Wojciech Szczęsny – 1/10. Miało być spokojnie pod jego bramką, rzeczywistość okazała się zgoła inna. Przy pierwszym golu dla Mołdawii mógł zachować się zdecydowanie lepiej,  natomiast przy trzecim, źle wyszedł z bramki.

Tomasz Kędziora, Jakub Kiwior, Jan Bednarek – 1/10. Chyba nawet nie muszę tłumaczyć zbytnio, dlaczego ta trójka ma taką ocenę, a nie inną. Tomek zanotował stratę przy drugiej bramce dla naszych rywali, Bednarek przy pierwszym golu nie doskoczył do Nicolaescu, efekt gol kontaktowy dla Mołdawii. Kiwior, pierwsza połowa niezła, druga fatalna, powinien z Bednarkiem zatrzymać rywala przy drugiej bramce.

Przemysław Frankowski – 5/10. W pierwszej połowie aktywny, waleczny, to on podał do Milika, który asystował „Lewemu”. W 64. minucie został zmieniony na Bartosza Bereszyńskiego.

Damian Szymański – 5/10. Jego gra krótko mówiąc poprawna, nie popełniał błędów, ale też nie błyszczał, dla Damiana ocena wyjściowa 5.

Piotr Zieliński – 1/10.  W pierwszej połowie Robert Lewandowski fatalnym pudłem zabrał mu asystę, w drugiej natomiast nie dosyć, że był niewidoczny to również zanotował fatalną stratę, która skończyła się bramką dla Mołdawii. Nie takich meczów oczekujemy od Piotrka, dlatego taka ocena a nie inna.

Sebastian Szymański – pierwsza połowa 6/10, druga natomiast 1/10. W pierwszej części meczu grał kombinacyjnie, widać, że się starał, niestety druga połowa słabiutka, zresztą jak całej reprezentacji.

 Nicola Zalewski – 5/10. Nicola był aktywny, starał się, nie bał się dryblować. W drugiej części spotkania niestety był niewidoczny i został zmieniony w 64. minucie.

Robert Lewandowski – 4/10. Mimo, że kapitan zdobył gola i asystę, to niestety zmarnował dwie dobre okazję, które wpłynęły na wynik końcowy tego spotkania.

Arkadiusz Milik – 7/10. Arek, według mnie najlepszy po naszej stronie. Gol, asysta. Natomiast w drugiej połowie nie dostawał piłek od pomocników. W 73. minucie zastąpił go Karol Świderski. Jako jeden z niewielu może być zadowolony z postawy swojej w spotkaniu z Mołdawią.

Karol Świderski i Karol Linetty – bez oceny.

Jakub Kamiński i Bartosz Bereszyński: Kuba 3/10. Świetny drybling, powinien zdobyć asystę, ale podał za plecy do Szymańskiego, który nie potrafił strzelić bramki na pustaka. Bereszyński – został wprowadzony na plac gry, by wzmocnić obronę, ale to nic nie dało i mimo walki „Beresia” i wygranych kilku pojedynków straciliśmy dwie bramki z nim w składzie. Dla niego również ocena 3/10.

Fernando Santos: 1/10. Nie był wstanie obudzić z głębokiego snu biało-czerwonych, zmiany jego nic nie dały. Podejrzewam, że mogła to być największa kompromitacja ze wszystkich dotychczasowych meczów w historii polskiej reprezentacji.

Podsumowując: Mimo dobrej gry w pierwszej części meczu i prowadzenia 2:0. Polacy usnęli. Mołdawia skrzętnie to wykorzystała i po raz pierwszy w historii pokonała kompromitujących się Polaków. Jedno jest pewne o awans na euro, w tym roku będzie niezmiernie ciężko.

Artykuł Oceny polskich piłkarzy po blamażu z Mołdawią [POSYPAŁY SIĘ 1]! pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

„Wiewiór”  wylosował w pierwszej serii kiepskie warunki, przez co zajmował odległą 13. lokatę, do liderującego Stefana Krafta tracił niemalże sześć punktów. W 2 kolejce los się odwrócił i powiało Piotrkowi lekko pod narty. Wiślanin znakomicie to wykorzystał lądując na 105 metrze, atak na podium stał się faktem! Kiedy Stefan Kraft oddał skok w 2. serii koledzy z reprezentacji wzięli Piotrka na ramiona, a później natarli go śniegiem. Tuż za Żyłą na drugim stopniu podium uplasował się mistrz olimpijski z 2018 roku Andreas Wellinger. Brązowy medal zdobył Karl Geiger.  

Pierwsza seria była bardzo wyrównana, bowiem o medale mogła walczyć niemalże połowa stawki, wliczając w to 15. po pierwszej kolejce Ryoyu Kobayashiego. Niestety Japończyk został zdyskwalifikowany po swoim drugim skoku.

Jednym z najszczęśliwszych skoczków w Planicy, na pewno był ukraiński zawodnik, Yewhen Marusiak, który przez kilkanaście minut był rekordzistą skoczni z odległością 103 metrów.

Artykuł NIESAMOWITY PIOTR ŻYŁA MISTRZEM ŚWIATA Z REKORDEM SKOCZNI! pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Jednak, zanim zdecydujecie się na startowanie w turnieju, przedstawimy Wam pokrótce zasady oraz co oferujemy w ramach turnieju. Na czym polega nasz turniej? SJC to klasyczny turniej offline.

Wy wysyłacie powtórki skoków, wraz z notami, a my zajmujemy się resztą. Zawodnicy skaczą w trybie Puchar Świata zawodnikami mającymi w nazwie imię i nazwisko osoby wysyłającej skoki na konkurs oraz podany kilka dni wcześniej kod. Czyli wygląda to na przykład tak:  Jan Kowalski ABC123.

Takich zawodników tworzymy maksymalnie stu, może być mniej. Zawody odbywają się na konkretnej skoczni i podanej przez administrację belce. Warunki pogodowe na dane zawody są zawsze określone. Terminarz zawodów przeważnie pokrywa się z tym, jaki obowiązuje w realnym Pucharze Świata w skokach narciarskich. Skoki wysyłacie na formularz znajdujący się na naszej stronie, do godziny 22:00 w dniu konkursu.

Co oferujemy w ramach w naszego turnieju?

• Gwarantujemy wspaniałą zabawę oraz rywalizację na wysokim poziomie.
• Posiadamy stronę internetową: www.dsj-sjc.pl oraz grupę na Facebooku, link do grupy: https://www.facebook.com/groups/947401409981298.
• Posiadamy także konwersację na Messengerze.
• Mamy także konto na TikToku oraz kanał na YouTube – na tych mediach będziemy publikować mniej, TOP3 lub TOP5 zawodów, lub bardziej, całe zawody, obszerne relacje z konkursów.

Jeśli chcecie spróbować swoich sił w naszym turnieju, a także wiedzieć więcej o nas to zapraszamy do odwiedzenia naszej grupy na Facebooku oraz strony internetowej. Jeżeli macie jakiekolwiek wątpliwości do możecie pisać także do administracji grupy Facebookowej w wiadomości prywatnej.

Do zobaczenia na skoczni!

Zespół SJC.

Artykuł Ski Jumping Championship – nowy turniej Deluxe Ski Jump 4 pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

We wstępie użyłem czasu przeszłego, ponieważ latem 2009 roku działacze FIS wprowadzili przeliczniki punktowe za belkę, jak i wiatr. System ten miał sprawić, że konkursy będą sprawniejsze i sprawiedliwsze. Jeśli jury zawodów podnosi belkę, to zawodnikowi się odejmuje punkty na start, natomiast, gdy jury obniża platformę startową, to zawodnikom przyznaje się punkty. Ilość rekompensaty zależy od odległości między rozbiegami, ponieważ każda skocznia ma inne usytuowanie belki. Rozbieg rozmieszczony o metr wyżej to skok dalszy o ok. 5 metrów. 

Kiedy punkty są dodawane, a kiedy odejmowane? 

Jeśli wiatr wieje z dołu skoczni (tzw. wiatr pod narty) skoczkom odejmuję się punkty, dlatego że te warunki są korzystniejsze dla zawodnika i dużo łatwiej jest odlecieć. Natomiast jeśli kierunek wiatru jest przeciwny (tzw. wiatr w plecy) zawodnikowi dodaje się punkty, ponieważ sportowca ściąga w dół zeskoku.

Czy ten system się sprawdza?

Na pewno punkty za wiatr i za belkę poprawiają jakość konkursów, gdy wiatr jest stabilny i wieje z jednego kierunku. Niestety, jeśli wiatr kręci z różnych kierunków i z dużą siłą, to niestety zdarza się, że pokazują nieprawdziwe dane i mogą okraść kogoś np. z medalu na MŚ czy igrzyskach olimpijskich, przykład Stefan Hula w 2018 roku. Jednak, mimo to każdy punkt dodany za złe warunki może być dla skoczka na wagę złota. Przekonał się o tym Dawid Kubacki, który w 2019 roku na MŚ w Seefeld miał dodane 4.5 pkt za wiatr i właśnie te punkty umożliwiły mu pamiętny atak z 27 lokaty na 1 miejsce. Natomiast, nawet jak jest zawodnik w formie, a trafi na fatalne warunki to jest duża szansa, że skoczek wyląduje na buli i żadne przeliczniki sportowcowi tego nie zrekompensują. Natomiast czasami osoba odpowiadająca za zapalanie zielonego światła zawodnikom mogłaby przeczekać, aż się poprawią warunki na skoczni, ponieważ w ostatnich latach skoczkowie są dość często puszczani na stracenie np. Marius Lindvik podczas kwalifikacji do konkursu na skoczni im. Heiniego Klopfera w 2022r. miał on wtedy za słaby wiatr, jak na 17 belkę i jego lot skończył się na 151 metrze. Wtedy pecha miał również Jakub Wolny, który na skoczniach do lotów narciarskich skacze zawsze dobrze, tym razem za niska belka, słabe warunki i efekt 168 m oraz 41 lokata w kwalifikacjach.

Częste „Tańce z belkami”

W ostatnich latach dość często dochodzi do niepotrzebnych żonglowań z platformami startowymi. Jury najwidoczniej od jakiegoś czasu kieruje się zasadą, że jak jakichś dobry skoczek ze szczęściem do wiatru wyląduje np. 3 m przed rozmiarem skoczni to należy obniżyć stopień belki o jedno oczko lub o dwa oczka, nie patrząc na to, że za chwilę wiatr może się wzmóc. Tak było między innymi 19 grudnia 2021r. w Engelbergu. Wiał wtedy bardzo mocny wiatr w plecy, tylko momentami się on zmniejszał. Na takie warunki trafił właśnie Daniel Huber, który wykorzystał słabszy wiatr i skoczył 137 m. Co na to sędziowie? Tak zgadliście… belka w dół. Po chwili znów pojawił się bardzo niekorzystny ruch powietrza, z którym musiał zmagać się Kamil Stoch i efekt 125.5 m, koniec szans walki o podium, a przecież Kamil w kwalifikacjach skoczył 135.5 m. O dobrym wyniku w tym konkursie mogli również zapomnieć tacy zawodnicy jak: Johann Andre Forfang, Timi Zajc, Markus Eisenbichler czy nawet Stefan Kraft.  

Jednak to nie koniec kabaretu z bramkami startowymi. Ciekawie było również podczas konkursu w Willingen 30 stycznia 2022 roku. Mamy niedziele, momentami bardzo silny wiatr pod narty. Sędziowie ustawiają niski rozbieg nr 7. Powyżej 140 m skoczył Ito i Lackner, co trzeba teraz zrobić? Tak, znów obniżyć belkę tym razem o 2 stopnie. Jeśli ktoś nie miał tzw. lufy pod narty, to nie miał szansy odlecieć. Na złe warunki trafili m.in. popularny „Wiewiór” i znów Kamil Stoch, który szczęścia do lotnie ma. Kamil skoczył wtedy 115 m, a Piotrek Żyła tylko 110 m. W 2 serii co ciekawe jak Ryoyu odpalił rakietę i wylądował na 152 metrze to zmiany platformy nie było. Obniżono natomiast  kilka minut później po 137 metrach Zajca. Swoje trzy grosze do tych zawodów dołożyły również przeliczniki, które co jakichś czas po prostu wariowały. No cóż takie rzeczy tylko w skokach narciarskich możliwe! W 2023 roku podczas konkursu indywidualnego w Zakopanem Kamila Stocha zdjęto z belki, kiedy wiatr miał sprzyjający i Sedlak puścił Kamila w fatalnych warunkach, efekt skok przed punktem K. Natomiast Stefan Kraft w niemalże identycznych warunkach został puszczony przez Borka Sedlaka, skończyło się to 145 metrowym skokiem. W tych samych zawodach zabrano zwycięstwo Dawidowi Kubackiemu, któremu dane było skakać przy zmagającym się huraganie wiatru w plecy. Konkurs wygrał Halvor Egner Granerud, który miał dodane za wiatr 8.2 punkta, a Dawid aż 24.9. Co ciekawe po zawodach Borek Sedlak opuszczał Wielką Krokiew zakapturzony. Federacji zdarza się również narazić skoczków na zdrowie, przykład Timi Zajc, który skoczył 161.5m w Willingen podczas konkursu mikstów, gdyby nie skrócił skoku, to kto wie gdzie by wylądował i co by mu się stało.

Pozostaje nam mieć nadzieję, że kiedyś FIS znajdzie złoty środek na przeliczanie punktów za wiatr, a także, że delegaci techniczni zaczną logicznie myśleć.  

Dawid Włusiaczyk

Artykuł Jak jury „zabija” widowisko w skokach narciarskich? pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.

Faworytami tego starcia na pewno będą piłkarze Atalanty, którzy w ostatnich 5. meczach, nie przegrali ani razu. Podopieczni Alessio Dionisi’osa zwyciężyli tylko jeden pojedynek z ostatnich pięciu, ale za to efektownie z Milanem strzelając aż 5. Piłkarze Giana Piero Gasperiniego na pewno będą musieli zachować koncentrację, ponieważ rywale będą niezwykle uskrzydleni po poprzednim meczu.

PRZEWIDYWANE SKŁADY

• Sassuolo: Consigli; Ruan, Erlic, Ferrari, Rogerio; Frattesi, Lopez, Thorstvedt; Berardi, Defrel, Lauriente
• Atalanta: Musso; Toloi, Djimsiti, Scalvini; Hateboer, De Roon, Koopmeiners, Maehle; Lookman, Boga; Hojlund

Sobotni mecz Sassuolo – Atalanta, rozegra się 4 lutego o 20:45. Mecz będzie można obejrzeć na kanale Eleven Sports 1.

Dawid Włusiaczyk

Artykuł [ZAPOWIEDŹ MECZU] SASSUOLO – ATALANTA pochodzi z serwisu RadioGOL.PL.