lechii Gdańsk sporo Tobie pomogło przy tej walce o utrzymanie z Zagłębiem Lubin?

Tak, ogólnie człowiek się uczy cały czas. Jeśli w życiu byłyby same zwycięstwa, nie byłoby to niczym dobrym. Myślę, że to porażki najbardziej uczą. Tamten sezon zakończył się źle, ale dużo wniosków z tych złych doświadczeń mogłem wyciągnąć. Wiedziałem już, co wtedy było złe, co i czemu się wydarzyło. Dzięki temu teraz na pewno było łatwiej w tej walce o utrzymanie, już po tym sezonie z Lechią Gdańsk.

W tym sezonie natomiast coraz częściej ubierasz opaskę kapitana, jest to dla Ciebie wyjątkowe uczucie, większa odpowiedzialność?

Pierwszym kapitanem jest Damian Dąbrowski. Kiedy złapie jakiś uraz, jak pod koniec ostatniej rundy, wtedy ja biorę opaskę. Myślę, że to dodatkowa odpowiedzialność i w takich momentach tę presję trzeba na siebie wziąć. Z pewnością jest to też budujące.

Chciałem też zapytać o Twoją przyszłość. Jeśli wierzyć doniesieniom, to Twoja umowa wygasa wraz z końcem obecnego sezonu. Jakie są Twoje plany, chciałbyś w Lubinie pozostać?

Będziemy jeszcze o tym rozmawiać, ale tak, teraz kończy mi się umowa. Na razie trudno mi powiedzieć, jak to się wszystko zakończy.

Pewne rozmowy są już prowadzone czy to dopiero przed Tobą?

Pewne wstępne rozmowy tak, są już prowadzone.

W samej polskiej lidze spędziłeś już kawał czasu. Jakbyś ocenił ten skok jakościowy, o którym tak wiele się mówi? Faktycznie ma on miejsce czy jak to wygląda z Twojej perspektywy?

Polskie kluby na pewno teraz potrafią sprowadzić bardziej jakościowych zawodników. Myślę, że jest dobre to, że ogólny poziom piłkarzy idzie do góry. Jeśli jednak faktycznie ma wszystko iść mocniej do przodu, to trzeba też budować drużynę, żeby była ona bardziej zgrana. Wtedy na pewno ten poziom nam się mocno podniesie. Mamy indywidualności, bardzo dobrych piłkarzy, a jeśli drużyny będą jeszcze bardziej zgrane, to z pewnością to pomoże lidze.

A jakbyś mógł to przyrównać do poziomu na Węgrzech, kiedy tam występowałeś, ta cała otoczka i sam poziom ligowy. Jak w porównaniu do tego wypada Ekstraklasa?

Myślę, że tutaj jest bardzo wyrównany poziom. Tam Ferencvaros odstawał bardzo od innych drużyn. Wychodząc na mecz, po pierwszych minutach już czujesz, że dane spotkanie po prostu wygrasz, bo przeciwnicy są cofnięci i mają za duży respekt. Takie mecze się zdarzały na Węgrzech. W Polsce czegoś takiego nie ma. W Ekstraklasie nawet jak ostatnie miejsce gra z pierwszym, to ostatnie wierzy, że jest w stanie wygrać. Tam się to różniło, dysproporcje były bardzo duże. Myślę, że w tym jest największa różnica między ligą polską a węgierską.

Na zakończenie chciałem zapytać, czy ten Twój etap za granicą jest już praktycznie skończony czy jeszcze nie wykluczasz w końcowych latach swojej kariery wyjazdu poza Polskę?

Ja cały czas mówię, że 33 lata dla środkowego obrońcy to nie jest wcale jakoś dużo. Ja się czuję bardzo dobrze, spokojnie jeszcze kilka lat mogę pograć. Nigdy nie mówię nigdy, także zobaczymy, jak wszystko się potoczy w przyszłości. Trzeba grać na odpowiednim poziomie i wtedy zobaczymy, jakie są opcje oraz jak to będzie wyglądało.

Mówisz, że czujesz się dobrze i że kilka lat gry przed Tobą. Pojawiają się może z tyłu głowy jeszcze myśli, marzenia o potencjalnym powołaniu do reprezentacji Polski czy to zbyt odległy temat?

Za marzenia nie karzą. Ja jestem człowiekiem wielkiej wiary i dopóki nie skończę kariery, to zawsze będę o tym marzył.

Fot. Tomasz Folta / Zagłębie Lubin

Mateusz Konsewicz

Artykuł Michał Nalepa: Za marzenia nie karzą [WYWIAD] pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Zagłębie Lubin zdobywa jeden punkt, ale przed meczem wszyscy w klubie raczej zgodziliby się, że remis będzie rozczarowaniem. Sześć oczek w sześciu meczach nie jest w końcu wynikiem wymarzonym. Piast Gliwice natomiast strzela swoje pierwsze gole w sezonie, ale wciąż pozostaje bez zwycięstwa. Z takim dorobkiem o utrzymanie może być trudno.

Zagłębie Lubin – czego tu ciągle brakuje?

Trzy miesiące temu Zagłębie Lubin mogło odetchnąć z ulgą, gdyż udało im się zapewnić utrzymanie. W ciągu tego kwartału jednak nikt nie podjął się realizacji planu, aby zbudować wśród „Miedziowych” coś większego. Dzisiejszy mecz ukazał wiele słabości lubińskiej drużyny.

Nieco wymowna była końcówka sobotniego spotkania, kiedy to gospodarze musieli gonić wynik. Mecz nie układa się po myśli Leszka Ojrzyńskiego, więc trzeba dokonać zmian. Na boisko do duetu z Michalisem Kosidisem wchodzi 35-letni Arkadiusz Woźniak, a chwilę później na atak zostaje przesunięty jeszcze stoper Michał Nalepa. Na pierwszy rzut oka mogłoby się wydawać, że szkoleniowiec „Miedziowych” mocno pogubił się przy planowaniu tego meczu. Jeśli spojrzymy jednak na kadrę dolnośląskiego klubu, to innych opcji nie widać. Trudno jest zbudować ciekawą ofensywną drużynę, jeśli piłkarzy mogących tak grać jest niewielu. Może świadczyć o tym także fakt, że remis uratowali dzisiaj zawodnicy defensywni, czyli Filip Kocaba, Aleks Ławiński i wspomniany Michał Nalepa. Na sam koniec okienka ma pojawić się co prawda nominalna „9”, ale jeszcze niedawno mówiło się o dwóch nowych napastnikach i ofensywnym pomocniku.

Gooool! Filip Kocaba daje wyrównanie!
_____
40’ #ZAGPIA 1:1 pic.twitter.com/nLMKJ3KMxp

— Zagłębie Lubin (@ZaglebieLubin) August 30, 2025

Wśród lubińskiej ekipy na pewno zawiodła też skuteczność. Po oczach biją szczególnie dwie sytuacje – Jakuba Sypka z początku meczu, a także Mateusza Wdowiaka po świetnym kontrataku Kajetana Szmyta. Zważywszy jednak na fakt, ile miejsca miał dzisiaj słabo dysponowany w ataku podczas trwającej rundy Piast Gliwice, to nie można za bardzo narzekać na niewykorzystane okazje.

Obudzić Piast Gliwice

Atmosfera na Śląsku robiła się coraz bardziej gorąca. Przed meczem Piast Gliwice nie tylko nie wygrał żadnego spotkania, ale liczba strzelonych przez drużynę bramek wynosiła okrągłe zero. Grając przeciwko ekipie z Lubina, która także zajmuje pozycję w dole tabeli, w klubie oczekiwano przełamania.

Takie właściwie nadeszło. Gliwiczanie tak groźni w ataku jeszcze nie byli. Dwa gole zdobyte przez Erika Jirkę i względna kontrola spotkania przez większość czasu gry. Samego Słowaka również trzeba wyróżnić, gdyż jest to mocny kandydat do jedenastki kolejki. „Piastunki” natomiast szczególnie dobrze wyglądały w 1. połowie spotkania. Zaraz po przerwie udało się zdobyć bramkę i wtedy drużyna nieco spuściła z tonu. Być może był to błąd, gdyż Zagłębie Lubin przebudziło się dopiero w okolicach 70. minuty.

W defensywie Max Molder będzie musiał popracować nad ustawieniem podczas stałych fragmentów gry. Gol numer jeden to mianowicie błąd w ustawieniu przy rzucie z autu dla rywali. Trochę chaosu i Filip Kocaba zdołał pokonać Frantiska Placha. Druga bramka to już wykorzystany rzut karny po zagraniu ręką Grzegorza Tomasiewicza. O to, czy się należał, w Gliwicach będą długo dyskutować. O tym mówił już po zakończeniu spotkania szwedzki szkoleniowiec, dla którego arbiter Sebastian Krasny powinien odgwizdać faul w ataku Michała Nalepy.

Przerwa na kadrę – trzeba to wykorzystać

Zagłębie Lubin będzie musiało wykorzystać przerwę na wkomponowanie w zespół nowego napastnika, który za niedługo pojawi się w klubie. Oprócz tego kibiców może cieszyć, że do zdrowia wraca Igor Orlikowski, który od razu pojedzie na zgrupowanie młodzieżowej reprezentacji Polski.  Sam trener na pomeczowej konferencji 19-latka wymienił wśród trzech najlepszych zawodników minionego sezonu „Miedziowych” (oprócz obrońcy wyróżnieni zostali sprzedani Tomasz Pieńko i Dawid Kurminowski). 12 września drużynę czeka arcytrudny wyjazd do Poznania, gdzie o punkty na pewno nie będzie łatwo.

Spotkanie, które do najłatwiejszych nie będzie należało, będzie musiał też rozegrać Piast Gliwice. „Piastunki” zmierzą się z innym pucharowiczem, Jagiellonią Białystok. Z tego powodu tym bardziej mogą boleć stracone dwa punkty, gdyż pokonanie Mistrzów Polski sprzed 2 sezonów to nie lada wyzwanie. Czas na aklimatyzację będzie chciał na pewno wykorzystać Jason Lokilo. Dla Kongijczyka przychodzącego z CSKA Sofia mecz z lubinianami był debiutem w niebiesko-czerwonych barwach.

fot. Zagłębie Lubin / Facebook

Mateusz Konsewicz

Artykuł Zagłębie Lubin ratuje punkt, a Piast Gliwice się przełamuje! [PODSUMOWANIE] pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Artykuł Ekstraklasa w drugi dzień weekendu [Zapowiedź] pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Ocena bardzo dobra 

Alasana Manneh 

Do tej pory dość dyskretny, nie przykuwał uwagi nauczycieli, którzy raczej upatrywali w nim materiał na typowego trójkowicza. Ale od początku roku Manneh coraz śmielej poczyna sobie na lekcjach i pozytywnie zaskakuje nauczycieli kolejnymi odpowiedziami. W piątek przygotował solidne wypracowanie zakończone doskonałą puentą, której w Zabrzu z pewnością szybko nie zapomną. Nie będziemy zdziwieni, gdy jego arcydzieło zostanie wykorzystane do promocji Ekstraklasy w mediach społecznościowych i reklamach. 

Raków Częstochowa i Marcin Cebula  

Czasem tak jest, że cały zespół wykona swoje zadania i zaprezentuje się z pozytywnej strony. Nauczyciel wtedy nie ma wyjścia i z przyjemnością wręcza każdemu ocenę bardzo dobrą. W sobotnie popołudnie ten przyjemny ból głowy miał z pewnością Marek Papszun, który z dumą obejrzał, jak jego uczniowie całkowicie zneutralizowali zagrożenie ze strony rywala.  

Na szczególne wyróżnienie zasłużył zaś Marcin Cebula, która powoli udowadnia, że zasłużenie otrzymał szansę na dalszą edukację w Ekstraklasie. Co istotne, pomocnik najprawdopodobniej wybrał odpowiednią klasę i trafił na odpowiednie wychowawcę – widać, że pan Papszun ma pomysł na jego grę. W sobotę niemiłosiernie wykorzystał błędy przeciwnika.  

Robert Pich i Mateusz Praszelik 

Umówmy się, klasa pana Lavicki po raz drugi całościowo wyglądała bardzo solidnie i generalnie każdy powinien otrzymać pozytywną ocenę. Ale tym razem grono pedagogiczne postanowiło wyróżnić parę, która zaprezentowała się z najlepszej strony i pomogła w wykonaniu trudnego zadania przez całą ekipę. Z jednej strony Robert Pich okazał się zimnokrwistym egzekutorem, z drugiej zaś młodszy kolega doskonale mu asystował w kluczowych momentach.  

Jeszcze słówko o Praszeliku, przed rozpoczęciem roku szkolnego we Wrocławiu obawiano się, czy zdoła on zastąpić innego, bardzo zdolnego ucznia czyli Przemysława Płachetę. Prawdopodobnie nie, ale to zupełnie nie oznacza nic złego. Mateusz to prostu inny typ zawodnik, który może ekipie dać coś nowego. 

Czwórka  

Pavels Steinbors 

Absolutny brak zaskoczenia, Łotysz wielokrotnie już udowodnił, że można na nim polegać. W pokoju nauczycielskim powszechnie wiadomo, że Pavels zawsze jest profesjonalnie przygotowany do zajęć. W klasie każdy powierzyłby mu rolę skarbnika, bo jak mało kto potrafi bronić interesów całej grupy. W sobotni wieczór znów kilkukrotnie uratował swoją ekipę i zapracował na solidną czwórkę. 

Karol Danielak i Łukasz Sierpina 

Nie jest łatwo wrócić do szkoły, w której – delikatnie mówiąc – niespecjalnie człowiek sobie radził za pierwszym razem. A jednak dwójka uczniów z Bielska-Białej pokazuje, że istnieje drugie życie w Ekstraklasie i może ono wyglądać całkiem solidnie. Jasne, Łukasz Sierpina i Karol Danielak pewnie nigdy nie będą najlepszymi uczniami, ale w szkole jest także miejsce dla solidnych “czwórkowiczów”. I pierwsze dwa mecze pokazują, że akurat w klasie pana Brede wymieniona dwójka może należeć do takiej kategorii 

Plusiki z aktywności 

Pierwszy plusik otrzymuje Omran Haydary za kapitalne wykonanie przykładowego zadania. Przez całą godzinę lekcyjną jego klasa niemiłosiernie męczyła bułę, aż w końcu postanowił on samodzielnie podjąć ryzyko. Efekt przeszedł najśmielsze oczekiwania.

A gdzie ocena? – zapytacie.

Cóż, niestety poza tym jednorazowym strzałem Haydary dostosował się do reszty klasy.  

Drugi tydzień z rzędu plusik otrzymuje również Luquinhas, który dał ważną zmianę na drugiej godzinie lekcyjnej. I choć jego drużyna ostatecznie poniosła porażkę to sam Brazylijczyk pokazał, że warto na niego stawiać od początku. Podobny sygnał panu Vukoviciowi wysłał również Domagoj Antolić, któremu także wystawiamy plusika z aktywności.  

Po plusiku otrzymują również ofensywni zawodnicy Jagiellonii, którzy na pierwszej godzinie lekcyjnej poprawnie wykonali swoje zadania wykorzystując błędy rywali. Podanie Pospisila? Coś pięknego. Wykończenie Imaza? Cudeńko. Jak się później okazało, rozstrzygnęli tym samym wynik spotkania.  

Na plusik zasłużyli również Pedro Tiba oraz Jakub Kamiński, którzy w drugiej połowie bardzo ładnie zachowali się przy obu trafieniach Lecha Poznań. Portugalczyk ambitnie poszedł do końca za akcją przy pierwszy golu, zaś Kamiński ogólnie dał dynamiczną i konkretną zmianę okraszoną golem.  

Trója z minusem 

Warta Poznań 

Nowa szkoła, inny poziom, nowe wyzwania – zmiany potrafią być trudne. Nie zawsze rozwiązania z poprzedniej placówki mogą się sprawdzić w nowym otoczeniu, zwłaszcza gdy mówimy o środowisku, w którym teoretycznie musimy się bardziej starać. Warta Poznań przypomina trochę uczniów, którzy jeszcze nie zrozumieli, że czasy przyjemnego gimnazjum się skończyły. Owszem, tam podopiecznym Piotra Tworka udało się rzutem na taśmę uzyskać średnią 4,75 i zdobyć “pasek”, ale w Ekstraklasie pewnych metod nie da się wykorzystać.  

Ostatni sprawdzian w Lubinie to jasny sygnał – w grze drużyny potrzeba czegoś więcej. Brak refleksji i dalsza gra na remis może ekipę wpędzić w tarapaty. 

Ocena dopuszczająca 

Lukas Klemenz i Rafał Janicki 

Nie ma łatwego życia ze swoimi stoperami pan Artur Skowronek. Przecież średnio co kilka tygodni na radach pedagogicznych wraca temat zachowania pary Klemenz-Janicki. I gdy już wydaje się, że rozmowa z wychowawcą przyniosła efekt, że zajęcia wyrównawcze dały rezultat…przychodzi ponownie solidny gong. Zimny prysznic, po którym trudno nie odczuć zwykłej rezygnacji w pokoju nauczycielskim. Wygląda na to, że środkowi obrońcy Wisły są jak toporni uczniowie, których trudno na chwilę zostawić samych bez odpowiedniego korepetytora.  

Dzisiejszy sprawdzian oblali po całości. Ale jedynki nie dostali – ich wychowawca znów poprosił o wyrozumiałość. Mamy dać im chwilę czasu. 

Ocena niedostateczna 

Michał Nalepa 

Sobotnia lekcja może się długo śnić stoperowi Lechii Gdańsk. Niesamowicie elektryczny na pierwszej godzinie popełnił trzy kardynalne błędy. Przy pierwszym jeszcze obyło się bez konsekwencji (Gutkovskis nie wykorzystał szansy), późniejsze dwa kosztowały go już zaproszenie do szkolnego pedagoga na rozmowę. Nalepa nie wytrzymał presji ze strony Marcina Cebuli, dwukrotnie dał się ograć i z premedytacją nieprzepisowo zatrzymał swojego rywala. Czerwona kartka była po prostu idealną puentą fatalnego występu.  

Michał Nalepa (Lechia Gdańsk) / fot. Mikołaj Barbanell

Uwaga negatywna 

Robert Gumny 

Aj Robert, dlaczego to zrobiłeś? Co Tobą kierowało? Niestety, prawdopodobnie on sam będzie nad tym zastanawiać. Fakty są takie, że Lech miał zaliczenie sprawdzianu już w garści. Niestety, nierozważne i głupie zachowanie kosztowało jego ekipę stratę punktów. To w dalszej części roku może ich drogo kosztować. Ostatecznie Gumny otrzymuje uwagę za działanie na szkodę całej klasy. 

Dzienniczek to zabawa formą. Zbieżność postaci z Ekstraklasy i szkolnych metafor nie jest przypadkowa. Autor w czasie przerwy od zmagań ligowych opowiada dzieciom przy tablicy o różnych wydarzeniach, głównie tych minionych.  

Artykuł Cudowne wypracowanie Manneha, wyjątkowa klasa pana Papszuna. Dzienniczek Ekstraklasy #2 pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Nieobecni

Na placu gry na pewno nie zobaczymy Zarko Udovicica. Serb w zeszłotygodniowych Derbach Trójmiasta ujrzał czerwony kartonik za obrazę sędziego, za co został dodatkowo ukarany zawieszeniem na 2 miesiące, co oznacza dla niego bardzo długi urlop.

Trener gospodarzy nie będzie mógł też skorzystać z usług kontuzjowanych Mario Malocy i Jaroslava Mihalika. U gości zabraknie Adama Ryczkowskiego, który leczy uraz i zawieszonego Dawida Kudły.

Tabela

Lechia, jeśli dziś wygra to doszusuje do czołówki tabeli. Dla Górnika dzisiejszy mecz jest okazją do odskoczenia drużynom zamykającym stawkę. Obie ekipy mają więc swoje cele, choć odmienne i dla obu ewentualne trzy punkty będą niezwykle cenne.

Górnik chce przełamać źle passy

Drużyna gości ma coś do udowodnienia. Ostatni raz Górnik ograł Lechię ponad 6 lat temu, w czerwcu 2013 roku. Zabrzanie wygrali wtedy 2:0, a spotkanie zapowiadane było jako pojedynek Grzegorz Rasiak kontra Prejuce Nakoulma. To wystarczający dowód, żeby powiedzieć, że było to dawno. Ponadto zespół Marcina Brosza w tym sezonie nie wygrał na wyjeździe. Sześć delegacji przyniosło zaledwie 3 punkty po trzech remisach i takiej samej liczbie porażek.
Górnicy mają o co walczyć – jednym spotkaniem mogą przełamać dwie bardzo złe serie.

Zagrać w końcu na zero z tyłu

Media nad Bałtykiem narzekają na postawę Lechistów w obronie. W dwóch ostatnich meczach gdańszczanie tracili po dwa gole, co nie pozwoliło im wygrać.

„To wypadek przy pracy. Nie dorabiajmy historii na siłę. To były pojedyncze błędy, z których trzeba wyciągnąć wnioski. Zapewniam, że to zrobiliśmy” – deklaruje stoper Michał Nalepa. 

Lechia czy Górnik? Górnik czy Lechia? Przekonacie się o tym słuchając naszej relacji od 19:55, na kanale 1. RADIA GOL mecz skomentuje Tomek Nabiałkowski. Serdecznie zapraszamy!

Darek Piechota

ZOBACZ TAKŻE: Operacja: “Powrót”. Odegaard i inni wypożyczeni ratunkiem Realu?

Artykuł Niepewna obrona kontra nieskuteczni na wyjazdach. Lechia – Górnik na kanale 1. Radia GOL! pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.