De Gea już osiem lat temu był bliski dołączenia do Realu, ale ostatecznie transfer nie doszedł wtedy do skutku. Teraz jednak, jak przekazują media, Hiszpan jest o krok od włączenia się w szeregi drużyny „Los Blancos”. De Gea może liczyć na występy od pierwszych minut w zespole Carlo Ancelottiego. Thibaut Courtois zerwał wiązadła krzyżowe, a Real w trybie pilnym rozpoczął poszukiwania jego zastępcy. 

Były golkiper Manchesteru United jest tylko jednym z rozważanych kandydatów, choć to on zdaniem mediów ma największe szanse na założenie koszulki „Królewskich”.  Alternatywą dla Realu są jeszcze Bono (Sevilla), Kepa Arrizabalaga (Chelsea), Dominik Livaković (Dynamo Zagrzeb) i Giorgi Mamardashvili (Valencia).

Artykuł De Gea w Realu Madryt? Są oficjalne rozmowy pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Od kilku lat numerem 1 w bramce Czerwonych Diabłów jest reprezentant Hiszpanii – David De Gea, jego zmiennikiem natomiast w tym sezonie jest Tom Heaton. Podczas tego letniego okienka transferowego Manchester United postanowiło ponownie wypożyczyć Deana Hendersona do Nottingham Forest, gdzie w minionym sezonie jak i na początku tego sezonu pokazywał się z bardzo dobrej strony. Jednak nowy trener Manchesteru United Erik Ten Hag chce mieć w swoim zespole bramkarza, który czuje się komfortowo przy piłce i gra z tyłu, natomiast De Gea nie jest gwarantem tego spokoju.

31-letni bramkarz jest jednym z najlepiej zarabiających piłkarzy w Manchesterze United zarabiając około 375 000 funtów tygodniowo na Old Trafford. Jego kontrakt kończy się w 2023 roku, choć United ma opcję jego przedłużenia o  kolejne 12 miesięcy.

Jeżeli Ten Hag nie uda się pozyskać nowego bramkarza. De Gea pozostanie przynajmniej do okienka zimowego numerem 1 w bramce drużyny z Old Trafford, jednak reprezentant Hiszpanii musi zdecydowanie poprawić swoją grę, aby w przypadku pozyskania nowego konkurenta w walce o wyjściowy skład, nie trafił na ławkę rezerwowych drużyny prowadzonej przez holenderskiego trenera.

Autor: Miłosz Sojka

Artykuł Erik Ten Hag chce sprowadzić nowego bramkarza do Manchesteru United pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Jak podaje, dziennikarz klub z Nottinghamu nie będzie miało opcji wykupu z Manchesteru United.

Obecnie w drużynie Manchesteru United Henderson nie mógł liczyć na miejsce w podstawowym składzie Czerwonych Diabłów. Od paru lat podstawowym bramkarzem pozostaje David De Gea. Natomiast reprezentant Anglii w hierarchii bramkarzy Manchesteru United byłby dopiero numerem dwa.

25-letni bramkarz na obecną chwilę w Premier League rozegrał 48 spotkań zanotowując w nich aż 18 czystych kont. Wcześniej wychowanek Manchesteru United był wypożyczany do takich zespołów jak: Grimsby Town, Shrewsbury czy Sheffield United.

Autor: Miłosz Sojka

Artykuł Dean Henderson blisko wypożyczenia do Nottingham Forest pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

United miało nóż na gardle. Kontrakt 28-letniego golkipera wygasał już w przyszłym roku. Wobec słabych wyników i przedłużających się negocjacji pojawił się strach, że de Gea odejdzie do innego klubu za darmo. Ostatecznie podpisał nową umowę, która z klubem wiąże go do 2023 roku i zawiera opcję przedłużenia o 12 miesięcy. Hiszpan ma na Old Trafford zarabiać nawet 280 tys. funtów tygodniowo, co jest najwyższą pensją wśród piłkarzy w Anglii. 

 „To zaszczyt spędzić  w tym wspaniałym klubie osiem lat, a możliwość kontynuowania mojej kariery w Manchesterze United jest niesamowitym uczuciem. Kiedy tutaj trafiłem, nie mogłem sobie wyobrazić, że rozegram ponad 350 meczów. Teraz moja przyszłość jest pewna. Wszystko, czego chcę, to pomóc temu zespołowi osiągnąć to, w co wierzę i razem zdobywać trofea”

Niemal dekada na Old Trafford. Hiszpan to ostatni z Wielkich

David de Gea w Manchesterze United gra od 2011 roku. To oznacza, że wygrywał dwukrotnie mistrzostwo z drużyną Sir Alexa Fergusona. W co ciężko, uwierzyć na boisku grał jeszcze z takimi legendarnymi zawodnikami jak Paul Scholes, Rio Ferdinand, Nemanja Vidic, Ryan Giggs, Wayne Rooney, Michael Carrick czy Patrice Evra. DdG pamięta czasy potęgi United, choć był to początek jej zmierzchu. Bramkarz mimo wieloletniej już zapaści klubu z Manchesteru, wciąż pozostaje wierny czerwonym barwom. Niewiele jednak brakowało, by odszedł.

ZOBACZ TEŻ: „Jedynym sposobem, by powalić Lukaku, jest rzucić na ziemię dziesięć bananów”

To jeden z największych transferów, do których nie doszło

W lato 2015 roku de Gea był nie tylko jedną nogą, ale już wszystkimi kończynami w Realu Madryt. Do przenosin jednak nie doszło z powodu… faxu. Można nie dowierzać, ale to archaiczne urządzenie z poprzedniej epoki uniemożliwiło wielomilionowy transfer. Fakty są takie, że tuż przed zamknięciem okienka transferowego, nie udało się owym faxem przesłać wymaganych dokumentów, a hiszpański bramkarz został na Old Trafford. De Gea z pewnością może sobie pluć w brodę (nie tylko dlatego, że ją ma), bowiem Królewscy, od owego lata sięgali trzykrotnie po puchar Ligi Mistrzów. Ich niedoszły bramkarz co prawda został obwieszczony w tym czasie najlepszym golkiperem globu i wygrał Ligę Europy, ale zaraz po tych wydarzeniach mocno spuścił z tonu, a United znowu osunęło się w ligową i europejską przeciętność. Słabe występy de Gei w zeszłym sezonie pozbawiły go  miejsca w reprezentacji Hiszpanii, na które przecież tak długo czekał. Gdy był w swoim prime time, musiał ustępować żywej legendzie Ikerowi Casillasowi. Gdy ten po latach zrezygnował, wydawało się, że golkiper Czerwonych Diabłów, długo miejsca nie odda. Fatalna postawa i liczne błędy w minionym sezonie, sprawiły, że na jego miejsce wskoczył Kepa Arizzabalaga. Nowy sezon de Gea zaczął bardzo dobrze, ale nie jest to też poziom, do którego przyzwyczaił nas w ostatnich latach. W obronie United nareszcie pojawili się jakościowi gracze, więc Hiszpan ma szansę odbudować pewność siebie, bo umiejętności na pewno mu nie brakuje.

ZOBACZ TEŻ: Ibrahimowić strzela hat tricka i bije kolejny rekord

Artykuł A jednak zostaje! David de Gea z nowym, kosmicznym kontraktem pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Mistrzostwa świata Rosja 2018 to nie był turniej bramkarzy. Powiedzmy sobie szczerze – czy poza Pickfordem lub Courtois zapamiętamy z tego turnieju jakoś szczególnie piłkarzy na tej pozycji? Moja odpowiedź brzmi nie! Golkiperzy podczas czempionatu globu 2018 byli delikatnie mówiąc mocno elektryczni, co przy niektórych interwencjach doprowadzało kibiców do białej gorączki.

Coś o tym wiedzą Hugo Lloris, Fernando Muslera, Wojciech Szczęsny, Willy Caballero czy wreszcie David De Gea. Każdy z nich popełnił koszmarny błąd, który tylko w przypadku Llorisa nie skończył się dramatycznie w skutkach (poza golem oczywiście). Każdy z pozostałych przypadków diametralnie wpływał na rezultat spotkań i zarazem na zmniejszenie szans drużyny na awans. Niestety, również i my boleśnie się o tym przekonaliśmy.

Większość z bramkarzy jednak postanowiła pójść śladami Lorisa Kariusa. W sumie podczas tego mundialu Muslera i Lloris niemal idealnie go odwzorowali. Nie atakuję tu żadnego z nich – po prostu stwierdzam fakty, które każdy widział. Nikt przy zdrowych zmysłach nie będzie zresztą atakować Muslery, ponieważ ten miał spory udział w tym, że Urugwaj awansował do ćwierćfinału. Zresztą sam temat jego błędu z Francją bardzo szybko przycichł – nie to co w przypadku Kariusa, którego wpadki przy okazji innych natychmiast są przypominane. Podobnie jest też w przypadku Llorisa, którego błąd w finale właściwie nie został zauważony – pewnie dlatego, że nie przyczynił się do gwałtownej zmiany wyniku.

Te dwa przykłady pokazują na szczęście, iż zaufanie do tych dwóch piłkarzy w ich krajach jest na tyle duże, że nie muszą się obawiać skutków swoich błędów. Choć tu trzeba zaznaczyć, iż Muslerze grożono po błędzie w meczu przeciwko Francji, ale szczęśliwie te groźby były bardzo krótkie. Niestety, ale niesmak jednak pozostał. Co w takim razie mogą za to powiedzieć Szczęsny i De Gea? Oni zawiedli oczekiwania na całej linii, ponieważ wszyscy spodziewali się dobrego występu tych bramkarzy. Szczególnie po Hiszpanie, który jest uważany za jednego z najlepszych golkiperów świata. Podobnie jest w przypadku Szczęsnego.

No ale jak można uważać ich za bohaterów drużyn, skoro razem obronili w zasadzie jeden strzał lecący celnie w stronę ich bramki. Szczęsny, który miał wreszcie spełnić swoje oczekiwania wobec wielkiego turnieju i bronić w nim więcej niż jeden mecz, kompletnie zawiódł. Zamiast napisać nową historię polskich bramkarzy na wielkich turniejach, po prostu dopisał akapit do rozdziału EURO 2012 i koszmarne w skutkach wyjście z bramki. Tu przynajmniej obyło się bez czerwonej kartki.

De Gea z kolei zaskoczył wszystkich obserwatorów futbolu. Mnie przyznam szczerze też, ale bardzo negatywnie. Nie ma co się temu zresztą dziwić, ponieważ nikt o zdrowych zmysłach nie pomyślałby, że bramkarz, który pobił rekord skutecznych interwencji w jednym meczu Premier League może być aż tak kiepski w kadrze narodowej. No ale jednak mundial rządzi się swoimi prawami i nawet tak wielkich bramkarzy potrafi brutalnie obnażyć.

Kto wie, co by było, gdyby nie popełnił błędu choćby w meczu z Portugalią przy stanie 1:1? Może wtedy Hiszpania wygrałaby ten mecz, ponieważ widać po niej było, że wówczas była w dobrej formie? Teraz oczywiście nie znajdziemy już na to odpowiedzi, ale jak to my Polacy mamy w zwyczaju możemy jedynie gdybać. Zdecydowanie jednak Hiszpan zawiódł i potwierdza on moją tezę, że to nie był turniej wielkich bramkarzy.

Nad Caballero z kolei nie zamierzam się pastwić, bo to wystarczająco zapewne zrobiły argentyńskie media. Nie ma co się dziwić jego słabej formie i takiej grze, jak choćby z Chorwacją, skoro we wszystkich rozgrywkach zagrał ledwie 13 razy. W takim przypadku bramkarz nie ma prawa złapać rytmu, zwłaszcza gdy musi zastąpić kontuzjowanego Romero (o zgrozo, też rezerwowego w klubie)!

Na szczęście są wyjątki od tej smutnej reguły mundialu w Rosji. Mało kto by się spodziewał, że to właśnie ci bramkarze będą takimi wyjątkami. Są nimi choćby dwaj reprezentanci Egiptu, czyli El – Shenawy i El – Hadary, którzy bronili naprawdę świetnie. Znaleźć tu można też Irańczyka Beiranvanda, wspomnianych wyżej Pickforda i Courtois’a czy Subasicia. Oni przynajmniej starali się obalić wszelkie stwierdzenia dotyczące słabości bramkarzy na tym mundialu, za co należą im się słowa uznania. Mimo wszystko niesmak po tym turnieju wśród nich pozostanie.

Wojciech Anyszek

Artykuł Futbolfaza Anyszka: Mundial bramkarzami nie stoi pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Możemy gdybać, czy z Julenem Lopeteguim na ławce, bez tego całego zamieszania Hiszpanie na mundialu pokonaliby Rosję. Fakty są takie, że zespół, który przez eliminacje przeszedł jak burza i był jednym z głównych faworytów do sięgnięcia po Puchar Świata, kończy zmagania na 1/8 finału. La Roja przegrała po serii rzutów karnych z gospodarzami turnieju w meczu, gdzie wymieniła 1 029 podań, które w większości nie przeniosły się na liczbę wykreowanych sytuacji. Zastanawiałem się po odpadnięciu reprezentacji Niemiec, czy to już zmierzch tiki-taki? Mecz Hiszpania – Rosja jest kolejnym argumentem potwierdzającym tezę, że styl gry zaszczepiony przez Cryuffa, udoskonalony przez Guardiolę i przeniesiony na łono drużyny narodowej, nieubłaganie minął.

Reprezentacja Hiszpanii na rosyjskim mundialu wygrała tylko jedno spotkanie z Iranem. W pozostałych meczach podopieczni Fernando Hierro remisowali, prezentując łatwy do przeczytania schemat rozgrywania akcji. W trakcie eliminacji hiszpańscy piłkarze zachwycili mnie swoją grą. Lopetegui zerwał z nudną wymianą piłki, która nie przynosiła oczekiwanego efektu. Jednak wraz ze zwolnieniem tego szkoleniowca w przededniu rozpoczęcia mundialu, Hiszpanie podświadomie wrócili do sposobu gry, jaki prezentowali na poprzednich wielkich turniejach. Przypomnę, że cztery lata temu Hiszpanie nie wyszli z grupy, natomiast na EURO we Francji odpadli w 1/8 finału. Na rosyjskim czempionacie gracze z Półwyspu Iberyjskiego grali niemal identycznie jak we wspominanych imprezach.

Zadajmy sobie pytanie, dlaczego Hiszpanie na MŚ w Rosji zagrali tak słabo? Oto powody:

1) słaba dyspozycja najlepszych piłkarzy

David Silva na rosyjskim mundialu miał być, obok Isco, dyrygentem reprezentacji Hiszpanii. Jednak na tym turnieju gracz Manchesteru City był cieniem zawodnika biegającego po boiskach Premier League. Przez większość spotkań Silva był niewidoczny, apatyczny, nie wykazywał chęci otrzymania podania. Ten zarzut możemy wystosować pod adresem niemal wszystkich piłkarzy, występujących w linii środkowej, czyli sercu reprezentacji Hiszpanii.

2) kłopoty w defensywie

Kolejnymi zawodnikami, którzy zawiedli są obrońcy. W tej formacji nie ma wyjątku. Dyspozycja duetu stoperów Ramos – Pique momentami przypominała kabaret (ręka Pique w meczu z Rosją). Jeśli przeanalizujemy poprzednie turniej na których Hiszpania święciła sukcesy, to szczelna defensywa była kluczowa. W latach 2008-2012 Hiszpanie rozegrali 19 meczów na ME i MŚ. W ich trakcie stracili 6 bramek, natomiast 13-krotnie zachowali czyste konto. Dla porównania w cyklu 2014-2018 zagrali 11 spotkań i stracili 17 bramek! Poza Pique i Ramosem, na rosyjskim Mundialu słabo prezentowali się Jordi Alba oraz Dani Carvajal. W przypadku obrońcy Realu Madryt musimy pamiętać, że w finale LM doznał kontuzji. Powrót do zdrowia, rehabilitacja odbiły się na postawie tego piłkarza. Ciekawe, co myślał sobie Sergi Roberto obserwując postawę Carvajala i Nacho w trakcie Mistrzostw Świata? Odnosząc się do Jordiego Alby, to w jego grze nie dostrzegłem blasku, którym imponował w sezonie ligowym. Rzadko gościł pod polem karnym, a jeśli już podłączył się do akcji ofensywnej, to niewiele zdziałał.

3) niepewny De Gea

Zgodzimy się, że David De Gea jest jednym z najlepszych bramkarzy na świecie. Jednak na wielkich turniejach, ta opinia nie znajduje potwierdzenia. Już w pierwszym spotkaniu bramkarz Hiszpanii popełnił błąd przy stale Ronaldo. W kolejny meczach w jego postawie dostrzegałem brak pewności siebie, który udzielał się również pozostałym piłkarzom. W trakcie mundialu rywale „La Roja” oddali 7 strzałów, z czego sześć zatrzepało w siatce! Ta statystyka całkowicie dyskredytuje bramkarza!

4) brak planu B

Umieściłem tę przyczynę na czwartym miejscu, choć tak naprawdę jest ona najistotniejsza. Hiszpanie na turnieju w Rosji grali przewidywalnie i schematycznie. Iran i Maroko wyeliminowali największe atuty podopiecznych „Hierroteguiego”. Tym śladem podążyli również Rosjanie. La Roja nie była w stanie rozmontować autobusów, które zaparkowali przed polem karnym ich przeciwnicy. Zastanawiam się, dlaczego szansy nie otrzymali Saul i Lucas Vazquez, dlaczego Hiszpanie nie zagrali z dwoma środkowymi napastnikami? Odpowiedzią jest wierne przywiązanie do stylu gry, który stracił na znaczeniu i co mnie najbardziej boli – przestał być skuteczny!

Hiszpanie wracają do domu! La Roja na rosyjskim mundialu zaprezentowała się podobnie, jak cztery lata temu. Hiszpańscy zawodnicy nadal są zakładnikami filozofii opartej na tiki-tace. W ich grze brakowało determinacji, mobilności i sportowej złości. Podopieczni Hierro posiadali piłkę, ale nie mieli pomysłu na konstruowanie akcji. To nie był futbol ofensywny, raczej „sztuka dla sztuki”.

Kamil Wlazło

Artykuł El Balón: Adios Hiszpanio! pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.