Zawody w Lillehammer i Ruce nie należały do najbardziej przyjemnych dla Biało – Czerwonych. Niech dowodem na to będzie to, że w ciągu czterech konkursów zobaczyliśmy raptem raz Polaka w czołowej dziesiątce. Można niestety przypuszczać, że po wielu „tłustych latach” nadeszły teraz „chude lata” dla polskich skoków narciarskich.

Póki co w PŚ widoczna jest hegemonia Niemców oraz Austriaków. Reprezentant żadnego innego kraju nie był w stanie jeszcze stanąć w tym sezonie na podium. W Lillehammer triumfowali Pius Paschke i Jan Hoerl, a w Ruce ponownie Paschke i Andreas Wellinger.

W klasyfikacji generalnej prowadzi Paschke, przed Stefanem Kraftem oraz Hoerlem. Najwyżej sklasyfikowany z biało-czerwonych jest Paweł Wąsek, który zajmuje 21. lokatę.

Zapraszamy od piątku na transmisję zawodów na naszym Youtube. W Mikołajki o 18:00 kwalifikacje skomentuje Mikołaj Malinowski.

Artykuł Ze Skandynawii do Polski. Przystanek: Wisła [ZAPOWIEDŹ PUCHARU ŚWIATA W WIŚLE] pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Na pożegnania nadszedł czas

Zawody w Planicy zazwyczaj kojarzą się z szczęśliwą rywalizacją, za razem smutną, ponieważ na jakiś czas rozstajemy się ze Skokami Narciarskimi, a niektórzy z zawodników decydują się na sportową emeryturę. W tym roku również będziemy żegnali jednego z najbardziej utytułowanych skoczków narciarskich, jakim jest Peter Prevc, wielokrotny medalista Igrzysk Olimpijskich, Mistrzostw Świata, zwycięzca turnieju czterech skoczni oraz zdobywca wielkiej kryształowej kuli w sezonie 2015/16, który jest uznawany za sezon z największym dominatorem w dziejach. Dla Petera do Planicy przyjechały liczne tłumy nawet wywieszając wielkie bilbordy z napisem „Hvala Peter”. Po niedzielnym konkursie pożegnamy również inną osobowość tym razem medialną, a jest to zasłużony komentator Marek Rudziński, obecnie w Eurosporcie, a wcześniej przez jakiś czas w TVP. 

Historia Pucharu świata w Planicy

Początki konkursów w Planicy sięgają początku 1980 roku, jednak pierwszy konkurs na skoczni do lotów narciarskich odbył się dopiero w 1987 roku, gdy wówczas Piotr Fijas ustanowił rekord świata, skacząc 194 metry. Rekord przetrwał 7 lat. Skocznia kilka razy została poddana modernizacji, a pierwszy poważny remont obiektu odbył się w 2003 roku, gdy wówczas punkt HS wynosił 215 metrów, a skocznia zmieniła nazwę z Velikanka na Letalnica. Później chcąc stworzyć jak największą skocznię świata skocznia ponownie przeszła modernizację tym razem w 2014 roku, wydłużając rozmiar skoczni do 225 metrów i od tego czasu w Planicy możliwe są loty nawet 250 metrowe. Dotychczas w Słoweńskiej stolicy skoków narciarskich odbyło się 99 konkursów, a więc ten jutrzejszy będzie 100 konkursem w Historii Pucharu Świata.

Planica 2005

Rywalizacja w finałowym konkursie pucharu świata 2004/2005 przeszła do historii jako być może najlepszy konkurs w historii Pucharu Świata. Zawody toczyły się skrajnie dobrych warunkach, a sędziowie dosyć łaskawie ustawili belkę startową. Na samym wstępie warto zaznaczyć, że na 61 skoków każdy z nich był lądowany poza punktem konstrukcyjnym, a połowa z nich za rozmiarem skoczni. Prawdziwy fenomen tego konkursu to prawdziwa bitwa na rekordy świata. Wszystko zaczął Bjorn Einer Romoeren, bijąc rekord świata w serii próbnej, skacząc 234 metry. W pierwszej serii zbliżali się do rekordu Janne Ahonen, czy Tommy Ingebrigtsen, natomiast to co działo się w drugiej serii przeszło ludzkie pojęcie. Konkurs stał się wielkim widowiskiem, a wszystko rozpoczął Matti Hautamaki, któy uzyskał 235,5, bijąc rekord świata. Publiczność oszalała, ale to nie koniec, bo za chwilę za belce usiadł Bjorn Einar Romoeren, który poszybował na abstrakcyjne wtedy 239 metrów i ustał „to już prawie na płaskim” jak krzyczał Włodzimierz Szaranowicz. Chwilę później podobnie chciał odpowiedzieć Ingebrigtsen, jednak przewrócił się na 236 metrze. Bezpośrednio po nim na belkę wszedł Janne Ahonen, który minął barierę wyobrażeń i pofrunął aż na 240,5 metra, jednak nie zdołał tego ustać i zeskok opuścił na noszach. Zawody wygrał Romoeren, a po latach te zawody opiewają w znacznie inne około skokowe legedeny. Najlepszy konkurs w historii tej dyscypliny na zawsze zostanie w pamięci kibiców.

Statystyki i rekordy

Najwięcej zwycięstw na Letalnicy odniósł Gregor Schlierenzauer, któremu pięciokrotnie udawała się tak sztuka, a po raz ostatni w 2013 roku. Najbliżej wyrównania osiągnięcia Austriaka był Peter Prevc, który w przeszłości czterokrotnie stawał tu na najwyższym stopniu podium, jednak a propo Słoweńca warto wspomnieć, że aż 11 krotnie meldował się na podium, co jest najlepszym wynikiem w historii. Rekordzistą obiektu jest aktualnie Ryoyu Kobayashi z wynikiem 252 metrów, które osiągnął w 2019 roku. W przeszłości rekord dzierżyli również tacy zawodnicy jak Kamil Stoch, Peter Prevc, czy właśnie wspomniany Bjorn Einar Romoeren.

Polskie wątki

Reprezentanci Polski mają dosyć dobre wspomnienia związane ze skocznią w Planicy dzięki swoim licznym sukcesom, czy rekordom życiowym. Pierwsze sukcesy w Planicy odniósł wspominany już Piotr Fijas, który już w 1979 roku zdobył brązowy medal mistrzostw świata w lotach, a niespełna 10 lat później ustanowił tam rekord świata. Pasmo sukcesów kontynuował również Adam Małysz, który w 2003 roku nawet wyrównał rekord świata, skacząc 225 metrów, a później w 2007 roku odniósł trzy zwycięstwa na zakończenie sezonu, które w ostateczny rozrachunku dały mu kryształową kulę. Adam Małysz też dobrze wspomina Planicę ze względu na swoje zakończenie kariery, gdzie w ostatnim konkursie zajął trzecie miejsce, przegrywając z… Kamilem Stochem. Ten konkurs do dziś jest nazywany historycznym przekazaniem pałeczki. Kamil w późniejszym okresie odnosił jeszcze dwa zwycięstwa w 2018 roku pieczętując już zdobycie kryształowej kuli, a w 2017 roku ustanowił niepobity do dziś rekord polski, skacząc 251,5 metra. Kilka razy na podium stał jeszcze Piotr Żyła, jednak temu nie udało się nigdy tutaj zwyciężyć, za to w 2019 roku ustanowił swój okazały rekord życiowy wynoszący 248 metrów. Drużynowo Reprezentacja Polski trzykrotnie stawała tutaj na podium w 2009, 2017 oraz 2019, gdzie wówczas odnieśli swoje jedyne zwycięstwo w konkursie lotów narciarskich.

Kwalifikację

Dziś w Czwartkowe przedpołudnie odbyły się kwalifikację do jutrzejszego konkursu. Na starcie 60 zawodników z 14 państw. Kwalifikację rozpoczęto z 10 belki startowej, jednak przez całą sesję kwalifikacyjną były spore wahania belką startową. Najważniejsze informację z kwalifikacji to poważny upadek Nousiainena, kolejny awans Noriakiego Kasaiego, odpadnięcie Macieja. Najlepszy z polaków okazał się Piotr Żyła, który zajął 2 miejsce, lądując aż na 241 metrze, co było najdłuższym skokiem. Kwalifikację zwyciężył Ryoyu Kobayashi. Warto również wspomnieć, że Kamil Stoch skacząc 200,5 metra stał się pierwszym skoczkiem w historii, który 250 razy pofrunął za 200 metr. Dzisiejsze skoki zaliczały się również do mini cyklu Planica 7, w którym liderem jest zwycięzca dzisiejszych kwalifikacji Ryoyu Kobayashi.

Ryoyu Kobayashi pierwszym liderem tegorocznej edycji Planica 7 #Planica #skijumpingfamily pic.twitter.com/WKpdZhifHH

— Skijumping.pl (@Skijumpingpl) March 21, 2024

Program

Piątek:

14:00 – seria próbna

15:00 – konkurs indywidualny

Sobota:

8:00 – seria próbna

9:30 – konkurs drużynowy

Niedziela:

8:30 – seria próbna

9:30 – konkurs indywidualny

Czas na wielki finał Pucharu Świata w Planicy! #Planica #skijumpingfamily pic.twitter.com/wnMDmb6SOB

— Skijumping.pl (@Skijumpingpl) March 20, 2024

Podsumowanie

Puchar Świata w Planicy to zawsze ważny moment dla każdego fana skoków narciarskich ze względu na całą aurę zawodów i rozstanie na jakiś czas. Po ostatnim konkursie zawsze są wręczane nagrody, nagradzające najlepszych w minionym sezonie. W tym roku już wiemy, że Kryształowa Kula zostanie wręczona Stefanowi Kraftowi, a Puchar Narodów Austrii. Do końca pozostanie walka o Planica 7 oraz Puchar Świata w Lotach, jednak on również z dużą dobą prawdopodobieństwa trafi w ręce Stefana Krafta. To ostatni już weekend ze skokami narciarskimi, a więc bawmy się dobrze i wyczekujmy niesamowicie dalekich lotów, słonecznej pogody i…świetnych wyników reprezentantów Polski, co w tym sezonie nie było normą.

Artykuł Planica Planica sneżna kraljica [ZAPOWIEDŹ] pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Za kandydaturą Małysza było na tak 77 delegatów, 3 głosy były nieważne. Dzięki temu wynikowi „Orzeł z Wisły” został wybrany  prezesem PZN na czteroletnią kadencję.

Na zebraniu wybrane zostały także osoby, które zasiądą w zarządzie PZN. Tutaj zarząd  został powiększony do siedmiu osób. W zarządzie zasiądą: Marcin Blauth, Adam Fickowski, Wojciech Gumny, Jarosław Konior, Rafał Kot, Marek Pach oraz Stanisław Szymanik.

Podjęto także uchwałę nadające tytuł honorowego prezesa PZPN-Apoloniuszowi Tajnerowi, który rządził związkiem przez 17 lat. Odznaczenie Krzyżem Komandorskim Odrodzenia Polski byłemu już prezesowi PZN wręczył prezydent-Andrzej Duda. 

Na zebraniu obecny był także obecny trener kadry A skoczków narciarskich-Thomas Thurnbichler.

Autor: Miłosz Sojka

Artykuł Adam Małysz zostaje nowym prezesem Polskiego Związku Narciarskiego pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Mieszkańcy kraju nad Wisłą są zapalonymi fanami sportów wszelakich. Potwierdzają to badania jasno mówiące, że do piłki nożnej, siatkówki, piłki ręcznej, tenisa ziemnego, lekkoatletyki, skoków narciarskich, sportów bilardowych, koszykówki i wielu innych dyscyplin sportowych lgnie aż 90 procent Polaków. To wyniki raportu sporządzonego przez Sponsoring Monitor ARC Rynek i Opinia. Co więcej, zainteresowanie sporem w czasie pandemii wzrosło o aż 8 procent.

– Jeśli porównamy do siebie lata 2019 oraz 2020 wyraźnie widać znaczący skok zainteresowania sportem wśród Polaków. Oczywiście duży wpływ na ten wynik ma epidemia koronawirusa. Pozbawieni możliwości wyjścia na koncerty, do pubów, czy na siłownie, więcej uwagi zaczęliśmy zwracać na wydarzenia sportowe, jakie wciąż mogliśmy oglądać w telewizji. Dziś zdecydowana większość mieszkańców Polski nie przechodzi obok sportu obojętnie, z czego aż 33 procent podkreśla swoje duże zainteresowanie – wyjaśnia ekspert sportowy pracujący dla serwisu MightyTips.

Najbardziej lubiani sportowcy w Polsce

Instytut ARC Rynek i Opinia sporządził raport, w którym Polacy zostali zapytani o krajowych sportowców. Wyniki raczej nie były zaskakujące, bo w czołówce najbardziej lubianych osobistości zajmujących się sportem znalazł się Robert Lewandowski. To gwiazda światowego formatu, która ostatnimi czasy zyskała w oczach Polaków jeszcze więcej. Wszystko to za sprawą między innymi triumfu Bayernu Monachium w Lidze Mistrzów w sezonie 2019/2020, do czego walnie przyczynił się nasz rodak. Nie bez znaczenia dla opinii publicznej nad Wisłą pozostają sukcesy indywidualne „Lewego”. Wśród nich możemy wymieniać choćby pobicie niemal nieśmiertelnego rekordu w Bundeslidze Gerda Muellera, który w sezonie 1971/1972 zdobył 40 bramek. Lewandowski minione rozgrywki zakończył z bilansem 41 goli. Ukoronowaniem imponującego sezonu było przyznanie zawodnikowi Bayernu Złotego Buta pod koniec września 2021 roku.

– Można rzecz, że Polacy jeszcze bardziej kochają polskiego snajpera za świetną postawę w reprezentacji Polski. To on jest teraz jej głównym silnikiem napędowym, stara się podwójnie, przesądza o wynikach spotkań i z pewnością będzie miał on duży wpływ na najbliższe rezultaty drużyny narodowej. Zarówno tutaj, jak i w klubie „Lewy” jest pewniakiem dostarczającym mnóstwo bramek. Dlatego też jest częstym wyborem graczy typujących zakłady bukmacherskie Piłka nożna bez Lewandowskiego już nie będzie taka sama, dlatego trzeba trzymać kciuki, by ta maszyna działała jak najdłużej i jak najlepiej – dodaje Irenka Zając, specjalizująca się również w zakładach wzajemnych.

Ale Polacy pamiętają też o wielkich sukcesach sportowców, którzy dawno zakończyli swoje kariery. Na szczycie wspomnianych badań znajduje się Adam Małysz. To nie tylko multimedalista, który na kilka lat zdominował swoją dyscyplinę sportową stając się wzorem do naśladowania dla kolejnych pokoleń. To także miły człowiek będący przykładem do naśladowania nie tylko w świecie sportu.

Zatrzymując się na sukcesach Małysza, należy wspomnieć o kryształowych kulach, po które sięgał kolejno w sezonach:

• 2000/2001
• 2001/2002
• 2002/2003
• 2006/2007

Małysz to też wielokrotny mistrz świata, zwycięzca Turnieju Czterech Skoczni ale też czterokrotny medalista igrzysk olimpijskich (trzy srebrne oraz brąz).

To też twórca „małyszomanii”, która powstała na fali wielkich sukcesów polskiego skoczka. – Z pewnością każdy, kto w tamtych czasach choć trochę interesował się sportem, zaraził się fenomenem Adama Małysza. O kolejnych wynikach z pasją mówiło się na ulicach, w szkołach, szpitalach, czy w sklepach. Nie było miejsca, w którym nie mówiło się o Adamie Małyszu. Ten sportowiec porywał za sobą tłumy, chociaż raczej nigdy o to specjalnie nie zabiegał. Może właśnie w tym tkwi jego urok, za co Polacy kochają go po dziś dzień? – zastanawia się ekspert sportowy, Irenka Zając.

Elitarna Formuła 1 na topie. Głównie za sprawą jednego człowieka

Duże emocje w świecie sportu budziły także występy Roberta Kubicy w Formule 1. W latach 2006–2009 był kierowcą zespołu BMW Sauber, gdzie swoją wielką przygodę zaczynał jako kierowca testowy. Na swoje pierwsze zwycięstwo czekał do czerwca 2008 roku. To wtedy dojechał do mety jako numer jeden, co miało miejsce podczas Grand Prix Kanady. Tym samym Kubica stał się pierwszym Polakiem w historii, który tego dokonał. Tamten sezon polski kierowca zakończył na świetnym czwartym miejscu. To był zarazem jego najlepszy rezultat w karierze.

Następnie w 2010 roku wzmocnił ekipę Renault i wszystko zmierzało w jak najlepszym kierunku. Niestety, jego wspaniale zapowiadająca się kariera na torach Formuły 1 została przerwana przez poważny wypadek podczas rajdu Ronde di Andora w 2011 roku. Poważnie ranny Kubica niemal stracił rękę. Po tym wypadku na długo wypadł obiegu Formuły 1, co zmieniło się w 2018 roku i został kierowcą rezerwowym oraz rozwojowym Williams. Rok później wrócił jako kierowca wyścigowy tego samego teamu, niemniej nie była to udana przygoda. Koniec końców Kubica trafił do Alfa Romeo Racing, gdzie jest kierowcą rezerwowym. We wrześniu 2021 roku wystartował w wyścigach zastępując zarażonego koronawirusem Kimiego Räikkönena.

To kolejny wielki sportowiec, który w Polsce cieszy się ogromnym szacunkiem, dlatego i on znajduje się na czołowych miejscach w rankingu najbardziej lubianych sportowców w naszym kraju.

Wysoko także lekkoatleci

Te nazwiska mieszkańcy naszego kraju wymawiają jednym tchem. Anita Włodarczyk, Piotr Małachowski, Paweł Fajdek, Wojciech Nowicki, Maria Andrejczyk, Patryk Dobek i wielu innych. To tylko niektóre z wielu postaci, jakie cieszyły nas swoją rewelacyjną postawą na wielu imprezach sportowych, w tym na igrzyskach olimpijskich. Warto zaznaczyć, ze podczas Polska podczas Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2020 (odbywających się w 2021 roku) w Tokio zdobyła łącznie czternaście medali, z czego aż dziewięć to triumfy lekkoatletyczne. To za wielkie wyniki sportowe Polacy są rozkochani także w w „królowej sportu”.

Artykuł Kto jest najbardziej lubianym sportowcem w Polsce? pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

W ten weekend rywalizacja w Pucharze Świata przenosi się do Finlandii. Najlepsi skoczkowie świata walczyć będą na skoczni Salpausselka w Lahti. To obiekt o wielkości 130 metrów, z punktem konstrukcyjnym umieszczonym na 116. metrze. Jej rekordzistą jest Johann Andre Forfang – Norwegowi udało się tu oddać 138-metrowy skok w 2017 roku. Najlepszym zawodnikiem w historii Pucharu Świata w Lahti jest Fin, Matti Nykanen, który triumfował tu aż ośmiokrotnie. Trzecie miejsce w tej klasyfikacji ma Adam Małysz. Nasz rodak trzykrotnie wygrywał, dwa razy plasował się na 2. pozycji i raz stawał na najniższym stopniu podium na Salpausselka. 

O triumf w sesji kwalifikacyjnej powalczy wielu zawodników. W tym momencie sezonu czołówka jest naprawdę szeroka i wielu skoczków ma realne szanse okazać się najlepszymi w piątkowy wieczór. Groźna, mimo obniżki formy w Zakopanem, pozostaje czołówka. Halvor Egner Granerud, Markus Eisenbichler i Kamil Stoch są głodni sukcesu i będą chcieli pokazać co potrafią po słabszych występach na Wielkiej Krokwi. Niezwykle rozpędzony jest Marius Lindvik, który zwyciężył w ostatnią niedzielę. Fenomenalną dyspozycję pokazywali także Robert Johansson, Daniel Huber oraz Piotr Żyła. Ten weekend zapowiada się fascynująco. 

Do Lahti udało się siedmiu Polaków. Biało-czerwoni wystąpią na Salpausselka w składzie: Kamil Stoch, Dawid Kubacki, Piotr Żyła, Andrzej Stękała, Paweł Wąsek, Aleksander Zniszczoł oraz Klemens Murańka. Wszyscy mają realne szanse na znalezienie się w punktach w niedzielę. Podczas absencji w Zakopanem Aleksander Zniszczoł pokazał swoją genialną formę i wygrał konkurs Pucharu Kontynentalnego w Innsbrucku, co na pewno rozbudza apetyty kibiców polskiej kadry przed rywalizacją w Lahti. 

Początek kwalifikacji o godzinie 18. Zapraszamy na relację z nich do kanału 2. Radia Gol. Walkę o miejsca w konkursie skomentują Wojciech Anyszek oraz Mateusz Stóf. 

Autor: Adam Wojtowicz

Artykuł Kto najlepiej otworzy weekend? – zapowiedź kwalifikacji do PŚ w Lahti pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Skocznię w Zakopanem wybudowano w 1925 roku. Zawody najwyższej rangi odbywają się tutaj od 1980 roku. Wtedy 26 stycznia Stanisław Bobak odniósł zwycięstwo w debiucie obiektu w Pucharze Świata, a na następny dzień Polakom udało się zdobyć dublet – triumfował Piotr Fijas przed Bobakiem.

Po raz kolejny o punkty pucharowe na Wielkiej Krokwi walczono dziesięć lat później. Wygrał wtedy Jens Weißflog, a podium uzupełnili Andreas Felder oraz Ole Gunnar Fidjestøl. W kolejnych latach najlepsi skoczkowie globu regularnie pojawiali się w Zakopanem. W 2002 Adam Małysz zdobył drugie polskie zwycięstwo na Wielkiej Krokwi, zajmując pierwsze miejsce w niedzielnym konkursie. Rok później udało mu się dwukrotnie uplasować się na trzecim miejscu, a w 2004 stał na drugim stopniu podium w obu konkursach indywidualnych w Zakopanem. W następnym sezonie Polak odniósł wspaniały sukces, zwyciężając tak w sobotę, jak i w niedzielę.

Kamil Stoch ma dużą szansę zostać najlepszym skoczkiem w historii konkursów na Wielkiej Krokwi. Obecnie jest nim Gregor Schlierenzauer, który ma na swoim koncie 5 pierwszych miejsc oraz jedno drugie. Tyle samo triumfów ma Stoch, jednak on zajął w 2013 roku najniższe miejsce na „pudle”. Jeśli Kamilowi uda się uplasować w niedzielę w najlepszej trójce stanie się najskuteczniejszym skoczkiem na zakopiańskim obiekcie.

Autor: Adam Wojtowicz

Artykuł Wieloletnia historia skoków na Wielkiej Krokwi pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Pierwsze zawody w ramach Turnieju Czterech Skoczni rozegrano w roku 1953. Wtedy jednak nie wystąpił w nich żaden reprezentant Polski. Na zawodnika z kraju nad Wisłą musieliśmy czekać do 10. edycji cyklu – wtedy w Turnieju zaistniał Antoni Wieczorek. Udało mu się uplasować na 5. pozycji w Innsbrucku i 9. w Bischofshofen, co ostatecznie dało Polakowi piątą lokatę w klasyfikacji generalnej.

Pierwsze podium dla Polaka w TCS zostało wywalczone przez Tadeusza Pawlusiaka w Oberstdorfie podczas 19. Turnieju Czterech Skoczni. Nasz reprezentant zajął wtedy trzecie miejsce, ustępując jedynie Ingolfowi Morkowi oraz Horstowi Queckowi. Jego osiągnięcie 4 lata później na tej samej skoczni poprawił Stanisław Bobek, plasując się na drugiej pozycji – za plecami Williego Pürstla, późniejszego triumfatora całego cyklu. Ostatecznie Polakowi udało się zająć 5. miejsce w klasyfikacji generalnej.

Przez kolejne 20 lat Polscy skoczkowie startowali w austriacko-niemieckich zmaganiach, regularnie zdobywając miejsca w pierwszej „10”. Czas na poważne sukcesy przyszedł dla nas wraz z występami Adama Małysa. Swoje pierwsze podium w Turnieju Czterech Skoczni zdobył w Bischofshofen w sezonie 1996/97, zajmując drugie miejsce na Paul-Ausserleitner-Schanze. Już po kilku latach, w 49. edycji cyklu, Adam wywalczył aż trzy podia i triumfował w klasyfikacji generalnej.

Małysz swojego złotego orła zdobył w sezonie 2000/01. Zmagania rozpoczął od 4. miejsca w Oberstdorfie, aby wskoczyć na podium w Garmisch-Partenkirchen. Zajął tam trzecią lokatę za Noriakim Kasai i Dimitrijem Wasiljewem. W części austriackiej nasz rodak jednak rządził i dzielił, zwyciężając zarówno na Bergisel jak i w Bischofshofen. Tam odebrał laur za triumf w Turnieju – na podium stanęli razem z nim Janne Ahonen oraz Martin Schmitt.

Małysz ponownie znalazł się „na pudle” cyklu wraz z Ahonenem w 2003 roku, gdy Fin świętował zwycięstwo. Adamowi udało się wywalczyć 3. pozycję za Swenem Hannawaldem. Najlepiej spisał się wtedy w Ga-Pa, plasując się na drugim miejscu ex aequo z Andreasem Goldbergiem.

Po odejściu Małysza pałeczkę po wielkim mistrzu przejął Kamil Stoch. W sezonie 2016/17 zawodnik z Zakopanego powtórzył osiągnięcie poprzednika i wygrał TCS, trzykrotnie zdobywając miejsce na podium. Był 2. w Oberstdorfie i Garmisch-Partenkirchen, a swój triumf przypieczętował zwycięstwem w Bischofshofen. Był to wyjątkowy wieczór dla polskich kibiców – po raz pierwszy na podium w Turnieju Czterech Skoczni znalazło się dwóch biało-czerwonych. Stało się to za sprawą Piotra  Żyły, który dzięki swojej bardzo dobrej postawie zajął 2. miejsce w klasyfikacji generalnej.

W kolejnym roku Kamil Stoch obronił złotego orła. Zrobił to we wspaniałym stylu, zapisując się w historii jako drugi zawodnik, który wygrał wszystkie cztery konkursy w jednej edycji cyklu. Polak absolutnie zdeklasował rywali – za nim na podium znaleźli się Andreas Wellinger oraz Anders Fannemel.

Ostatnim Polskim zwycięzcą Turnieju Czterech Skoczni jest oczywiście Dawid Kubackie, który w tym roku broni swojego tytułu. Dawid zaczął zmagania od trzeciej pozycji w Oberstdorfie oraz Garmisch-Partenkirchen, a następnie zajął drugie miejsce w Innsbrucku i przypieczętował triumf zwycięstwem na skoczni Paul-Ausserleitner-Schanze, pokonując Mariusa Lindvika i Karla Geigera.

Autor: Adam Wojtowicz

Artykuł Od Wieczorka do Kubackiego – historia Polaków w Turnieju Czterech Skoczni pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Nasz wicemistrz olimpijski karierę sportową zakończy za rok. Skończy służbę w wojsku, weźmie ślub i otworzy prywatne przedszkole. W 2019 roku Piotr Małachowski zaczął trenować z Estończykiem Gerardem Kanterem. Na Mistrzostwach Świata w Doha nasz dyskobol nie zakwalifikował się do finału i nie powalczył o swój czwarty medal na Mistrzostwach Świata. Dla naszego Reprezentanta Polski była to już druga porażka z rzędu. Przypomnijmy rok wcześniej nie wyszły naszemu dyskobolowi Mistrzostwa Europy w Berlnie. Jego najbliżsi odradzali mu, aby zakończył karierę w tym momencie.

Jego partnerka Kasia poszerzyła w dodatku temat w Internecie, z której wyszło, że ludzie nie chcą takiego smutnego końca kariery naszego Piotra Małachowskiego. Kibice jeszcze pragną oglądać takiego grubego i  łysego na stadionie. Umocniło naszego dyskobola w tym, że warto spróbować jeszcze raz, ale też, bo sam nasz wicemistrz olimpijski zadeklarował Gerardowi Kanterowi, iż popracuje z nim dwa lata.

W 2020 roku docelową imprezą będą Igrzyska Olimpijskie w Tokio. Te zawody dla Piotra Małachowskiego wydarzą się po raz ostatni w zawodowej karierze. Naszemu Reprezentantowi Polski w przygotowaniu mentalnym pomoże psycholog, profesor Jan Blecharz, który wpłynął na pierwsze wielkie sukcesy Adama Małysza w skokach narciarskich.

Piotr Małachowski zapomina o Katarze i czuję się wypoczęty psychicznie. Wróciła do niego wiara, iż nadal może daleko rzucać. Marzy jeszcze o medalu olimpijskim. Życzymy naszemu dyskobolowi udanego 2020 roku, dalekich rzutów i medalu olimpijskiego w Tokio.

Kamil Michalec

Artykuł Piotr Małachowski ujawnił, kiedy zakończy karierę ! pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

40-letni Andreas Küttel, który dobrych kilka lat zakończył karierę, podzielił się swoimi przemyśleniami na starcie sezonu z dziennikarzami Przeglądu Sportowego. Opowiedział też trochę o swoim „życiu po życiu” Wraz z żoną Polką oraz dziećmi mieszkają w Danii i na razie nie chcą się przeprowadzać.

„Coraz rzadziej wracam do Szwajcarii, bo dzieci dorastają. Nowych wyzwań szukałem jako doktorant. Dwa lata temu skończyłem porównywać, jak – w największym skrócie – przechodzi się na sportowe emerytury w Polsce, Szwajcarii i Danii. Dzięki temu też mogę pracować w tym obszarze. Mam etat na uniwersytecie.”

Dopytany przez reportera, Küttel wyznał, że wciąż czuje się związany ze sportem:

„Wyobraźcie sobie, że wciąż skaczę! Na skoczni K105 mojego imienia w Einsiedeln co roku udaje mi się trochę pofruwać i za każdym razem jestem zdziwiony, że bez normalnego treningu to wciąż możliwe na całkiem przyzwoitym poziomie. Wstydu nie ma, ale wydaje mi się, że tego lata oddałem ostatnie skoki w życiu. Jednak kondycja już nie ta co kiedyś i boję się, że coś sobie zrobię przez nieuwagę.”

Mistrz świata z dużej skoczni z Liberca z 2009 roku wypowiedział się na temat swojego przyjaciela, Simona Ammanna, który rozpoczyna kolejny sezon w karierze, mimo 38 lat na karku:

„Mówiąc poważnie, on strasznie te skoki narciarskie kocha i chyba nie umie podjąć decyzji o rozstaniu. Treningi i to całe życie wciąż go cieszą, choć gdy rozmawialiśmy wiosną, to faktycznie się wahał, co zrobić dalej. Ma dwoje dzieci i żona pewnie by się ucieszyła, gdyby bywał częściej w domu. Ma też sporo biznesów, które prowadzi – restaurację, ośrodek narciarski, firmę marketingową, do tego się kształci, robi licencję pilota. A jednak został na kolejny sezon.”

Küttel zwraca uwagę, że forma jego rodaka nie jest już tak wysoka, jak kiedyś, ale zaznacza jedną, kluczową rzecz:

„Końcówka ostatniego sezonu pokazała dobitnie, jaką on ma radochę ze skakania i jak jest od niego uzależniony. Szczególnie uwielbia loty, a tej ziny są przecież mistrzostwa świata w Planicy. Myślę, że w nie mocno celuje.”

W ten weekend w Wiśle Malince odbędą się dwa konkursy: w sobotę drużynowy, a w niedzielę indywidualny. Liczymy na dobry początek zmagań dla naszych skoczków.

Darek Piechota

ZOBACZ TAKŻE: The Special One nowym trenerem Tottenhamu!

Artykuł Küttel: „Ammann jest uzależniony od skoków. Celuje w mistrzostwa świata w Planicy” pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

POCZĄTKI BYWAJĄ TRUDNE, ALE NA SZCZĘŚCIE NIE DLA NAS

Zarówno w sobotę, jak i w niedzielę kibice zgromadzeni pod skocznią Wisła-Malinka mogli wysłuchać „Mazurka Dąbrowskiego”. Najpierw w konkursie drużynowym najlepsza okazała się ekipa w składzie: Maciej Kot, Dawid Kubacki, Kamil Stoch i Piotr Żyła, a na następny dzień w zawodach indywidualnych, na dwóch najwyższych stopniach podium stanęli Stoch i Żyła. Dobrą postawę kadry u progu sezonu dopełnia fakt, że jeszcze siedmiu naszych reprezentantów awansowało do drugiej serii i zdobyło punkty do klasyfikacji generalnej.

Pełne wyniki serii próbnej: https://t.co/H5BxSfWJnD Początek zawodów już o 17:30! #Wisła #skijumpingfamily pic.twitter.com/tSWTHbWwoq

— Skijumping.pl (@Skijumpingpl) 22 lipca 2018

ZIMA NAJWAŻNIEJSZA

Postawa skoczków może cieszyć kibiców, ale należy pamiętać, że to wciąż tylko zawody na igelicie, a i rywale nie wystawili jeszcze wszystkich dział. Sezon letni to jak zwykle okres, w którym zawodnicy na nowo przypominają sobie, jak to jest rywalizować w konkursach, a nie tylko ciężko trenować. Tego w okresie między marcem a lipcem nie brakowało. Kadra Stefana Horngachera i inne grupy pracujące pod egidą PZN praktycznie nie miały wolnego, by zbudować dyspozycję pozwalającą na walkę ze światową czołówką. Wizyty na siłowni, trening ogólnorozwojowy oraz setki skoków, to ma nas wynieść na piedestał.

Kolejnym ważnym aspektem jest też rozwój technologiczny naszego zespołu. Po słynnych czekoladowych kombinezonach z sezonu 2016/17, specjalnych butach z igrzysk w Pjongczangu, przyszedł czas na specjalne serwisowanie nart i kolejny krój kombinezonów, tym razem przybrały one kolor malinowy. Naszym skoczkom nie wolno ich pokazywać publicznie poza momentami, gdy przygotowują się w nich do skoku.

Nawet jeśli to tylko efekt placebo, to niech podziała on na Polaków dobrze i wprowadzi nerwowość u rywala. Gdyż to, co najlepsze i najważniejsze w sezonie 2018/19 ma dopiero nadejść. Stać się to ma zimą, bo wtedy ruszy cykl Pucharu Świata, wtedy też zacznie się budowanie formy na poważnie, gdyż wielkimi krokami zbliżać się będzie impreza docelowa – mistrzostwa świata w narciarstwie klasycznym. Te rozegrane zostaną w austriackim Seefeld i w przypadku skoczków, także w Innsbrucku.

REGULAMINOWYCH ZAWIROWAŃ CIĄG DALSZY

Lato to również okres testów nowinek, które jak co roku przygotowała Międzynarodowa Federacja Narciarska. Jedną z takowych jest choćby ważenie zawodników po skoku bez butów, wkładek i kasku. Taka restrykcja wywołana została rzekomym głodzeniem się i nadmiernym reżimem żywieniowym u skoczków, co miałoby wywołać, jak kiedyś w przypadku Svena Hannavalda anoreksję. Przesłanką ku takiemu myśleniu mogło być zdjęcie, które w lutym na swojego Instagrama wrzucił reprezentant Czech Vojtech Stursa.

Czeski skoczek Vojtech Stursa pokazał jak wygląda bez koszulki
Tak jak modelki pic.twitter.com/osmgaMJW9f

— Prawa strona ???????? (@PrawyPopulista) 15 lutego 2018

Zmiana ta wydawałaby się niezbyt uciążliwa, gdyby nie to, że skoczkowie noszą w pracy osprzęt, który waży w sumie… prawie dwa kilogramy! To spowodowało, że ktoś, kto nie spełnia wymogów FIS, będzie musiał albo wrzucić co nieco na ruszt w trakcie LGP, albo będzie zmuszony do skrócenia nart. To równa się oczywiście zmniejszeniu powierzchni nośnej, z drugiej strony krótsze narty łatwiej kontrolować w powietrzu.

Wielu zawodników jest bardzo zadowolonych ze swojej wagi. Wielkie pretensje do FIS o taki zapis regulaminowy mieli Słoweńcy i Norwegowie. Jeśli chodzi o polską kadrę, jak powiedział sam Stefan Horngacher, decyzje są zróżnicowane. Jedni zdecydowali się na pierwszą, a inni na drugą opcję, choć on sam przychylny jest bardziej krótszym deskom. Jak nowe wymagania wpłyną na naszych zawodników? O tym dowiemy się pewnie dopiero w nieco odleglejszej przyszłości. Na razie jest dobrze i oby tak pozostało, aż do czasu przenosin na śnieg.

KARAWANA JEDZIE DALEJ

Jeśli już jednak zaczynamy wybiegać myślami ku kolejnym dniom nowego sezonu, to warto przypomnieć, że następnym przystankiem Letniego Grand Prix będą Niemcy. Konkretnie miejscowość Hinterzarten i obiekt Adlerschanze, gdzie 27 lipca (sobota) o godz. 13:15 odbędzie się konkurs indywidualny. Za naszą zachodnią granicę wybierze się szóstka Polaków, będą to uczestnicy wiślańskiego konkursu drużynowego wzmocnieni Stefanem Hulą i Jakubem Wolnym.

Skocznia w Schwarzwaldzie to miejsce skąd Polacy przywożą zazwyczaj miłe wspomnienia. Ostatni raz, kiedy naszego zawodnika zabrakło tam podium, miał miejsce w 2013 roku (Kamil Stoch był wtedy 8.). Od tego czasu „biało-czerwoni” zanotowali na swoim koncie dwa zwycięstwa (oba Dawida Kubackiego), jedno drugie i jedno trzecie miejsce.

Mateusz Orłowski

Artykuł Oreł czy reszka?: Trochę zimy w trakcie lata pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.