Dopiero drugi raz w historii nasi siatkarze wygrali Ligę Narodów. Wcześniej miało to miejsce w 2012 r., kiedy to po znakomitym występie ograliśmy USA 3:0. Tym razem na naszej drodze ponownie stanęli Amerykanie i znowu okazali się gorsi tym razem 3:1. Jednym z dwóch siatkarzy, którzy pamiętają ten mecz z 2012 roku, jest Paweł Zatorski. Nasz libero został wybrany nie tylko najlepszym zawodnikiem na swojej pozycji całego turnieju, ale także zdobył statuetkę MVP Ligi Narodów 2023. Był to drugi przypadek w historii Ligi Narodów, kiedy to libero zgarnął nagrodę MVP. Pierwszym był legendarny brazylijczyk Sergio, który dokonał tego w 2009 roku. 

Wychowanek Skry Bełchatów

Urodził się w Łodzi, jednak od początku swego sportowego życia był związany z Bełchatowem. Zaczynał od mniej popularnych dyscyplin, jak ping-pong i skok wzwyż. Później była piłka nożna. Jednak prawdziwą miłością dla Pawła Zatorskiego stała się siatkówka. Razem z bratem Tomkiem, grali w nią w pokoju przez sznurek rozwieszonym przy ścianach. 

Pierwszą poważną styczność z siatkówką miał na treningu brata, który grał w siatkówkę od liceum. Trener zauważył, że ma do tego talent i tak rzeczywiście było. Przychodził na treningi nie tylko grupy brata, ale też swojej. Wszystko to działo się w Bełchatowie w jej drugiej drużynie Skra II Bełchatów. 

Na początku marzył o byciu przyjmującym. Chciał pójść do Szkoły Mistrzostwa Sportowego w Spale i tam się rozwijać. Tak też się stało. Do SMS w Spale Paweł Zatorski trafił w 2007 roku. W jednym z wywiadów w 2016 roku przyznał, że nie był to jednak najlepszy moment w jego życiu:

„Jako nastolatek dwa lata spędziłem zamknięty w Spale, praktycznie w lesie w środku Polski, gdzie nie ma dostępu do Internetu. Bez rodziny, bez znajomych – tak naprawdę wiele znajomości się wtedy pourywało, ale takie momenty trzeba przetrwać i dobrze się na tym wychodzi. Najgorszy był rok szkolny, na zewnątrz ponuro, prawie nie wychodziliśmy na dwór, taka aura lekko wpędzała w depresję, ale na szczęście mieliśmy niewiele wolnego czasu na narzekanie, na tęsknotę, bo harmonogram był wypełniony po brzegi„.

Do Bełchatowa powrócił w 2010 roku. W międzyczasie zaliczył dwuletni pobyt w AZS Częstochowa. Tam na tyle się rozwinął, że był uważany za jeden z największych talentów na swojej pozycji w kraju. Czas pokazał, że tak się właśnie stało.

Rodzina zawsze na pierwszym miejscu

Z powrotem do Bełchatowa w 2010 roku wiąże się inna historia. Tam popularny „Zati” poznał swoją żonę Agnieszkę. Będąc już zawodnikiem ZAKSy Kędzierzyn-Koźle w 2016 roku poślubił ukochaną. Doczekał się z żoną dwóch synów Samuela i Maksymiliana. 

Od początku nasz reprezentacyjny libero przyznawał, że rodzina jest dla niego najważniejsza. W wywiadzie jaki został przeprowadzony na potrzeby książki pt. „Ludzie ze Złota” autorstwa Edyty Kowalczyk i Jakuba Radomskiego, 33-latek mówi tak:

„Gdyby zdarzyła się taka sytuacja, że musiałbym poświęcić dla rodziny wszystkie zdobyte dzięki siatkówce medale, osiągnięcia, kontrakty i sławę, to ani sekundy bym się nie zastanawiał„. 

Paweł Zatorski wciąż spełnia się jako siatkarz, ale jego żona wybrała inną dziedzinę. Agnieszka Zatorska jest z wykształcenia medykiem. W 2020 roku ukończyła studia i rozpoczęła staż. 

Klubowe sukcesy

Paweł Zatorski poza workiem medali zdobytymi z reprezentacją Polski, ma również sporo sukcesów klubowych. Gdy trafił do PGE Skry Bełchatów w 2010 roku to z marszu stał się najlepszym zawodnikiem na swej pozycji. Już w pierwszym sezonie z klubem z Bełchatowa zdobył srebro klubowych Mistrzostw Świata rozgrywanych wtedy w Dosze w Katarze. Rok później poza Pucharem Polski, zdobył pierwsze z pięciu w swej kolekcji Mistrzostw Polski. W sumie w trakcie 4-letniego pobytu w Bełchatowie Paweł Zatorski wywalczył: 3 medale Mistrzostw Polski (w tym dwa złote), 2 Puchary Polski, srebro i brąz Klubowych Mistrzostw Świata oraz Superpuchar Polski. Największe sukcesy dopiero miały jednak nadejść. 

W latach 2014-2021 libero reprezentacji Polski grał dla ZAKSy Kędzierzyn-Koźle. Można powiedzieć, że tam wygrał wszystko co było tylko możliwe do wygrania. Złożyły się na to: 3 x Mistrzostwa Polski, 2 x Superpuchary Polski, 3 x Puchar Polski oraz najważniejsze ze wszystkich czyli Liga Mistrzów w 2021 roku. 

Od dwóch lat Paweł Zatorski jest zawodnikiem Asseco Resovi Rzerzów. Na razie z klubem z Podkarpacia wywalczył tylko brązowy medal Mistrzostw Polski za ubiegły sezon. Jednak patrząc na skład jaki buduje Resovia na sezon 2023/24 można sugerować, że będą walczyć o najwyższe laury nie tylko na krajowym podwórku, ale też na arenie międzynarodowej, gdyż w nadchodzącym sezonie ten klub będzie grać w Lidze Mistrzów. 

Najbardziej utytułowany reprezentant XXI wieku

W oficjalnym meczu reprezentacji Polski Paweł Zatorski zadebiutował w 2009 roku. Ta przygoda z sukcesami, ale też porażkami trwa do dziś.

Zanim 33-latek stał się pełnoprawnym reprezentantem Polski musiał wiele przejść. Przede wszystkim długo rywalizował na swojej pozycji z Krzysztofem Ignaczakiem. Dopiero w trakcie Mistrzostw Świata w 2014 roku Paweł Zatorski stał się naszym pierwszym libero. Przyczynił się w znacznym stopniu do wywalczenia złotego medalu na Mundialu w 2014 roku rozgrywanym w naszym kraju. 

W 2018 roku został wybranym najlepszym libero Mistrzostw Świata. Zasłużył na to jak mało kto. Jego obrony przede wszystkim w meczu półfinałowym z USA sprawiły, że awansowaliśmy do wielkiego finału tamtej imprezy.

W sumie z reprezentacją Polski „Zati” zdobył 20 medali, z czego aż 8 złotych. Nikt inny do tej pory nawet nie zbliżył się do takich osiągnieć. 

Oprócz nagród drużynowych ma także szereg nagród indywidualnych. Paweł Zatorski aż 7-krotnie był wybierany najlepszym libero danej imprezy. Poza tym w 2014 roku został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi, a w 2018 roku otrzymał z rąk Prezydenta RP Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski. 

Pomimo wieku, „Zati” wciąż jest znaczącą postacią reprezentacji Polski. Oby tak było dalej przynajmniej do Igrzysk Olimpijskich w Paryżu w 2024 roku. 

Autor: Krzysztof Małek

Artykuł Paweł Zatorski – po prostu MVP pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Podopieczni Nikoli Grbicia zameldowali się w finale rozgrywek po zwycięstwie nad rywalami z “Kraju Kwitnącej Wiśni” (3:1). Sam rezultat ma zatem prawo napawać optymizmem, podobnie jak rozwój kadry na przestrzeni całej tegorocznej Ligi Narodów, będącej de facto skondensowanym okresem przygotowawczym przed docelową imprezą sezonu. Postawa “Biało-czerwonych” nie zawsze była przecież godna aprobaty – wyeliminowanie części mankamentów jest więc niewątpliwym sukcesem. Materiału do analizy nie brakuje, chęci do pracy – oby również. 

O ile zarówno Japonia, jak i Brazylia (rywal pokonany w ćwierćfinale) należą do grona reprezentacji absolutnie topowych, o tyle USA znajduje się zapewne obecnie nawet i półkę (lub chociaż “półeczkę”) wyżej. Przez rozgrywki Ligi Narodów Amerykanie przeprawiają się niczym burza – podopieczni trenera Sperawa wygrali fazę zasadniczą, pokonując następnie Francję (3:2, ćwierćfinał) i groźnych Włochów (3:0, półfinał). Najbliższy rywal Polaków zasługuje zatem na najwyższe uznanie – absurdem byłoby wszak zlekceważenie przeciwnika tak doświadczonego w starciach z naszą reprezentacją.  

Warto również cofnąć się pamięcią do spotkania rozegranego niemal dokładnie przed miesiącem – wówczas to Amerykanie pewnie odprawili Polaków 3:0, demonstrując wyraźną przewagę klas. Przewagę, która w tamtym okresie nie podlegała dyskusji – Polacy do optymalnej dyspozycji dochodzili z czasem, stopniowo budując podwaliny niezawodnie funkcjonującej maszyny. Wspomniana niezawodność zostanie zatem poddana próbie – i choć potencjalna porażka może być naprawdę bolesna (szczególnie z uwagi na grę przed własną publicznością; finał odbędzie się w gdańskiej Ergo Arenie), nawiązując do poprzednich zdań – okres gwarancji nadal obowiązuje. Na boisku nie pojawi się dziś niestety kontuzjowany Bartosz Kurek – atakujący pauzował również w starciu półfinałowym. Serdecznie zapraszamy do wysłuchania relacji radiowej z niniejszego spotkania, którą na antenie RADIA GOL 1 przeprowadzi dla państwa Wojciech Anyszek. 

Autor: Mateusz Kurpiewski

Artykuł Gotowi na wielkie granie? [ZAPOWIEDŹ FINAŁU LIGI NARODÓW SIATKARZY] pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Czwartek to drugi dzień rozgrywania ćwierćfinałów Ligi Narodów siatkarzy. Dla nas Polskich kibiców to będzie najważniejszy dzień, gdyż dziś na parkiet wyjdą grać nasi reprezentanci. Już w pierwszym meczu przyjdzie im się zmierzyć z Brazylią. Wszyscy kibice siatkarscy doskonale pamiętają finały Mistrzostw Świata w 2014 i 2018 r., w których to Polacy pokonywali Brazylię. Teraz może i „Canarinhos” nie mają tak mocnej kadry, jak kilka lat temu, ale nadal są bardzo groźni i jutro nie oddadzą tanio skóry przed naszymi siatkarzami. 

Polska chce wygrać wreszcie Ligę Narodów

W roku 2018 rozegrana została pierwsza edycja siatkarskiej Ligi Narodów. Do tej pory w czterech rozegranych edycjach (w 2020 roku z powodu Covid-19 turniej został odwołany) Polska zdobyła dwa brązowe medale i jeden srebrny. Tym razem ma być inaczej. 

Ostatni sukces w imprezie tej rangi osiągnęliśmy w 2012 roku, gdy w wielkim finale Ligi Światowej pokonaliśmy USA 3:0. Jako jedyny z tamtej „Złotej Ekipy” występuje wciąż w kadrze Bartosz Kurek. Teraz atakujący, a wtedy przyjmujący reprezentacji Polski został wtedy wybrany MVP całej Ligi Światowej. Czy teraz powtórzy to osiągnięcie? 

Na co stać naszą reprezentację z Brazylią?

Nasi siatkarze w fazie zasadniczej VNL rozegrali 12 spotkań, z czego 10 wygrali i 2 przegrali. Bilans bardzo dobry.

W ostatnim czasie więcej jednak było słychać krytycznych głosów wobec podopiecznych trenera Grbicia. Głównie to było spowodowane stylem, jaki prezentowali jego podopieczni. W szczególności w pamięć wryła się porażka 0:3 z USA w turnieju rozgrywanym w Rotterdamie. Poza pierwszym setem Polacy nie mieli w zasadzie nic do powiedzenia w tamtym spotkaniu. 

Innym zarzutem kierowanym w stronę Nikoli Grbicia było to, jakich wyborów personalnych dokonywał w ostatnich tygodniach. Przede wszystkim chodziło o stawianie na Grzegorza Łomacza oraz Kamila Semeniuka. Mimo wszystko obaj znaleźli się w składzie na turniej w Gdańsku. 

Patrząc na skład, jaki powołał Nikola Grbić, w zasadzie jedyną niewiadomą będzie pozycja drugiego przyjmującego. Wydaje się, że pewnym będzie występ Wilfredo Leona, ale kto zagra obok niego? W ostatnim meczu przeciwko Brazylii w pierwszej szóstce wybiegł Bartosz Bednorz. Tym razem może być inaczej, gdyż do drużyny powraca Tomasz Fornal, nieobecny na turnieju na Filipinach. W obwodzie jest jeszcze Aleksander Śliwka, który również bardzo dobrze się ostatnio prezentował. 

Zagadką może być dyspozycja Bartosza Kurka i Mateusza Bieńka. Obaj na turnieju na Filipinach narzekali na urazy. Teraz dochodzą głosy, że wszystko jest już w porządku. 

Kluczem do zwycięstwa z Brazylią może być gra na środku siatki. W ostatnich spotkaniach świetnie z tej roli wywiązywała się para Jakub Kochanowski i Norbert Huber. Nie dość, że świetnie atakowali- to dokładali jeszcze punkty z zagrywki. 

Co by nie było, dla naszych siatkarzy nie będzie to łatwe starcie. 

Brazylia w procesie przebudowy

Nie da się ukryć, że Brazylijczycy są w procesie przebudowy swojej reprezentacji. Kadra opiera się teraz na mieszance młodości i doświadczenia. Wciąż pierwsze skrzypce w tej drużynie grają rozgrywający Bruno Rezende, środkowy Lucas, czy też przyjmujący Lucarelli. Jednak im dalej w las, tym trudniej wywnioskować, kto może być przyszłą gwiazdą drużyny. W poprzednim meczu Ligi Narodów przeciwko Polsce z dobrej strony pokazał się Honorato. 26-letni przyjmujący dopiero w tym roku na dobre zadomowił się w pierwszej kadrze Brazylii. 

Motorem napędowym Brazylijczyków wydaje się być atakujący Alan. 29-latek kilka lat temu został okrzyknięty wielkim talentem. Głównie za sprawą zdobycia z kolegami Mistrzostwa Świata do lat 23 w 2013 roku. Później jednak jego kariera wyhamowała. W pierwszej reprezentacji zadebiutował już jakiś czas temu, jednak długo musiał godzić się z rolą rezerwowego atakującego. Teraz gdy już gra pierwsze skrzypce, to pokazuje się ze znakomitej strony. W następnym sezonie ten zawodnik będzie też grał w naszej lidze w barwach AZS Olsztyn.

Brazylia ma tylko jeden medal Ligi Narodów. W 2021 roku wygrała całe zawody, pokonując w finale Polskę. Czy tym razem powtórzy się historia? Bukmacherzy mimo wszystko nie stawiają reprezentacji Brazylii jako faworytów w meczu z Polakami. 

Autor: Krzysztof Małek

Artykuł Misja Gdańsk czas start [ZAPOWIEDŹ POLSKA – BRAZYLIA] pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Jako pierwsi inicjatywę przejęli dziś podopieczni trenera Grbicia. Po punktowym bloku Aleksandra Śliwki tablica wyników wskazała rezultat 6:4 na korzyść naszych reprezentantów. Kanadyjczycy szybko odrobili jednak stratę, chwilę później wychodząc na prowadzenie. Kolejne minuty upłynęły pod znakiem niezwykle wyrównanej walki, po której na czele ponownie znaleźli się “Biało-czerwoni”. Przy wyniku 18:16 na korzyść Polaków o czas poprosił trener Sammelvuo. Zarządzona przerwa na niewiele się jednak zdała – nasi reprezentanci utrzymali uzyskaną zaliczkę, triumfując ostatecznie 25:21. 

Niedługo po zainaugurowaniu drugiej odsłony gry na prowadzenie ponownie wyszli Polacy. Po punktowym bloku Łukasza Kaczmarka przewaga “Biało-czerwonych” wynosiła już trzy oczka (9:6). Podopieczni trenera Grbicia ani myśleli zwalniać, stopniowo mnożąc i tak stosunkowo wysoką przewagę. Po ataku Aleksandra Śliwki reprezentanci Polski dysponowali już pięciopunktową zaliczką (18:13). Brak koncentracji, zbytnia pewność siebie, mobilizacja rywali, a być może wszystkie wymienione czynniki na raz doprowadziły ostatecznie do jakże nerwowej końcówki. Już po chwili Kanadyjczycy wyrównali stan rywalizacji (20:20) – zimna krew umożliwiła jednak “Biało-czerwonym” dowiezienie niemal pewnego dotąd triumfu w drugiej partii (25:23). 

To Kanadyjczycy przejęli inicjatywę tuż po rozpoczęciu trzeciego seta. Zawodnicy z “Kraju Klonowego Liścia” rozpędzali się z każdą minutą, szybko dystansując rywali (13:9). “Biało-czerwoni” złapali wprawdzie punktowy kontakt (14:13), chwilę później tracąc go jednak ponownie. Gdy tablica wyników wskazała rezultat 20:16 na korzyść ekipy z Ameryki Północnej, szanse na szybkie zakończenie spotkania błyskawicznie malały. Szybka mobilizacja umożliwiła jednak Polakom powrót do gry – do wyrównania asem serwisowym doprowadził ostatecznie Wilfredo Leon (22:22). Finalnie spotkanie imponującym blokiem zwieńczył Kamil Semeniuk (27:25).  

Autor: Mateusz Kurpiewski

Artykuł Wreszcie do zera! Polacy pokonują kadrę Kanady pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

To “Biało-czerwoni” przejęli inicjatywę po inauguracji pierwszego seta. Gdy Bartosz Bednorz skutecznie zaatakował z szóstej strefy, tablica wyników wskazała rezultat 11:8 na korzyść podopiecznych trenera Grbicia. Polacy ani myśleli zwalniać, systematycznie mnożąc dotychczasową przewagę. Wydatnie pomagali w tym sami “Canarinhos” – gdy po ataku Sousy piłka minęła boisko, zaliczka “Biało-czerwonych” wzrosła (16:11). Partię zwieńczył ostatecznie punktowy atak Wilfredo Leona (25:23). Początek drugiej odsłony gry upłynął pod znakiem klasycznego “przeciągania liny”, przerwanego finalnie za sprawą trenera Grbicia – szkoleniowiec Polaków poprosił o czas przy wyniku 10:11 na niekorzyść swojej drużyny. Przerwa na niewiele się jednak zdała, a Brazylijczycy rozpędzali się wraz z każdą kolejną piłką – prosto z zagrywki zapunktował Lucas Saatkamp (12:16). “Canarinhos” wywalczyli stosunkowo bezpieczną zaliczkę, triumfując ostatecznie do 22, a w konsekwencji wyrównując stan rywalizacji. 

Po przerwie inicjatywa ponownie znalazła się w rękach reprezentantów Brazylii – skuteczna gra środkiem umożliwiła podopiecznym trenera Dal Zotto objęcie nieznacznego prowadzenia. Finalnie do wyrównania doprowadził wprowadzony kilka minut wcześniej Łukasz Kaczmarek (10:10). “Biało-czerwoni” wkrótce objęli prowadzenie, stopniowo dystansując rywala – obraz gry nie zmienił się już do zakończenia trzeciej partii, a Polacy triumfowali 25:21. Czwartego seta z przytupem otworzył Wilfredo Leon – to właśnie po jego punktowych zagrywkach “Biało-czerwoni” szybko uzyskali istotną zaliczkę (6:3). Pojedyncze błędy własne po stronie Polaków umożliwiły jednak reprezentacji Brazylii błyskawiczne nawiązanie kontaktu (9:8). Pomimo walki, “Canarinhos” nie zdołali ostatecznie przejąć inicjatywy – “Biało-czerwoni” prowadzili grę, szybko dystansując rywali. Czwartą odsłonę gry, a jednocześnie całe spotkanie pewnym atakiem zwieńczył Norbert Huber (25:21). 

Autor: Mateusz Kurpiewski

Artykuł Brazylia pokonana! Polacy znów triumfują! pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Liga Narodów siatkarzy, wkracza w decydującą fazę. Ostatnie dwa turnieje zostaną rozegrane w USA i na Filipinach. Nasi reprezentanci na Filipinach będą walczyć ze Słowenią, Brazylią, Kanadą i Japonią. Na pierwszy ogień przyjdzie starcie z podopiecznymi trenera Gheorghe Cretu, a więc Słowenią. 

Decydujące starcia

Już tylko 4 spotkania zostały do rozegrania wszystkim reprezentantcjom, aby zakończyć fazę zasadniczą tegorocznej Ligi Narodów. Podopiecznym Nikoli Grbicia szło jak na razie całkiem nieźle, gdyż wygrali 6 spotkań, z czego dwa razy schodzili pokonani. Na Filipinach ma być inaczej.

Przede wszystkim wydaje się, że trener Grbić powołał najlepszy możliwy skład. Do drużyny wracają Aleksander Śliwka, Łukasz Kaczmarek, Marcin Janusz i Jakub Popiwczak. Cieszyć powinno nas to, że do drużyny wraca rozgrywający ZAKSY, ponieważ do tej pory grający na zmianę Grzegorz Łomacz i Jan Firlej nie spełnili w pełni stawianych przed nimi oczekiwań. 

Jutrzejsze starcie ze Słoweńcami będzie miało wiele podtekstów. Wielu członków tej reprezentacji grało bądź będzie grać w drużynach klubowych PlusLigi, jak np. Klemen Cebulj nadal będzie występować w Asseco Resovi Rzeszów. Trenerem tej kadry jest Gheorghe Cretu, który z ZAKSĄ Kędzierzyn-Koźle wygrywał w 2022 roku siatkarską Ligę Mistrzów. W ostatnich latach nasi siatkarze dość często mierzyli się ze Słowenią w decydujących fazach turniejów międzynarodowych. Chociażby na Mistrzostwach Europy w 2021 roku rozgrywanych w naszym kraju, przegraliśmy ze Słoweńcami w półfinale 1:3. Teraz, mimo iż mamy pewny udział w turnieju finałowym Ligi Narodów z racji bycia gospodarzem, tak jednak z pewnością nasi siatkarze zrobią wszystko, aby wygrać najbliższe spotkanie. 

Zawsze groźna Słowenia

Nie od wczoraj kibice siatkówki wiedzą, jak silną nacją w tej dyscyplinie jest męska kadra Słowenii. Nie inaczej jest w trakcie tegorocznej Ligi Narodów. Słoweńcy mają identyczny bilans spotkań jak nasza reprezentacja. Z tym że są wyżej w ogólnej klasyfikacji, z powodu korzystniejszego bilansu setów.

Główny problem Słowenii w ostatnich latach polegał na tym, że grali stałą szóstką graczy. Kibice już na pamięć zdążyli się nauczyć nazwisk reprezentantów tego kraju grających w każdym możliwym meczu. W tym roku trener Cretu stara się to zmienić. Na turniej na Filipiny postanowił zabrać kilku debiutantów. Mimo to jutro naszym siatkarzom przyjdzie się zmierzyć z kilkoma starymi znajomymi jak np. Janem Kozamernikiem, Alenem Pajenkiem, Tine Urnautem czy też Jani Kovaciciem. 

Zagadkowym punktem reprezentacji Słowenii wydaje się pozycja atakującego. Trener Cretu na ostatni turniej VNL powołał jedynie niedoświadczonego Nikiego Mujanovicia. Ten 19-latek przebojem wdziera się do dorosłej kadry. Czy będzie jutro zagrożeniem dla naszych zawodników?

Autor: Krzysztof Małek

Artykuł Czas na Słowenię [ZAPOWIEDŹ POLSKA VS SŁOWENIA] pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Mistrzowie tie-breaków? W rozgrywanym przed dwoma dniami spotkaniu z Holandią, “Biało-czerwoni” ponownie byli zmuszeni rywalizować o ostateczny triumf na przestrzeni tie-breaka (po raz czwarty w tegorocznej Lidze Narodów). Na powrót to Polacy zachowali ostatecznie więcej zimnej krwi, triumfując i zachowując zarazem kompletną skuteczność w rozgrywaniu decydujących partii. Niestety, reprezentacji Polski bezkompromisowości brak na przestrzeni całego spotkania, a strata punktów w starciach z Niemcami, Bułgarią czy wymienioną wyżej Holandią jest rezultatem skłaniającym do refleksji. Nadszedł najwyższy czas na wyregulowanie falującej dyspozycji. 

Wahania formy są natomiast dla reprezentacji USA zjawiskiem obcym. Amerykanie polegli w tym roku zaledwie raz (1:3 z Brazylią), pewnie rozstrzygając na swoją korzyść inne rozegrane już spotkania. Nasi dzisiejsi rywale odprawiali z kwitkiem między innymi reprezentacje Włoch (3:0), Serbii (3:1) czy Iranu (3:0). Analiza dotychczasowym poczynań obydwu zespołów nie pozostawia zatem większych złudzeń co do nadania roli faworyta zbliżającego się pojedynku. Liga Narodów jest jednak turniejem niezwykle charakterystycznym, nierzadko promującym drużyny niedoceniane, bądź też z góry skazywane na porażkę (co również szczególnie nie tyczy się reprezentacji Polski, niewątpliwie zawsze będącej dla rywali mniejszym lub większym zagrożeniem).  

Biorąc pod uwagę ostatnie pięć spotkań rozegranych bezpośrednio pomiędzy reprezentacjami Polski i USA, to “Biało-czerwoni” dysponują obecnie bardziej korzystną statystyką (cztery triumfy, w opozycji do jednego zwycięstwa Amerykanów). Serdecznie zapraszamy do wysłuchania relacji radiowej z niniejszego pojedynku, którą na antenie RADIA GOL 1 przeprowadzą specjalnie dla państwa Janek Siennicki i Szymon Miszczak. 

Autor: Mateusz Kurpiewski

Artykuł Weryfikacja [ZAPOWIEDŹ POLSKA – USA] pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Zwycięstwa są, brakuje jednak błysku. Już od inauguracji rozgrywek Ligi Narodów forma Polaków przypomina nieustanną sinusoidę. “Biało-czerwoni” jedynie raz opuścili dotąd parkiet dopisując do dorobku trzy oczka (pierwsze spotkanie rozgrywek, 3:1 z Francją). Nasi kadrowicze toczyli długie, pięciosetowe batalie w spotkaniach z Iranem, Bułgarią czy Niemcami – w każdym z wymienionych przypadków to Polacy zachowywali w tie-breaku więcej zimnej krwi, finalnie triumfując. Komplet wyników uzupełnia wpadka w starciu z Serbią (niespodziewane 0:3), dotychczasowy dorobek Polaków wynosi zatem 9 punktów. Holendrzy spisują się dotąd w rozgrywkach Ligi Narodów całkiem przyzwoicie, a na pewno solidnie jak na prezentowany potencjał kadrowy. Reprezentacja Holandii odprawiła już rywali z Kuby, Niemiec i Chin (wczoraj), każdorazowo bez straty seta. Dodatkowy punkt podopieczni Roberto Piazzy zgarnęli doprowadzając do przegranego ostatecznie tie-breaka w starciu z reprezentacją Argentyny. Holendrzy byli również zmuszeni uznać wyższość rywali zza oceanu, przegrywając na inaugurację rozgrywek 0:3 z kadrą USA.  

Niesieni dopingiem własnych kibiców reprezentanci Holandii (turniej rozgrywany jest w Rotterdamie) staną przed szansą przełamania wstydliwej passy w spotkaniach bezpośrednich – “Oranje” nie pokonali naszej kadry od… 20 lat (!). Reprezentacja Polski dysponuje jednak obecnie składem wzmocnionym m.in o nieobecnych uprzednio Bartosza Kurka i Wilfredo Leona – triumf staje się zatem nie tylko celem, ale wręcz i obowiązkiem (mając również na uwadze mierną postawę w rozegranych już spotkaniach Ligi Narodów – mówiąc wprost, nadszedł najwyższy czas na przełamanie). Mecz rozpocznie się punktualnie o 20:00. 

Autor: Mateusz Kurpiewski

Artykuł Niech nie braknie polotu [ZAPOWIEDŹ POLSKA – HOLANDIA] pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Czas na drugi turniej w ramach Ligi Narodów siatkarzy. Reprezentanci Polski tym razem zagrają w Rotterdamie. Na pierwszy ogień przyjdzie im się zmierzyć dziś wieczorem z Niemcami. 

Po turnieju w Nagoi nasi reprezentanci mogą być umiarkowanie zadowoleni. Wprawdzie udało się wygrać z Iranem, Francją i Bułgarią, aczkolwiek na koniec tamtych zmagań przyszła porażka 3:0 z Serbią. Jeszcze gorzej wiodło się reprezentantom Niemiec. Podopieczni Michała Winiarskiego przegrali pierwsze trzy mecze. Dopiero udało się im zwyciężyć na koniec zmagań w Ottawie z Kanadą. 

Sparingi przed Ligą Narodów

Całkiem niedawno, bo pod koniec maja obie reprezentacje rozegrały dwa mecze sparingowe w ramach przygotowań do pierwszych meczów w Lidze Narodów. Tam z bardzo dobrej strony pokazali się nasi zachodni sąsiedzi. Pierwszy mecz rozgrywany był w Katowickim Spodku i wygrali go Niemcy 3:2. Drugi mecz odbył się w Sosnowcu- tam już udany rewanż wzięli nasi siatkarze, którzy wygrali 3:2. 

Kurek i spółka wracają

Trener Grbić zapowiedział już jakiś czas temu, że będzie rotował składem na poszczególne turnieje Ligi Narodów. Wiedzieliśmy, że na pierwszy turniej do Japonii nie polecą przede wszystkim zawodnicy, którzy grali w finale Ligi Mistrzów – a także ci, którzy późno zakończyli rozgrywki ligowe. Tym razem w Rotterdamie wydaje się, że zobaczymy optymalny skład naszej kadry. W składzie znajdziemy takich zawodników jak np. Bartosz Kurek, Wilfredo Leon, Paweł Zatorski, Tomasz Fornal czy też Bartosz Bednorz. Szczególnie cieszyć może obecność Leona, który ostatni raz w kadrze zagrał prawie dwa lata temu. Z powodu kontuzji nie zagrał, chociażby na ostatnich Mistrzostwach Świata. Pierwotnie do Holandii miał też lecieć Dawid Dulski. Młody atakujący doznał jednak kontuzji, w jego miejsce powołany został Bartłomiej Bołądź.

Na co będzie stać naszą kadrę w Rotterdamie? Poza dzisiejszym meczem z Niemcami zagramy jeszcze z Włochami, USA i Holandią. Wiemy, że USA i Włochy przyjechały na ten turniej w najmocniejszym zestawieniu. Celem naszych siatkarzy powinny być same zwycięstwa, gdyż patrząc na to, jak silną mamy kadrę to nic innego nie powinno być oczekiwane.

Czy Niemcy się podniosą?

Patrząc na to, jak spisywała się ta reprezentacja w sparingach z naszymi siatkarzami w maju, to wydawało się, że mogą być swego rodzaju czarnym koniem tegorocznej Ligi Narodów. W Ottawie podopieczni Michała Winiarskiego zawiedli na całej linii. Trzy porażki i jedna wygrana to za mało. 

Niemcy mają już rozegrany jeden mecz w Rotterdamie. Wczoraj po słabej grze przegrali aż 3:0 z Iranem. Dzisiaj w jednym z wywiadów dla polskich mediów trener Winiarski mówił: „Będziemy chcieli postawić się Polakom”. Czy tak się rzeczywiście wydarzy? Przekonamy się już o godzinie 20:00. 

Autor: Krzysztof Małek

Artykuł Orły Grbicia wracają [ZAPOWIEDŹ POLSKA VS NIEMCY W LIDZE NARODÓW] pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Stare porzekadło odnośnie niebezpieczeństwa wynikającego z prowadzenia takowym wynikiem sprawdza się przecież nie tylko na zielonej murawie – kolejną ofiarą dekoncentracji, zbytniej pewności siebie, bądź też po prostu wydatnej mobilizacji w szeregach podopiecznych trenera Grbicia, zostali dziś reprezentanci Iranu. Jak to w takich wypadkach nierzadko bywa, triumf Polaków mógł wydawać się pierwotnie (po kilkudziesięciu minutach gry) nieco abstrakcyjnym rozstrzygnięciem. Cóż…i taki właśnie jest sport. 

Paradoksalnie, to jednak “Biało-czerwoni” rozpoczęli spotkanie z większym przytupem. Polacy na prowadzenie wyszli stosunkowo szybko, w dużej mierze dzięki dobrej postawie w polu serwisowym. Po punktowej zagrywce Jakuba Szymańskiego tablica wyników wskazała rezultat 8:6 na korzyść reprezentantów Polski. Niestety pojedyncze, kolokwialnie mówiąc – głupie błędy, uniemożliwiły “Biało-czerwonym” powiększenie zaliczki. Irańczycy stan rywalizacji wyrównali niedługo później (16:16) i to właśnie Persowie mogli ostatecznie cieszyć się z triumfu w inauguracyjnej partii (25:23). Reprezentacja Iranu nie miała zamiaru zwalniać, szybko obejmując prowadzenie po rozpoczęciu drugiej odsłony gry (5:3). “Biało-czerwoni” odrobili straty, wpierw nawiązując kontakt z rywalem (10:11), a następnie zrównując się dorobkiem punktowym po ataku Mateusza Bieńka. Persowie dalej parli jednak do przodu, obejmując prowadzenie w kluczowej fazie drugiego seta – to właśnie kadra Iranu stanęła przed szansą zakończenia partii po błędzie kiepsko spisującego się dziś w newralgicznych momentach Kamila Semeniuka (24:22), chwilę później wykorzystując ją za sprawą Poriyi Hosseina (25:23). 

Najwyższy czas na pobudkę – kilka skutecznych akcji umożliwiło Polakom szybkie objęcie prowadzenia (5:2). “Biało-czerwoni” nakręcali się wraz z każdym kolejnym punktem, chwilę później dystansując rywali na sześć oczek (10:4). Reprezentanci Iranu stopniowo niwelowali stratę, łapiąc ostatecznie kontakt po kiepskim odbiorze Kamila Semeniuka (20:19 na korzyść “Biało-czerwonych”). Podopieczni trenera Grbicia nie dali się jednak zaskoczyć, triumfując finalnie 25:21. Gra toczyła się dalej, a niedługo po rozpoczęciu czwartej partii Persowie ponownie wyszli na prowadzenie (5:3). Dobra gra w elemencie bloku umożliwiła jednak Polakom wpierw zniwelowanie, a następnie budowę własnej, niepodważalnej przewagi. Ostatecznie czwartego seta pewnym atakiem zamknął Artur Szalpuk (25:15). 

Napędzeni, a wręcz nakręceni Polacy weszli w tie-breaka wraz z drzwiami, szybko wychodząc na prowadzenie (6:2). Persowie nie zamierzali jednak odpuszczać, stopniowo niwelując różncę punktową – po zablokowaniu Semeniuka strata reprezentacji Iranu wynosiła już ledwie dwa oczka (9:7 na korzyść “Biało-czerwonych”). Chwilę później Persowie wyrównali, a w decydującą fazę seta (jak i oczywiście całego spotkania) obie drużyny wkroczyły…zgodnym krokiem (13:13). Finalnie to podopieczni trenera Grbicia zachowali wówczas więcej pokładów “zimnej krwi”, triumfując 15:13 i dopisując tym samym dwa punkty do dorobku zgromadzonego w tabeli rozgrywek Ligi Narodów mężczyzn 2023.  

Autor: Mateusz Kurpiewski

Artykuł Kolejny triumf Polaków w Lidze Narodów! pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.